X Xvij.Hylarius ep̄s.

X Xvij.

venigiꝰ mūdū fugit. ⁊ recluſoriū intrauit. Creſcēte āt eiꝰ famā: cū vignitiduoꝝ eſſēt ānoꝝ ab om̄i ppl̓o electꝰ eſt archiep̄s veniēſis. Tante aūtmāſuetudīs fuit ꝙ etiā ad mēſā eiꝰpaſſeres veniebāt ⁊ de manu eiꝰ ciborū veliqͥas cōmedebāt. ¶ Quodā tēpe dū in domo cuiuſdā matrone hoſpitatꝰ fuiſſꝫ: ⁊ illa modicū vini hr̄etvenigiꝰ cellariū ītroiuit ⁊ ſuꝑ doliūcrucē fecit. Cūqꝫ ibidē oraſſet mox deſuꝑ vinū egredit̉. ita ꝙ ꝑ mediu cellarij fundebat̉. G ¶ Cū at clodomꝰrex frācie tūc tꝑis getilis eēt nec abvxorē ſua xp̄ianiſſima ꝯuerti poſſꝫvidēs ꝙ infinitꝰ exercitꝰ alamānorūſuꝑ ſe veniſſꝫ: dn̄o deo quā vxor ſuacolebat votū vouit. ꝙ ſi d̓ alamānisſibi victoriā ꝯcede̓t mox fidē xp̄i veciꝑet Qd̓ cū fuiſſet ad libitū aſſecutꝰbtūꝫ venigiū adijt ⁊ ſe baptiſari popoſcit. Cūqꝫ ad fontē baptiſmatisadueniſſꝫ: nec ibidē ſacrū criſma haberēt: Ecce colūba q̄dā ampullā cūcriſmate in roſtro detulit: de qͦ regeꝫpōtifex liniuit. Hec āt āpulla in remēſi ecc̄ia cōſeruả ⁊ inde vſqꝫ hodiereges frācie inungūt̉ C ¶ Pꝰ longū ꝟo tp̄s cū genebaldꝰ vir ꝓuidēsneptē bt̄ī renigij in vxorē hr̄et. ⁊ veligionis cā mutuo ſe abſoluiſſēt etp̄dcūꝫ genebaldū btūs venigiꝰ lugdunēſē ep̄m ordinauit: ac genebaldꝰ cū vxorē ſuā cā inſtruēdi ad ſe ſepiꝰ ꝑuenie̓ ꝑmitte̓t: ex freq̄nti colloqͥo animꝰ eiꝰ in cōcupiſcētiā inflammat̉ ⁊ vſqꝫ in pctm̄ ſecū ꝓlabỉ Queꝯcipiēs ⁊ filiū pariēs hoc epō intimauit. Et ille cōfuſus ad eā venādauʳdi. Qm̄ puer de latrocimio acqͥſitꝰ ē.volo ut latro vocet̉ Ne aūt ſuſpicioaliqͣ oriret̉ vxorē ſua ſicut priꝰ ad ſevenire ꝑmiſit ac ut foras exire debeat imꝑauit Verutn̄ pꝰ pͥmi pcc̄i fletū: ſecū ruit iteꝝ in pctm̄. Que cū filiā peꝑiſſet ⁊ hͦ epō retuliſſet: ille rn̄dit. Illā filiā vulpeculā noīate. Tāde ad ſe reu̓ſus: btūm renigiū adijt⁊ ad pedes eiꝰ ꝓcidēs ſtolaꝫ de collo

ſuo deponere voluit. Qd̓ cū ſcūs remigiꝰ ꝓhibuiſſet: ⁊ ab eo qͥd acciderit audiuiſſꝫ blāde eū cōſolās ip̄m inqͣdā cella ꝑua ꝑ ſeptē ānos recluſit⁊ iꝑſe interī eiꝰ eccīam gubernauit.¶ Septīo igit̉ anno cū in cena dn̄i inorōe p̄ſiſteret angelꝰ dni eidē aſtititet pctm̄ ſibi dimiſſū ꝑhibuit. ac utforas exire debeat imꝑauit. Cui cuꝫrn̄diſſꝫ nō poſſū. qꝛ dn̄s meꝰ vemigius oſtium hoc clauſit ⁊ figillo ſuomuniuit. Angelꝰ ait. Ecce ut ſciastibi celum aptum eſſe: hoc et̄ oſtiuꝫſaluo figillo nūc aperiẻ Statīqꝫ utdixerat eſt aꝑtum. Tūc genebaldꝰiactās ſe in medio oſtij in modū crucis ait. Etiā ſi dominꝰ meus iheſusxp̄s ad mevenie̓t hūc: hinc nō egrediar niſi dominꝰ meꝰ vemigius hucveniat qui me vecluſit Tunc ſanctꝰremigius ad ammonitionē angeliLugdunū venit ⁊ ip̄m in locū ſuumreſtituit. Qui vſqꝫ ad obitum in ſāctis oꝑibus ꝑſeuerauit. ⁊ latro filiꝰeius in epiſcopatu eidem ſucceſſit. qͥetiā ſanctus fuit ¶ Tandem beatusvemigius multis p̄clarus virtutibꝰin pace quieuit. circa annuꝫ dominiquīgenteſimū¶ De ſcō Hylario epō ꝓlogus.Ilariꝰ dictꝰ eſt qͣſi hylarꝭ. qꝛin ẜuitio dei valde hylarꝭ fuitIVVel d̓r hylariꝰ qͣſi alariꝰ abaltus ⁊ ares virtꝰ. qꝛ fuit altꝰ in ſcientia ⁊ Virtuoſus ī vita Vel hilariꝰd̓r ab yle qd̓ eſt obſcuꝝ. qͣi pͥmordialis materia q̄ obſcura fuit. ⁊ ipē indictis ſuis magnā hēbat obſcuritaLegēda.tem ⁊ ꝓfunditatem.Ilarius pictauienſis vrbis epicopus regionis aquitame oriundus qͣdfulges lucifer inter aſtraꝓceſſit. Hic vxorē pͥmitus habēs etfiliā: laicali habitu monaſticā vitāducebat Tādē in vita ⁊ ſcīa ꝓficienselectus ē in ep̄m. Cū gͦ btūs hilariꝰnō ſolū cītatē ſuā ſꝫ ec totā franciaꝫab he̓ticꝭ defenſaret ad fuggeſtiōeꝫ

d iij.