Pſalmus

verbum (formabunt) in me a qͦ ꝑfectionē gratie ſumunt⁊ nemo meorum formabitur (in eis) quia nō dicūt̉ eē petri vel pauli ſꝫ xp̄i a quo xp̄iani dicunt̉ ⁊ hoc eſt qd̓ ſequitur de apoſtolis.5¶ Mihi auteꝫ nimis honorificati ſunt amici tui deus nimis confortatus eſt principatus eorum.¶ Mihi aūt ni. ho.) .ſ. hoc manifeſtū eſt de apl̓is qͦs amicos vocat vt Ioh̓. xvij. Iam nō vos dicā ſeruos ſed amcos qͥ (nimis) .i. valde honorati ſunt. xp̄s em̄ apl̓os multer modis honorauit. Vocādo eos in ꝓpria ꝑſona. Mattheino iiij. Vocauit ieſus Iohannē iacobū petrū ⁊ andreā: ⁊ apobi alios. Eligēdo eos. Ioh̓. xv. Non vos me elegiſtis ſecego elegi vos. ⁊ Ioh̓. vj. Nōne vos duodecim elegi. poli teſtatem faciēdi miracula tribuēdo. Math̓. x. Cōuocatitduodecim apl̓is dedit eis poteſtatē ſuꝑ ſpūs īmūdos ⁊ ſiper oēs languores: ⁊ Mar. vl. Familiaritatē cū eis habēdo Act̉ .j. Oꝑtet ex his viris qͥ nobiſcū cōgregati ſunt onni tꝑe quo intrauit ⁊ exiuit dn̄s ieſus inter nos ⁊cͣ. ⁊ .j.hannis .j. qd̓ audiuimꝰ ⁊ vidimꝰ ⁊ manus nr̄e ꝯtrectaurūt de verbo vite ⁊cͣ. In ꝓpria ꝑſona eos docēdo nō ꝑ agelos ſicut patres ve teſta. Luc. x. Beati oculi qͥ vident ēvos videtis. ⁊. Ioh̓. xiij. Uos vocatis me magiſter. Secreta ſua eis manifeſtādo. Ioh̓. xv. Vos aūt dixi amicoqꝛ q̄cunqꝫ audiui a patre meo n. f. vo. Poteſtatem iudciariā eis cōferendo. Math̓. xix. Sedebitis ſuꝑ ſe. du. ⁊cͣEos fratres ſpūaliter vocādo Math̓. vl. Itē dicite fratribus meis ⁊cͣ. Poſt reſurrectionē ſuā eis apparēdo cū eiscomedēdo ⁊ de regno dei loquēdo. Act̉. j. ⁊. Luc. vl. pͥncipes eccleſie eos cōſtituendo. Mathei. xvj. Et psͣ. Cōſtitu.es eos pͥncipes ⁊cͣ. Eos ſuos teſtes ꝯſtituendo Act̉ .j. Ettis mihi teſtes ⁊cͣ. ⁊ ſic xp̄s apl̓os honorauit (ni. conf. eſt.id ē firmiter ſtabilitus qꝛ ſunt induti virtute ex alto. Lucvl. Manete in ciuitate donec īduamini ꝟtute ex alto (pͥnci. eo.) qꝛ principes eccl̓ie fuerūt ⁊ epiſcopales cathedrasobtinuerūt quas in eccleſijs inſtituendis diuiſis ꝑ mūdūſedibꝰ ſanctaꝝ p̄dicationū oꝑe fundauerūt. Ip̄i em̄ p̄ſtāte deo legunt̉ duces eccleſiaꝝ arietes gregū ⁊ pͥncipes fi.deliū popl̓oꝝ quoꝝ laboribꝰ ſancto ſpū totius orbis adunata ⁊ ſolidata deuotio eſt ⁊ quia xp̄s ſic eos confortauit⁊ honorauit. ſequit̉.¶ Dinumerabo eos ⁊ ſuper arenam multiplicabuntur ⁊ exurrexi adhuc ſum tecum.¶ Dinumerabo eos) nō ſolū apl̓os ſꝫ eos qͦs in fide genuerūt (⁊ ſuꝑ are. mul.) qꝛ quaſi innumerabiles renati ſūt ꝑillos vel (ſuꝑ arenā) .i. ſuꝑ iudeos qͥ ꝓpter ſterilitatē arena dicunt̉ vn̄ in ꝓmiſſione dictū ē abrae Gen̄. xv. Multiplicabo ſemen tuum ſicut ſtellas celi ſicut arena maris. ꝑſtellas populus chriſtianorum intelligitur qui numeroſior eſt populo iudeorum per arenam figurato (exurrexi) amorte (⁊ adhuc ſuꝫ te.) nōdū cū ip̄is ꝑ noticiā qꝛ nō mopoſt reſurrectionē xp̄m agnouerūt vel (ſum tecū) .i. occultus ad dexterā tuā donec oībus in iudicio apparebo hocde capite: ſequit̉ autē in ꝑſona membroꝝ que patitur maſelos permixtos bonis.¶ Si occiderit deꝰ peccatores. viri ſanguinum declinate a me.¶ Quia dicitis in cogitatione. accipient invanitate ciuitates ſuas.¶ Hec ē quarta ꝑs q̄ ſumēdo duos verſus ſimul ſic cōtinuat̉ (ſum te.) ſꝫ tn̄ adhuc patior ab hereticis in corporemeo qd̓ ē eccleſia: dico ergo o deꝰ (ſi) .i. qn̄ (occi. pe.) .i. hereticos qͥ faſtu ſuꝑbie ab alijs ſe diuidunt qͥ a ſuꝑbia occidi dicunt̉ ꝑ amiſſionē gr̄e (accipiēt) .ſ. ip̄i occiſi (i vani. c.ta .ſ.) .i. popl̓os ſuos vanos eoꝝ vana ſectātes qͥ ip̄os apparētia iuſticie īflatos ſequūt̉ dirupta vnitate ē etiā occaſio inflatis hereticis ſeducētibus ppl̓os ſeparādi ſe ⁊ illosab vnitate tales .ſ. qꝛ mali ibi. .i. in eccl̓ia ſunt qͥbus noluntmiſceri ⁊ ſunt vere in eccl̓ia nō mō boni qͦs infamāt ſed-

certe mali ⁊ hac occaſione ſe ⁊ alios corꝑalit̓ a bonis dīuīdunt: ⁊ etiā id̓o qꝛ deꝰ monet honos vt a malis ſe ſeparētideoqꝫ interponit (viri ſang. de. a me qm̄ di.) alia lr̄a (i cogi.) quaſi ideo (accipiēt) heretici (in vani. ci. ſ.) .i. iō ſedu.cēt in ſeꝑatione ꝓpria vanos ppl̓os qꝛ tu o deꝰ (dices) .i. īmittes ī cogitatiōe iuſti vt dicat malis .i. ſe ſe ſeparēt nonvtiqꝫ loco nō corꝑe ſꝫ mēte nō aꝑte adhuc ne ⁊ bonos deſerat ſꝫ puritate vite: ꝙ aūt dicit deꝰ mō malis in cogitation bonoꝝ in iudicio dicet aꝑte amē dico vobis nō nouivos heretici igit̉ qͦ innocētes ſepe infamant qͦs tanqͣꝫ malos ſe fugere ſimulāt vidētes malos int̓ qͦs triticuꝫ gemitvſurpāt hāc auctoritatē ⁊ dicūt imperitis vt ſeparent ſe amalis corꝑaliter qͥ cū bonis ſunt qͥ deꝰ monet iuſtos vt dicant (viri ſan. de. a me.) ⁊ ideo niſi id fecerint ꝙ deus monet eos nō eſſe iuſtos dicūt ſꝫ vere ſicut heretici putāt illd̓monet deꝰ: nō eī monet vt an̄ nouiſſimā ventilationem vtputant heretici ſe corꝑaliter diuidāt a malis ſꝫ ꝑ vite diſſimilitudinē ſe ſeiūgant a viris ſanguinū: viri aut ſaguinuꝫſunt qͥ oderūt fratrē ſicut Ioh̓. dicit: qͥ odit fratrē ſuū homicida eſt.¶ Nonne qui oderūt te domine oderam. etſuper inimicos tuos tabeſcebam.¶ Nonne qͥ) heretici non intelligentes accuſant in boniscōmunionem maloꝝ. Sed quid mihi calumniant̉ dicere⁊ inſultare de cōmixtione malorū. Nonne etiā mixti illisſeparati ſumus ab illis animo ⁊ voluntate odiendo vitaꝫeorūqꝫ mores. id̓o dicit (nōne qui ode te do. ode.). q. d. ſic(⁊ ſuꝑ ini. t. ta.) .i. reſoluebar interiꝰ zelo iuſticie tue iratꝰcontra eos.¶ Perfecto odio oderam illos. inimici facti ſunt mihi.¶ Perfecto o. ode. illos) .i. iniquitates eoꝝ odi. nō naturāhoc ē ꝑfecto odio odiſſe vt nec ꝓpt̓ vicia hoīes oderꝭ necꝓpter hoīes vicia diligas. Quō ergo cōmixtione maloruꝫcominabor ſicut calūniant mihi heretici. de quibꝰ adiūgit(⁊ ini. fa .ſ.) ip̄i heretici mihi nō tm̄ dei ſꝫ ⁊ mei inimici ſūtin quo illos odio habeo.¶ Proba me deus ⁊ ſcito cor meum interroga me et cognoſce ſemitas meas.¶ Pro. me) hucuſqꝫ egit de heretico ⁊ alijs eoꝝ ſequacibꝰab eccleſia ſeparatis nūc etiam agit de malis vl̓ fictis ſibicōiunctis quos patitur eccleſia ⁊ gemit. q. d. heretici ſe eſalios ſeparant. ergo cum ſeparatis occiſis ⁊ ſuis ſequacibus reſtāt mali inſeparati inter quos gemit eccleſia qͦs etpatitur quid ait ipſa: vide quid o tu (oeus) ꝓba me (⁊) ꝓid eſt (ſcito cor m.) quia non conſentio factis maloruꝫ tudeꝰ. proba. ⁊ (ſcito) ꝙ nō poteſt homo hereticus qui necꝓbare nouit nec ſcire (cor meum) ſed tu ſolus qui rimaris occulta cordium (intero. me) ꝙ ad acquiſitionem pertinet minutiſſimam (⁊ cog. ſemi. meas) .i. facta ⁊ cogitata mea occulta. Deus em̄ ſeptem fecit cordij Primo rimatur ſiue intuetur. j. Regum. xvj. Homo em̄ videt que patent. deus autem intuetur cor ⁊ hoc per gratiam conuerſionis infundendo. Secūdo adaperit inſtruēdo. ad Ephe.iiij. Pax dn̄i ⁊cͣ. ⁊. ij. Mach̓ j. adaperiat dn̄s corda veſtraTercio tāgit feruorē īmittēdo. j. Reg. x. abijt cū dauid ꝑexercitꝰ qͦꝝ deꝰ tetigerat corda. Quarto viſitat ⁊ ꝓbat psͣ.Probaſti cor meū ⁊cͣ. Quīto emollit ad deuotionē excitādo Iob. xxvij. Deꝰ emolliuit cor meū hoc ē qd̓ ꝓmiſeratdeꝰ ꝑ Ezech̓. xxviij. Auferā a vobis cor lapideū. Sexto loquit̉ cordi ⁊ hoc vt delectet̉. Oſee. ij. Ecce lactabo eā ⁊ inducam in ſolitudinem ⁊ loquar ad cor eius. Septimo trahit totaliter ſibi vniendo: quia qui adheret deo vnus ſpiritus efficitur cum eo ideo dicitur Iob. xxiiij. Si direxeriad eum cor ſuum ſpiritum eius ⁊ flatum ad ſe trahet. ē eīdominus auctoritatiue vere qꝛ ad modū adamantis trahit ad ſe quicquid tangit huuc attractuꝫ deſiderat qui dicit: trahe me poſt te. Can. j. Et aīa ſic tracta cantat deꝰ cordis mei ⁊ pars mea deus ineternum. Ecce quid ait proxima chriſti inter filias: he ſunt voces eius (proba me dn̄e

Qualiterxp̄s honorauit apoſtolos ſuos ml̓tipliijciter.

13

3

te

Noͣ ſepteꝫ q̄deꝰ facit cordi

22