Pſalmus

¶ Iurauit dn̄s) Tercia ꝑs vbi agit de humanitate xp̄i: etprimo agit de eius ſacerdotio: vn̄ dicit (iurauit dn̄s) pr̄. i.firmiter ſtatuit ⁊ ꝓmiſit: hͦ qd̓ ſequit̉ (tu es ſacerdos ⁊Heb̓. vij. Illi qͥdē ſine iureiurādo ſacerdotes facti ſūt: h̓aūt cum iureiurādo. In tribus locis legit̉ dn̄s iuraſſe. ſcꝫhic filio: ⁊ infra dauid. Iurauit dn̄s dauid veritatē ⁊ abrahe Gen̄. xxij. Permemetip̄m iuraui ⁊cͣ. (⁊ nō peni. eū).i. nō retractabit. pnīa em̄ nō cadit in deū. j. Regū. xv. Neiſqꝫ em̄ hō eſt vt agat pnīam. Sed videt̉ ꝯtrarium ibidempenitet me ꝙ ꝯſtituerim ſaul regem ⁊ in eodē in fine. Lugebat ſamuel ſaul qm̄ dn̄m penitebat ꝙ ꝯſti. re. ſa. ſuꝑ iſrꝭSolutio loquit̉ humano more: ⁊ qd̓ fuit illud iuſiurādūſubdit (tu es ſacer.) o xp̄e (ineternum) nō ad tp̄s ſicut ſacerdotiū aarō ad tꝑs fuit. vn̄ heb̓. ix. Iuſticijs carnis vſead tp̄s correctōis impoſitis. Sed ꝯtrariū videt̉ Eccl̓i. xlv.Statuit ei teſtm̄ eternū. Solutō eternū fuit nō duratōe ſꝫfiguratōe. ſacerdos dico (ẜm or. mel.) qui obtulit abrahepanem ⁊ vinū Gen̄. xiiij. In figura ſacerdotij xp̄i qͥ pan⁊ vinū in corpus ⁊ ſanguinē ſuū ꝯſecrauit Matth̓. xxvMelchiſedech etiā videt̉ fuiſſe gentilis: ⁊ ꝑ hͦ ſignat̉ trāſlatio ſacerdotij de iudeis ad gentes: deindecōuertit ſe addeum patrem dicēs.¶ Dominus a dextris tuis: cōfregit in dieire ſue reges.¶ Dn̄s) .i. iſte ſacerdos exiſtēs (a dextris tuis) ſicut ſupradixiſti ei. Sede a dextris meis (ꝯfregit) .i. infirmos reddidit (reges) .i. illos qui vt regnarēt ⁊ magni viderent̉ nomen xp̄i delere volebant: de ꝗbus ſupra dictum eſt Aſtiterunt reges terre ⁊cͣ. hoc aūt fecit (in die ire ſue) occulte cūoffendētes in lapidē humilē ceciderūt: de quo hr̄ Math̓.xj. Nam in iudicio qn̄ veniet manifeſtus lapis cadēs ſuꝑeos: qui nūc ſuꝑ lapidē cadent ꝯteret eos Iob. xxviij. Lapidem caliginis ⁊ vmbrā mortis diuidet torrēs a ppl̓o ꝑegrinante. Interim ꝟo.¶ Iudicabit in natiōibus implebit ruinaconquaſſabit capita in terra multorum.¶ Iudi. in na.) .i. dijudicabit ⁊ diſcutiet minora pctā ppl̓erū gentiliū ⁊ qͥ ad eū reuerti voluerint. Nūqͥd repellet nimo (imple. ruinas) .i. illos qui ſe humiliant ⁊ a ſuꝑbiaꝯtra deū erecti fuerāt cadunt humiliter (implebit) charimatibus ſuis: ſicut paulū: ⁊ nunqͥd erūt alique tales ruine: erunt vtiqꝫ: qꝛ coquaſſabit humiliādo (in terra ca. multorū) q̄ ꝯtra deū erigunt̉: ⁊ hͦ (in terra) .i. dum ſūt adhucſuꝑ terrā in vita iſta. Sed poſſet aliqͥs querere quō poſſꝫxp̄s hͦ facere: vn̄ huic qōni rn̄dens dicit ꝙ h̓ meruit in paſſione ⁊ humilitate. vn̄ dicit.¶ De torrente in via bibit: propterea exaltabit caput.¶ Bibit) vel bibetrtorrēs eſt qui de guttis pluuiarū collectus redūdat: currit ⁊ deficit. ꝑ hunc ergo recte xp̄us ⁊ fluxus humane mortalitatꝭ accipit̉ vbi hoīes naſcunt̉ viuūt⁊ moriunt̉ ⁊ iterū ſuccedūt ⁊ decedūt nec ꝑmanēt: de ho(torrēte) ergo dn̄s naſcēdo bibit laborādo moriēdo: ⁊ hͦ(in via) huiꝰ vite: de qua dr̄ in psͣ. Exultauit vt gy. ad cur.viam: ⁊ qꝛ hͦ fecit ꝓpterea exal. ca.) eius dando ei ptātemPhil̓. ij. Factus eſt obediēs vſqꝫ ad mortē ⁊cͣ. ꝓpter qd̓ ⁊deus exal. ⁊cͣ. Moral̓r Iuranit dn̄s) quondam iurauitiſa dn̄s ꝓ ſacerdotibus ſꝫ mō ꝓpter eorū maliciā iurat cōtra6 ⁊ eos. ſicut Ezech̓. xxxiij. Uiuo ego dicit dn̄s pro eo ꝙ factiſuo ſunt greges mei in rapinā ⁊ oues mee in deuorationē oīmrat̉ beſtiarū agri. ecce ego ipſe requirā ſuꝑ paſtores gregē metu um Mal̓. ij. Et nunc ad vos o ſacerdotes mandatū hͦ ſian volueritꝭ audire: ⁊ ſi volueritis pone̓ ſuꝑ corvt detis glop riam noī meo Iob. xij. Ducit ſacerdotes eorū inglorios:n̄fiᵐ ⁊ optimates ſupplantat. Nec mirn̄ qꝛ mō ſunt multi nōgni (ẜm ordinē mel.) ſꝫ ꝯtra ordinē eius. ipſe em̄ fuit rex ſalēcle .i. pacis ⁊ iuſticie: ipſi aūt ſunt duces belli ⁊ iniuſticie. Itēs ⁊ melchiſedech fuit ſine genealogia: iſti ꝟo abūdant in ꝓlent carnali ⁊ edificāt in ſanguinibꝰ .i. eccleſiā in ꝯſanguineisus qͥbus dant p̄bēdas ⁊ dignitates in eccleſijs ſuis Iob. xxj

Semen eorū ꝑmanet corā eis ꝓpinquorū turba ⁊ nepotūin ꝯſpectu eoꝝ Abac. ij. Ue qͥ edi. ſy. in ſan. ⁊ po. vr. iniquitates Michee. iij. Audite hͦ principes domus iacob ⁊ iudices domus iſrl̓ qui abho. u. ⁊ oīa recta ꝑuertitis qͥ edi.ſyon in ſan. ⁊ ie. in iniqui. ⁊ bn̄ dicit oīa recta ꝑuertitis: qipſi pueros p̄ficiūt in dignitatibus ⁊ ſenes ſubijciūt illis.Eccl̓i. x. Uidi ſeruos in equis ⁊ principes ambulātes qͣſiſeruos ſuꝑ terrā: nec tm̄ iurat ꝯtra eos: ſꝫ ⁊ punit eos: vn̄ſequit̉ (dns a de. tuis ꝯfre. in die ire ſue re.) reges em̄ .i. p̄latos eccleſie ꝯfringit dn̄s a dextris .i. in ꝓſperitate ꝓdijtem̄ ex adipe iniquitas eoꝝ Iob. xxx. Ad dexterā oriētis calamitates mee illico ſurrexerūt (in die ire) dies ire eſt proſperitas Iob. iij. Pereat dies in qua natus ſum .i. ꝓſperitas q̄ recte dr̄ dies ire: ẜm ꝙ dicit Greg. Cōtinuus ſucceſſus tꝑaliū eterne reprobatōis eſt indiciū. vel pauꝑi ⁊ hūili loquit̉ hic dicēs (dn̄s) eſt a (dextris tuis) vt te adiuuetſupra qui aſtitit a dextris pauꝑis ⁊cͣ. ⁊ alibi. A dextris ē mͥne ꝯmouear: ſꝫ nō ſic de diuitibꝰ ⁊ ſb̓limibꝰ: qꝛ (ꝯfregit) .i.ꝯfringet (i die ire ſue) .i. ī die iudicij (reges) terrenos ⁊ eoclſeſiaſticos ⁊ etiā oēs ſuꝑbos Sap̄. vj. Iudicium duriſſimū in his qͥ p̄ſunt fiet. ⁊ potētes potēter tormēta patient̉Eſa. ij. Dies dn̄i exercituū ſuꝑ oēm ſuꝑbum ⁊ excelſuꝫ: etſuꝑ oēm arrogantē ⁊ humiliabit̉ in die illa (iu. in na.) i.natiōes cum aſſeſſoribus ſuis .i. cū ſctīs de qͥbus Sap̄. iij.Iudicabūt ſctī natōes ⁊ de bonis (implebit ruinas) angelorū qd̓ alibi orat ꝓph̓a benigne fac ⁊cͣ. (⁊ ꝯquaſ. ca. ml̓.)ſcꝫ reproboꝝ capita multoꝝ ſunt p̄lati diuites Amos. v.Ue vobis qͥ opulenti eſtis in ſyon optimates capita ppl̓orum Sap̄. vj. Audite reges ⁊ intelligite: diſcite iudices finiū terre p̄bete aures vos qͥ ꝯtinetis multudines ⁊ placetis vobis in turbis nationū: qm̄ data eſt vobis ptās a deoqui interrogabit oꝑa vr̄a ⁊ cogitatōes ſcrutabit̉. qm̄ cumeſſetis miniſtri regni illius nō recte iudicaſtis. alia lr̄a habet (cōquaſ. ca. in terra.) i. p̄latos in opulētia terrena. iiij.Regū. xxv. Rex iuda excecatus eſt in reblata q̄ interp̄tat̉multa: hͦ eſt ſaul ⁊ filij eius occiſi ſunt in monte gelbōe: qͥinterp̄tat̉ aceruus harenarū (in ter.) nō viuentiū ſꝫ mortuorū Iob. x. Anteqͣꝫ vadā ad terrā tene. ⁊ oꝑ. mor. calig.ter. mi. ⁊cͣ. vel ſic (in ter.) .i. ꝓpter terrena q̄ dilexerūt .ſ. diuitias ⁊ delicias ⁊ honores terrenos Lu. vj. Ue vobis diuitibus qͥ hic ha. cōſo. ve. Nec mirū ſi ita cōquaſſabunt̉ ⁊damnabunt̉ qꝛ hic noluerūt ſtrictā vitā tenere q̄ ducit advitā. de qͣ vita ſubdit ꝙ xp̄s eā tenuit dicens (de tor. in viabi.) .ſ. xp̄s de paſſione vt dictū eſt: ⁊ (ꝓpterea exal. ca.) Eccl̓i. xj. Sapia humiliati exaltabit caput illius: ⁊ in mediomagnatoꝝ cōſedere illū faciet. vn̄ illi qͥ nolunt hic biberede totrēte tribulatōis nō exaltabūt̉ eoꝝ capita ſꝫ ꝯquaſſabunt̉. ſi em̄ xp̄m oportuit pati ⁊ ita intrare in gloriā ſuaꝫ:quō qͥ nihil volunt pati intrabūt in alienā Hiere. xlix. Ecce qͥbus nō erat iudiciū vt biberēt calicē bibētes bibent ⁊tu qͣſi innocēs relinq̄ris. ꝓpterea cegnatis ſuis qͥ volebātexaltare caput dicēte matre eoꝝ Math̓. xx. Dic vt ſedeāthi duo filij mei vnus ad dex. ⁊ vnus ad ſi. in reg. tuo. Rn̄dit dn̄s. Neſcitis qͥd petatis. po. bi. ca. quē ego bi. ſū. q. d.nō poteſtis exaltari mecum in regno niſi prius bibatis deſupplicio. ꝓpterea dicit vnus eoꝝ .ſ. Ioh̓. Apoc. j. Ego iobannes ꝑticeps in tribulatōe ⁊ regno.CX¶ Pſalmusc ¶Onfitebor tibi domine in toto corde meo ī ꝯſilio iuſtoꝝ ⁊ ꝯgregatiōeIn p̄cedēti psͣ. cōmēdauit xp̄m ab vtraqꝫ natura hic cōmedat eum ab oꝑibus in ꝑſona eccleſie ſiue ppl̓ixp̄iani loquens hoc aūt nomen laudis angelice .ſ. all̓a. ⁊ ſigenerale ſit oībus psͣ. ibi tn̄ p̄cipue apponit̉ vbi magna exultatōe gaudet̉. ſicut hic ppl̓s xp̄ianus liberatus ꝑ xp̄mlaudat ip̄m. Intētio eſt monere ad laudē dei Modus tripartitus eſt psͣ. Primo ppl̓s xp̄ianus dicit ſe confiteri inꝯgregatōe iuſtoꝝ. Scd̓o dicit aduētus xp̄i munere ſatiatos fideles a deo vt ppl̓s gentium hereditatē abrahe promiſſamacquirat: ibi (memoriā fe.) Tercio aſſerit eoſdeꝫredēptos ⁊ nouū teſtm̄ manſurū ibi (redēptionē) Primo

Qual̓r dr̄deꝰ peniteͣ

In tribuslocis legit̉dn̄s iuraſfe.

Psͣ. cx.

Quare dominus hūliabit capita magnatorū ⁊ potentiuꝫ iniudicio