Centeſimuſquinquageſimus CCCXXXVII

uerſis glorie gradibus ſiue manſionibus. Item notanterin cubilibus: qꝛ cubile eſt locus quietis ⁊ manſio pauſationis. de quibus glorie gradibus ⁊ manſionibus dr̄ Ioh̓.xiiij. In domo pr̄is mei manſiones multe ſunt. ⁊ qꝛ tuncin corꝑibus glorioſis erit laus vocalis: vt dicūt aliqui doctores ⁊ ꝓbabiliter ideo ſubdit.¶ Exultationes dei in gutture eorum: ⁊ gladij ancipites in manibus eorum.¶ In gut.) qꝛ laus vocalis incipit a gutture ⁊ arterijs (egla. ancipites) .i. ex vtraqꝫ ꝑte ſcindētes videlicet ſnīa iudicij ad iudicandū cum dn̄o bonos ⁊ malos (in ma. eo..i. in ptāte eis data a xp̄o qui dicit Math̓. xix. Sedebitis⁊ vos iudicātes duodecim tribus iſrl̓. Pōt etiā exponi deſanctis ſiue de filijs iſrl̓ in patriā ſuā irl̓m reuerſis ex bablonica captiuitate ſicut dictū eſt in principio. Qui exultabunt in gloria in cubilibus ſuis ⁊ exultatio erit in corde ⁊lingua tanqͣꝫ in cubilibus ⁊ faucibus. vel ſic ẜm glo. pōt legi de pn̄ti (exultabūt) hic (ſctī in glo.) q̄ eſt bonorū actuūfrequēs laudatio de qua iuſti letabunt̉: vbi nō extra in populari fauore: ſꝫ (in cu. ſuis) .ſ. in ꝯſcīa: qꝛ habēt tam bonūdn̄m qui dat peccātibus gratiā (exult. dei in gut. eorū) .1in lingua. ſi em̄ letant̉ in cubilibus ⁊ faucibus .i. in cordelingua vt nō ſibi tribuāt qd̓ ſunt ſꝫ a deo a qͦ acceperūt qd̓ſunt ⁊ ſperāt id qd̓ nōdū ſunt. ſequit̉ (⁊ gladij ancipitesin ma. eorū) .i. ſermo xp̄i anceps .i. vtraqꝫ ꝑte acutis veteris ⁊ noui teſtamēti erit in manibus .i. in ptāte eorū vt p̄dicent: vbi cui qn̄ ⁊ quid velint ad pctōꝝ ꝯuerſionē. namſermo xp̄i veteris ⁊ noui teſtamēti eſt tam ab antiquis q̄ab apoſtolicis annūciatus ad ꝯuerſionē malorū: de qͥbusſequit̉.¶ Ad faciendam vindictam in nationibusincrepationes in populis.¶ Per hoc intelligit̉ ꝯſtantia ſanctorū ⁊ potentia eorumin extremo iudicio ꝯtra eos qui iniuſte oppreſſerunt eosin hoc mundo. ẜm illud Sapīe. v. Tunc ſtabunt iuſti inmagna ꝯſtantia aduerſus eos qui ſe anguſtiauerunt ⁊cͣ.Ecce quāta gloria ſctōꝝ qn̄ qui erant pauꝑes hic ⁊ deriſiab impijs poterūt vindicare in ſuꝑbos ⁊ facere (incre. inpo.) tūc ſibi ſubditꝭ. malis .ſ. ⁊ iniqͥs ꝑſecutoribꝰ dei ⁊ ſuis¶ Ad alligandos reges eorum in compedibus: ⁊ nobiles eorū in manicis ferreis.¶ Quia tunc tyranni ligabunt̉ cōpedibus inferni: de quibus nō erit liberum exire. iuxta illud Math̓. xxij. Ligatimanibus ⁊ pedibꝰ ꝓijcite eū in tenebras exteriores. ſeqͥ¶ Ut faciant in eis iudicium conſcriptum:gloria hec eſt omnibus ſanctis eius.¶ Ut fa. in eis) .i. vt ſic eos iudicēt quō in ſcripturis ſctīveteris ⁊ noui teſtamēti ꝯſcriptum .i. ſil̓ ⁊ cōcordāter ſcrptum. Nam vtrunqꝫ teſtm̄ hoc iudicium ⁊ hanc ptātenſanctis ⁊ electis dei pollicet̉: ⁊ ne forſitan ſolos apl̓os iudicaturos putares quibus hͦ dn̄s in euāgelio ꝓmiſit addit (gloria hͨ eſt oībus ſan. eius) oēs em̄ ſancti cū xp̄o iudicabūt: ⁊ hec erit maxima gloria eis. Poteſt etiā exponde ſctīs ſiue de filijs iſrl̓ in patriā ſuā irl̓m reuerſis ex bablonica captiuitate: ſicut dictū eſt in principio Qui exultbunt in gloria in cubilibus ſuis ⁊ exultatio erit in cordelingua tanqͣꝫ in cubilibus ⁊ faucibus: vel ſic ẜm Glo. plegi de pn̄ti (exultabūt) hic (ſancti in glo.) que eſt bonorūactuū frequēs laudatio de qua iuſti letabūt̉. vbi nō extrain populari fauore ſꝫ (in cu. ſuis) .ſ. in ꝯſcīa: qꝛ habēt tambonum dn̄m qui dat peccātibus gratiam (exul. dei in gutture eorū) .i. in lingua. Si em̄ letant̉ in cubilibus ⁊ faucibus .i. in corde ⁊ lingua vt nō ſibi tribuāt quid ſunt ſꝫ dea quo acceperūt qd̓ ſunt ⁊ ſperant id qd̓ nondū ſunt. Sequit̉ (⁊ gladij ancipites in maͣ. eorū) .i. ſermo xp̄i anceps.i. vtraqꝫ parte acutus veteris ⁊ noui teſtamēti erit in manibus .i. in ptāte eorum vt p̄dicēt. vbi cui qn̄ ⁊ quid vel inad pctōrum cōuerſionem. nam ſermo xp̄i veteris ⁊ nouteſtamēti eſt tam ab antiquis qͣꝫ ab apl̓is annūciatus adꝯuerſionem malorum. De quibus ſequit̉ (ad faciendam

ALIvindictam in nationibus) .i. ad hoc vt occidat illos pctōres illo gladio bis acuto. Vt ſic viuificent̉ ẜm illud. Egooccidam ⁊ viuere faciam. ⁊ que vindicta ſit dicit (increpationes) .i. obiurgatōes (in ppl̓is) cōuertendis: ꝑ iſtā ſanctam vindictam (ad alligandos reges eorū ) .i. principesmalorū (in compedibus) .i. in praceptis dei (⁊ nobiles inmanicis ferreis) manice ſunt vincula manuum ẜm illudManicas atqꝫ arta leuari vincla iubet. Eſt ergo ſenſusꝙ tam pedes .i. affectus pedum noīe ſignati compedibuſligant̉ ⁊ artant̉ ad mādata dei affectāda qͣꝫ manus .i. oꝑamanicijs .i. vinculis manuū. ⁊ dicunt̉ mandata dei manice ſiue vincula indiſſolubilia ſicut eſt illud Alligatus esvxori ⁊cͣ. ⁊ illud Qd̓ deus ꝯiūxit homo nō ſeparet: iō dicit (ferreis ad oſtēdēdum indiſſolubilitatem. His vinculis ligant̉ gentium reges ⁊ nobiles ſeculi ab infirmis ⁊ cōtemptibilibus huius mūdi quos elegit dn̄s vt fortia confundat: ⁊ impleuit eos ſpūſancto. deditqꝫ eis frameas bisacutas: vt ad xp̄i timorem nobiliū corda ꝯuerterēt ⁊ ſeculari nobilitate ꝯtempta pauꝑtatem eligerēt in xp̄o: qui voluit imꝑatorem ꝑ piſcatorem ꝯuertere ⁊ nō econuerſo: ꝑhos ergo ligauit reges ⁊ nobiles in vinculis ferreis ne ꝓgredirent̉ ad illicita: ⁊ hoc eſt iudicium qd̓ faciunt ſanctihabētes gladios in manibus ad hoc ſcꝫ (vt faciant in eisiudicium ꝯſcriptum) .i. a patribus ſancitum. Iſta em̄ ante ſcripta ſunt ⁊ modo ꝯplent̉ prius legebant̉ ⁊ modo fiunt (gloria hec eſt oībus ſan. eius) ita .ſ. vt dictum eſt peroēs gentes: hoc agunt ſancti ſic gloriant̉ ſic exultabūt infaucibus in cubilibus ſic cantabūt canticū nouū: ſic dicētall̓a corde ore ⁊ oꝑe: vel ſic (gloria hec eſt oībus ſan. eiꝰ).i. ita ꝯſequētur eternam gloriam in qua gloriabunt̉ vt pͥdictum eſt: ad quam ille nos ꝑducat qui regnat in ſeculaſeculorum Amen.Pſalmus CLPsͣ. cl.¶ udate dominum in ſanctis eiuslaudate cum in firmamento virtuAtis eius.Psͣ. iſte athomus eſt .i. ſine diuiſione in quo intēdit̉ lausdei qꝛ cōgregauit ſanctos ſuos in beatitudine vbi eſt omnis abundantia. quibus ergo ꝓpheta in principio libri recte ꝯuerſationis formam oſtēdit. Iam in illa celeſtis hieruſalem receptis dicit in eis laudandum eſſe deum: qꝛ omnia eis dedit: dicit ergo (laudate dn̄m in ſanc. eius) .i. prohis q̄ ſanctis ſuis dedit (laudate eū in fir. virt. eius) .i. ꝓeo: qꝛ morte ſua diabolū vicit: vel qꝛ ſanctos firmauit ſuavirtute. Ita vt amplius nō moriant̉: eſt em̄ virtutis magne ꝙ mors vltra illis nō dn̄et̉.¶ Laudate eum in virtutibus eius: lauda­ 2te eū ẜm multitudinē magnitudinis eius.¶ Laudate euꝫ in virtutibus eius) .ſ. qꝛ oīa ſunt ſubiectapedibus eius cui flectit̉ omne genu (laudate eū ẜm multitudinē mag. eius) .i. ſicut nō eſt finis eius magnitudīs:qꝛ infinita ſic ſine fine laudēt eum ſancti eius.¶ Laudate eum in ſono tube: laudate eum 3in pſalterio ⁊ cythara.¶ Laudate eum in ſono tube ⁊cͣ.) ꝑ hec inſtrumenta myſtice intelligunt̉ diuerſi modi laudandi deū ſiue in pn̄ti ſiue in futuro. ꝑ tubam em̄ p̄dicatio ſignari pōt Ioſue. vj.Inſonuit vox tube ⁊ clamauit oīs ppl̓s ⁊ muri corruerūtTuba manu tenet̉: qꝛ p̄dicatio oꝑbus ſubſtentat̉: ſicudicebat apl̓us. Caſtigo corpus meū ⁊cͣ. Strictior eſt tubaex ꝑte buccinātis qͣꝫ ex altera: qꝛ p̄dicator debet ſtrictius Nō ſeſe iudicare Ad ſonitum huius tube poſt ſeptem circuitꝰ circuitcorruit hiericho .i. mundi miſerie. Primꝰ circuitus eſt bre ſiderauitas vite: qꝛ facile ꝯtemnit omnia qui cogitat ſe moritu­ nuꝫ qͥrum ẜm Hiero. Scd̓s circuitus eſt conſideratio anguſti corruiarum que ſunt in mundo Ioh̓. xvij. In me pacē. In mū uitasdo p̄ſſuram habebitis. Tercius eſt conſideratio periculi richoEccl̓i. xl. Qui nauigant mare ⁊cͣ. Quartus eſt ꝯſideratio amoreorum qui perierūt. In mundo. Psͣ. Ueni in altitudine mundmaris ⁊c̄. Quintus eſt conſideratio ſeruitutis. ſeruus em̄ ſterni-

Psͣ. cl.

s Noͣ ſeptēleroue ce ſideratio.nuꝫ qͥbusij uitas hieti corruit cii richo. id ēe mundi ꝓamor huiꝰ⁊ ſternit̉