Centeſimuſuigeſimuſecundus CCCVII
¶ Propter domū dn̄i dei nr̄i) quaſi nō ꝓpter me vt heretci faciūt qͥ gloriā ⁊ ꝓpriū ꝯmodū q̄rūt ſꝫ ꝓpter eccleſiā edifcandā ⁊ augmētandā ⁊ glorificandā (q̄ſiui bona tibi) .i.optaui tibi bona o tu irl̓m tā militās qͣꝫ triumphās. Thobie. xiij. bn̄dicti erūt qͥ edificabūt te tu aūt letaberis ī filijstuis. qm̄ oēs bn̄dicent̉ ⁊ ꝯgregabunt̉ ad dn̄m beati om̄sqͥ diligūt te ⁊ qui gaudēt ſuꝑ pacē tuā bona aūt domꝰ ſūtdiuitie ⁊ gloria ſicut dicit. ps. gloria ⁊ diuitie in domo eiItē pax ⁊ abūdantia ⁊ requiēs. Eſaie. xxxiij. ſedebit ppl̓smeus in pul. pa. in ta. fi. in requie opulēta ⁊ oīa bona qupn̄t imo q̄ nō pn̄t excogitari. j. Cor. j. oculus nō vidit ⁊ auris nō audiuit in cor. ho. nō aſ. q̄ p̄para. deꝰ hijs qui dili. eīoculus nō vidit tantā pulcritudinē auris nō audiuit tantā melodiā. cor nō ſenſit tantā dulcedinē quāta illa. psͣ. qͣꝫmagna multitudo dulcedinis tue quā abſcōdiſti timentibus nomē tuū dn̄e.¶ PſalmusCXXII4 Dd te leuaui oculos meos: qui habitas in celis.¶ Ad te leua.) h̓ ē Quartus gradus qui recte ſequit̉ p̄cedētes Nā pͥmus ē exire a malis ſeculi ſeu mundū relinre. Secūdus diuinū auxiliū implorare. Tercius d̓ ꝑuention cōfidere h̓ Quartus ē inter quaſlibet anguſtias de domino ꝯſtāter cōfidere. Titulꝰ ⁊ intentio eadē que ſupraModus biꝑtitus ē. ps. Primo dicit ſe in deo tm̄ ꝯfidere⁊ nō in alijs. Secūdo p̄cat̉ vir iuſtus mīam ibi (miſe. noſtri) ⁊ inde ꝓgreſſum aſcēdentis qui ſupra ad mōtes .i. acſanctos nūc ad ip̄m dn̄m qd̓ maius ē oculos leuat. ⁊ ideorecte gradus cantici dr̄. igit̉ vir iuſtus ſicut ſeruus ſapiēsqͥ flagellatus imperio dn̄i ad ſolū dn̄m intendit donec iubeat parcere ait (ad te) diſcretiue ponit̉. quaſi nō ad aliūnec ad aliud (leuaui) fide ⁊ ſpe quaſi duabꝰ manibꝰ (oculos meos) interiores .ſ. affectione ⁊ intentionē (qͥ habita:in celis) materialibꝰ ꝑ apparentiā eſſentie ſapiētie ⁊ bontatis tue que tria in celoꝝ factione elucēt. Item (in celisſpūalibus .i. in angelis ⁊ ſanctis animabꝰ ꝑ gratiā qͥ dicitur celi ea rōne qua cupidi dicunt̉ terra ꝓpter nimiū amorē quo vniunt̉ ip̄i vel ꝓpter hoc qꝛ ſunt alti ꝑ vite eminenciā volubiles ꝑ obedientiā cōcaui ꝑ hūilitutē domꝰ dei: ꝑpietatē ſtellati: ꝑ virtutū varietatē qꝛ inde venit pluuia p̄dicationis tonitrua cōminatiōis fulgura miraculoꝝ. Aciſtū ſunt leuādi oculi de tribulatiōe. Primo tauqͣꝫ ad adiutorē. ſupra auxiliū meū a dn̄o ⁊cͣ. Deutro. xxxiiij. aſcēſorceli auxiliator tuus. Scd̓o vt ad exemplar. Exo. xxv. inſpce ⁊ fac ẜm exemplar qd̓ tibi in monte mōſtratū eſt. Tecio vt ad libꝝ qꝛ ip̄e ē liber ꝯtinens omnia. Eccl̓i. xxiiij. eſem̄ liber vite ⁊ teſtamentū altiſſimi ⁊ agnitio veritatꝭ. Itēliber ſcriptus intus ⁊ foris. Ezech. iij. Iob. xxxj. librū ſcri.bat ip̄e qͥ iudicat in humero portēt illū ad hunc libꝝ deberet quilibet hō emēdare libꝝ ſuū qꝛ ꝑ ip̄m formabit̉ iudiciū generale Apoca .xx. libri aperti ſunt ⁊ alius liber apertus ē qͥ ē vite ⁊ iudicati ſunt mortui ex hijs qͥ ſcripti erantin libris. Quarto vt ad thezauꝝ ipſe em̄ ē theſaurus oīmbonoꝝ ⁊ ideo libēter ⁊ frequenter deberet quilibet leuareoculos ad ip̄m. Mat. vj. vbi ē theſaurus tuus ibi ē et cortuū. Deut. xxxij. oculi iacob in terra frumenti vini ⁊ oleiQuinto vt ad viā. Ioh̓. xiiij. ego ſum via ⁊cͣ. Sexto vt adſpeculū in quo videre pōt quilibet maculas ⁊ defectus ſuos ſupra. Septimo candor ē lucis eterne ⁊ ſpeculum ſinemacula. Octauo vt filius ad patrē qui dat ei de pane velſicut ſeruus ad dn̄m expectās mercedē ſuā ⁊ d̓ hͦ ſb̓iūgi¶ Ecce ſicut oculi ſeruoruꝫ: in manibus dominorum ſuorum.¶ Ecce ſi. o. ſer.) ſunt defixi ⁊ attēte aſpiciētes (in manibꝰdn̄oꝝ ſuoꝝ) vt dēt eis de pane vl̓ reddāt eis mercedē ſuāvel vt iubeant dn̄i parci eis qn̄ em̄ ſerui flagellant̉ leuantoculos ad dn̄m ſuū vt iubeat eis parci ⁊.¶ Sicut oculi ancille in manibus domineſue: ita oculi noſtriad dominum deum noſtrū donec miſereatur noſtri
¶ Sicut ocu. an. in ma. dn̄e ſue.) aſpiciūt (ita oculi nr̄i addn̄m deū nr̄m) ſunt leuati (donec) .i. vt vel quouſqꝫ (miſereat̉ nr̄i) a pn̄ti miſeria ⁊ obprobrio liberādo ⁊ ad gloram trāſferēdo vbi honor ⁊ gloria. Et nota ꝙ de vtroqꝫ ſixu ponit̉ ſil̓itudo vt nullus putet ſe exceptū ſeruus eniꝫ ⁊ancilla ē oīs hō qꝛ emptus ē ⁊ cōductus vt ẜuiat ſꝫ ſeruusdr̄ ꝓpter fortes ⁊ ancilla ꝓpter debiles. Itē ẜuus. ꝓpt̓ ſeruādi vel ſeruiēdi fidelitatē ⁊ ancilla ꝓpter generādi fecunditatē ẜuus igit̉ ⁊ ancilla ē oīs hō eiectus de paradyſo etpoſitus hic ī carcere tota die cedit̉ ⁊ torquet̉ qꝛ tentatio ēvitā hoīs ſuꝑ terrā vt dr̄ Iob. vij. ⁊ iō ꝯtinue leuatos habet oculos ī manꝰ dn̄i qͦuſqꝫ pietate motꝰ iubeat flagellanti vt ceſſet ſicut legit̉. ij. Reg. vl. cū extendiſſet manu ſuaꝫangelus dn̄i ſuꝑ irl̓m vt diſꝑderet eā miſertus dn̄s ſuꝑ aſflictionē dauid ait angelo ꝑcutiēti populū ſufficit nūc ꝯtine manū tuam qͣꝫdiu ergo ē hō in hac vita ꝯtinue ⁊ ſemꝑdꝫ hr̄e oculos leuatos ad dn̄m vn̄ Eccl̓i. ij. Oculi ſapientis in capite eiꝰ .i. in xp̄o oculi aūt ſtultoꝝ in finibus terre.vt dr̄ Poruerbi. xvij. Dan̄. ij. oculos meos ad celū leuant⁊ ſenſus meus redditus ē mihi iō dr̄ Tren̄. iij. Leuemuscorda nr̄a cū manibꝰ in celū ẜui aūt ſtulti qꝛ in hoc ſeculoſunt diuites ⁊ felices ridēt ⁊ nō credūt flagellari qͥ tameneo grauius flagellant̉ qͦ ꝑdiderūt ſenſum doloris de qͥbdr̄ Prouer. xxiij. verberauerunt me ⁊ nō dolui traxeruntme ⁊ nō ſenſi. Ieremi. v. attriuiſti eos ⁊ noluerūt accipere diſciplinā. Prouer .j. extendi manū m. ⁊ nō fuit qͥ aſpiceret boni aūt ẜui qꝛ ꝯtinue vidēt ſe cedi ꝯtinue aſpiciuntī manū dn̄i expectates mīam eius vn̄ ſequit̉ vox eorū.¶ Miſerere noſtri domine miſerere noſtri:quia multum repleti ſumus deſpectione:¶ Miſerere nr̄i ⁊cͣ.) ⁊ē h̓ ſcd̓a ꝑs vbi vir iuſtus p̄cat̉ miſericordiā ⁊ duplicē mīam .ſ. vt in corꝑe liberet̉ a p̄ſſuris⁊ in aīa a ꝑiculis vn̄ dicit (miſerere nr̄i dn̄e miſerere nr̄iEccl̓i. xxxvj. miſerere nr̄i deus oīm ⁊ reſpice nos ⁊ oſtēdnobis lucē miſerationū tuaꝝ. Eſa. xxxiij. dn̄e miſerere noſtri te em̄ expectauimꝰ eſto brachiū noſtrū in manę ⁊ ſalꝰnr̄a in tꝑe tribulationis ⁊ neceſſe habemꝰ vt miſerearꝭ (qꝛmultū reple. ſu. deſpe.) .i. ml̓ti noſtꝝ a multꝭ illoꝝ multꝭ deſpectionibꝰ ⁊ multis locis ⁊ multis tꝑibꝰ ⁊ multis modisirridemur. j. Coꝝ. iiij. tanqͣꝫ purgamēta huiꝰ mūdi ſumusoīm peripſima vſqꝫ adhuc. Iob. xij. deridet̉ iuſti ſimplicitas lampas contempta apud cogitatiōes diuitū. vſqꝫ hodie deridet michol dauid. ij. Regꝭ. vj. ⁊ herodes ih̓m. Luce. xxiij .i. mali bonos. Prouerbio. xxix. abominant̉ impijeos qui recta ſunt via deinde exaggerendo ſubdit.¶ Quia multum repleta eſt anima noſtraobprobrium abundantibus ⁊ deſpectio ſuperbis.¶ Quia multū) q. d. iō poſtulo miſereri (qꝛ multū repleteſt aīa nr̄a) deſpectiōe ⁊ obprobrio. nō ſolū corpꝰ tribulatiōe ⁊ ꝑſecutiōe. Nee. iiij. audi deus meꝰ qꝛ facti ſumꝰ deſpectio ꝯuerte obprobriū ſuꝑ caput eoꝝ. Tren̄. iiij. recordare dn̄e qͥd acciderit nobis intuere ⁊ reſpice obprobriuꝫnoſtꝝ deinde on̄dit a quibꝰ ⁊ quare deſpiciat̉ dicens (obprobriū) ſumꝰ (abundantibꝰ) .i. diuitibꝰ (2) ſumꝰ (deſpectio ſuꝑbis) qꝛ diuites ſpernūt pauꝑes ⁊ ſuꝑbi ꝯtemnūthoīes hūiles. Eccl̓i. xiij. q̄ pars bona diuiti ad pauperē. venatio leonis onager ī heremo ſic paſcua diuitū ſunt pauperes ⁊ ſicut abominatio ſuꝑbo hūilitas ſic execratio diuiti pauꝑ. vl̓ ſic (multū reple. ſumꝰ deſpe). qͣ ab hoībꝰ deſpicimur qd̓ pꝫ (qꝛ mul. re. ē aīa nr̄a) .i. vita noſtra (deſpectione) diuites vitā paupeꝝ deſpiciūt ⁊ ſuꝑbi vitā hūiliū ſꝫ īfuturo (obprobriū) ſempiternū erit (abundātibus) ⁊ (deſpectio) erit (ſuꝑbis) qn̄ .ſ. pauꝑes hūiles exaltabātur ingloria ⁊ diuites ſuꝑhi demergent̉ in gehēna. vn̄ Sapi. v.tūc ſtabūt iuſti in magna cōſtantia aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt ⁊ qui abſtulerūt labores eoꝝ videntes turbabunt̉ timore horribili in ſubitatione inſperate ſalutis gementes p̄ anguſtia ſpūs dicētes intra ſe penitentiā agentes ⁊ p̄ anguſtia ſpūs gemētes. hij ſunt qͦs aliqn̄ habuimꝰin deriſum in ſil̓itudinē improperij nos inſenſati vitāillo
Q 3
Celi dn̄r fancti viri ꝓptermulta.
Leuādi ſuntoculi nr̄i addeū ꝑꝑ ſeptē
Psͣ. cxxij.
4