Pſalmus

⁊ Iudith angelus domini duxit ⁊ reduxit incorruptam.Iud̓. ix. Perfectis ꝟo neceſſarium eſt miniſterium angelicum inflamando ad amorē pn̄tando bona opera viſitando corda. De primo psͣ. Qui facis angelos tuos ignē vrentem. De ſecundo Tob. xij. quando orabas cuꝫ lachrymisego obtuli orationē tuam deo. De tercio Gen̄. xxviij. Iacob vidit angelos aſcendentes ⁊ deſcendentes: angeli deſcendunt cum anime dulcedinē afferunt ſꝫ aſcendunt cumanimam in contemplationē efferunt. Tercius eſt ſtatꝰ glorie in quo angelus tripliciter iuuat .ſ. viam p̄parando invia dirigendo ⁊ animā deferendo. De primo Mal̓. iij. Ecce ego mittam angelum meū qui p̄parabit viam ⁊cͣ. Decundo Exo. xxiij. Ego mittam angelum qͥ precedat te. Dtercio Luc. xvj. anima lazari portata eſt ab angelo in locūquietis. ⁊ ſic patet quomodo in cōſpectu angeloꝝ pſalleredebemus ⁊ tam angelis qͣꝫ deo gratias agere ꝓ tantis ptrocinijs teneamur (adorabo ad templū ſanctū tuum) vdelꝫ materiale ꝓpter efficaciam or̄onis. iij. Reg. viij. Qicunqꝫ orauerit in templo hoc ⁊cͣ. Item ꝓpter deuotionemexcitandam. iij. Reg. viij. Impleuerat enim gloria domidomini: vel hoc templum eſt de quo dicit apl̓us templundei ſanctum eſt qd̓ eſtis vos. templū dei eſt ſedes dei: aīaautē iuſti eſt ſedes ſapientie. poſſunt etiam angeli dici tēplum dei quaſi templum ſurſum. qꝛ deus in illis habitat.fideles autem ſunt templum deorſum.¶ Suꝑ miſericordia tua ⁊ veritate tua: qm̄magnificaſti ſuper om̄e nomen ſanctū tuū¶ Suꝑ mi. t. ⁊ veri. t.) hoc eſt de quo cōfitet̉ .i. laudat deſcꝫ (ſuꝑ miſericordia) .i. de miſcd̓ia qua parcis (⁊ verita.te) quā remuneras q̄ ſunt due vie qͥbus dominus ad novenit ex quibus ad deū imus: ſꝫ in quo maxime appareamiſcd̓ia ⁊ veritas dei in nobis oſtendit (qm̄ magnificaſtiid eſt magnum feciſti (nomen ſanctū tuum) .i. xp̄m ſupeomne nomen. Phil̓. ij. hec aūt magnificentia apparuit ī incarnatione mirifica in natiuitate miraculoſa in p̄dicatione fructuoſa ⁊ hmōi. ꝓpterea orat exaudiri in virtute huiꝰmirifici noīs ſuꝑ nos magnificati. iō ſequit̉.¶ In quacūqꝫ die inuocauero te exaudi memultiplicabis in anima mea virtutem¶ In quacūqꝫ die inuo. te exaudi me) effectualiter .i. extraaudi faciendo mihi quod peto ⁊ hoc debes facere qꝛ norpeto terrena ſed virtutes quibus non poteſt ſubeſſe mali⁊ quid ſit illud in quo petit exaudiri dicit (multiplicabisanima mea vir.) non petit temporales diuitias: nō ſalutēcorꝑis ſꝫ multiplicitatem virtutis.¶ Confiteant̉ tibi dn̄e om̄s reges terre: qꝛaudierunt omnia verba oris tui.¶ Cōfite. ti. do. o.) hec eſt ſecunda pars in qua inuitat omnes iuſtos ad laudem dei qui reges terre dicunt̉: quia ſebene regere norunt ⁊ hi ſolum deū laudare meritorie poſſunt: qꝛ non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. Eccī. xv. ꝙ(audierunt omnia verba oris tui) .i. obedierunt. Luc. xj.Beati qui audiunt verbum dei ⁊ cuſtodiunt illud. ⁊ no.tanter dicitur omnes reges ⁊ omnia verba que prius erātabſcondita in vna gente iudeorū quibus credita ſunt eloqͥa ſed vbiqꝫ reuelata ſunt: ⁊ ad oēs gētes miſſa qd̓ ſignificatū eſt in vellere gedeonis qui iturus cōtra madianitaspetijt ſigna a domino .ſ. vt vellus irrigaret̉: ficca manentearea: Deinde petijt vt vellere ficcato complueretur area.Area eſt orbis terraꝝ iudeorum in medio orbis terraꝝ habens gratie ſacramentum non in manifeſto ſed in nube ſecreti tanqͣꝫ pluuia in vellere circa vellus area exiſtente ſic.ca. id eſt toto orbe circa iudeoruꝫ gentem. ſed expreſſo vel.lere. id eſt reuellato figurarum ſecreto pluuia in area ⁊ intoto orbe manifeſta eſt non operta: ſol chriſtus: ſuauitaspluuie eſt. id eſt gratie. hunc ſolum ergo neſcis in ſcripturie o iudee per quem facte ſunt quem orbis terrarum recepit quo irrigata eſt area. ⁊ ita vellere ſiccato (omnes reges terre audierunt verba oris tui) dico ꝯfiteantur rege¶ Et cantent in vijs domini: qm̄ magna eſt

gloria domini.¶ Et cant.) more eoꝝ qui ad terminum optate patrie appropinquant (in vijs domini) .i. in miſericordia ⁊ veritate q̄ ſunt vie domini psͣ. Uniuerſe vie dn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas: ⁊ qͥd cantare debeant hoc ſcꝫ qd̓ ſequit̉ (qm̄. m. ē. gl̓iado.) ⁊ qꝛ nō ſolum gl̓ia dn̄i eſt magna in ſe ſꝫ etiam in effectu: ideo ſequit̉.¶ Qm̄ excelſus dn̄s ⁊ humilia reſpicit: ⁊ al 7ta a longe cognoſcit.¶ Qm̄ excel. d. h. re.) oculo miſcd̓ie qꝛ humilitas eſt coloroculi dei angeloꝝ ⁊ hoīm gratiſſimus. ſuꝑbos aūt ⁊ ſi cōgnoſcat cognitione: tn̄ nō reſpicit ꝑ gr̄am ideo ſequit̉ (alta a lon. cog.) ſed ſi iuſtis cōtingit tribulatio ex diuina laudatione ſiue ex bono oꝑe: adeſt deꝰ auxiliator iō ſb̓iungit.¶ Si ambulauero in medio tribulatiōis viuificabis me: ⁊ ſuper iram inimicorum extendiſti manum tuam ⁊ ſaluum me fecit dextera tua.¶ Nā ⁊ ſi ambu. in me. tri. vi. me) .i. ſaluabis me a tribulatione imminenti (⁊ ſuꝑ iram ini. me.) me ꝑſequentiū (ext.ma. t.) faciendo de eis vindictam (⁊ ſal. me fe. de. tua) id ēvirtus tua.¶ Dominus retribuet pro me: domine mifericordia tua in ſeculum. opera manuumtuarum ne deſpicias.¶ Dn̄s re. ꝓ me ⁊cͣ.) .i. penam mihi aduerſantibus qꝛ egonon poſſum nec debeo retribuere mala ꝓ malis: qꝛ mihivindictam ⁊ ego retribuam (dn̄e mi. t. in ſe.) qꝛ ſemꝑ paratus es recipere ad te venientes (ope. ma. tu. ne de.) me .ſ.Myſticeqͥ ſum opꝰ manuū tuaꝝ (ne deſpi.) ſubtrahendo a me manū ꝓtectionis tue. vel ẜm myſticum intellectū tangit illudqd̓ in euangelio legit̉ de xp̄o qͥ cū vellet ſoluere cenſum ꝓſe ⁊ ꝓ petro illis qͥ tributū exigebāt dixit petro vade ⁊ mitte hamū in mare: ⁊ piſcem qͥ pͥmo aſcenderit tolle ⁊ aperios eius ⁊ inuenies ſtaterē .i. duas didragmas. ſtater eī pōderis genus eſt habens quatuor dragmas: ⁊ addidit da illis pro me ⁊ pro te. hoc ſpūaliter fecit xp̄s qui quod nō rapuit ꝓ nobis ſoluit. xp̄us gͦ eſt pͥmus piſcis hamo mortiscaptus. pͥmus ſurgens de mari qꝛ pͥmogenitus a mortuisin cuius ore inuenimus duas didragmas .i. quatuor dragmnas .ſ. quatuor euangelia qͥbus a vexationibꝰ huiꝰ ſeculi liberamur: ne iam debitores remaneamꝰ. ibi em̄ omnianoſtra peccata ſoluunt̉. ꝓ nobis ergo reddidit qͥ ꝓ ſe nihil debuit in qͦ princeps mundi pctm̄ nō inuenit qͣre occideret. iō iſte huiliter ait (do. re. ꝓ me) p̄ciū redemptōis qꝛoꝑa manuū tuaꝝ nō deſpicis.¶ Pſalmus CXXXVIIId Omine probaſti me ⁊ cognouiſti me Pōcxxxrijtu cognouiſti ſeſſionem meam ⁊ reſurrectionem meam.¶ Dn̄e ꝓba. me) ps. iſte ꝓfunditate myſterioꝝ plenꝰ eſt inquo dauid in ꝑſona xp̄i loquit̉: xp̄s aūt ⁊ eccl̓ia tanqͣꝫ ſpōſus ⁊ ſpōſa ſt̓ vna caro. iō in hͦ psͣ. aliqn̄ eſt vox capitis aliqn̄ membroꝝ. qͥcqͥd ergo hic loquit̉ ex ꝑſona ſuſcepte carnis ⁊ ad caput ꝑtinet qd̓ iam aſcēdit ad celū ⁊ ad mēbra ēadhuc ꝑegrinant̉ in terra in ꝑſona ſuperioris captiui qͥ iāſpe in irl̓m reſtitutꝰ memor diſceſſiōis ſue in qua deū latere nō potuit ⁊ in qͣ eū ſepulta eſt manꝰ dn̄i deliberat nō eēvlterius ab eo fugiendū: ſꝫ ad eū ⁊ ꝑ eū eundū ⁊ hoc ex ꝑ.ſona totiꝰ humane nature reuertētis ad deū tanqͣꝫ ex voce filij ꝓdigi de longinqͣ regione redeuntis ad pr̄em. ſenſus tituli talis ē (in fi. ps. dauid) .i. ps̄ iſte dirigēs nos (in finē) .i. in xp̄m attribuit̉ em̄ toti xp̄o in cuiꝰ ꝑſona loquiturhic ꝓph̓a intentiōe monet non fugere a deo ſꝫ ad eū ꝑgendū. Modꝰ qͣtuor ſunt ꝑtitiones: primo agit de noticia deiq̄ cōprehendit omnia oꝑa ⁊ reuerſi ⁊ exulantis q̄ quaſi cogit eū qͥ latere nō pōt reuerti maxime cū manꝰ dei ibi eumtetigerit. Secūdo dicit nō eſſe a deo fugiendū ſꝫ ad ipſum

Figuro

rrū̄.