Centeſi. ſuige ſimuſquintusCCCIX

ſimuſuigeent.imſit on̄dit dicens ibi (cōuert. dn̄e) verūtn̄ eſt captiuitas materialis qͣ captiuati fuerūt filij iſrl̓. Primo a Nabuchodonoſor. iiij. Reg. xxv. Scd̓o a romanis de qͣ Lu. xix. veniētdies in te ⁊ circūdabūt te ⁊ coanguſtabunt te vndiqꝫ ⁊ adterrā ꝓſternent te ⁊ filios tuos qͥ in te ſūt. Itē eſt captiuitas ſpūalis bona qͣ ꝑ fidē intellectꝰ captiuat̉ in obſequiūxp̄i. ij. Coꝝ. x. Item eſt captiuitas celeſtis Eph̓. iiij. aſcendēs xp̄s in altu captiuā duxit captiuitatē. Itē eſt captiuitas miſerabilis qua pctōres a dyabolo captiuant̉ ⁊ in ſeuitutē peſſimā redigunt̉. Eſa. v. ꝓpterea captiuꝰ ductꝰ eſtppl̓s meꝰ qͥ nō habuit ſcientiā. Ro. vij. video aliā legeꝫ inmembris meis repugnantē legi mentis mee ⁊ captiuantēme in lege pctī: de hac liberat dn̄s ſuos. vn̄ Eſa. xlix. hͨ dicit dn̄s eqͥdem captiuitas a forti tollet̉ ⁊ qd̓ ablatū fuerata robuſto ſaluabit̉. ⁊ de iſta liberatione huiꝰ captiuitatisagit̉ hic. vn̄ in ꝑſona liberatoꝝ dicit (in cōuertēdo) .i. cūcōuerteret (dn̄s) qͥ ſolꝰ pōt (captiuita. ſyon) .i. filios ſyonid ē eccl̓ie qͥ captiuati fuerant venundati ſub pctō (fac. ſimus) nos liberati (ſicut cōſolati) .i. vere ꝯſolati hͦ loco (ſcut) nō dicit ſil̓itudinē ſed veritatis exp̄ſſionē: ſicut cū dictur iſte facit ſicut iuſtus: in quo nō iuſtꝰ negat̉ ſꝫ ꝙ vere eſon̄dit̉. ſil̓r Ioh̓. j. quaſi vnigeniti a patre .i. vere vnigeniti.innuit̉ aūt q̄dam diminutio cōſolatiōis ꝑ hoc qd̓ dicit (ſicut cōſolati) ⁊ nō ſimplicit̓ cōſolati. qͣꝫdiu em̄ iuſti ſūt ī hͦmundo gemūt in re. ſꝫ cōſolant̉ in ſpe. cū aūt tranſierit resgemitꝰ veniet plenū gaudiū ⁊ tūc nō erit neceſſaria cōſolatio qꝛ miſeria nulla erit ſꝫ mō eſt neceſſaria ⁊ mō hr̄ in ſpeſꝫ ſpes que differt̉ affligit animā vt d̓r. Prouer. xiij. iō benedicit (facti ſu. ſicut cōſo.) .i. vere cōſolati ſꝫ nō plene ꝓptedubitationē ⁊ gaudij dilationē iij. Re. vl. nō gloriet̉ accirctꝰ eque vt diſcinctꝰ p̄terea oīs cōſolatio p̄ſens reſperſa ēmultis amaritudinibꝰ. vn̄ aug. in lib. cōfeſſi. oēs iocunditates meas reſperſiſti dn̄e amaritudinibꝰ vt quererē ſineoffenſione letari ⁊ nō inuenirē niſi in te dn̄e: ⁊ boetiꝰ. Nulus adeo cōpoſite felicitatis eſt qͥ nō cū aliqua ꝑte ſui ſtatus rixet̉ de huiꝰ cōuerſione. Amos. ix. cōuertā captiuitatēppl̓i mei iſrl̓. Oſee. vij. Iuda pone meſſem tibi cū cōuertācaptiuitatē ppl̓i mei. ſequit̉.¶ Tunc repletū eſt gaudio os noſtrū ⁊ lingua noſtra in exultatione.¶ Tūc) .i. in illa ⁊ ex illa cōuerſione: (repletū eſt gaudionō vano ſed vero: nō carnali ſed ſpirituali (os noſtrū) codis .ſ. nō corporis. de quo ſupra. Aperi os tuū ⁊ implebo īlud. ⁊ Math̓. xv. Que ꝓcedunt de ore hec coinquināt hominē. cōſtat ꝙ non intelligit de ore corporis. qꝛ ſi nominfurtum vel adulteriū vel aliud huiuſmodi nō iō immundus ſum. ſꝫ dum cogito ⁊ corde tracto talia etiā ſi ſileā voce immundꝰ ſum. vn̄ ibidē quaſi exponendo ſubiungit: dicorde em̄ exeunt male cogitatiōes ⁊cͣ. hec ſūt q̄ coinquināthoīem. igit̉ os cordis eſt vbi cōcipit̉ gaudiū poſtea linguofficio promit̉. vn̄ ſubdit (⁊ lingua noſtra exultatiōe) itpleta eſt ſupple. Math̓. xij. Ex abundantia cordis os lotur. Iob. .viij. Deꝰ nō ꝓijciet ſimplicem nec porriget manū malignis donec impleat̉ riſu os tuū: ⁊ labia tua iubiGreg. Sicut ex gaudio cordis ſequit̉ gaudiū oris. ſic ex triſticia cordis ſequit̉ triſticia oris. Nam ex fonte ſereno riuulus clarus ⁊ ex fonte turbato riuulus turbatꝰ emanat.Et nota ꝙ eſt riſus carnalis et eſt riſus ſpiritualis. Carnalis triplox .ſ. vanus fictus ⁊ manifeſtus. Uanꝰ eſt qͥ de reinepta orit̉. vt qn̄ aliquis cadit in lutum vel qn̄ ſymia ludit vel hmōi. de quo Eccl̓i. ij. Riſum repu. erro. ⁊ gaudiodixi qͥd fruſtra deciperis. Fictus eſt qͥ tm̄ in labijs fit ⁊ nōex corde ꝓcedit: qualem babent amici ficti qͥ omnibꝰ applaudunt ⁊ amplexant̉ brachijs. cor aūt dolos machinat̉de quo Eccl̓i. xiij. loquens de diuite dicit Si neceſſarius efueris ſupplantabit te. ⁊ ſubridens ſpem dabit narrans tbi bona ⁊ dicet. Quid opus eſt tibi ⁊ confundet te in cibiſuis donecte exinaniat bis vel ter ⁊ in nouiſſimo deridette. Prouer xxvj. Sicut noxius eſt qͥ mittit lanceas ⁊ ſagittas in mortem: ita vir qui fraudulenter nocet amico ſuo⁊ cum fuerit deprehē. dicit: ludens feci Manifeſtus eſt qͥ

fit cum cachinno. de quo Eccl̓i. xxj. Fatuus in riſu inaltatvocem ſuā. Iob. xxix. Si qn̄ ridebam ad eos nō credebāt⁊ lux vultus mei nō cade. in ter. Sene. dentes tui ſicut ſine ſole: riſus ſine cachinno: inceſſus ſine tumultū: manꝰ ſine deſidia. Riſus ſpūalis ſimiliter. qͥdā verus occultꝰ manifeſtus. Verus eſt qui ꝓcedit de conſcientia bona. ij. Co.j. Gloria noſtra hec ē te. conſci. n. Prouer. xiij. Cor qd̓ no.ama. a .ſ. in gaudio. e. nō miſc. extra. Occultus eſt qͥ cordetenet̉. Eſa. xxiiij. Audiuimꝰ gloriam iuſti ⁊ dixi ſecretumme. mihi ſecre. m. mihi. Eſa. lviij. Replebit dominꝰ ſplen.a. t. ⁊ oſſa tua liberabit. Ioh̓. xvj. Iterū veniam ad vos etgau. cor veſtrum. Manifeſtus nō debet haberi hic vel mōſed in futuro. Eccli. iij. Tempus flendi ⁊ tempus ridendiLuc. vj. Beati qͥ lugetis qm̄ ridebitis: Prouer. vlt. Ridebit in die nouiſſimo. ſequit̉.¶ Tūc dicent inter gentes magnificauit dominus facere cum eis.¶ Tunc) ſcꝫ poſt cōuerſionem ⁊ non ante (dicent) cōuerſi pre gaudio (inter gentes) nondum cōuerſas. vt conuertant̉. Apoc. vlti. Qui audit dicat veni. Oſee .j. in loco vbidicet̉ eis. Non populus meus vos. dicet̉ eis. filij dei viuētis. zach̓. iij. In die illa apprehendent fimbrias viri iudeidicentes ibi vobiſcum. vel (dicent inter gentes) .i. aliqͥ degentibus nondum conuerſi admirando ⁊ congaudendo:(magnificauit dominus facere cum eis) .ſ. conuerſis peccata dimittendo: virtutes conferendo: in filios adoptando: miracula per eos operando: gloriam ꝓmittendo. Ro.viij. Quos predeſtinauit hos ⁊ vocauit: ⁊ qͦs vocauit hosiuſtificauit: ⁊ quos iuftificauit hos ⁊ magnificauit. Iudit.xiij. In omni gente qui audierit nomen tuum magnificabit̉ ſuper te deus iſrael. ⁊ eſt firmū teſtimonium ab aduerſarijs. Deut̓. xxxiij. Non eſt deus noſter vt deus eorum ⁊inimici noſtri ſunt iudices. ita dicent de alijs ⁊ etiā de ſeipſis poſt conuerſionē ſuam dicentes¶ Magnificauit dominus facere nobiſcuꝫfacti ſumus letantes.¶ Magnificauit) id eſt magna fecit (dominꝰ facere) cuiſubeſt poſſe cum vult (nobiſcum). id eſt nobiſipſis cooperantibus. iuxta illud Auguſti. Qui creauit te ſine te nō iuſtificat te ſine te. j. Corinth. iij. Dei adiutores ſumꝰ. illa autem que ſecit cum peccatoribus conuerſis ſunt peccatoriremiſſio: virtutum collatio. periculorum euaſio: crebre viſitatione ⁊ conſolationes ⁊ illuminationes ⁊ de his nobisfactis (facti ſumus letantes) non dicit letati ſumus ſꝫ (facti ſumus letantes) qꝛ qui facit beneficium facit ⁊ gaudiū⁊ qui eos liberat eoſdem letificat. Iudith. xiij. Benedicite deum celi ⁊ coram omnibus viuentibus confi. illi. quiafecit nobiſ. miſericordiam ſuaꝫ. Inter omnia magna quefecit nobiſcum dominus vnde letandū eſt fuit permagnūꝙ fecit ſe deum hominem matrem ſuā virginen mentemhumanam ſuper his credibilem. vn̄ ſupra. Cantate domino cant. no. quia mira. fe. Ioelis. ij. Noli timere terra id ēeccleſia vel beata virgo: ſꝫ exulta ⁊ letare qm̄ magnificauitdominus vt faceret. hoc magnū oſtendit Eſa. vij. Ecce virgo cōci. ⁊ pa. fi. ⁊ vo. nomen eiꝰ emanuel .i. nobiſcū deꝰ .i. innoſtra natura deus hec eſt cauſa maxima gaudij nr̄i. Eſa.lxj. Gaudens gaudebo in domino ⁊ exul. anima. m. in d̓omeo. Can. j. Introduxit me rex in cellaria ſua. dicit eccl̓iaExultabimꝰ ⁊ letabimur in te. ſequit̉.¶ Conuerte domine captiuitatem noſtramſicut torrens in auſtro.¶ Scd̓a ꝑs in in qua orat ꝯuerſionē captiuitatis ꝓph̓a inꝑſona generalis iuſti ⁊ de qua iā quaſi facta gaudes laudauerat. nūc qͣſi futurā orat qꝛ qd̓ factū erat ī dei p̄ſcīa. futurū erat ī rei exn̄tia. vl̓ in ꝑte facta erat in ꝑte futura. d̓ facta gaudebat: ꝓ futura orabat: vel certe ꝓ tota ꝯuerſioneerat vt qd̓ nōdū ſcm̄ fiat qͥ ⁊ ſcm̄ ē ip̄e qͥ fecit cuſtodiat: qꝛvt dicit Greg. Cito bonū amittit̉ niſi a largiēte cuſtodiat̉.Dicit ergo iuſtꝰ (ꝯuer. do. ca. no.) .i. illos qͥ de nob̓ adhuccaptiui tenent̉ ſub dyabolo ⁊ ſub pctō a qͣ captiuitate ne-

Q 3

Riſus carnalis ⁊ ſpūalis

MhCaptiuitasqͣdruplex.

4

Riſus ſpūalis triplex.

V