enim ſic Cunqꝫ paſſio in tota nucha ē omnia mēbra ſubſiſtētia eque molificabuntur qd̓ ſi una ſpōdilis mutetur ad extraneā .ſ. parteꝫ ita ut gibꝰ fiataut ad anteriora ut ꝯcauetur poſſibile eſt ut nōnoceat membris ſub ea exiſtentibus in motu uelin ſenſu ⁊ poſſibile eſt ut noceat intelligatur igitur.ꝯ. ꝯtingent̓ ⁊ non neceſſario ſi tamen fieret ꝯtorſio lateralis uideretur neceſſaria ut etiā ipſe in eodem ca. uidetur ſonare ex quo pꝫ ꝙ interdum nōſolum cātur ſubtiliario membri īmo aliqn̄ pareliſis utꝫ intelligenti. Fecit tn̄ d. A. mentionē de cruribꝰ quoniā ip̄oꝝ macrefactio maxime demoſtratur ⁊ hoc ē. ꝙ intendebat in lr̄a lego eam. Et ſubtiliantur crura habentibus giboſitatē propter idqd̓ facit. giboſitas de opilatione quorūdā meatuū⁊ uie in qua penetrat cibos .i. meatuū ⁊ uie .ſ. neruorum qui ſunt uia ſpirituū aīalium iuuantiū adcibos in membra ꝯuertendos ut dictuꝫ eſt. Et ſicfinis huius ca. ſcd̓m ſeriem lr̄e. In ca. igitur primo habuimus in rubrica quid eſt giboſitas abſolute ut remotio ſpondiliuꝫ a ſitu ſuo. Habuimꝰēt quid eſt uentoſitas giboſitatis ut. sͣ. giboſitas auentoſitate groſſa perueniens ⁊cͣ. Habuimꝰ cōſequenter in principio cap. dr̄iam inter giboſitatēueram que eſt remotio ſpondilium poſteriꝰ ⁊ ſtrumam que eſt inclinatio ad anteriꝰ ⁊ dicitur arcuatio ⁊ qn̄ non ſolū ſpondiles ſed ēt membra pectoris anterius torquentur non ſolū dicitur arcuatioſed ēt ꝯcauatio. ſed qn̄ fit ſpondilium inclinatio lateralis dicitur ꝯtorſio. Et circa illas partes habuiſtis multa utilia ut quidē ſic dorſum ⁊ quideꝫſpondilis ⁊ utilitatem ſpondiliū ⁊ numerū ipſaruꝫ⁊ ꝯuenientiā in ip̄is ſpondilibus ⁊ dr̄iam in eis ⁊numerū neruoꝝ ⁊ ip̄oꝝ aliquoꝝ a proprijs locisegreſſionem ut cruriū ⁊ brachioꝝ tanqͣꝫ magis neceſſarioꝝ ⁊ numerū muſchulorū ⁊ hec oīa ad bonam intelligentiā cap. ut patuit. Poſtea ẜo prīcipaliter habuiſtis de cauſis ipſius giboſitatis alſolute primo magis generaliter ẜo ſpecialius ut ꝙcauſe eius aut ſunt primitiue ut caſus ⁊c. aut corporee ⁊ ibi habuiſtis dr̄iam in talibus cauſiis ⁊ decāis corporeis dictum eſt. ꝙ aut ſunt materie humide aut uētoſitas aut apoſtema molle ẜm ſe autꝯuerſum ad exituram qd̓ aliquādo cognoſcitur ꝑexeuntia in egeſtionibus uel urinis de ſanguincorrupto uel ſanie aut eſt apoſtema durum ⁊ aliquādo ⁊ ultimo fit a ſpaſmo a ficitate hoc tamenraro euenit ⁊ tunc eſt mortalis. Et dictum eſtſi fiat de humiditatē hoc ꝯtingit uel molificandoligamenta vnde diſponūtur ſpondiles ad ꝯuerſionem in partem oppoſitam aut fit per humiditateꝫſpaſmantem muſchulos uel ligamēta de repletione ⁊ ſic ꝯtrahente ſpondiles in partem ſuam autfit per uiam tractus ponderando a materia multa grauante aut fit ꝯprimendo ut in apoſtemateduo euenire poſſunt. Et ꝯſequenter dictum eſtqd̓ giboſitas pendens a materia ſalſa utplurimuꝫeſt ꝯtorſio ⁊ dicta eſt cā poſtea in tertia parte ca.habuiſtis quatuor ꝯcluſiōes ꝓnoſticas. prīa fuit giboſitas ad anteriora ⁊ eſt alijs deterior ⁊ aduxitcām qꝛ maxime illa ꝯſtringit locum ſuper pulmonem vnde fit malitia anelitus. Secunda ꝯcluſio fuit qd̓ giboſitas ꝯtingens in infante deterioreſt qͣꝫ in alijs etatibus ꝯtingens per hoc mediū ꝓbauit qꝛ non poſſunt dillatari ⁊ augeri membrapectoris ẜm debitas exigentias nature vnde fiundiuerſa nocumenta ī membris anellitus qui redūtur incorrigibiles ⁊ ad illud probādū ex proportionali medio aduxit ſnīam ypo. vi. affo. ibi cui aduenit giboſitas ex aſmate aut tuſi anteqͣꝫ expuat morit̉ ⁊cͣ. Et uerificauit anforiſmū ut uidiſtis. Tertia ꝯcluſio fuit qd̓ infantibus accidit giboſitas ⁊uentoſitas giboſitatis quādo cibātur ante horamſuam ut circa quartū uel ſextum menſem ⁊ uerificauit per hoc qd̓ multiplicantur in eis humoresgroſſi ⁊cͣ. qui ꝯtingent̉ pelluntur ad ſpondiles ⁊c̄.Quarta habentiū giboſitat̉ crura ſubtiliantur⁊ adduxit cām oppillationis facta ī meatibus ⁊c.⁊ ibi dictum eſt qūo etiā alia membra ſubtiliaripoſſunt ẜm qd̓ oppillantur aliquādo per remotōmſpondilium meatus dellationis ſpūum ad alia mēbra ⁊c̄. ⁊ dictus eſt talis oppillationis Et ſic habuiſtis ſumatim cap. ⁊ ordinem dictorum maxīein cauſis in quibus erat ordo neceſſarius ⁊c̄.De Signis giboſitatis dorſi ⁊ Spondilium eiꝰIn iſto cap. ſignoIgna facterum cāꝝ giboſitat.d. A. quatuor principaliter facit ſcd̓mgenera quatuor ſignorū correſpondentium quatuor generibus cārum ⁊ primo ponit ſignum cārum primitiuarum ẜo ſigna facte giboſitatis ab humiditate. tertō ab apoſtemate. quartoa ſpaſmo de ficitate ẜa ibi. Et ſignum facte abhumiditate. tertia ibi. Et ſignum facte ab apoſtemate. quarta ibi. Et ſignum facte a ficitate.Non ponit ſigna uentoſitatis giboſitatis tanquārelinquens ea ſatis nota ex ſignis uentoſitat̉ ſepiꝰdicta de prima parte dicit. Signa facte a cāisprimitiuis ſunt caſus earum .i. euentus dictarumcārum ut .ſ. ſi percuſſus eſt ſuper dorſo uel ceciditab alto ⁊ ſic de alijs clara eſt lr̄a de ſecunda parte dixit de cauſis corporeis primo de humiditate.Et ſignum facte ab humiditate eſt ſignum forme qꝛ ſi color apparet albus uel liuidus ⁊ tactusqꝛ locus eſt in tactu frigidus ⁊ mollis. Et quodlocus parum excuſat oleum cum quo iungitur ⁊tarditas eius in exſcicādo ip̄m qꝛ membrum ē humidum ⁊ iō per ſe n̄ exſcicatur eſt ēt frigidū ⁊ nōfit niſi tarda reſolutio ⁊ iō ēt patiens non exſcicatur niſi tarde. Et iſtud ſignuꝫ ponit ſcd̓a primide ſignis ꝯplexionū ⁊ ſunt ultima uerba capituli.Et anteceſſio regiminis humectant̉ ſupple exaere ocio cibis humidis potu aque uſu fructuumdicit ꝯn̄ter ponendo ſigna facte ab apoſtemate.Et ſignum facte ab apoſtemate eſt tactus lociqꝛ .ſ. ꝯprimendo dolet non. ſic ab humiditate tātūcum in apoſtemate ſit ſolutio ꝯtinui neceſſaria ⁊per ꝯpreſſionem uidetur etiam ad maiorem diſpōi
Druckschrift
Expositiones in Avicennae tractatum de urinis et Fen XXII tertii Canonis. P. 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten