Pſalmus

tamini ſcripturas: ipſi em̄ de me loquunt̉. Amb̓. Qui cupit ſalutē dei meditat̉ in lege: nec inde auertit̉ aliqua cura huius ſeculi. ſequit̉.¶ Uiuer anima mea ⁊ laudabit te: ⁊ iudicia tua adiuuabunt me.¶ Uiuet) q. d. fiat manus tua: qꝛ ꝑ eam (viuet anīa mea)vita gr̄e in pn̄ti ⁊ vita glorie in futuro (⁊ laudabit te) tuncl pͥmo Eccl̓. xv. Nō eſt ſpecioſa laus in ore pctōris. psͣ. Nōeſt in morte qui me. ſit tui: in infer. aūt qͥs ꝯfite. tibi (⁊ iudicia tua) .i. flagella tua quibus in pn̄ti iudicas diſcernēdo filios a nō filijs: nam filios flagellas: non filijs parcis.Heb̓. xij. Fili noli negligere diſciplinaꝫ dn̄i neqꝫ fatigerisdum ab eo argueris: quē em̄ diligit dn̄s caſtigat: ſtagellaaūt oēm filiū quē recipit: in diſciplina ꝑſeuerate fili qͣſi filijs offert ſe dn̄s nobis: qͥs eſt filius quē nō corrigit pr̄: ꝙſi extra diſciplinā eſtis cuius oēs ꝑticipes facti ſunt: ergoēs adulteri ⁊ nō filij eſtis (adiuuabūt me) multipl̓r. primo qꝛ carnē humiliāt ne p̄ualeat ſpūi. ij. Coꝝ. xij. Cum infirmor tunc potēs ſum. Iterum Coꝝ. iiij. Licet is qui foris eſt nr̄ homo corrumpat̉ tn̄ is qui intus eſt renouat̉ dedie in diē. Scd̓o qꝛ ſpūs a ſuꝑbia p̄ſeruat̉. ij. Coꝝ. xij. Nemagnitudo reuelationū extollat me datus eſt mihi ſtimulus carnis mee angelus ſathane qui me colaphiſet. Tercio qꝛ totū hoīem cuſtodit Exo. xiiij. Erat eis aqua quamurus a dextera eoꝝ ⁊ leua: Quarto qꝛ diabolus ꝑ horipatientiā flagellat̉ Sap̄. xij. Cum nobis diſciplinam dainimicos nr̄os multipl̓r flagellas. Quīto qꝛ erudiūt Hicre. vj. Per omne flagellū erudieris irl̓m Eſaie. xxviij. Sola vexatio tm̄ modo dabit intellectū auditui. Sexto qꝛ accelerāt ad patriā. Psͣ. Multiplicate ſunt infirmitates erum. p. ac. Septimo qꝛ a pena liberāt Greg. Sancti penpn̄tem lucrū putāt: qꝛ ꝑ hanc eternā euadere nō ignorātOctauo qꝛ cor dilatat. Psͣ. In tribulatiōe dilataſti mihNono qꝛ amorem dei on̄dunt Apoc. iij. Ego qͣs amo arguo ⁊ caſtigo: ꝓpter hͦ ⁊ multa alia bona q̄ faciūt iudiciadei in pn̄ti bonis dicit ꝓph̓a. Exultauerūt filie iude ꝓpteriudicia tua dn̄e: vel (iudicia tua) qͥbus iudicabis in futuro bonos ⁊ malos ſingulis reddens iuxta oꝑa ſua (adiuuabūt) in pn̄ti ꝑ timorē qͦ cauent̉ mala ſupra. cōfige timore tuo carnes meas: a iudicijs em̄ tuis timui in futuro: ꝗa miſeria ⁊ malo ꝯſortio liberabūt ⁊ vitam eternā dabūtEſa. xj. Iudicabit in iuſticia pauꝑes ⁊cͣ. Iob. xxiiij. Uidebit faciē eius in iubilo: ⁊ reddet hoī iuſticiā ſuā. ſequit̉¶ Erraui ſicut ouis que perijt: quere ſeruūtuū qꝛ mandata tua nō ſum oblitus.¶ Erraui) nouiſſime aꝑit̉ q̄ ꝑſona ꝑ totū pſalmum loquebat̉ .ſ. generalis iuſtus qͥ ne de bonis p̄dictis ſuꝑbire videret̉: h̓ humiliter ſe erraſſe ꝯfitet̉ nō poſſe redire niſi a dn̄oquereret̉ ſicut ouis errās ad ouile non reuertit̉: niſi a paſtore reducat̉. Dicit ergo (erraui ſicut ouis q̄ perijt) recterror hoīs errori ouis ꝯꝑat̉: nam ouis ꝑdita ꝑ ſe nō valetreuerti ad caulā niſi a paſtore reqͥrat̉: ſic nec homo poſtpctm̄ redire valet ad eccleſiam ꝑ ſe niſi a xp̄o requirat: vn̄ſupra. Cor aūt eoꝝ nō erat rectu cum eo nec fideles habiti ſunt in teſtō eius. ecce error. ipſe aūt eſt miſericors ⁊ ꝓpitius fiet pctīs eorum ⁊ abūdauit vt auerteret iram ſuā⁊ recordatus eſt: qꝛ caro ſunt ſpūs vadeus ⁊ nō rediens:ecce requiſitio paſtoris ⁊ impotentia ouis ꝑdita lupis exponit̉: ſic ⁊ hō ꝑditus ꝑ pctm̄ lupis .i. demonibus exponitur ſupra. dediſtis nos tanqͣꝫ oues eſcarū ⁊ in gētibus diſpſiſti nos. Item ſupra. Poſuerūt morticinia ſeruoꝝ tuorum eſcas volatilibus celi carnes ſctōꝝ tuoꝝ beſtijs terre. Item ouis ꝑdita nec fuga nec vi ſua pōt effugere lupūſic nec hō poſt pctm̄ diabolū infra Perijt fuga a me ⁊ nōeſt qui requirat aīam meā Amos. ij. Peribit fuga a veloce ⁊ fortis nō obtinebit virtutē tuā ⁊ robuſtus non ſaluabit aīam ſuā ⁊ tenēs arcū nō ſtabit ⁊ velox pedibus ſuisnō ſaluabit̉ ⁊ aſcēſor eqͥ nō ſaluabit aīam ſuā. Itē ouisdita aliqn̄ deuorat̉ aliqn̄ vulnerat̉ ⁊ tabeſce̓t moriēs niſi apaſtore ꝓprijs humerꝭ reportaret̉: ſic hō poſt pctm̄ aliqn̄morit̉ in pctīs ⁊ damnat̉: ⁊ hͦ eſt ouis deuorata. de qua dr̄

Exo. xv. Extendiſti manū tuam ⁊ deuorauit eos terra: aliqn̄ penitet de pctīs ⁊ redire cupit quantū pōt: ſꝫ nō p̄ualeto ſe ⁊ hͨ eſt ouis vulnerata ⁊ languēs. De qua Noma. vjUelle mihi adiacet ꝑficere aūt nō inuenio. Item Can̄. iiijNunciate dilecto qꝛ amore langueo. Hāc pius paſtor venit querere ⁊ inuētam ſuꝑ ꝓprios humeros ad caulas eccleſie reportauit: qꝛ penam in cruce ſuſtinuit ꝓ oībus peccatoribus qui volunt de ſuis criminibus penitere: talibusſiquidem valet dn̄i paſſio. ⁊ de his dr̄ Deut̓. xxxij. Inuenit eum in terra deſerta in loco horroris ⁊ vaſte ſolitudinis circūduxit eum ⁊ docuit ⁊ cuſtodiuit quaſi pupillamoculi ſicut aquila ꝓuocās ad volandum pullos ſuos: etſuꝑ eos volitans expandit alas ſuas: ⁊ aſſumpſit eos atqꝫ portauit in humeris ſuis Lu. xv. Quis ex vobis homoqui habet centū oues ⁊ ſi ꝑdiderit vnam ex illis nōne dimittit nonagintanouē in deſerto ⁊ vadit ad illam q̄ perierat donec inue. eam. ⁊ cum inuenerit eā impo. in hu. ſuosgaudēs ⁊ veniēs domū ſuā vo. ami. ⁊ vici. dicēs illis: ꝯgratulamini mihi inueni ouē q̄ ꝑierat. Quis hō. paſtor xp̄usdomus eccleſia: amici ſancti: vicini angeli qui de reuerſione pctōꝝ gaudēt: ſicut dr̄ in eadem ꝑabola: errare ꝟo eſt arecta via deuiare ꝑ deuiū ambulare. Eſt aūt duplex via recta ꝑ quā itur in celū .ſ. via baptiſmalis .i. innocētia. de qͣdr̄ ſupra. Non priuabis bonis qͥ ambulant in innocētia.Iterū ambulans in via immaculata h̓ mihi miniſtrabit ⁊via penitētialis .i. pnīa. de qua dr̄ Math̓. vij. Arta eſt viaq̄ ducit ad vitā Eſa. xxx. Hec via ambulate in ea. De vtraqꝫ Sap̄. x. Iuſtū .i. xp̄m deduxit dn̄s ꝑ vias rectas. igituroēs errant qͥ ab his vijs deuiāt hij ſunt oēs qͥ mortal̓r peccant. De qͥbus dr̄ Eſaie. liij. Omnes nos qͣſi oues errauimus vnuſqͥſqꝫ in viam ſuā declinauit. Item ſupra Errauerūt in ſolitudine viam ciuitatis habitaculi nō inuener̄t⁊ iterū. Effuſa eſt ꝯtentio ſuꝑ principes ⁊ errare eos fecitin inuio ⁊ nō in via. Et nota ꝙ dicit (erraui ſicut ouis queperijt (nō aūt perit: qꝛ iam ex ꝑte inuēta ⁊ reducta eſt adouile: vn̄ vt totaliter reducat̉ orat ſubdēs (quere ſer. tuūdn̄e) qui nō pōt querere te: qꝛ infirmus ⁊ cōfractus eſt p̄cem eius exaudiuit pius paſtor ⁊ venit in mundū querere ouem erraticā Matth̓. xvij. Uenit filius hoīs querere⁊ ſaluū facere qd̓ perierat. jͣ. Pet̓. ij. Eratis ſicutꝭ oues errantes. ſꝫ ꝯuerſi eſtis ad paſtorem ⁊ ep̄m aīaꝝ vr̄aꝝ Eſa.xl. In brachio ſuo ꝯgregabit agnos in ſinu ſuo leuabit fetas ipſe portabit. Queſiuit aūt dn̄s hoīem ꝑditū ſicut piſcator querit hoīem ſubmerſum in aquis. aut ſicut venator feram. Un̄ Hiere. xvj. Ecce ego mittā piſcatores multos dicit dn̄s ⁊ piſcabunt̉ eos. ⁊ poſt hͦ mittā eis multosvenatores ⁊ venabunt̉ eos de oī monte ⁊ de oī colle ⁊ decauernis petrarū: rōnem aūt qualemcūqꝫ quare dn̄s debeat ſeruū ſuū querere ſubiūgit dicēs: qꝛ (mādata tua nōſum oblitus) licet non fecerim cū erraui: vn̄ ⁊ ſi aliqn̄ peccat hō nō tn̄ debet dimittere alia q̄ tenet̉ facere.¶ Pſalmus CXIX¶¶ ¶ Ddominum cuꝫ tribularer clamaui: et exaudiuit me.H ¶ Ad dn̄m) Uir iuſtus dum eſt in hͦ mūdo pegrinus eſt. vn̄. ij. Coꝝ. v. Dum ſumus in hͦ mortali corꝑeꝑegrinamur a dn̄o: ⁊ in psͣ. Incola et ꝑegrinus ſicut oēspr̄es mei: totū aūt deſideriū veri ꝑegrini eſt vt ꝑacta peregrinatōe ad patriā reuertat̉. Nec interim pace habꝫ necgaudiū donec finita ꝑegrinatōe ꝑuenerit in patriā ſuam.Item alia ꝟo duo ſunt ꝑegrino neceſſaria .ſ. vie cognitio:⁊ vie diſtinctio. Cognitio quidē vie ne erret. Diſtinctio nelaboret. De via actu eſt in p̄cedētibus ps .ſ. a beati immaculati vſqꝫ huc. Nunc incipit agere de diſtinctōe vie queqͥnqꝫ gradibus ꝯtinet̉: vt aūt q̄ dicēda ſunt plenius cogͦſcant̉ videndū eſt qͥd ſit gradus qͥs aſcēſor graduū: vndeſit aſcenſus ⁊ quo ⁊ qua ⁊ vbi ⁊ ꝑ quem ⁊ ad qͥd. Gradusapud latinos eque eſt aſcēdentiū ⁊ deſcēdentiū. apud grecos aūt tm̄ deſcēdentiū: h̓ aūt dr̄ gradus ꝓfectus virtutūin qͥbus ſola charitas mouet pedem: q̄ plus diligit plu-

De flagellis dei qͣl̓rmultipl̓iadiuuant.

Pctōr ouierranti cparat̉.

De aſcenſu graduali viri iuſti⁊ pͥmo qͥdſit gradꝰ.

Duo neceſſaria peregrino

Psͣ. c. xix.

Qduplextiarecta perquam ituad celum