Centeſimuſſeptimus CCLXVII

¶ Exultabo ⁊ diuidam ſichimam: ⁊ cōuallem tabernaculorum dimētiar.¶ Exul.) in reſurrectione: vel (exaltabor) ẜm aliā lr̄am ethͨ diuerſitas lr̄e bn̄ cōgruit qꝛ exultatio ſequit̉ de exaltatione (⁊) exaltatus in reſurrectiōe ⁊ aſcenſiōe (diuidā ſichmā) .i. iudeos vel ſynagogā. ſiccima em̄ interp̄tat̉ humerus vel laborioſa: ⁊ ſignificat iudeā vel ſynagogam ſub iugo legis laborantē: hanc diuiſit xp̄s: qꝛ qͥdam crediderū⁊ quidā in infidelitate remāſerūt (⁊ cōuallē tabernaculorū dimētiar) .i. gētilitatē q̄ dr̄ vallis ꝓpter abiectionē ⁊ vilitatē ⁊ qꝛ elemētis ſeruiebat tabernaculorū: qꝛ non ſemin illa valle habitauerūt: ſꝫ caſtrametati ſunt poſtea in mote cū ad fidē cōuerſi in cumulo bonorū operum p̄ſtiterūthanc xp̄s dimenſus diuidēs ſingulis gratiā menſurare: ealiā dimenſionē ⁊ diuiſionē exponit: qꝛ quidā fuerūt martyres velut pelles rubricate in tabernaculo dn̄i: quidā cōfeſſores cōtemplatiui velut pelles iacinctine: qͥdam actiui velut ſaga Exo. xxiiij. vnde ſubdit.¶ Meus eſt galaad ⁊ meus eſt manaſſes:⁊ effraim ſuſceptio capitis mei.¶ Meus eſt galaad) .i. martyres. galaad em̄ interp̄taturaceruꝰ teſtimonij: hij ſunt martyres qͥ paſſionibꝰ ſuis xp̄oteſtimoniū reddiderūt: vn̄ ⁊ martyr idē eſt qd̓ teſtis Act̉.iiij. Uirtute magna reddebāt apl̓i teſtimoniū reſurrectionis ieſu xp̄i (⁊ meꝰ eſt manaſſes) .i. cōtemplatiui in ſomnō ⁊ qͥete cōtemplatiōis obliuiſcunt̉ ſe ⁊ ſua ⁊ qͥcquid alud eſt a deo (⁊ effraim) meꝰ eſt .i. actiui qͥ fructum multifaciūt in eccl̓ia: ⁊ eſt (ſuſceptio capitis mei) .i. dei pr̄is queip̄i recipiūt ꝑ fidē: vn̄ ecōtrario dicit̉ de iudeis Ioh̓. j. Irꝓpria venit ⁊ ſui eū nō recepe. ⁊ ipſe ſuſcepit eos in filios.vel ſic (effraim ſuſce. ca. mei.) .i. ex eo ꝙ caput meū ſuſcepit ſpineam coronā ⁊ colaphos ⁊ ſputa: ſecuta eſt magnafructificatio qꝛ illa humilitate totū mundū lucratus ſum⁊ qͥs procurauit hͨ iudas proditor: vnde ſequit̉.¶ Iuda rex meus: ⁊ moab lebes ſpei mee.¶ Iuda rex meꝰ) .i. dux ⁊ ꝓcurator huius paſſionis meein qͣ tm̄ lucratꝰ ſum: ⁊ qͥs ꝓſecutus eſt qꝛ incepit iudasiudei peſſimi: vn̄ ſubdit (moab olla ſpei mee) .i. iudei quibus ego dixi Io. viij. Vos ex patre dyabolo eſtis ⁊ deſideria pr̄is veſtri vultis facere (moab) em̄ interp̄tat̉ ex patre⁊ genitus fuit in inceſtu ad lit. vn̄ bn̄ ſignificat illos iudeos qͥ ꝑ peccatū ſe fecerūt filios dyaboli ipſi fuerūt olla xp̄iqꝛ int̓ eos xp̄s fuit coctꝰ igne tribulatiōis ſicut caro in olla: ſed tn̄ (olla ſpei mee) inquit qꝛ ꝑ ollā decoctionē certiſſime expectauit gloriā reſurrectionis: ⁊ per hoc etiā expectabat fieri dilationem eccleſie: vnde ſubdit.¶ In idumeam extendam calciamentū meum: mihi alienigene amici facti ſunt.¶ In idu. ex. cal. m.) īdumēa interp̄tat̉ terrena vl̓ ſanguinea: ⁊ ſignificat gentilitatē q̄ erat terrena ꝑ terrenoꝝ am.rem ⁊ ſanguinea ꝑ crudelitatē vſqꝫ in hanc extēdit xp̄uꝫcalciamentū ſuū .i. fecit p̄dicari hūanitatē ⁊ incarnationeꝫſuā. caro em̄ eius fuit qͣſi calciamentū tegens diuinitateſicut pedē. Grego. Venit ad nos calciata diuinitas: vn̄xit Iohā. bap̄. Lu. iij. Venit fortior me poſt me cuius nōſum dignꝰ ſol. cor. calci. eius .i. myſteriū ⁊ rationē incarnationis eius exponere. ipſi ꝟo nō repulerūt hoc calciamentū: ſed ſuſceperūt ꝑ fidē: vn̄ ſequit̉ (mihi alienigene amicifacti ſunt) .i. mihi ꝑ fidem ⁊ amorē adheſerūt gentiles: epaſſione aūt ſua nō tm̄ fides gētiū ſubſecuta eſt ſꝫ ⁊ libertio electorū qͦrum aīe in limbo tenebant̉ quorū neutrū ꝑhominē potuit fieri: vn̄ de vtroqꝫ ſubdit querens.¶ Quis deducet me in ciuitatem munitamquis deducet me vſqꝫ in idumeam.¶ Qus de. me in ci. mu. quis dedu. me vſqꝫ in idumeā)¶ Nonne tu deus qui repuliſti nos: ⁊ nonexibis deus in virtutibus noſtris.¶ Nōne tu deꝰ ⁊cͣ.) ciuitas munita eſt infernus q̄ munit.erat a dyabolo ita ꝙ nullus poterat eā caꝑe ⁊ captiuos li

berare: ſꝫ tandē venit fortior illo xp̄s ⁊ vniuerſa arma eiusdiripuit in qͥbus cōfidebat: ⁊ ſpolia eius diſtribuit .i. aīasq̄ ibi tenebant̉ ⁊ in domo pr̄is ſui in diuerſis māſionibusꝓut meruerāt collocauit: hͨ eſt diſtributio ſpoliorum ⁊ inhāc ciuitatē munitā deduxit eū deus .i. virtus diuinitatꝭ ſimiliter (⁊ vſqꝫ in idumeā) .i. in gentilitatē vt dictū eſt: vn̄dicit (none tu deꝰ) .ſ. deduces me illuc. ductor em̄ eris meus ſꝑ: licꝫ videaris in paſſione me dereliqͥſſe hoc eſt quodſubdit (qͥ repuliſti) .i. repellere viſus es (nos) .ſ. me caput⁊ martyres mēbra dū nos paſſionibꝰ expoſuiſti (⁊ nō exibis deus in ꝟtutibus nr̄is) .i. nō oſtēdes nec manifeſtabisteip̄m dando nobis fortitudinē corporū ad reſiſtendū hoſtibus: ſicut ante cōſueuiſti facere antiquo populo: et hocpoteſt legi interrogatiue vel remiſſiue ⁊ in idē redit. ſcꝫ ꝙnō faciet hoc deus: martyres em̄ non ſunt liberati in corpore ſed per patientiā vicerunt: vnde ſubdit xp̄s.¶ Da nobis auxilium de tribulatōne: quiavana ſalus hominis.¶ Da no.) .ſ. mihi ⁊ martyribꝰ meis (auxiliū de tribulatione) .i. auxiliatricē tribulationē vt ꝑ eā vincamꝰ tortores⁊ neceſſe eſt ꝙ des: qꝛ (vana eſt ſalus hoīs) in ſe qꝛ hō nōſufficit ꝑ ſe. psͣ. Non ſaluat̉ rex ꝑ multā virtutē .ſ. ſuā: ſedin deo magna eſt ⁊ firma ſalus homīs: vnde addit.¶ In deo faciemus virtutem ⁊ ipſe ad nihilum deducet inimicos noſtros.¶ In deo fa. vir.) nō in nobis: virtutē fecerūt xp̄s ⁊ martyres cū ꝑ patīam vicerūt ⁊ anīas ſuas immaculatas cuſtodierūt Lu. xxj. Trademini a parētibus ⁊ fratribꝰ ⁊ cognatis ⁊ amicis ⁊ morte afficient ex vobis: ⁊ ſequit̉ capillus de capite vr̄o nō ꝑibit in patiētia vr̄a poſſi. a. ve. (⁊ ipſe) tandē (ad nihilū dedu. ini. no.) cōdemnās eos in futuro iudicio. Moraliter (vt liberent̉ dilecti tui) ſupra petijtvt gl̓ia dn̄i .i. eius miſcd̓iā appareret ſuꝑ omnē terrā .i. ſuper pctōres: ⁊ ad qͥd hoc petut declarat dicēs (vt liberentur) a ſeruitute peccati ⁊ dyaboli (dilecti tui) .i. ipſi hoīespeccatores quos diligis nō inqͣꝫtum pctōres: qꝛ odiſti oēsqͥ operant̉ iniquitate ſed inqͣꝫtum creature tue: qꝛ ſicut dr̄Sap̄. xj. Diligis oīa q̄ ſunt ⁊ nihil odiſti eorū q̄ feciſti ⁊ intm̄ (dilecti) ꝙ te feciſti ſeruū vt eos liberares mori voluiſti vt cos redimeres. Apocͣ. j. Qui dilexit nos ⁊ lauit nosa peccatis noſtris in ſanguine ſuo Oſee. iij. Diligit dn̄s filios iſrael .i. xp̄ianos qͥ oculis fidei vident deū ⁊ ipſi reſpiciunt ad deos alienos ⁊ diligunt vinacia vuarū .i. tēporalium. psͣ. Vt quid diligitis vanitatē. Et nota ꝙ deꝰ pater liberat Math̓. xvij. ergo liberi ſunt filij liberat filius Ioh̓.viij. Si filius vos liberauit vere liberi eritis. Item liberat⁊ ſpūſſanctus. ij. Chorin. iij. Ubi ſpūs dn̄i ibi libertas: pater ergo liberat ab infirmitate filius ab ignorātia ſpūſſanctus a malicia (ſaluū fac) .ſ. me in pn̄ti ꝑ ſpem. Ro. viij.Spe em̄ ſalui facti ſumus: ⁊ in futuro ꝑ gloriaꝫ. Phil̓. iij.Saluatorē expectamus dn̄m noſtrū ieſum xp̄m qͥ reformabit ⁊cͣ. (dextera tua) de qua Prouer. iij. Longitudo dierū in dextera eius: nō dicit ſiniſtra: qꝛ nō petit iuſtus tꝑalem ſalutē: de qua ibidē Prouer. iij. In ſiniſtra illius diuitie ⁊ gl̓ia (⁊ exaudi me) .i. ad exitū audi vt ad hanc ſalutēme ꝑducat: ⁊ cū dicit (exaudi) innuit ſe frequēter p̄cari etpoſtulare illā ſalutē qd̓ dꝫ facere oīs qui illā deſiderat: qͥadicit dn̄s: petite ⁊ accipietis vt gaudiū veſtrū ſit plenumIoh̓ .xvj. Sed multi pereūt ⁊ negligunt petere ſalutē: vnde ibidē Vſqꝫ modo nō petiſtis quicqͣꝫ innoīe meo .i. qd̓ ꝑtineat ad ſalutē: qꝛ nomē ieſus idē eſt qd̓ ſaluator: multotiens aūt proſperitas ⁊ ſucceſſus tꝑaliuꝫ cauſa eſt qͣre homines nō petūt a deo ſalutē: vn̄ Eſa. lvij. Uiā manus tueinueniſti ꝓpterea nō rogaſti ⁊ ecōtrario. tribulatio eſt cauſa vt querant ſalutē. psͣ. Ad dn̄m cū tribu. cla. ⁊ alibi: Imple facies eoꝝ ignominia ⁊ querēt nomē tuū dn̄e. De hochabemꝰ ſignū pariter ⁊ exemplū Math̓. viij. Ubi cum ieſus cū diſcipulis ſuis aſcendiſſet nauiculā ⁊ eſſent in mari volēte dn̄o factus eſt motus magnꝰ in mari ita vt nauicula operiret̉ fluctibꝰ: ⁊ tūc ſuſcitauerūt dn̄m dicētes: domine ſalua nos perimꝰ: ita hō loquit̉ cū dn̄o ſic orando:

L 3

10

12

Moralit̓.

33

14