folutionē addit ⁊ dolor eius pongitiuus ꝓprie qͦndicat ⁊ dolor qui ſentitur ab infirmo ēt nulla fcāꝯp̄ſſione ē proprie .i. maxime pongitiuus qꝛ ſeq̄nsapoſtema a materia acuta ſiue ſit collerica uelſanguinea ſiue fl̓a ſalſum cum tales materie ꝓmptiores ſint ad apoſtemata qͣꝫ materie aquee dequaꝝ natura ē per mēbra diſcurrere ⁊ qͣꝫ materiemelancolice quibus merito groſſitiei materie quodīmodo reſiſtitur penetrationi ī mēbra addit.Et febres accidentes habenti eā .ſ. giboſitatemqꝛ ad apoſtemata intrinſica ⁊ maxime calida ⁊ pͥcipue in membris ſatis uicinis cordi ut ī caſu iſtoꝯſequūtur febres vnde ſuppoſito ꝙ per tactū ſitdolor ēt ſine tactu ⁊ p̄cipue dolor acutus ꝯiunctaꝯn̄ter febre ſignificare pōt ꝯueniēter d̓ apoſtemare dubia tamen ſunt ſigna ⁊ nō certa qꝛ a materianon apoſtemāte hec oīa fieri poſſunt ut in ſpāſmomaxīe ꝑꝑ dolorē in corpore cacocimo ad febres p̄parato. Et ꝑꝑ hoc dixit. sͣ. in ca. cāꝝ. Et multotiēſdeclaratur apoſtema ꝑ ſanguinē egrediētē cū ſolutione uentris ⁊c. qͣſi iuuat ꝙ ſepe ē apoſtemoſa⁊ non cognoſcitur niſi quādo uirtus emittitur dixit ultimo ponēdo ſigna facte a ſpaſmo ſicco.Et ſignum facte a ficitate ē ſignificatio. ſicitat̉corporis qꝛ corpus ē ſicum. Et tollerātia febriumacutaꝝ .i. ꝑſeuerātia ⁊ diuturnitas febrium accutarum efficantiū ⁊ euacuantiuꝫ .ſ. per uentrē uelfluxum narium uel cohitū ⁊ ſimiliū ⁊ ſupple tollerantia quarūcunqꝫ cāꝝ exicantiū ut ieiunioꝝ. uigiliarū ſtudioꝝ paſſionum aīalium uſus medicīarum calidaꝝ ⁊ uini potentis ueteris ⁊ ſil̓ium multorum exſcicare potentiū ⁊ addit. Et uelocitasexſcicationis olei ⁊ uehementia ip̄ius ficitatis ſuple totius qꝛ parua ficitas ut iuncta corpori collerico iuuenilli non ſano non perducit ad ſpaſmumſed cum ē extrema ficitas cū giboſitate ſequentetunc ē ſatis argumētum euidens ꝙ cā ſit ficcitaspaſmans ⁊c Et iō illa ꝑticula fuit determīata ſuperioris quoniā licet uelocitas exſcicationis ꝑ ſeuideatur ſequi ad ſiccitatē membroꝝ tamen ſtatꝙ non minus ſequatur ad apoſtema. calidum addolorem undicunqꝫ fiat cum ꝑ tales cās fiat ſufficiens reſolutio ⁊ non incōuenit ꝙ una cā ꝑ accidens plus operetur ⁊ uelocius ad certum effectūqͣꝫ certa cā ꝑ ſe ⁊ iō illud non eſt euidens ſignum.niſi ꝯiungatur cum lr̄a ſequēti ⁊ ꝑꝑ hoc addidit⁊ uehementia ſiccitatis naͣm in his duobus fit ſatis ſufficiens ſignum. Et ſic eſt finis capituli ſignorum. Pro clariori tameū ⁊ magis integra cognitione ſignoꝝ recurratis ad Auer. quarto colliget. Et ad. d. A. ẜa primi doc. ẜa primo ⁊ tertio d̓ſignis ꝯplexionum cum ibidem aliquibus ſequentibus de ſignis dn̄ij cuiuſdam humoris de ſignisapoſtematum declarantibus ⁊ alibi locis ſuis.De Cura Giboſitatis ⁊ Uētoſitatis ⁊ giboſitat̉SequituraUmide quidem capitulūde cura giboſitatis ⁊ uentoſitatis giboſitat̓. In quo. d. A. tria facit principaliter quoniaprimo ip̄e ponit curam giboſitatis pendētis a materia molificante ⁊ relaſſante ⁊ pendente a ſiccitate ⁊ etiā a uentoſitate ẜo ipſe determinat de cura facte ab apoſtemate. tertio ipſe iterato reuertitur ad curaꝫ giboſitatis humide ẜa ibi. Apoſtemoſſe autem cura uerſus finē capituli. tertia ibi.apud partem ſignatā. Rememoratio empl̓oꝝ⁊c. prima adhuc induas diuiditur quoniā primoipſe ponit canonē generalem curatiuū humide ⁊ſicce ſimul ẜo ſpālius determinat de cura giboſitatis humide ẜa ibi. Et canon medicinaruꝫ eiꝰ⁊c. de prima parte dixit humide quidem ⁊ ſiccecurato ē cura paleſis ⁊ ſpaſmi hūidi ⁊ ſpaſmi ſicciin neceſſitate euacuationis ⁊ diuiſionis eius ⁊ qͣlitate adminiſtrandi. Empl̓a ⁊ embrocas ⁊ queſunt eis ſil̓ia. Notandum ꝙ in his uerbis. d. A. nobis innuit inſtrumēta curatiua quibus curatio giboſitatis humide ⁊ ſicce maxime cōicat cum paraliſi propria ⁊ cum ſpaſmo ſiue fuerit per materiam ſiue fuerit a ſiccitate qꝛ uix curatiōis p̄cipueꝯſiſtit in euacuatione ſi expedit ut ī paraliſi ⁊ ſpaſmo humido ⁊ prohibitione euacuationis ut ī ſpaſmō ſicco ⁊ ꝯn̄ter ſtat intentio in humectando cuꝫqualitate adminiſtrandi empl̓a ⁊ embrocas ⁊ queſunt eis fil̓ia ut balnea ut ſint exſcicatiua .ſ. in pēdentibus a materia ⁊ humectatiua ut in ſpaſmoſicco. Et notāter fecit hoc qꝛ ut ſupra dictum ēgiboſitas a materia non apoſtemāte pendens autpendet ab ipſa perⁱ uiam paraliſis molificātis autper uiam ſpaſmi ꝯtrahentis ⁊ aliqn̄ per abſentiaꝫmaterie ut a ſiccitate fit giboſitas per uiā ſpaſmiIdeo ne ponatur capitulum in cap. Notanterpoſuit in principio capituli ſnīam dictam ut perhanc remittat nos ad ea que ſcribuntur. ẜa tertijcap. proprijs de paraliſi ⁊ ſpaſmo ⁊ per embrocaſ⁊ que ſunt eis ſil̓ia intellexit ēt regimen in dietaqd̓ proportionabiliter obſeruari debet ſicut ⁊ ī paraliſi ⁊ in ſpaſmo ad illa ergo pro cura tali recurrendum eſt ⁊ cū diligentia ꝯſiderādū qꝛ in illis capitulis ſunt egregij ⁊ ſpāliſſimi can̄ obſeruādi. quiniſi obſeruētur plerūqꝫ infirmi ꝑiclitātur ut uerbi gr̄a ſtante repletione ſanguinis cū urina rubeagroſſa cū ceteris ſignis deīde ſanguis apparet cōcludēdum ex cōi doctrina ꝯſentiente etate ⁊cͣ. defienda forti ⁊ copioſa fl̓a. Et tamen ꝯͣ hoc ē ſpecialis can̄. capl̓o de cura ſpaſmi dum dixit. Et nōextrahas totum ꝙ neceſſariuꝫ eſt ex ſanguine cuius extractio eſt ꝑꝑ ſpaſmū ⁊c. ymo retine ex eoaliquid vt reſiſtat ſpaſmo ⁊c. ita eſt ut in multisalijs lego lr̄am. Humide quidem ⁊ ſicce .ſ. giboſitatis curatio eſt cura paraliſis ⁊ ſpaſmi humi. ⁊ſpaſmi ſicci in neceſſitate euacuationis vt ſupplein ꝑaliſi ⁊ ſpaſmo humido ⁊ dimiſſionis eius ut inſpaſmo ſicco ⁊ in qualitate adminiſtrandi empl̓a⁊ embrocas ⁊ que ſunt his ſimilia .ſ. ēt cōicare dꝫcuratio giboſitatis cuꝫ curatōe ꝑaliſis. uel ſpaſmihūidi uel ficci in qͣlitate localium remedioruꝫ vtſi debeant eſſe humectatiua uel exicatiua ita ētut in dieta proportionabiliter hoc ē quod ītellexit.