Pſalmus

eſt timor dei ante oculos eius inquinate ſunt vie illius inoī tꝑe. Item ornat hoīem qͣꝫtum ad opinionē ſuorū ſimilium. Un̄ dicit Augꝰ. Fingebā me feciſſe qn̄ qd̓ nō fecerāne quāto innocētior tāto viderer abiectior. hͦ veſtimentūtexit̉ diuerſis filis pctōꝝ variat̉ ꝑ adinuentōes pctōꝝ dehoc veſtimēto dr̄ in psͣ. Operti ſunt iniquitate ⁊ impietate ſua. ⁊ Iudas in epl̓a odiētes eam q̄ carnalis eſt maculatā tunicā Eſa. ix. Ueſtimentū mixtū ſang. erit incōbuſ.⁊ ci. ig. nec tm̄ oſtētat eaꝫ in ꝯuerſatōe: ſꝫ ⁊ ꝯtinue reſpicitin cogitatōne a amplectit̉ in affectiōe. hec duo ſunt ſignaamoris. De prima dicit (⁊ intrauit ſicut aqua in interioraeius) de ſcd̓a addit (⁊ ſicut oleū in oſſibꝰ eius) ꝑ interioraem̄ cogitatōes intelligunt̉ ꝑ oſſa q̄ fortiora ſut affectiōespn̄t intelligi iniquitas. ergo ſiue maledictio peccati ſicutaqua intrat interiora cogitationū. aqua em̄ defacili intraſin ventrē euiſcerat infrigidat corruptionē generat. ſic pecatū cito cadit in cogitatōe Gen̄. viij. Senſus em̄ ⁊ cogitatio humani cordis in malū ꝓna ſunt ab adoleſcentia ſueuiſcerat Greg. Cum luxuria ſemel mentē inuaſerit nullibonū cogitare ꝑmittit: infrigidat a calore amoris dei Hicre. vj. Sicut ciſterna frigidā aquā. ſic frigidam fecit maliciam ſuā. Corruptionē generat. Psͣ. Corrupti ſunt ⁊ abhominabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis. Item (ſicut oleiintrat in oſſibus) affectōis ꝑ ꝯſenſum. oleū em̄ cum cadiſuauiter cadit ⁊ diffundit̉: nec ſentit̉: qꝛ tumultū nō facſic pctm̄ furtim intrat in affectum ⁊ ꝯſenſum anteqͣꝫ ſentatur. Un̄ Prouer. xxiij. Ingrediet̉ blande ſꝫ in nouiſſimmordebit vt coluber. ⁊ ſicut regulus venena diffūdit. Itoleū lubricare facit .i. cadere in terrā. ſic pctm̄ in infernunTren̄. iiij. Lubricare fecit veſtigia mea. Itē aleo inungūt̉pugiles diaboli. psͣ. Oleum pctōris nō imꝑniguet capumeū: q̄ vncti ſunt oleo nō pn̄t capi: qꝛ ſemꝑ labunt̉ de manibus volentiū caꝑe: ſic hoīes vncti oleo adulatiōis nopn̄t capi a dn̄o nec ab aliquo corrigēte. Psͣ. Qm̄ laudat̉pctōr in deſiderijs aīe ſue. ⁊ iniquus bn̄dicit̉ exacerbauidn̄m. pctōr .ſ. magis ⁊ magis peccādo. vn̄ dn̄s vel vir iuſtus dimittēs pctōres ẜm deſideria cordis ſui ſubdit (fiatei) pctm̄ (ſicut veſtimentū qͦ oꝑit̉) vt oībus appareat pecatū ſuū: ẜm ꝙ dictū eſt ſupra. q. d. qͥ nocet noceat adhuc⁊ qui in ſordibus eſt ſordeſcat adhuc Apoc. in fi. (⁊ ſicutzona qua ſemꝑ p̄cingit̉) .ſ. vt ſemꝑ ſit voluntarius ⁊ partus ipſe ſit ad pctm̄ Eccl̓i. xxxvj. in fi. ⁊ deflectēs vbicūobſcurauerit qͣſi ſuccinctus latro exiliens de ciuitate inuitatē (hͦ opus) .ſ. ita aꝑte peccare ⁊ ita paratum eſſe apeccandū eſt (eorū qͥ detrahunt mihi) dicit iuſtus ſꝫ tn̄ eſ(apud dn̄m) .i. in pn̄tia dn̄i qui oīa ſcit ⁊ videt ⁊ audit. viSap̄. j. Auris zeli audit oīa: ⁊ tumultus murmurationinō abſcōdet̉: cuſtodite gͦ vos a murmuratōibus ⁊ a detrctōe ꝑcite lingue: qꝛ ſermo obſcurus in vacuū non ibit (qui loquunt̉ mala aduerſus aīam meā) hͦ ꝓpriū eſt demonū: vn̄ de diabolo dr̄ Apoca. xij. Proiectus eſt accuſatorfratꝝ nr̄oꝝ qui accuſabat illos ante ꝯſpectū dei nr̄i die acnocte (aduerſus aīaꝫ) dicit nō aduerſus corpus: qꝛ ſicudicit Greg. Parū ſe feciſſe eſtimat cū aīam nō ſautiat.¶ Et tu dn̄e fac mecum ꝓpter nomen tuumquia ſuauis eſt miſericordia tua.¶ Et tu dn̄e) Tercia ꝑs vbi xp̄s petit liberationē a paſſine ꝑ reſurrectionē. ⁊ petit etiā ꝯfuſionē iudeoꝝ p̄mittit.oīonē ⁊ on̄dit ſuā deuotionē. q. d. illi ita ꝯͣ me fecerunt (tu dn̄e dn̄e) bis dicit (dn̄e) vt deuotionē exprimat. Itē von̄dat ſe ei ſubiectū in corꝑe ⁊ aīa intus ⁊ extra. poſteatit reſurrectionē dicēs (fac) illud nobile opus reſuſcitationis mee: ⁊ hͦ (mecum) qꝛ indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis: ꝑem̄ ſuſcitauit filiū: ⁊ filius ſeip̄m ⁊ ꝙ ita intelligi debeatpoſita ꝯiunctio mōſtrat: nō em̄ dicit tu fac: ſꝫ (⁊ tu fac). q̄d. ego ⁊ tu. poſtea on̄dit cās finales reſurrectōis. Primaeſt laus dei: vnde dicit (propter nomen tuum) id eſt vt tuum nomen laudetur. Secunda eſt diffuſio ſuauitatis etmiſcd̓ie dei. vn̄ addit (qꝛ ſuauis eſt miſcd̓ia tua). q. di. ſuauis eſt in ſe: ſꝫ vt alijs ipſa ſuauitas diffundat̉ hͦ fac mecū: qꝛ ꝑ hͦ multi ſentiūt ſuauitatē miſcd̓ie tue: ſicut primo

illi quorū corꝑa cū xp̄o reſurrexerūt. ⁊ diſcipuli qͦrū fidesꝯfirmata fuit ꝑ reſurrectionē: ⁊ deinde oēs qͥ ī eū crediderunt. Tercia cā fuit ipſius xp̄i liberatio a morte: vn̄ ſb̓dit.¶ Libera me quia egenus ⁊ pauꝑ ego ſum:⁊ cor meum conturbatum eſt intra me.¶ Libera me) a paſſionis anguſtia ⁊ a ſepulchro ab inferno. ⁊ hͦ petit merito ſue humilitatis. vn̄ dicit. qꝛ egenus ſine amicis (⁊ gauꝑ) ſine diuitijs (ego) cum pōdere qͥ ſumdn̄s oīm. ij. Coꝝ. viij. Scitis gratiā dn̄i nr̄i ieſu xp̄i qͥ cumeſſet diues factꝰ eſt egenus ꝓ nobis: ⁊ on̄dit qͣdruplicemneceſſitatē ſue reſurrectōis. pͥma eſt turbatio ſue paſſiōis.vn̄ dicit (⁊ cor meū ꝯtur. eſt intra me) ſicut em̄ dicit Glopotuit cor eius turbari ſicut caro eiꝰ crucifigi ꝯturbatumerat cor eiꝰ qn̄ dicebat Math̓. xxvj. Triſtis eſt aīa mea vtqꝫ ad mortē. cor tn̄ h̓ ſupponit ꝓ ſenſuaſitate. Scd̓a fuitvelocitas ſue mortis. vn̄ dicit.¶ Sicut vmbra cum declinat ablatus ſum⁊ excuſſus ſum ſicut locuſta.¶ Sicut vm. cū de.) q̄ cito trāſit (ablatꝰ ſum) cito em̄ mortuus fuit xp̄s: vn̄ Marci. xv. Mirabat̉ pylatꝰ ſi iā obiſſetTercia fuit diſꝑſio apl̓oꝝ. vn̄ addit (⁊ excuſſus ſū) in mēbris meis apl̓is (ſicut locuſte) locuſte veniūt abundanterflante auſtro. ⁊ flante aqͥlone diſꝑgunt̉: ſic apl̓i qͥ an̄ paſſionē cōuenerāt ad dn̄m in paſſione diſꝑſi ſunt Zach̓. xiij.Percute paſtorē ⁊ diſꝑgent̉ oues. vel ſicut exponit Glo.tunc excuſſus eſt dn̄s in mēbris ſuis (ſicut locuſte) qn̄ admodū locuſtarū de loco ad locū ſalientiū fugabant̉ apl̓i ⁊martyres de ciuitate in ciuitatē. ⁊ ꝙ hͦ de mēbris ſuis intelligi debeat aꝑtiꝰ demōſtrat cū plural̓r dicit (ſicut locuſte)ꝑ hͦ mēbroꝝ multitudinē on̄dit. Quarta neceſſitas reſurrectiōis eius fuit infirmitas fidei in apl̓is. vn̄ dicit.¶ Genua mea infirmata ſunt a ieiunio: ⁊ caro mea immutata eſt ꝓpter oleum.¶ Ge. mea) .i. apl̓i in qͥbus prius ſtabā (infirmata ſunt: aieiunio (. i. a defectu fidei q̄ eſt cibus ꝯfortās aīaꝫ: vn̄ dicitAug. Crede ⁊ māducaſti. .j. Pe. v. Reſiſtite fortes in fideOſtēſa neceſſitate qͣ xp̄s debuit ſuſcitari ip̄e ſciēs ſuā or̄onē nō repellendā eſſe qͣſi optādo iā ꝙ petierat dicit (⁊ caro mea) q̄ in ſepulchro iacebat mortua (immutata eſt) inreſurrectōe .i. in meliꝰ mutata Eſa. lxj. Dabo eis coronaꝫꝓ cinere oleū gaudij ꝓ luctu (⁊ hͦ ꝓpt̓ oleū) .i. ꝓpter abūdantiā cariſmatū. Psͣ. In ipſo ſperauit cor meū: ⁊ adiutus ſum ⁊ refloruit caro mea. deinde redit ad petitionemſuā allegat ꝙ debet impetrare on̄dens ꝙ iudei deſpexerūt⁊ illuſerūt ⁊ cōtaminati ſunt. vn̄ dicit.¶ Et ego factus ſum opprobrium illis: viderunt me ⁊ mouerunt capita ſua.¶ Fa ſ. op. il.) Tren̄. iij. Factꝰ ſum in deriſum oī ppl̓o canticū eoꝝ tota die ⁊ eodē ego ſum pſalmus eorū (videruntme) Eſa. liij. Uidimus eū ⁊ nō erat aſpectus (⁊ mouerūtcapita ſua) ſubſannātes ⁊ ꝯtemnētes Mat. xxvij. Pretereuntes aūt blaſphemabāt eum mouētes capita ſua ⁊ dicentes vah qui deſtruis templū dei ⁊cͣ. facta allegatōne facit petitionem dicēs.¶ Adiuua me dn̄e deus meus: ſaluum mefac ꝓpter miſericordiam tuam.¶ Adiuua ⁊cͣ.) .i. libera me a paſſione ꝑ reſurrectionem ⁊oſtēdit cām efficientem dicēs (ẜm miſcd̓iam tuam) ⁊ cauſam finalem cum ſubiungit.¶ Et ſciant quia manus tua hec: ⁊ tu dn̄e feciſti eam.¶ Et ſciāt) iudei cū me adiuueris (qꝛ manꝰ tua hͨ) .i. quiaego ſū filiꝰ tuꝰ ꝑ quē oꝑaris: filiꝰ em̄ ē manꝰ pr̄is. vn̄ infrapetit dauid. Emitte manū tuā de alto ⁊cͣ. Eze. ij. Uidi ⁊ eoce manꝰ miſſa ad me ⁊cͣ (⁊tu dn̄e fe. eā) qn̄ verbū caro factū eſt: prius em̄ erat qꝛ ab eterno: ſꝫ facta nō erat. facta eſtigit̉ ẜm humanitatē nō facta aūt ẜm diuinitatē: vel ſic (qꝛmanus tua) nō manus ipſoꝝ fecit hͦ vicꝫ ꝙ paterer. q. d.

Peccaturaſſimilaỉaque ꝓpterquatuo

Allegoricede xp̄oſua reſurrection

Oleo aſſimilat̉ peccatū ꝓptertria

20

Quadruplex neceſſitas reſurectōis xp̄i

26

24

a2

21