Pſalmus
2 ¶ Reuela oculos meos: ⁊ conſiderabo mirabilia de lege tua.Reue. o. in. ⁊cͣ.) ⁊ hͦ bn̄ ſequit̉ poſt id qd̓ dixerat cuſtodiāſermōes. .t. qꝛ nō pn̄t cīſtodiri niſi ſciant̉ nec pn̄t ſciri niſreuelent̉ oculi Lu. vl. Oculi eoꝝ tenebant̉ ne eū agnoſcerēt: ſꝫ cū ita ſciant̉ ſermōes dei ꝑ auditū ſicut ꝑ viſum qͣrenō ſil̓iter dicit. Reuela. au. m. ſicut dr̄. j. Reg. ix. Dn̄s reuelabat auriculaꝫ ſamuelis: ⁊ Iob. xxxvj. Reuelabit quoqꝫaurē eoꝝ vt corripiat. Solutio certius eſt videre qͣꝫ audire: iō potiꝰ Reue. o. m. qͣꝫ aures. loquit̉ aūt h̓ de oculis interioribꝰ ⁊ multis modis aperiunt̉ a dn̄o: claudunt̉ em̄¶ Propt̓ prauā ꝯſuetudinē Gen̄. xxvij. ſenuit yſaac ⁊ caligauere ocl̓i eiꝰ ⁊ vide̓ nō pote̓at: ꝑ yſaac qͥ interp̄tat̉ riſusſignificāt̉ illi qͥ ī delitijs ſuis ridētes ſeneſcūt ⁊ ibi lumē a¶ ¶ Propter carnalē affectionē qd̓ ſignificatū eſt (mittūtxͣ. Iud̓. xvj. vbi dr̄ ꝙ dalida tradidit ſanſonē in manꝰ philiſteoꝝ quē cū app̄hendiſſent philieſtei ſtatim eruerūt oculos eiꝰ: Sanſon interp̄tat̉ ſol eoꝝ ⁊ ſignificat p̄latos: dalida interp̄tat̉ ſitula ⁊ ſignificat carnalē affectioneꝫ q̄ extrbit a p̄lato qͥcqͥd vult ſicut ſitula a puteo. hͨ tradit p̄latū inmanꝰ philiſteoꝝ .i. demonū qͦ eū ſtatim excecant¶ Propter multiplicē curā rerū tꝑaliū Hiere. vl. Exceca.tus fuit ſedecbias in reblata: qd̓ interp̄tat̉ multa h̓.¶ Propt̓ terrenoꝝ amorē: vn̄ Thob̓. ij. hr̄ ꝙ thobias exccatꝰ fuit ſtercoribꝰ yrūdinū: ꝑ yrūdines intelligūt̉ ꝯtēplitiui qͥ volāt ad celū: ꝑ ſtercora tꝑalia q̄ illi vilia reputantPhil̓. ij. Omīa detrimentū feci ⁊ arbitror vt ſtercora.¶ Propter nimiā diſcuſſioneꝫ Act̉. ix. Subito circūfulſiteū lux de celo. poſtea ſequit̉ aꝑtiſqꝫ oculis nihil videbatProuer .xxv. Perſcrutator maieſtatis oppri. a gloria¶ Propter ignauiā ⁊ torporē Apocͣ. iij. Scio ꝙ neqꝫ calidus es neqꝫ frigidus: ⁊ poſtea ſequit̉: neſcis qꝛ miſer es ⁊miſerabil̓ ⁊ pauꝑ ⁊ cecꝰ ⁊ nudꝰ: miſer ꝑ nature fragilitatmiſerabilis ꝑ eiuſdē vulnerationē: pauꝑ ꝑ operū carentiācecus ꝑ ignorantiā: nudus per virtutum abſentiam.¶ Propt̓ certā maliciā Sap̄. ij. Ma. eoꝝ excecauit eos¶ Proter gl̓iam dei manifeſtandā Io. ix. neqꝫ h̓ peccauitneqꝫ ꝑentes eiꝰ vt cecꝰ naſceret̉: ſꝫ vt manifeſtent̉ oꝑa dei¶ Propter acceptionē mūeꝝ Gen̄. xx. Ecce dedi (in eofratri tuo mille argenteos: hoc erit tibi in velamē oculori⁊ ad omēs qͥ tecum ſunt Eccl̓i. xx. Enxenia ⁊ donum excecant oculos iudicum.¶ Propter carnalē ſenſum. j. Cor̄. ij. Anīalis hō nō ꝑcipiˢea q̄ dei ſunt Iob. xv. Oꝑuit faciē eius craſſitudo.¶ Propter honorē ⁊ ꝓſperitatē. ps. Hō cū in honore eſſetnō intellexit Iſtis modis claudunt̉ oculi hoīs interiore:⁊ dn̄s reuelat ⁊ aperit eos multis modis. ſcꝫ.ꝙ ¶ Per penā Gen̄. iij. Aperti ſunt oculi eoꝝ: ibi dicit Greeue Pena oculos aperit quos culpa claudit. Eſa. xxij. Uexaerittio dabit intellectum auditui.nte ¶ Per proprie fragilitatis conſiderationē Io. ix. Lutumnuſecit ⁊ liniuit oculos meos ⁊cͣ.¶ Per zeli perturbationē Apoc̄. iij. Collirio inunge oculos tuos vt vi.¶ Per pnīe amaritudinē qd̓ ſignat̉ Thob̓. xj. vbi dr̄ Thobias poſuit fel piſcis ſuꝑ oculos pr̄is ſui: ꝑ fel qd̓ eſt amarū ſignat̉ pnīa: ꝑ piſcē ſancti q̄ ſupenatant mundū.¶ Per interne ſuauitatꝭ p̄guſtationē. psͣ. Guſtate ⁊ videteqm̄ ſua. eſt do. ⁊. j. Reg. xiiij. hr̄ ꝙ Ionatas guſtauit mel ⁊illuminati ſunt oculi eius.¶ Per or̄onem ꝓpriā vel alienā: de ꝓpria. iij. Reg. iij. de ſalomone cui data eſt a deo ſapīa. de aliena. iiij. Regū. vj. depuero helyſei cui orante helyſeo aperuit dn̄s oculos ⁊ vidit montē plenū equoꝝ ⁊ currū igneorum.¶ Per gr̄e infuſionē. iiij. ℟. iiij. Helyſeꝰ incubuit ſuꝑ puerū ⁊ oſcitauit puer ſepties: aꝑuitqꝫ ocl̓os puer: mortuꝰ eſtpctōr cui incubat dn̄s vocando ad pnīam qͥ ſepties oſcitat cū ſctīſpūs. .vij. dona recipit: ⁊ ſic illumīat̉ ꝑ gr̄am. Dicit gͦ (reuela ocu. m.) ⁊ illis reuelatꝭ (ꝯſide. mi. de le. t.) noua in qͣ ſunt mirabilia: qꝛ ibi dat̉ p̄ceptū de diligendis inimicis: ⁊ de reddēdo bono ꝓ malo Mat. v. ⁊ ꝯſiliū de oībꝰ
relinq̄ndis Lu. xiiij. ī fi. oīs ex vob̓ qͦ nō renūciauerit oībꝰq̄ poſſidet nō pōt eē meꝰ diſcipulꝰ. iſtud ꝯſiliū multꝭ ē mirabile: lꝫ ip̄e deꝰ det tale ꝯſiliū Eſa. xxviij. ī fi. a dn̄o deo ex.ercituū exiuit vt face̓t mirabile ꝯſiliū nec ſolū ē mirabile: ſꝫterribile vr̄ multꝭ. ps. Terribil̓ eſt ī ꝯſilijs ⁊cͣ. Quarto ꝯͣ īcolatū huiꝰ miſerie petit ſenſuꝫ dulcedīs bōitatꝭ dei: vn̄ ſb̓dit¶ Incola ego ſum in terra: ⁊ nō abſcondasa me mandata tua.¶ Incola) .ſ. ꝑegrinꝰ (ego ſuꝫ ī ter.) q. d. nō ſum de mūdohͦ lꝫ in eo ſuꝫ. nō qͣſi ciuis: ſꝫ ſicut aduena ⁊ ꝑegrinꝰ (⁊) nōabſcō. a me mā. t.) ſꝫ mͥ ea māifeſta vt ī eis delecter ⁊ reficiar dū ſuꝫ in hͦ exilio ⁊ ad patriā tēdo Heb̓. xj. Nō acceptꝭrepromiſſiōibꝰ ſꝫ a lōge eas aſpiciētes ⁊ ſalutātes ⁊ ꝯfitētes qꝛ ꝑegrini ⁊ hoſpites ſunt ſuꝑ terrā psͣ. Heu mͥ qꝛ incōlatꝰ meꝰ ꝓlong. ē. paulꝰ aūt nō tm̄ incola fuit ī mūdo ſꝫ ⁊mortuꝰ: ẜm ꝙ dicit Gal̓. vj. mihi mūdꝰ crucifixꝰ eſt ⁊ egomūdo (⁊) qꝛ (incola ſuꝫ ī ter.) vil̓ ⁊ abiectꝰ a mūdo nō abſcōdas a me tali māda. t. Mat. xj. abſcōdiſti hͨ a ſapiētibꝰ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis .i. hūilibus ⁊ abiectꝭ. ⁊ vt ex huilitatemereat̉ audiri. Quīto inſufficientiā ſuā cōfitet̉ dicens¶ Concupiuit anima mea deſiderare iuſtificationes tuas in omni tempore.¶ Cōcu. aīa. m.). q. d. nō ſufficient̉ deſidero bona q̄ cognoſco: ſꝫ tn̄ ꝯſiderare cōcupiſco. Et noͣ ꝙ ſt̓ qͥdā qͥ nec cognoſcūt nec deſiderāt vt ſimplices ⁊ ydiote. qͥdā ꝯgnoſcūt nectn̄ deſiderāt vt infirmi: ſꝫ hoꝝ qͥdā deſiderare nō volūt: ethͨ eſt malitia ⁊ qͣſi deſꝑata infirmitas. Alij cōcupiſcūt dederare ⁊ hͨ ē ꝯualeſcētia: in hͦ gͦ ꝙ dicit (cōcupiuit deſi.) ſinoͣt ⁊ hūilitatē ⁊ deſideriū lꝫ imꝑfectū q̄ duo oꝑtet hr̄e eūqͥ vult impetrare a dn̄o Eccl̓i. xxxv. Oro hūiliantis ſe nubes penetrabit: ecce hūilitas: ⁊ de deſiderio ſb̓dit ⁊ donecappropinq̄t glo. ad deū nō cōſolabit̉ ⁊ nō diſcēdet doneaſpiciat altiſſimus. h̓ etiā allegat pro eo ꝙ ſupra petierat.no abſcōdas a me mādata tua ⁊ nō debes abſcōdere: ſedeoꝝ ſenſuꝫ ⁊ dulcedinē mihi aꝑire (qꝛ cōcupiuit aīa mea⁊cͣ) Math̓. xiij. qͥ hꝫ dabit̉ ei glo. qͥ hꝫ amorē ꝟbi dabit̉ eiſenſus intelligēdi. Et nota dr̄iam int̓ deſideriū ⁊ ꝯcupīaꝫcōcupiſcit̉ em̄ ⁊ qd̓ habet̉: ⁊ qd̓ nō hr̄ deſiderat̉ aūt tm̄ idqd̓ non habet̉: ſꝫ qꝛ ſunt quidā inſtabiles qͥ modo feruentmodo tepent: bn̄ ſubdit (in omī tꝑe) Luc. xj. ſi ꝑſeuerauerit pulſans ⁊cͣ. ꝓpter improbitate eius ſurget ⁊cͣ. ſꝫ qͥd concupiſcit deſiderare (iuſtificatiōes tuas) .1. oꝑa iuſticie nōmundi vanitates: de qͥbus Prouer. xxj. Deſideria occiderūt pigrū: ⁊ poſtea ſequit̉ tota die concupiſcit ⁊ deſideratEccl̓i. xxiij. Aufer a me vētris cōcupiſcētias ſed qͥd eſt ꝙdicit (anīa mea) cōtrariū em̄ videt̉ hr̄i Eccl̓. xxviij. Si preſtes aīe tue cōcupiſcētias illiꝰ faciet te in gaudiū inimicistuis Solutio ibi ſumit̉ aīa ꝓ aīalitate: hic ꝟo ꝓ ſindereſiEſa xxj. Anīa mea deſiderabit te in nocte .ſ. aduerſitatis:nō tm̄ in die ꝓſperitatis: ideo dicit hic in omni tꝑe.¶ Increpaſti ſuperbos maledicti qui declinant a mandatis tuis.¶ Incre. ſu.) ſupra ꝯfeſſus ē inſufficientiā ſuā cū dixit cōcupiuit ⁊cͣ. h̓ ꝯn̄ter on̄dit cām huius inſufficientie .ſ. peccatū pͥmoꝝ parentū dicēs (increpaſti). q. d. hͨ eſt pena pͥmorū parētū q̄ ꝑ ſuꝑbiā peccauerūt ſuggerēte dyabolo eritisſicut dij. Gen̄. iij. Quos increpauit dn̄s dicēs Adā vbi esid eſt in quantā miſeriā deueniſti: ⁊ poſt increpationē addidit penā cuiꝰ nos omēs ꝑticipes ſumꝰ: ⁊ adhuc eā ſentit ꝓgenies vt a pctō ſuꝑbie caueat ⁊ hoc eſt increpare ſuꝑbos. Zach̓. iij. Increpet in te dn̄s ſathan ⁊cͣ. qd̓ ad lr̄amexponi pōt de dyabolo. ſic .i. puniat te pro ſuꝑbia tua: velquolibet hoīe pctōre qͥ eſt ſathan .i. aduerſarius ieſu xp̄iꝑ ſuꝑbiā Iac̄. iiij. ⁊. j. Pe. v. Deus ſuperbis reſiſtit. Iob.xl. Diſperge ſuꝑbos in furore tuo ⁊ omnē arrogante humilia. reſpice cunctos ſuꝑbos ⁊ cōfunde eos: ⁊ vt ſciat̉ qͥſunt ſuperbi ⁊ q̄ eſt increpatio apertius ſubdit dicēs (maledicti) maledictiōe culpe ⁊ pene ecce increpatio (qͥ dedināt a mādatis tuis) ecce ſuꝑbia nolle obedire mandatisdiuinis. Deut̓. xxvij. Maledictus qͥ nō ꝑmanſerit in ſer-
Qual̓r dominꝰ reuelat ⁊ aperitˡocl̓os inteʳriores mulſtipliciter
Oculi interiores claudūtur mulptiliciter.
HDr̄ia intadeſideriū ⁊ꝯcupīam.
1