in probatione ꝯcluſionis illud ē ſuppoſitum ⁊ precipue fundatum ſuꝑ quodam textu. d. A. ſecūdoCanticoꝝ ⁊ Aueros loco eodē arguebat̉ ꝯtra exſnīa Raſis tertio al̓m vbi dixit ⁊ ē obſeruandumſūmopere vt cibos ſibi ꝯſuetos quiſqꝫ accipiat niſicōſuetudo ꝑuerſa fuerit que oīno eſt vitanda ⁊c.hec difficultas exigeret longam diſcuſſionē ad bn̄intelligendū de ꝯſuetudine. Sed qm̄ nō eſt pn̄tispropoſiti ad eā recurrēdū eſt ſcd̓o Amf. ibi aſſueti aſſuetos ferre ⁊c. ⁊ in ſequenti Amf. ego igiturſtrictum reſpondebo quantū potero. Notandumprimo ꝙ licet in naturalibꝰ ⁊ aīalibus acquirant̉conſuetudines qꝛ ex frequētatis operationibꝰ naturalibus acquiritur quedā qualitas in agente vl̓paſſo ad prōptius ⁊ cum minori nocumento tollerandum certam actionē vel paſſionem qͣꝫ in agente vel paſſo in quo nō prefuerint tales frequētateoperationes vtꝫ in comeſtionibus ⁊ potatōnibus⁊ exercitijs. Idem ēt in aīalibus euenit vt patet in artibus ⁊ virtutibus quibuſlibet moralibusqꝛ tn̄ medicus ē artifex qui cōſiderans operatōesab homine peruenientes eas ꝯſiderat pro quantoipſarū principiū ē complexio compoſitio ⁊ vnitosex quo iſte ſunt nature mēbrorū ſequitur ꝙ ſi cōſuetudo eſt alicuius operationis principium velinclinans ad aliquid agendum uel patiendumhoc eſt uel ex acquiſitione alicuius formalis diſpoſitionis ſe tenentis ex parte complexionis compoſitionis vel vnitatis vel ipſa conſuetudo eſt illaformalis diſpoſitio ex frequētatis oꝑatiōibus acꝗſita nō fit igitur talis noua diſpoſitio in homine niſi facta in his naturalibus principijs aliqua ꝑmutat̉ ymo ſi aſſuetus cibis frigidis minus ledat̉ exeis ceteris paribus qͣꝫ non aſſuetus hoc ē qꝛ in eoaſſueto eſt acquiſita quedam qualitas ſimilitudīsper quam minus patitur ⁊ hoc per alterationemin complexione factam ita ēt ſi exercitatus ex cōſuetudine prōptiꝰ ⁊ ſine nocumento tollerat exercitium qd̓ nōͣ tolleraret nō exercitatus hoc euenitꝑ ꝯſoliditatem ⁊ fortitudinē acquiſitam muſculis⁊ iuncturis ⁊cͣ. ⁊ talem vel ſimilē diſpoſitionē potuiſſet ēt natura a prīcipio producere vt pꝫ ⁊ quēadmodū dico de his ita ītelligere poteſtis ⁊ ī reliquis. Noͣ. tn̄ vlterius ꝙ he operatōnes ad ꝯſuetudinem antecedentes qn̄qꝫ ſunt de multuꝫ ⁊ notabiliter ꝑmutantibus corpus humanū qn̄qꝫ debiliter ut verbi gratia cōmeſtio fungorū ē de maxīeꝑ̄mutantibus corpus humanū comeſtio vero modice quātitatis vl̓ potatio ſupra illud quod certocorpori cōuenient̓ deberet̉ eſt de modice alterātibus cū his attēde ꝙ lꝫ in modice alterantibus ꝑcōſuetudinē corpus diſponat̉ ita vt minus lederetur ipſo recedente in vſu taliū a debita mēſura qͣꝫſi non eēt cōſuetus nō ꝓpterea ē hec conſuetudoſimpl̓r obſeruāda qꝛ ⁊ ſi minus ledat̉ nō tn̄ ꝑ hāciuuat̉ ſimpl̓r ſed interdū ẜm ꝗd vt qn̄ a cōi ⁊ delicato mō viuēdi diuertit̉ ad cibos groſſiores uelad aerem frigidiorem qm̄ forte talibus ineuitabiliter occurreremus ⁊ tunc magis lederemur niſi alias fuiſſemꝰ aliqualiter aſſueti plus tn̄ alteratur corpꝰ ſimpl̓r qͣꝫ ſi ordinatū ⁊ debitū modum viuendi ſemper obſeruaret eſt igitur ab hac cōſuetudine paulatim diuertendū cū illa magis alterēt⁊ noceant neqꝫ hec cōſuetudo ex ualde alterantibus prohibere pōt ꝗn aliquādo corpus ad egritudinem deducat ⁊ hoc eſt qd̓ dixit. d. A. loco ſupraallegato illo. §. Ille v̓o in cuius ſtomaco mala digeruntur cibaria ⁊c. ubi dixit ꝙ mali cibi cōſuētiducunt ad egritudines pernecātes ⁊cͣ. Et Raſiscū dixit niſi conſuetudo peruerſa fuerit que omnino uitanda eſt neqꝫ ex hoc concluditur quod cōſuetudo aliqualiter mala ſit obſeruanda ymo colligitur opp. per hoc eniꝫ quod dixit peruerſa omnino eſt uitanda innuit quod omnis mala etiamconſuetudo eſt uitanda ſed cum maiore ſtudio uitanda eſt peruerſa. Eſt tamē hec alteranda paulatine ⁊ non ſubito cuꝫ ſit facta ſicut naturalis exmutatione facta in principijs naturalibus ut dictum eſt ⁊ hoc eſt quod dicebatur in probationeconcluſionis de illis biblicis papienſibus. Hoctamen totum quod dictum eſt de permutationefienda conſuetudinis ſi ſit mala quoniam ipſa ſꝑalterat intelligatur niſi paulatine ⁊ fere ꝯtinuepoſt generationem ſit inducta quoniam forte talis nullo modo alterat permutando ut patet depuella nutrita ex napello ut ī ml̓tis locis colligit̉⁊ expreſſe notat̉ ab Arl̓e. ſimilis ſn̄tia: prīa ꝓblematū pblemate. 45. Ultimo nota ꝓ reſpōſione adtextū Auice. in cāticis. ⁊ Auerois: ꝙ in cibarijs reſpectu cibatorū: duplex eſt conuenientia ⁊ etiamdiuerſitas quedam eſt conuenientia complexiōis⁊ dicit̉ inſequēs formā: quedā eſt ſpecifica ⁊ inſequēs materiā: infra etiā q̄dā eſt diuerſitas īſequēsformā: ⁊ dicit̉ cōplexionalis: quedā dicit̉ īſequēsmateriā ⁊ ſpecifica. Exempluꝫ de cōplexionalivt eſt cibus ſanguineus eſt cōueniēs ſanguineo: ⁊diſcōueniēs melācolico ad purā ꝯſeruationē vt ſiccōtra eſt de cibo melācolico. Exemplū de cōuenientia ſpecifica: quoniā aliquis ſanguineus elligitinter cibaria fabas ⁊ legumina: que ſi nō ꝯueniūtꝯplexionalit̓: cōueniūt ergo ſcd̓uꝫ formā ſpecificāvel ex parte cōplexionis īſequētis materiā. Etnota ꝙ iſta ſpecifica cōueniētia plus facit ad nutritionē in cibo ⁊ cibato qͣꝫ qualitatiua: ⁊ īſequēsformā videmꝰ eniꝫ in diuerſis ſpeciebꝰ ꝙ cibus homini nō eſt cibus aſino equo vel boui vt pꝫ de comeſtiōe carniū vituli: ⁊ hoc nō pōt reduci ī diſcōuenientiā vel cōuenientiā qualitatiuam: ſꝫ magisꝑuenit ex cōueniētia vel diſcōuenientia īſequentemateriā: magis eniꝫ cōplexionalit̓ ⁊ ẜm formambos conuenit carnibꝰ vituli qͣꝫ homo ꝙ igit̉ ſit homini nutrimentū ⁊ nō boui. hoc eſt: qꝛ inter hoīeꝫ⁊ carnes vitulinas cadit ſpecifica conueniētia: q̄nō cadit inter bouē ⁊ carnes vituli: hoc idē ē intelligere ita indiuiduis eiuſdē ſpeciei: quoniā aliꝗshomo ſanguineus meliꝰ nutrit̉̉ ex caſeo veteri qͣꝫouis: ⁊ hoc nō pōt reduci niſi ī ꝓprietate īſequētemateriā: contingit igit̉ ꝙ homo parue qualitatis⁊ ꝑ ſimilitudinē qualitatiuā: ⁊ ꝑ formā ſpecificaꝫcōuenientiā habeat cū cibo male qualitatis: ⁊ ex
Druckschrift
Expositiones in Avicennae tractatum de urinis et Fen XXII tertii Canonis. P. 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten