Druckschrift 
Expositiones in Avicennae tractatum de urinis et Fen XXII tertii Canonis. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eo optime nutriatur ſicut enim homo ſanguineusmerito occulte proprietatis īter ipſuꝫ uinū abhoret qn̄qꝫ uinum ita qd̓ eſt quafi ſibi uenenum. itatalis malus cibus cōiter malus exiſtimatus reſpectu alicuius corporis erit ꝯuenientiſſimus dixit. d. A. tertia primi vna queqꝫ preterea figuraꝯplexio oīs cibum habet ꝯuenientem ꝯſimilemad quē mutandum ſi uoluntas fuerit nocumentūei faciet impedimentū. vbi igitur reperiatur aliquod corpus maxime cibum certum deſiderans.ad ſenſum percipiatur qd̓ inde nutritur ꝯfortat̉plus alio cibo nunqͣꝫ in ip̄m. nocumentū īprimittunc ſi iſto uſum fuerit corpus longo tp̄re talisſuetudo neceſſario eſt obſeruāda quoniā illa proprietas ꝯuenientia ſpecifica plus facit ad iuuamentum qͣꝫ apparens qualitatiua ꝯplexio ad nocēdum .i. ad nocumentū. Et hec ꝯuenientia ſpecifica ſepe reperitur inter ꝯplexionē inequalem cibum ēt inequalē ẜm hunc ſenſuꝫ loquebatur. d..A. in loco allegato cum dixit. Sunt autem qͣꝫplures ꝯplexiones inequales cum malitia cibi rectificabiles .i. cum malitia apparente qualitatiuaque minus facit qͣꝫ ſpecifica ꝯuenientia non additUtatur ergo eis homo .ſ. talibus cibis ẜm uſumꝯſuetudine. ꝯmētator tunc dixit talis ꝯſuetudo neceſſario eſt obſeruāda qͣꝫuis praua eſſet īlaudabilis .ſ. apparenter ēt huic non obſtat dictūRaſis qꝛ ipſe appellabat peruerſam ꝯſuetudineꝫillam .ſ. que ē in cibis in ſe malis in quibuscadit occulta proprietas cum cibatis ut cōiter eſtde fructibus ſimilibus ſic eſt reſponſuꝫ ad oēsdifficultates factas ad ꝯcluſiones p̄ter ad illamſiti que leuiſſima ē quoniā ſi pōt dormire per ſōnum remouebitur ſitis bonum eſt dormire. Sedubi eſſet ſitis clamoſa impediens ſompnum tuncdandus eſt potus hoc erat dictum circa ꝯcluſionem. Ad oīa argumenta ante oppoſitum factapatet rn̄den̄. per dicta in corpore queſtionis p̄terqͣꝫad primū qd̓ uidetur ad hoc deducere qd̓ ſemꝑ potus debet precedere cibum ex hoc quoniā potus ēpropter diſſolutionem humidi ſubtilis cibus acreſtaurationē groſſi modo citius reſoluitur ſubtile qͣꝫ groſſum ⁊c. dicatur ꝯceſſo quod per potū reſtauratur humidū ſubtile per cibum groſſum qꝛper humiduꝫ cibo repertū ēt reſtauratur humidūſubtile deperditum ut patet in illis qui multo tp̄reueſcuntur cibo ſine potu tamen ēt illo ſuppoſito dico ꝯſequenter non citius diſſoluitur humidumſubtile quod per potum reſtauratur qͣꝫ groſſuꝫ ⁊c̄.qꝛ licet ſit ẜm diſſolutionē magis paratum qͣꝫ groſſum qꝛ tamen natura humidi ſubtilis maiore quātitatem membris apponit qͣꝫ groſſi non citius conſumitur humidum ſubtile neceſſitans ad potū qͣꝫgroſſum neceſſitans ad cibum īmo eque cito cōſumūtur cōibus cāis ad reſolutionē facientibꝰ occurrētibꝰ plꝰ enim reſiſtit multum eſt ut ſit qͣꝫ paucum ut patet ⁊c. Et ſic eſt finis queſtionis.Hec autemEt aptiores ad hoc eſt ſecundapars principalis partis prime totius capl̓i: in quapoſtqͣꝫ in precedēti parte ipſe poſuit cās multiplices uarias euētus dolorū iuncturarū in hac ꝑteipſe ponit: que corpora ſūt magis parata ut eis tales dolores eueniāt: duo facit in hac parte: qm̄primo facit quod dictū eſt. Secūdo ipſe reſpōdetcuidā tacito dubio. ſecūda ibi: Et quidē multiplicant̉ ⁊c̄. De prima parte dixit duo. Primumaptiores .ſ. homīes ad hoc .ſ. ut ipſe exponit ut eismultiplicent̉ iſta .ſ. dolores iuncturaꝝ ſunt ſenes habētes egritudines cronicas ꝯualeſcētes reguntur retificatione dixit ſcd̓o reſpondendo cām huius dicti. Et ideo ſupple euenit: ut ī talibus multiplicētur dolores: quoniā eorū virtutesdebilitant̉ a digeſtione bona: proprie cum ſuntcurati .ſ. dicti conualeſcentes ſedatione .i. curablanditiua: abſqꝫ euacuatione ſufficienti expulſione multa .i. eradicatiua. Notandū ex verbis dn̄i Aui. in textu cōcludi poſſunt duo egregiaprimū oīa corpora in quibus eoꝝ virtutes naturales debilitant̉ a digeſtione bona ſunt apta: vt īeis multiplicētur dolores iuncturarū: ratio huiusclara eſt: quoniā debilitantur digeſtione bonamultiplicātur indigeſtionē ſuꝑfluitates fl̓atice:que vt ſupra uiſuꝫ eſt: ſunt vtplurimū taliū dolorū. Dixit tamē notāter: apta ul̓ aptiora: quoniā in omnibus debilitata digeſtione eueniunt: hijdolores: quoniā in aliquibꝰ tales materie ſuꝑfluederiuātur ad alia loca: non ad iūcturas: tamenomnia talia ſunt apta ⁊c̄. vtpatet intelligēti colligitur ſcd̓o omnia corpora que debilitantur a digeſtione ſunt uel corpora ſenū uel egrotātia egritudine cronica aut male recta: aut non uere conualeſcentia uel reducibilia ad aliqua iſtorum: qd̓dico ꝓpter corpora ſana in etate talia etiaꝫ aptaſunt ꝓpter debilitatē a digeſtione incurrere dolores iuncturarū. Sꝫ huiꝰ mōi reducūtur ad corpora ſenum: omnia talia dicātur neutra tertijſignificati utpꝫ: eniꝫ omnia corpora debilia addirigendū ſint: aut corpora egra: aut debilia naturaliter uel ſenū aut uere cōualeſcentia: cuꝫ maloregimine utūtur: aut non uere conualeſcētia: ſedapparētis tantū: corpora egra egritudine acuta ſi fiant debilia ad digerendū non tamē ſunt merito taliū egritudinū apta incurrere tales doloresquoniā tales morbi ſint breuis terminatiōis adſalutem uel mortē: ſi ad mortē terminētur ſūtde illis utpꝫ: ſi ad ſalutē talia corpora ſint aptacito reſumi retificari iuxta ſentētiā āffo. 7. ſcd̓eparticule: que multo tempore extenuantur corpora ⁊c. Et que modico .ſ. tēpore modice .i. cito: ētidem ſentit. d. A. ſcd̓a quarti de regimine cōualeſcentiū ſequit̉ ī talibus multiplicabunt̉ materie que debebāt ad iūcturas fluere: īmo uirtutefortificata reſoluētur: corpora aūt egra egritudīecronica ꝑꝑ diuturnitatē morbi ſunt apta multiplicare ꝑꝑ indigeſtionē ſuperfluitatis ⁊c̄. hec etiāeſt ſentētia Ypo. 4. āffo. āffo. xliiij. Quibuſcūqꝫfe. longe ſunt ⁊c̄. Corpora etiā conualeſcentiū exmorbis quibuſlibet ſi male regātur regimine ſuntapta recidiuare: ex cōſequenti etiā apta īcurrere