Pſalmus

dei crucifigatur: poſtea ſextam. quia tunc fuit crucifixus.poſtea nonā qꝛ tunc expirauit. poſtea veſꝑas: qꝛ tūc depoſitus fuit de cruce. poſtea ꝯpletoriū: qꝛ tunc ſepultus. matutinas ꝟo nocturnales cantat ecleſia ad deſignandū viglias dn̄i ⁊ diligentiā iudeoꝝ in eiꝰ cuſto: vel ircirco (ſepties in die) laudat eccleſia deū. vt ſeptē virtutes illi tribuatqͥbus ſeptē vicia expellat: ⁊ ſeptē beatitudines acquirat.Prouer. xxiiij. Septies cadit iuſtus ⁊ reſurgit Ioſue. vj.Cū ſeptimo circuitu clangerēt buccinis ſacerdotes poſtqͣꝫ in aures multitudinis vox ſonitus increpuit muri illico corruer̄t (laudē dixi tibi) dico (ſuꝑ iudicia iuſticie tue.i. ꝓpter flagella ⁊ verbera qͥbus corrigis ⁊ iuſtificas filiostuos ſupra exultauer̄t filie iude ꝓpter iudicia tua domine?Item flagella dei dicunt̉ iudicia iuſticie: qꝛ iuſte infligDan̄. iij. Uniuerſa q̄ feciſti nob̓ dn̄e in vero iudicio feciſti¶ Pax multa diligentibus legem tuam: etnon eſt illis ſcandalum.¶ Pax multa). q. di. ideo legē tuā dilexi: qꝛ (pax multa)interius in mente licet nō exterius in mūdo (diligētibuslegem tuā) .i. ex amore eam facientibus ⁊ ex amore in eaſttudētibus. qꝛ vt dicit Amb̓. Charitas pellit oēs tribulatones nō vt nō eueniāt: ſꝫ vt nō noceāt: qꝛ licet exterius tribulatōes inſurgāt: tn̄ vir iuſtus interius nō turbat̉ Prouer. xij. Non ꝯtriſtabit iuſtū quicqͥd ei acciderit. ad lr̄amillli qui libēter ſtudēt legem dei pacē habēt a mūdo: qꝛ nonciurāt de ipſo ⁊ a carne: qꝛ ꝑ ſtudium legis diuine ⁊ amomiūdi ⁊ laſciuia carnis frangit̉. Vnde Hiero. Ama ſcīanſcripturarū ⁊ carnis vicia nō amabis Eccl̓i. vlt. Modicūlaboraui ⁊ inueni mihi multā requiē. loquit̉ de labore ſticlij Eccl̓i. vj. In nouiſſimis inuenies requiē in ea ⁊ cōueret̉ tibi in oblectationē (et) etiā (nō eſt illis ſcandalū (iciinquietudo: qꝛ ⁊ ſi exterius tribulent̉: ⁊ etiā aliqͣꝫtulū meueant̉ nō tn̄ ꝑ ſcandalū offendunt̉ ſicut arbor. ⁊ ſi a vētemoueat̉: nō tn̄ eradicat̉: vel (nō eſt illis ſcādalū) ipſa lq⁊ qui diligit legē dei ſi qͥd eſt in ea qd̓ non intelligat illuctn̄ venerat̉ ⁊ honorat ⁊ ſi qͥd in ea ſonare videt̉ abſurdiudicat magnū ⁊ difficile ⁊ ſe neſcire: ⁊ iō nō ſcandalizaExo. xij. Non remanebit ex eo quicqͣꝫ vſqꝫ mane: ſꝫ ſi quidreſiduū fuerit igne ꝯburetis.¶ Expectabam ſalutare tuum domine: etnnandata tua dilexi.¶ Expectabā). q. d. ideo iniquitatē odio habui ⁊ legē tuādilexi: qꝛ (expectabā) ſpe ſua nixus (ſalutare tuū dn̄e) .i.xp̄m qͥ in primo aduētu ſaluauit aīas in ſcd̓o ſaluabit copiora Phil̓. iij. Saluatorē expectamus dn̄m no. ie. xp̄m.re for. cor. hu. nr̄e ꝯfi. corꝑe cla. ſue Tren̄. iij. Bonū eſtſtolari cū ſilentio ſalutare dei (⁊ mādata tua dilexi) ꝑ qualus acquirit̉ Prouer. iij. Precepta mea cor tuū cuſtooMt: longitudinē em̄ dierū ⁊ annos vite ⁊ pacē apponēt tibiNo ta expectat deus: expectat diabolus: expectat iuſtusoexpectat impius: deus expectat ad miſcd̓iam Eſa. xxx. Epectat nos deus vt miſereat̉ nr̄i. Item Eſaie. v. Quid etqd̓ debui vltra facere vinee mee ⁊ nō feci: an ꝙ expectauvt faceret vuas ⁊ fecit labruſcas: diabolus expectat ad ꝑdendum. Psͣ. Me expectauerūt pctōres vt ꝑderent meTren̄. ij. En iſta eſt dies quaꝫ expectabamus inuenimusvidimus. Iuſtus expectat gaudiū Prouer. x. Expectatioiuſtorū leticia. Impius expectat ſupplicium Prouer. xj.Deſideriū iuſtoꝝ oē bonū p̄ſtolatio impioꝝ furor.¶ Cuſtodiuit anima mea teſtimonia tua: etdilexit ea vehementer.¶ Cuſtodiuit) q. d. dilexi mādata tua: ⁊ iō (cuſtodiuit aīamea (corde ꝑ iugem memoriā ⁊ oꝑe ꝑ efficientiā (teſtimenia tua) .i. ſcripturas ſacras q̄ de te teſtificāt̉ (⁊ dilexit eavehemerer) .i. multū: ⁊ ideo.¶ Seruaui mandata tua et teſtimonia tuaꝫquia omnes vie mee in conſpectu tuo.¶ Seruaui mandata tua) de deo ⁊ ꝓximo diligendo ad q̄oīa alia reducunt̉ Matth̓. xxij. Ex bis duobus mādatis

tota lex pendet ⁊ ꝓphete. Diliges dn̄m deum tuū ⁊cͣ. (⁊ teſtimonia tua) .i. ſacra eloquia: vt ſupra: qꝛ (oēs vie mee.i. cogitatōes mee ⁊ deſideria ⁊ oꝑa qͥbus itur vel ad celūvel ad infernū ſūt (in ꝯſpectu tuo) .i. nō latēt te Prouer.xv. In oī loco oculi dn̄i ꝯtemplant̉ bonos ⁊ malos Prouer. xvj. Oēs vie hoīm patēt oculis eius: iō caute agendūeūt. Boctius in fi. de ꝯſolatōne magna nobis ꝓbitatis neceſſitae indicta eſt niſi diſſimulare velimus cū cuncta agimus ante oculos iudicis cuncta cernentis.Ppropinquet deprecatio mea in conſpctū tuo domine: iuxta elequium tuum damihi intellectum.¶ Appropinquet) In p̄cedenti octonario dixit vir iuſtustribulatōes ⁊ ꝑſecutōes ſibi fore gratas quas ꝓpter dn̄mſuſtinuit fortiter ⁊ libent̓ ꝑ qd̓ reductꝰ eſt ab errore ſuo ⁊appropinquauit deo: de qua appropinquatōe agit̉ in hococtōnario cui p̄ponit̉ hec lr̄a (thau) que interpretat̉ errauit vel ꝯſummauit: qꝛ hic dicit vir iuſtus ſe olim erraſſe: ſꝫnunc velle deo appropinquare: ꝑ qd̓ habet̉ cōſummatio:ꝯtinuat̉ ergo. ſic iniquitatē odio habui: dicit vir iuſtus: etlegem tuā dilexi: ſepties laudē dixi tibi: cuſtodiui ⁊ ſeruaui mandata tua ⁊ teſtimonia tua: idcirco (appropinquetdep̄catio mea apud. d. m.) vſqꝫ ad thronū miſeratōes tue.i. me appropinqͣre faciat Iob. xxiij. Quis mihi tribuat vicognoſcam ⁊ inueniā illum ⁊ veniā vſqꝫ ad ſolium Eccl̓.xxxv. Oratio humiliātis ſe nubes penetrabit ⁊ donec appropinquet nō ꝯſolabit̉ dep̄catio facta mihi (in cōſpectutuo dn̄e) .i. in corde ſecreto vbi ſolus deus conſpicit: talisdep̄catio q̄ de corde naſcit̉ nō de ore tm̄ venit viqꝫ ad deū.ſupra. Intret in cōſpectu tuo or̄o mea: ibi Aug. Magnaeſt virtus pure or̄onis q̄ quaſi ꝑſona quedam ad deū intrat: ⁊ ibi mandatum ꝑagit quo caro ꝯuenire nequit: queaūt ſit iſta dep̄catio oſtēdit ſubdens (Iuxta eloquiū tuū).i. iuxta ꝓmiſſum tuū (da mihi intellectum) quo intus inſcripturis ⁊ creaturis te legam qd̓ eſt illud ꝓmiſſum ſupra Intellectuꝫ tibi dabo Eccl̓i. xliij. Omnia dn̄s fecit: etpie agētibus dedit ſapīam: vel ſic (da mihi intellectum)ſapiam ⁊ intelligam (iuxta eloquiū tuū) nō iuxta eloquiūphorum qd̓ vanū ⁊ vacuū eſt: ⁊ ideo nō replet nec reficitaīas nec regit ad finē: ⁊ idcirco de facili errat̉ in eo: ſꝫ verbum diuinū plenū ⁊ verum ⁊ etetnū eſt: ⁊ ideo reficit ⁊ regit ſtudentē in eo: vn̄ ſupra. Rectū eſt verbū dn̄i ⁊cͣ. Eccl̓.xxiiij. Qui audit me non ꝯfundet̉: ideo dicit petrus ad ieſum Ioh̓. vj. Verba eterne vite habes ad quem ibimus.Caſſio. Petit vir iuſtus vt iuſta eloquia dei ſapiat ne perhumana prudentiā euaneſcat. ſequit̉.¶ Intret poſtulatio mea in conſpectu tuo:ẜm eloquium tuum eripe me.¶ Intret poſtulatio ⁊cͣ) gradatim ꝓcedit vir iuſtus. priusem̄ dixerat appropinquet dep̄catio nūc dicit (intret poſtulatio) qd̓ plus eſt. Et nota ꝙ dep̄catio hic eſt ꝓ adipiſcendis bonis poſtulatio: de amouedis malis cū tn̄ in multislocis ecōtrario ſumant̉ vocabula iſta. Dicit gͦ (intret) adte (poſtulatio mea) .i. or̄o ꝓ amouēdis malis tā culpe qͣꝫpene (poſtulatio) dico facta (in ꝯſpe. t.) .i. in corde vbi tuꝯſpicis: vel (intret poſtula. m. in co. t.) .i. vſqꝫ ad cōſpectūtuū (vt) .ſ. (ꝯſpicias ea) .i. exaudias Eccl̓i. xxxv. qͥ adoratdeū in obſectatōe ſuſcipiet̉ ⁊ dep̄catio illiꝰ vſqꝫ ad nubesꝓpinqͣbit (ẜm elo. tuuꝫ) .i. ꝓmiſſum q̄ ꝓmittis tribulatisauxiliū ⁊ liberationē ⁊ etiā gl̓ificatione: ſupra. cū ipſo ſū intrib. ⁊cͣ. (eripe me) a ꝑiculis: vel (eloqͥū) dicit legē dei: ⁊ ēſenſus (ẜm elo. tuū) .i. ꝑ oculū tuū legis (eripe me) a ꝯcupiſcētia carnis q̄ ꝯͣcupiſcit aduerſus ſpm̄ Gal̓. v. Nota ꝓceſſuꝫ ſupra petijt vir iuſtus ſibi dari intellectū iuxta eloquiū dei ad cogͦſcēdū ſuꝑna: h̓ ꝑ idē eloquiuꝫ petit a labecarnis ⁊ a periculis liberari: ⁊ bene hec duo coniungunt̉⁊ ordinantur: quia intelligentia ſupernorum de facili cauet terrenorum pericula laqueorum. Vnde Prouerbioꝝ.j. Fruſtra iacitur rhete ante oculos pennatorum ibi glo.Facile euitat laqueos in terris qui ſemper habet oculos

Qual̓r l̓ti expectātſꝫ diuerſofine.