Centeſimuſquadrage ſimuſſextus CCCXXXIIII

ſtellarum permanentiam quia ſtelle ſunt incorruptibileinfatigabiles ⁊ inecclipſabiles: ſic ſancti viri ſunt incorruptibiles ꝑ tolerantiam: infatigabiles ꝑ conſtantiā: in ecclipſabiles ꝑ patientiā. Tercio quo ad apparentiā qꝛ ſunt ꝑue ſunt pulcre ſunt ꝓxime. ⁊ ſic ſancti viri ſunt parui perhumilitatē: pulcri ꝑ morum exteriorum venuſtatem: ꝓximi ꝑ charitatem. Quarto quo ad influentiā: qꝛ ſteile ſunvircuoſe operoſe ⁊ iuminoſe: ſic ſancti viri ſunt virtuoſigratiam: operoſi ꝑ iuſticiā ⁊ luminoſi ꝑ doctrinā: virtuo ſꝑ gratiam. Eccl̓i. xliiij. Homines diuites in virtutes pulcrtudinis ſtudium habentes per iuſticiā operoſi. Hebre. x.Operati ſunt iuſticiem luminoſi per doctrinā ⁊ exemplMath̓. v. Vos eſtis lux mundi ⁊ ſic luceat lux veſtra coram hominibus ⁊cͣ. Item ſtelle ſunt motu velociſſime: ſiſancti ſunt motu obedientie velociſſimi. Baruch. iiij. ſtele vocate ſunt ⁊ apparuerunt ⁊ dixerunt aſſumus ⁊ luxerunt ei cum iocunditate. Item ſunt ſimpliciſſime non ēcōtrarijs compoſite: ſic ſancti in operibus ſuis ꝑ intentionem ⁊ nō corde duplices. vn̄ beato Iob prima hec ſibi intitulat̉ virtus. Iob. j. vir erat in terra hus nomine Iobeerat uir ille ſimplex ⁊cͣ. ꝓpterea dominus in euangelio eſtte ſimplices ſicut columbe. Item ſtelle ornant celum: ſicſancti celum ſancte matris eccleſie. Iteꝫ ſtelle ſunt paruin aſpectu lꝫ in virtute ſint maxime ſed paruitas apparratione diſtantie: ſic ſancti apparent parui per humilitat⁊ ſunt altiſſimi ꝑ ſanctitatem. Item ſunt differentes quivna maior alia. ſic ſancti in hac vita differentes in donitgratiarum ⁊ vnus maior alio ⁊ dignior: ⁊ ſic erit in patrivbi ẜm differentiam meritoꝝ diſtribuit̉ dignitas locorun⁊ manſionum. Ioh̓. xiiij. In domo patris mei manſiōesmulte ſunt. ⁊ prime ad Cor. xv. Stella differt a ſtella ī claritate. Item ſtelle ſunt innumerabiles ſic ſancti ⁊ electi d̓iquoꝝ numerꝰ deo ſoli eſt cognitus. vn̄ bn̄ hic dicit (qͥ nūerat multitudinem ſtellaꝝ) ſequit̉.¶ Magnus dn̄s noſter ⁊ magna virtꝰ eius⁊ ſapientie eius non eſt numerus.¶ Magnꝰ do.) plenus gaudio ꝓpheta eructat qd̓ non pōexplicare quod tamen cogitabat prout valebat (⁊ magnavirtus eius ⁊ ſapientie eius nō eſt numerus) .i. finis quinec facta eius numerari nec laus ⁊ ſapientia eius pōt abaliquo comprehēdi niſi a ſuo intellectu ⁊ ipſe qui numeraet. re ſtellas non poteſt numerari nec ipſum numerū menſulta ram ⁊ pondus vbi omnia diſpoſuit. Sap̄. xj. Poteſt quiqͣꝫ metiri. vnde dicebat paulus. O altitudo diuitiarum. iōbene dicit̉ (magnus dominus) in eſſentia (magna virtueius) .i. potentia ⁊ ſapientie eius non eſt numerus apucreaturam ſed a quibus apprehendat̉ hec ſapientia ⁊ hecvirtus declarat xp̄us Math̓. xj. di. Reuelaſti ea paruuliideo ſequit̉.¶ Suſcipiens manſuetos dn̄s: humiliansautem peccatores vſqꝫ ad terram.¶ Suſci. man.) .ſ. ad gratiam ſeu intelligentiam archanorum ſuorum que quidem qui intelligere vult ſit manſue⁊ humilis ⁊ non iudicet neqꝫ accuſet obſcura ſcripturarique fecit deus vt dicat aliquis melius ſic diceret̉. ſic enimdictum eſt vt dici debuit non corrigat eger medicamentaque ſapiens medicus temperat. ſi autem reſiſtis vide qͥdſequit̉ quia (humilians peccatores vſqꝫ ad terram) .i. vterrena tm̄ de deo ſapiant. qꝛ enim reprehendunt intelligbilia. ideo ſentiunt terrena de deo incorporeo corporalitercogitantes: vel (vſqꝫ ad terram) .i. vſqꝫ ad infernum quiin terra eſſe dicit̉.¶ Precinite domino in confeſſione: pſallitedeo noſtro in cithara.¶ Precinite dn̄o) hͨ eſt ſcd̓a ꝑs vbi ex p̄dictis increpat adhuc heſitantes ad hec intelligenda .ſ. ſi ſint humiles ⁊ nonſuꝑbi. q. d. vt intelligere valeatis p̄cinite (dn̄o in ꝯfeſſiōe)pctōꝝ ⁊ laudis: ⁊ ſic ꝑuenietis ad intelligentiā veritatis ⁊poſt cōfeſſionē ſequent̉ bona oꝑa. vn̄ ſequit̉ (pſallite) obus vbi manꝰ ſequit̉ vocē. Ita vocē laudis ſequant̉ oꝑa⁊ cui deo ſit pſallenduꝫ ſubdit (deo noſtro) noſtro inquā

ꝑ creationem noſtro ꝑ carnis aſſumptionē. vn̄ ſupra. deꝰnoſter refugiū ⁊cͣ. ⁊ quō ſit cantandū addit (in cythara) cythara aūt vt dicit Caſſi. ſignificat virtutes morales cōſonaoꝑatione concinentes q̄ tunc veram cytharam reddūt qn̄ſe federata ſocietate cōiungunt. Nā ſicut integra lyra nōpoteſt dici cui aliqua corda ſubtrahit̉ ſic nec vir ſanctꝰ eſtimat̉ cui virtus vlla minuit̉. vt aūt hec cythara armoniamreddat conſonā ⁊ ꝑfectam decem cordis intendit̉ vꝫ obſeruantia decem p̄ceptoꝝ. vn̄ ſupra. in cythara ⁊ pſalterio⁊ cythara decem cordarum pſal. illi. dicturus cytharā iunxit pſalterium decem cordarū. deinde de virtute huiꝰ dn̄icui pſallendum eſt ſubdit.¶ Qui operit celum nubibus: ⁊ parat terrepluuiam.¶ Qui op.) h̓ ad lr̄am ſꝫ ſpūaliter operit celuꝫ .i. ſacrā ſcripturam (nubibus) .i. obſcuritatibus figurarum ſacra ſcriptura partī eſt facilis vt paſcat: partim ē difficilis ⁊ obſcura vt exerceat. Ad hoc obſcura voluit eſſe dicta ꝓph̓aꝝ vthaberent poſtea ſerui dei qd̓ interpretando influerent ſuper aures ⁊ corda hominū. vn̄ alibi dicit tenebroſa aqua īnubibꝰ aeris (⁊ parat terre pluuiā) doctrine (terre) .i. minoribus ſitientibꝰ vel terrenis pctōribꝰ qͥbꝰ ꝑ nuhes ꝑ ſuos vꝫ p̄dicatores pluuiam doctrine ⁊ veritatis infundit ⁊de magnis ſequit̉.¶ Qui producit in montibꝰ fenum ⁊ herbāſeruituti hominum.¶ Qui ꝓducit in mon. fe.) Greg. xxx. Mor. in montibꝰ qͥppe fenū ⁊ herba ꝓducit̉ ſeruituti hoīm cum ſublimes huius ſeculi ad fidei cognitionem vocati predicatoribus inhuiꝰ vite itinere ſpūaliter ſibi ſeruientibꝰ tranſitoria alimēta largiunt̉ (herbam ſeruituti hominū) .i. predicatoribusqui hominibus ſeruiunt. vnde apl̓s ait: nos aūt ſeruos veſtros per xp̄m Ieſum. hi ſeminant ſpiritualia ⁊ recipiuntab excelſis ſeculi fenum ⁊ herbā .i. temporalia. om̄ia enimq̄ dant̉ eccl̓ie a diuitibus fenum ſunt. Nota tn̄ ꝙ eſt multiplex fenum .ſ. laſciuie carnalis. Eſa. xl. om̄is caro fenum.Item impietatis puniende. zach. xij. In die illa ponā duces iuda ſicut caminū ignis in lignis ⁊ ſicut facieꝫ ignis infeno. Item tranſitorie iuuentutis. Eccl̓i. xiij. Omnis caroſicut fenum veteraſcet psͣ. tanqͣꝫ fenum velociter areſcentItem bone oꝑationis. Prouer xxvij. Aperta ſunt prata ⁊apparuerunt herbe virentes ⁊ collecta ſunt fena de montibus. Item temporalis ꝓſperitatis vt hic. Eſt etiā multiplex herba .ſ. multiplicatio parentele. Iob. v. Progeniestria qͣſi herba terre. Itē vanitatis mundane. Iob. xl. huicmontes herbas ferunt ⁊ loquit̉ de dyabolo cui montes .i.ſuꝑbi ferūt herbas mundane vanitatis. Item defectiōisquotidiane. ps. mane ſicut herba trāſeat. Item gratie. iobvj. Nunqͥd rugiet onager cum nō habuerit herbā. Itemglorie. Eſa. vlt. videbitis ⁊ gaudebit cor veſtrū. Itē ſuſtentationis humane vt hic.¶ Qui dat iumentis eſcam ipſorū: ⁊ pullis10coruorum inuocantibus eum.¶ Qui dat iumen.) .i. ſimplicibꝰ eccleſie qͥ ſunt greges domini (eſcam) diuini verbi qꝛ eos paſcit deꝰ ꝑ homines qͦaccipiunt fenum .i. ꝑ predicatores qꝛ largiunt̉ eis ſpiritulia a quibus metunt carnalia (⁊ pullis coruorum) id filijsgentilium. corui ſunt gentiles nigri peccatis ⁊ vere patresnoſtri corui fuerunt quia ydolatre. nos ergo pulli coruo.rum ſumus quia de coruis. id eſt geutilibus peccato idolatrie nigris venimus (inuocantibus eum) id eſt deſiderātibus poſt conuerſionem dei verbo ſaciari dicit Iſido. ꝙcorui non miniſtrant cibum pullis ſuis donec vident eosnigreſcere plumis quia tunc recognoſcunt eos tanqͣꝫ ſuoſSed anteqͣꝫ habeant plumas nigras nutriunt̉ rore celi: ⁊ſic dicuntur a deo nutriri: per hoc autem ꝙ dicit inuocantibus eum non eſt intelligendum ꝙ iſta inuocatio fiat peraliquā recognitionē in pullis exiſtentem ſed qꝛ vnaquēqꝫres ꝑ appetitum naturalē tendit ad ſuā perfectionem. ſicergo dicunt̉ inuocare deum a quo recipit̉ omnis ꝑfectio ⁊omne bonum. ſed myſtice exponendo bene deus dat eſcā

T 6

Qual̓r ſctī ⁊electi dei aſſii milant̉ ſtellis ꝑꝑ multa

Fenū mutiplex.