P ſalmus

in gente iudeoꝝ in figura ppl̓i xp̄iani ſiquidē oīa cōtingebant illis in figura: vt dr̄. j. Cor. x. ibi (qui ꝑ̄cuſſit). Tertiode beneficijs exhibitis xp̄ianis agit ibi (⁊ dedit terraꝫ ⁊cͣInuitans igit̉ ad laude dei omēs cōmuniter dicit (cōfitemini) triplici confeſſione .ſ. peccati laudis fidei (dn̄o) deoeterno (qm̄ bonus eſt) qꝛ ab ipſo fluit omne bonū ad nosIac .j. Om̄e datū optimū ⁊ oē donū ꝑfectū ⁊cͣ. ⁊ vere bonus (qm̄ ineternū) .i. ſine fine (miſcd̓iā eius) qꝛ hec peccata cōdonat: ⁊ ibi ſine fine coronat h̓ dat gratiā ibi gloriamhic incipit ibi ꝑficit. Eſt ergo duplex effectus miſcd̓ie diuxi ne. Primꝰ in terra. Scd̓us in celo. de primo dicit̉ Miſeri. cordia dn̄i plena eſt terrā. De ſcd̓o Domīe in celo miſerſe cordia tua De vtroqꝫ Mirificauit miſcd̓iam ſuā mihi inciuitate munita. dr̄ aūt miſcd̓ia qͣſi miſeriā cordis demēiꝑ gr̄am iuſtificatiōis vel cōſolatiōis Itē dr̄ miſcd̓ia quaſxͣ mittēs ſeorſum rigorē cordis per pene debite mitigationItē dr̄ miſcd̓ia quaſi mira ſuauitate rigās cor ꝑ cōſolationē ⁊ miſerie amonitionē. Itē tripliciter diuidit̉ miſericordia dei alio modo Nā eſt miſcd̓ia liberās a culpa ⁊ dr̄ ſpacioſa qꝛ cor pctōris qd̓ erat in anguſtia ponit in amplitudine. psͣ. Saluaſti de neceſſitatibꝰ aīam meā. nec cōcluſiſtme in maͣ. ini. m. ſtatuiſti in loco ſpa. pe. m. Prouerb̓. xi.Donū hoīs dilatat viā eius ⁊ de hac ꝓprie intelligit̉ illucdn̄e in miſcd̓ia tua viuifica me. Itē eſt mīa liberans amiſeria ⁊ dr̄ ſpacioſa de qua dr̄ Eccl̓i. xxv. Spacioſa eſt miſericordia dei in tꝑe tribulatiōis ſicut nubes pluuie ī tꝑe ſiccitatis. Itē eſt miſcd̓ia liberās ab oī corruptiōe ⁊ pena ingn̄ali reſurrectiōe ⁊ dicit̉ ſpecioſa: qꝛ tūc reddet̉ hoī p̄ciilaboris ſui. de hac dr̄ in psͣ. Miſcd̓ia edificabit̉ in celis. bonus eſt ergo dn̄s qꝛ hāc triplicē mīam impēdit hoībus. etiō debēt ei cōfiteri .i. ad honorē eius: pͥmo cōfeſſione peccti q̄ purificat hoīem de qua dixi: cōfitebor aduerſuꝫ me iniuſticiā meā dn̄o. Et tangunt̉ hic ſex cōditiōes q̄ ꝑficiuntcōfeſſionē. Prima eſt ꝙ ſit volūtaria ſicut pctm̄ fuit volū.tariū qd̓ notat̉ ibi. dixi .i. ſponte ꝓpoſui. Secūda eſt ꝙ ſi1. p̄meditata qd̓ notat̉ ꝑ cōiunctionē p̄teriti ⁊ futuri .ſ. dixicōfitebor. Tertia eſt ꝙ ſit integra ꝙ noͣ. ꝑ verbi cōpoſitionē cōfitebor .i. ſimul oīa corde ⁊ ore fatebor. Quarta eſt ꝙſit accuſatoria qd̓ notat̉ ibi. aduerſum me. Quinta eſtſit ꝓpria qd̓ notat̉ ibi. iniuſticiā. Sexta eſt ꝙ ſit recta .i. adhonorē dn̄i ⁊ ī ſpe venie qd̓ notat̉ ibi. dn̄o: ⁊ talis cōfeſſioeſt efficax: vn̄ ſequit̉: ⁊ tu remiſiſti impietatē pctī mei. Secūdo debēt cōfiteri cōfeſſione laudis q̄ ſequit̉ illā quia nōeſt ſpecioſa laus in ore pctōris Eccl̓i. xv. De hac dr̄ Eccl̓ilj. Cōfitebor tibi dn̄e rex ⁊ collau. te. Tertio debent cōfiteri dn̄o confeſſione fidei: de qua Rom̄. x. Corde credit̉ adiuſticiā ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutē. Deinde oſtēdit ꝓpheta: magnificentiā eius cui cōfiteri monet: vn̄ ſubdit.¶ Confitemini deo deorum. quoniam¶ Cōfitemini) triplici dicta cōfeſſione (deo) .i. ad honorēdei (deorū) .i. hominū iuſtorū qui dicunt̉ dij adoptiōe ſupra. ego dixi dij eſtis ⁊ fi. ex. o. Ioh̓. x. Si illos dicit deosad quos ſermo dei factus eſt ⁊cͣ. vel (deorū) .i. prelatorū qdicunt̉ dij poteſtate vel noīatione Exo. xxiij. Dijs tuis nidetrahes. Exo. iiij. Conſtitui te deū pharaonis .i. dedi tibipoteſtatē ſuper pharaonē ⁊ reuentiā: vel (deorū) .i. ydolorū ⁊ dicunt̉ dij nūcupatione. psͣ. Omnes dij gentiū demonia: dn̄s autē celos fecit. Hiere. x. Dij qui nō fecerūt celuꝫ⁊ terrā pereant de terra: de omībus illis poteſt intelligi qd̓dicit̉ (deo deorū) naͣm ſuꝑ omīa poteſtatē. deus qui ſolusvere eſt deus j. Coꝝ. viij. ⁊ ſi ſunt qui dicant̉ dij ſiue in celo ſiue in terra. ſiquidē ſunt dij multi nobis tm̄ vnus deuseſt qui alios iudicat: vn̄ psͣ. Deus fortis in ſynagoga deoꝝin medio aūt deos dijudicat.¶ Confitemini domino dominorū. quoniā¶ Confi.) peccata laudes fidē (dn̄o) .i. ad honorē dn̄i (dominoꝝ) .i. qui dn̄atur alijs dn̄is qͥ ſunt dn̄i ẜm quid. ipſe0 aūt dn̄s eſt ſimpliciter omniū Heſt. xiij. Dn̄e deus rex omnipotēs in ditione tua cūcta ſunt poſita: ⁊ nō eſt qui poſſittue reſiſtere volūtati tu feciſti celū ⁊ t̓rā ⁊ qͥcqͥd celi ambitu cōtinet̉: dn̄s omniū es nec eſt qui reſiſtat maieſtati tue.

Apocͣ. xix. Habet ſcriptū in veſtimēto eius ⁊ in femore eiꝰrex regū ⁊ dn̄s dominantiū Deut̓. x. Dn̄s deus noſter ipſeeſt deus deorū ⁊ dn̄s dn̄orum. Eph̓. iiij. Unus dn̄s vna fivnū baptiſma3¶ Qui facit mirabilia magna ſolus. quoniā¶ Qui facit) on̄dit ꝓph̓a ꝙ ipſe eſt deꝰ deorū ⁊ dn̄s dn̄oꝝꝑ opera ſua q̄ ipſe ſolus facit ⁊ nullus alius pōt ꝑ ſe facere. Nā ⁊ ſancti miracula inueniunt̉ feciſſe: ⁊ magi pharaonis mirabilia: tn̄ non ſua ꝟtute ſꝫ aliena hoc fecerūt ⁊ naͣoꝑa ſua facit ꝟtute diuina nō ſua tm̄ vn̄ Io. xvj. Sine menihil po. fa. igit̉ illi ſoli cōfitemī (qͥ facit) virtute ꝓpria nōQmutuata (mirabilia mag. ſo.) nō indigens auxilio alioꝝ.Deū. x. Ip̄e eſt laus tua ⁊ deus tuꝰ qͥ facit hic tibi magna ꝯj5lia ⁊ terribilia q̄ viderūt oculi tui. Iob. ix. Qui facit ⁊ inſcrutabilia quoꝝ nō eſt nūerus magnū ⁊ mirabile ē ꝙ fe­ Sacit celū ⁊ terrā ⁊ cetera elemēta de nihilo Gen̄. ij. Magnū ᵈe.⁊ mirabile eſt ꝙ fecit hoīem de limo terre ⁊ feminā de coſta eius Gen̄. vij. Magnū ⁊ mirabile fuit inundatio diluuij diuiſio maris rubri Exo. xv. Et iordanis retrorſum cōuerſio Ioẜ. iij. Magna ⁊ mirabilia ſunt miracula q̄ fecitin euangelio .ſ. illuminatio cecorū: curatio leproſorū: ſuſcitatio mortuorū: magnū ⁊ mirabile fuit ꝙ pauit de quinqꝫpanibus qͥnqꝫ milia hoīm Ioh̓. vj. Magnū ⁊ mirabile ꝙquotidie facit de vno grano putrido centū vel mille recentia naſci. Inter oīa maius ⁊ mirabilius eſt ꝙ fecit deū hominē: virginē matrē. cor humanuꝫ credere: ſꝫ hec eſt fidesq̄ iuſtificat peccatores: ꝓpter hoc dr̄ Apocͣ. xv. Magna ⁊mirabilia ſunt oꝑa tua dn̄e deus Eccl̓i. xliij. Ipſe omīpotens ſuꝑ omīa oꝑa ſua terribilis ⁊ magnus dn̄s vehemēter ⁊ mirabilis ip̄ius. Et ſciendū ꝙ ſicut in fine oīm verſuum ponit̉ vbiqꝫ: qm̄ ineternū mīa eius ſic in pͥncipio oīmſubaudiendū eſt: lꝫ non ſit poſitū cōfitemini dn̄o: vt dicitAug. vn̄ ſenſus eſt: cōfitemi dn̄o qm̄ ineternū mīa eius: ⁊ſic ꝑ oēs verſus eſt faciendū: gͦ ẜm Aug. hec clara qm̄ ineternū mīa eiꝰ eſt de qͦlibet verſu: vn̄ monachi qͥ dicūt eamin qͦlibet verſu bn̄ faciūt. ſolus aūt deus dr̄ mirabilia facere qꝛ ⁊ ea q̄ facit miniſterio hoīm vel angeloꝝ ip̄e ſola ſuavirtute facit. quedā etiaꝫ magna facit ipſe ſine miniſterioalicuius de qͥbus ſubditur.¶ Qui fecit celos in intellectu. quoniam 3¶ Qui fecit ce. in intel.) .i. celos intelligibiles .ſ. celū empireū qd̓ licꝫ corporeū ſit tn̄ tante eſt ſubtilitatis vt a mortali videri nō poſſit: ⁊ dr̄ plural̓r (celos) lꝫ vnū ſit empireūꝓpter multitudinē cōtentorū (qͥ fecit celos (aereū igneumethereū: ſydereū: criſtallinū: empireū (in intellectu) .i. in p̄ſciētia ſua Gen̄. j. In pͥncipio creauit deꝰ celū ⁊ terrā. psOmīa in ſapiētia feciſti. Itē (qͥ fecit celos) ſydereū ⁊ alios inferiores (in intellectu) angelico: tribus em̄ modis fecit deus res .ſ. in p̄ſcientia ſua: in cognitiōe angelica: in ip̄anatura.¶ Qui firmauit terram ſuꝑ aquas. quoniaꝫ 6¶ Qui fir. ter. ſu. a.) ꝯtra Iob. xvj. Qui appēdit terrā ſuꝑnihilū: nō ergo fundata eſt ſuꝑ aqͥs. Itē terra infimū lo­ Ecū tenet gͦ aqua eſt ſuꝑ terrā nō terra ſuꝑ aquas. Itē. psͣ. QuōQui fundauit terrā ſuꝑ ſtabilitatē ſuā .i. nō ſuꝑ aliud fun ligit̉.damentū Glo. ſuꝑ ponit̉ ꝓ iuxta ſicut dr̄ pariſius ſita ſe­ ta tecanā .i. iuxta: vel ideo firmari ſuꝑ aquas d̓r̄ qꝛ quantūcun per aqꝫ fodiat̉ in terra ſꝑ reꝑitur aqua: igit̉ oēs creaturas ꝑ ſefecit dn̄s ſine mīſterio alterius quarū aliquas excellentiores ponit vt ꝑ illas oīa alia intelligant̉ .ſ. intelligibiles celos ⁊ viſibilē terrā: ſed qꝛ ſunt viſibiles celi per luminariatotū corpus celeſte dans intelligere ſubdit.¶ Qui fecit luminaria magna. quoniam¶ Qui fe. lu.) .ſ. ſolem ⁊ lunā: ad qͥd aūt fecerit ea ſubdit.¶ Solem in poteſtetem diei. quoniam.¶ Solē in poteſtētē diei) .i. vt eſſet lux illuminans diem.Augꝰ. Sol eſt poteſtas diei quo omīa declarantur.¶ Lunā ⁊ ſtellas in ptātem noctis. quoniā 3¶ Lu. ⁊ ſtel. in ptātem noc.) .i. vt poſſent noctem illuminare: ⁊ anīalia q̄ de nocte paſcunt̉ ⁊ homīes qui de nocte

3Effectꝰ duplex miſericordie dei:vn̄ dr̄ miſecordia ⁊ qͣliter triplicit̉ diuidit̉

Noͣ ſex ꝑficientia cofeſſionem.

De magnilficētia ⁊ poteſtate diuina.

6Quō inteligit̉ fūdata terra ſuper aquas

QMirabilq̄dā et mngna ſoliusdei.