X vij.l 111Sμ

X vij.R gn viis confeſſor.

in qͣdā ſpelūca. xl. ānis hoībꝰ ignotus ꝑmāſit Vidēs āt ſcūs Paulꝰ xp̄ianis tot. torm̄toꝝ gr̄ia irrogari ī heremū aufugit Eo tēꝑe duo iuuenesxp̄iani ꝯp̄hedūt̉ Quoꝝ vnꝰ toto corꝑe melle ꝑungit̉ ⁊ ſub ardore ſolisaculeis muſcaꝝ ſcrabonū ⁊ veſparūlacerādꝰ exponit̉ Alter ꝟo molliſſiōlecto imponit̉ ⁊ in loco a meniſſimocollocat̉ vbi aeris erat tēpies. riuūloꝝ ſonitꝰ. cantus auiū ⁊ floꝝ olfactus. funibꝫ tn̄ floreis coloribꝫ obtectis: ſic ligatꝰ iuuenis cingit̉: ut manibus vel pedibꝫ ſe iuuare nō poſſetAdeſt quedā iuuencula pulcerrimacorꝑe ⁊ impudica ac īpudice tractatiuuenē amore dei repletū. Cū autē nlle in carne motus ꝯtrͣrios rōni ſēſiſſet: nō habens arma qͥbꝫ ab hoſte ſeeruat: linguā ꝓpriā ſuis dētibꝫ incidᵗ⁊ impudice in faciē exꝑuit. ⁊ ſic tēptatōem doloe̓ fugauit ⁊ tropheū laude dignū ꝓmeruit. Hoꝝ ⁊ alioꝝ penis ſcūs paulus territꝰ he̓mū petijt¶ Et eo tꝑe dū Anthomꝰ int̓ monachos primū ſe he̓mi incolā cogitae̓tin ſōnis aliū multo ſe meliorē eē he̓mi īcolā edoce? Qui cum eū ꝑ filuasinqͥverꝫ obuiū habuit ypocētauꝝ ⁊hoīem equo mixtū. qͥ ei viaꝫ dexterādemōſtrauit. Poſtmoduꝫ obuiū habuit aīal ferēs fructū palmaꝝ ſupraimagine hoīs inſignituꝫ deorſum v̓ocapre formā habens. Qui dū ip̄ꝫ ꝑdeū ꝯiurae̓t ut ſibi quis eſſet dicerꝫrn̄dit ſe eſſe ſatirū deuꝫ filuarū ſcd̓merrorē gētiliuꝫ. Poſtremo obuiauitei lupꝰ qui eū ad cellā ſācti pauli ꝑduxit. Paulus aūt anthoniū p̄ſentiens: hoſtiū ſera clauſit. Anthomiusvero rogat: ut ei aꝑiat aſſerēs ſe nūꝙͣ al̓s in̄ receſſuꝝ: ſꝫ ibi potiꝰ moriturum. victꝰ paulus ei aꝑuit ſtatīqꝫ ābo in āplexuꝫ ruūt. Cūqꝫ prādij horaadeſſet: coruus duplicatā ꝑtē panisattulit. Cūqꝫ anthomꝰ de hoc mirae̓̉rn̄dit paulus ꝙ deus ſibi oī die tal̓rminiſtrabat. ⁊ anniona ꝓpter hoſpitē duplicauea̓t Pia oritur lis: quis

magis dignꝰ eſſet panē diuidere. defert paulꝰ hoſpiti ⁊ anthomꝰ ſenioriTāde vtriqꝫ manū apponūt. ⁊ ī eqͣsꝑtes panē diuidūt. Cū āt anthomꝰpoſtea vediēs cū celle huic appropinqͣret: vidit āgelos pauli animā defevētes. Qui velocit̉ vediēs inuenit corpus pauli flexis genibꝫ in modumorātis erectu. ita ut ip̄m viuere eſtimaret. Sed cum ipſum mortuū didiciſſꝫ: dixit O ſācta aīa qd̓ gerebas invita. in morte monſtraſti. Cū āt nōhaberet vn̄ ſepulturam faceret. ecceduo leones adueniūt ⁊ foueā pauerunt. Sepultoqꝫ eo ad ſiluā redierūtanthomꝰ āt pauli tunicā ex palmisꝯtextā aſſūpſit qua poſtmodū in ſolēnitatibꝰ vtebat̉. Obijt āt circa annos dm̄. C C. et. lxxxviij.¶ De ſcō Remigio remien̄. epō ꝓlogꝰMſcēs a geoſqd̓ ē t̓ra qͣi paſcēsEmigiꝰ d̓r a remi qd̓ eſt pat̓renos doctrina. Vel a geonqd̓ eſt luctato. qͣi paſtora luctatorPauit em̄ grege ſuū verbo p̄dicationis. ſuffragio orōis. exēplo ꝯu̓ſatōnis. Eſt eī triplex genꝰ armoꝝ .ſ. defenſiōis ut ſcutū. impugͣtōis ut gladiꝰ. munitōis ut lorica ſiue galeaLūctatꝰ ē gͦ ꝯtra diabolū ſcuto fideigladio v̓bi dei. ⁊ galea ſpei Eiꝰ vitāignatiꝰ vemenſis archiep̄s ſcripſit.Enigiꝰ doctor egregiꝰ et ꝯfeſſordm̄i gl̓ioſus a qͦdā he̓mita tal̓reſt pͥuiſus. Cū eī dira Gādaloꝝ ꝑſecutio totā fere frāciā deuaſtaſſꝫ: qͥdāvecluſus vir ſcūs qͥ lumē ocl̓oꝝ amiſerat: pro pace eccleſie gallicane crobris oratōnibꝫ dn̄m exorabat Et ecce angl̓s dn̄i in viſu ei aſtitit. eiqꝫ dixit. Scito ꝙ ml̓ier illa noīe cilima filiū noīe remigiū gn̓abᵗ. qͥ gētē ſuāa maloꝝ incurſibꝫ libea̓bit. Cūqꝫ euigilaſſet ſtatī ad domū cilimie venit⁊ qd̓ viderat enarrauit. Cūqꝫ illa nōcrede̓t eo ꝙ auꝰ iā eſſꝫ. ille rn̄t. Sciasꝙ cū pueꝝ ablactauerꝭ ocl̓os meosde lacte tuo ꝑūges ⁊ ꝯtiūo mͥ viſū veſtituēs. Cūꝫ ꝑ ordinē hͨ oīa ꝯtigiſſēt