Centeſimuſuigeſimuſprimus CCCVI

eſimuſpedibus charitatis itur ad hunc domū amor nanqꝫ qualiſcunqꝫ ſit vacare nō pōt nā ſi terrenꝰ ē animā ad terrenainctinat ſi vero celeſtis ē ad celeſtia ſubleuat. Nota ꝙ eſtmultiplex domus. Prima ē domꝰ inferior. Secunda domus exterior. Tercia domus interior. Quarta domus ſuperior. Domus inferior eſt militās eccleſia que adhuc inmundo militat ⁊ laborat de qua Ioh̓. ij. Domus mea domus orationis vocabitur ⁊cͣ. ⁊ in psͣ. Domū tuam domīedecet ſanctitudo. Domus exterior eſt ſacra ſcriptura dequa dicit̉ in psͣ. In domo domini ambulauimus cum cōſenſu. Interior eſt conſcientia de qua dicit̉ in psͣ. Peranbulabam in innocentia cordis mei in medio domus meeDomus ſuperior eſt triūphans eccleſia de qua dicit̉ Ihannis. xiiij. In domo patris mei mā. mul. ſunt. In pͥmdomo generatur ⁊ naſcitur vir iuſtus. In ſecunda nutrtur ⁊ eruditur. In tercia quieſcit ⁊ dormit ⁊ etiam veſti⁊ ornatur. In quarta gaudet ⁊ letatur. Et ideo quia anima ad gaudium creata eſt ad hanc domum feſtinat gaadens Primo ꝓpter exilij terminationeꝫ de cuius ꝓlontione ſupra gemēdo dixit heu mihi quia incolatus meꝰſe longa. ē. Exilium autē iuſtoꝝ eſt mūdus iſte de quo egidiens vir iuſtus letatur ⁊ implebit̉ in eo qd̓ dictum ē ſupra in exitu iſrael de egypto do. ia. de ppl̓o bar. Facta eſtaº iudea ſan. eius. ꝑ iſrael contemplatiui ꝑ domū iacob actui per egyptum mundus per populū barbarū mundanintelligunt̉ iudea vero glorificatio interp̄tatur qua iuſtlaudant ⁊ glorificant quoniam de periculis mūdi exierivnde Deut̓. xxxiij. Letare zabulon in exitu tuo. Secūdde vinculoꝝ ruptione que ſunt peccata ⁊ mundane ſollicitudines quibus in mundo vir iuſtus ligatus tenebat̉ eideo cum exit de mūdo letatur ita anima noſtra ſicut pſer erepta ē de laque venantiū laqueus cōtritus ē ⁊ nosberati ſumus. ⁊ iterū dirupiſti dn̄e vincula mea ⁊ id̓o tiſacri. ho. lau. ⁊cͣ. Tercio de machinamētoꝝ hoſtiū euaciatione. Nā dum in hoc mūdo viuit iuſtus multa ꝯtra emachinant̉ demones cōſilia dānationis vn̄. psͣ. ſuꝑ polū tuū malignauerūt conſiliū ⁊ quia hec euadit qͥ aſcendiad patriā ideo gaudet. Eſai. xj. nō nocebūt neqꝫ occiderin vniuerſo monte ſuncto meo qꝛ repleta eſt terra ſciētidomini. Itē Eſa. xxxv. nō erit ibi leo ⁊ mala beſtia non aſcendet ꝑ eam nec inueniet̉ ibi. Quarto qꝛ ad ꝓpriam horeditate redit Leuiti. xxv. Reuertet̉ hō ad poſſeſſionē ſu⁊ vnuſqͥſqꝫ ad familiā priſtinā qꝛ annus iubileus ē. Quīto qꝛ domus ad quā vadit caret om̄i malo. Eſa. xxxv. p̄cipitabit dn̄s in monte iſto faciē vinculi colligati ſuper oēpopulos .i. fomitē ⁊ telā quā orditus ē ſuꝑ vniuerſas nationes .i. miſeriā p̄cipitabit in ſempiternū ⁊ auferet dominus oēm lacrima ab om̄i facie ⁊ obprobriū popl̓i ſui auferet de vniuerſa terra. Sexto qꝛ illa domꝰ abūdat om̄i bono. Eſa. ij. ſedebit ppl̓s meus in pulcritudine pacis in tabernaculis fiducie in requie opulēta. Itē Eſa. lj. Gaudi⁊ leticia inueniet̉ in ea gratiaꝝ actio ⁊ vox laudis de vtiqꝫ dicit̉ Romano. viij. ip̄a creatura .i. hō liberabit̉ a ſeruitute corruptionis in libertatē glorie filioꝝ dei. Dicit ergvir iuſtus (letatus ſum) in via aſcenſionis (in hijs q̄ dictaſunt mihi) a ſpūſancto qͥ hoc teſtificat̉ in cordibus iuſtorum vnde Gall̓. iiij. miſit deus ſpiritū filij ſui in corda noſtra clamantē .i. clamare nos facientem abba pat̓. Romao noꝝ. v. ip̄e ſpūs reddit teſtimoniū ſpiritui noſtro ꝙ ſumꝰꝰ filij dei ⁊ heredes. hoc autem teſtificat̉ ſpūſſanctus quitqꝫ modis quādo penitētia dulcis eſt homini Deūt. xxxiInundationes maris quaſi lac ſuggent. Prouerbi. xxvAnima ſaturata calcabit fauū anima eſuriens etiā amꝓ dulci ſumet. Secundo qn̄ hō abominat̉ ⁊ fugit qͥcquiocredit deo diſplicere. ps. a mandatis tuis intellexi ꝓptereodiui oēm viam iniqui. Tercio quando dolet vehemētede malis que fiunt ab alijs. ps. exitus aquaꝝ deduxeruntoculi mei qꝛ nō cuſtodierint legemt. ⁊ iterū tabeſcere mefecit zelus meus ⁊ obliti ſunt verba t. inimici mei. Quartequādo dolet de malo qd̓ ſit bonis. iij. Reg. xix. zelo zelatꝰſum ꝓ dn̄o deo exercituum altaria tua dn̄e deſtruxeruntQuinto quando dolet ꝙ nō poteſt plus boni ꝓ dn̄o face

re. psͣ. quis dabit mihi pennas ſicut colūbe ſequit̉ (in domū dn̄i ibimus) quidā ꝑ viam innocētie vt innocētes alijꝑ viā penitentie vt penitētes de pͥmo dr̄. in psͣ. Nō priuabit eos bonis qͥ ambulant in innocētia beatus Bern̄. neqꝫ eos dn̄e qui ambulant in penitētia. De ſecūdis diciturMath. vij. arta eſt via que ducit ad vitam ⁊ pauci inueniunt eam. Dicit em̄ Ambroſius. ꝙ plures ſunt qui innocetiā ſeruauerūt qͣꝫ qui penitentiā veram fecerūt. De vtriſqꝫ dicit̉ in psͣ. trāſiuimus ꝑ ignē penitētie vel martyrij etaquā baptiſmi ⁊ induxiſti nos in refrigerium. ſequitur.¶ Stantes erant pedes noſtri: in atriis tuis hieruſalem¶ Stantes erāt ⁊cͣ.) poſſet queri vbi eras quādo illa audiſti vn̄ ſic letaris quaſi ſecurus de ꝑuentione in domū dn̄i⁊ quaſi elatus gaudio. ſupra loquēs ad ip̄am domum velad illos qͥ in ea ſunt reſpōdet dicēs (ſtantes erant pedesnr̄i) quādo illa dicta ſunt mihi (in atrijs tuis irl̓em) .i. inintroitū portaꝝ tuaꝝ ꝑ hec exprimitur affectus ⁊ deſiderium iuſti tendētis ad patriā. Nam qui feſtinat ad aliqueꝫlocum ita cogitat quaſi iam ſit ibi ⁊ reuera iam ē ibi mētlꝫ nō corꝑe ⁊ per hoc datur alijs cōſolatio ſicut qn̄ multivadūt ad ſanctū Iacobū qui fortior ē inter illos ꝯſolansalios dicit ecce nos ſumus hic nihil ē vſqꝫ illuc. Ita dicitiuſtus h̓ loquēs (ſtantes erāt pedes nr̄i) .i. affectus ⁊ cogtationes (in atrijs tuis) .i. ī penetralibꝰ tuis (irl̓em) nō q̄occidit ꝓphetas ⁊ lapidat eos qͥ ad eā miſſi ſunt Mathe.xxiij. ſꝫ que ſurſum ē libera que ē mater nr̄a. Gal̓. iiij. et di(ſtātes) qꝛ nihil trāſit vel cadit ibi. vel atria irl̓em celeſtisſunt diuerſi ſtatus in eccl̓ia militante vel tribulatiōes quibus itur in celū. Act̉. xiiij. per multas ⁊cͣ. ⁊ ẜm hoc in verZbo ſtandi notant̉ quinqꝫ que debēt eſſe in viro iuſto. Primū ē erectio ad ſuperna. Col̓. iij. Si cōſurrexiſtis cū xp̄oque ſurſum ſunt querite. Scd̓m eſt p̄paratio ad pugnamIob .vij. Militia eſt vita hominis ſuꝑ terrā. Terciuꝫ eſtvoluntas ſeruiendi ⁊ iuuādi alios: vnde Stephanꝰ viditieſum ſtantem. Act̉. vij. Quartū ē conſtantia mentis ītrepide. ps. Mane aſtabo tibi ⁊cͣ. Quintū ē deſideriū ſeu volūtas vlterius ꝓcedendi qꝛ de iſtis ꝓcedet in iſtam irl̓emEzec. iij. Fili hominis ſta ſuꝑ pedes tuos. De iſtis atrijsdicit̉ ſupra introite portas eius in confeſſione atria eiꝰ inymnis cōfitemini illi. Itē cōcupiuit anima mea deſiderare in atria. dn̄i deinde on̄dit qͣlis ſit illa irl̓m ad quā taꝫ letanter feſtinat dicens.¶ Hieruſalem que edificātur vt ciuitas cuius participatio eius in idipſum.¶ Irl̓m q̄ edi.) nō ſaxoꝝ molibꝰ ſꝫ de viuis lapidibꝰ. jͣ. pe.ij. ⁊ vos coedificamini tanqͣꝫ lapides viui domos ſpūalesEſa. liiij. Sternam ꝑ ordinem lapides tuos ⁊ fundabo tein ſaphiris (vt ciuitas) .i. ad ſimilitudinem ciuitatis q̄ habet diuerſos vicos .i. diuerſas māſiones. Ioh̓. xiiij. In domo patris mei man. mul. ſunt. Item vnā legem .ſ. charitatem vel vnitatē vn̄ psͣ. lex tua veritas vel regem xp̄m Eſa.xxxiij. regē in decore ſuo videbūt vel fontē beatā virgineꝫCanti. iiij. Fons ortoꝝ ⁊cͣ. Itē. xij. portas .ſ. xij. apl̓os. apocal̓. xxj. xij. porte. xij. margarite ſunt per ſingulas ⁊ ſinguleporte erant ex ſingulis margaritis. Item murum xp̄m .ſ.Eſai .xxvj. Saluator in ea ponetur murus ⁊ antemuralemurus ẜm diuinitatem antemurale ẜm humanitatē. Zacha. j. Ego murus in circuitu. Itē ciues .ſ. ſanctos. Ephe.ij. Iam nō eſtis hoſpites ⁊ aduene ſed eſtis ciues ſanctorū (cuius participatio in idip̄m) .i. cuiꝰ bonuꝫ cōmuniterab omnibus ⁊ ſingulis totaliter ⁊ immutabiliter participatur qd̓ de nulla ciuitate corꝑali poteſt vere dici. nec potuit expreſſius dicere ſtabilitatem ⁊ continuitatem ⁊ communitatem cinitatis illius ibi eniꝫ bonū ſingulorum vnierit ⁊ idipſum omniū nec modo hoc modo illud ſed ſemper inidip̄m. vnde Iaco. j. apud quem nō ē tranſmutatōnec viciſ. obum. Act̉. iiij. multitudinis credentiuꝫ erat covnū ⁊ aīa vna multo fortiꝰ multitudīs vidētiū erit cor vnū⁊ aīa deinde qͣſi qͥs q̄ſiuiſſet quō ſciuit ꝙ ituri ſunt (in domū dn̄i) reſpondet.

Q 3

Qualit̉ ſpūſſanctꝰ teſtificat̉ qͥnqꝫ modis ī cordibꝰiuſtoꝝ ꝙ ſintfilij dei.

Or aia iuttorū gaudēs feſtinat ad domū ſuꝑne patrie ꝑꝑ ml̓ta.

Multiplexdomus.

Irl̓m ſuꝑnaciuitati aſſil̓at̉

CQuinqꝫ qͣ debēt eſſe in viro iuſto.