P ſalmus

bus Math̓. v. Beati qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiam: tales em̄intrāt pauperē religionem vt deo iuſticiā faciāt de ſeipſis(⁊) ip̄i ſic collocati (cōſtituerūt ciuitatē) .i. ciuiū vnitateꝫꝑ ꝯcordiā ⁊ morū vniformitatē nō ad horā nec ad diē: ſed(ciuitatē habitatiōis) in quo notat̉ perſeuerātia. ps. Ecceqͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocū. ⁊cͣ. (⁊ ſemīauerūt) ſemē ꝟbi dei (agrosid eſt corda auditoꝝ (⁊ plātauerunt) plātis virtutū (vinas) .i. anīas vel cōſcientias ſemināt quidē p̄dicādo: ſꝫ plātant ⁊ inſerūt exempla p̄bendo Eſa. xxvij. Qui egredient̉impetu a iacob implebūt facieꝫ orbis ſemīe. ad hoc aūt ꝙſemē vel plāta fructificet duo ſunt neceſſaria: videlꝫ Primo vt euellant̉ ſpine ⁊ vrtice vicioꝝ. alioqͥn ſuffocatur ſemen ⁊ plāta Prouer. xxiiij. Per agrū hominis pigri tranſiui et per vineā viri ſtulti ⁊ ecce totuꝫ repleuerant vrticeoꝑuerant ſuꝑficiē eius ſpine. Iere. iiij. Nouate vobis nouale et nolite ſerere ſuꝑ ſpinas. Scd̓o neceſſaria eſt pluuia gr̄e ſine qua nō creſcit ſemē vel planta. Eſa. xxx. dabiipluuia ſemini tuo vbicūqꝫ ſeminaueris in terra cum hecduo ſunt ſimul ſequit̉ fructꝰ boni oꝑis de quo addit (⁊ fecerūt fruc. nati.) .i. bona oꝑa q̄ ſunt fructus natiuitatis i.naturales qꝛ ſil̓es ſunt ſemini. Gen̄. j. Lignū pomiferū faciens fructu iuxta genꝰ ſuuꝫ. hic eſt fructus natiuitatis: defructu aūt innaturali Mat. xiij. Dn̄e nōne bonū ſemē ſeminaſti in agro. t. vn̄ gͦ hꝫ zizania Eſa. v. Expectaui vt faceret vuas ⁊ fecit labruſcas: ⁊ poſt expectaui vt faceret iudiciū ⁊ ecce iniqͥtas ⁊ iuſticiā: ⁊ ecce clamor (⁊ bn̄dixit illis) de qͥbus dictū eſt (qd̓ ſemīauerūt ag. ⁊cͣ.) ſn hͦ em̄ merent̉ benedictionē gr̄e dei ẜm ꝙ dr̄ Prouer. xj. Qui abſcōdit frumenta maledicet̉ in ppl̓is. bn̄dictio aūt ſuꝑ capuvendentiū: ⁊ de bn̄dictione multiplicati ſunt merito: qꝛ viſupra dictū eſt. bn̄dictio dn̄i diuites facit Prouer. x. Mutiplicati ſunt ⁊ numero iſti ſemīatores .ſ. pauꝑes p̄dicatores (⁊ tn̄ iumēta eoꝝ nō mino.) iumēta .i. iuuamēta eorūid eſt neceſſaria victui q̄ nō minorauit dn̄s: licꝫ eos multplicauerit: qꝛ ita defacili ⁊ magis libenter paſcit centū velmille ſicut vnū: ⁊ qͥ eos multiplicat etiā neceſſaria eis pōtdare ⁊ vult Math̓. xvj. Modice fidei qͥd cogitatis in cordibus vr̄is qꝛ panes non habetis nondū intelligitis: neqꝫrecordamini. v. panum ⁊ quinqꝫ miliū hoīm ⁊cͣ. Math̓.vij. Reſpicite volatilia celi que nō ſerunt neqꝫ metunt neqꝫ cōgregant in horrea ⁊ pater veſter celeſtis paſcit ea: nōne vos magis pluris eſtis illis.¶ Et pauci facti ſunt: ⁊ vexati ſunt a tribulatione malorum ⁊ dolore.ce ¶ Septima ꝑs de hereticis qͥbus qͣſi ciuilibus bellis qͣtit̉C eccl̓ia quaſi ꝟo nūc quoqꝫ de eiſdē dicat de qͥbus ſupra lor quebat̉ ita coniungit ꝟba (multiplicati ſunt ⁊ pauci factile ſunt) cū tn̄ de fidelibus dicat: multiplicati ſunt: de heret⁊ ꝟo (⁊ pauci facti ſunt) ita ꝟo cōiunxit ꝓpter cōia ſacramci ta ꝑtinent em̄ ad populū dei ꝑ ſpeciē pietatisⁱ nō ꝑ verit.tē. ij. Thim̄. iij. ſpecie quidē pietatis habētes: virtutē autIt eius abnegātes: vn̄. j. Io. ij. ex nobis exierūt ſed ex nobisri nō erāt: qͥ licꝫ ſint multi. bn̄ tamē pauci dicunt̉ qꝛ ab vnitate diuiſi in qua ſunt multi. multi ergo nūero: ſed pauciſunt merito: vel potius nulli: nec ſoluꝫ pauci (ſed et vexati ſunt a tribulatiōe malo.) .ſ. demonū (⁊ dolore) ſuorumcordiū. Neceſſe eſt em̄ vt dolor ⁊ tribulatio illata inſidijsdemonū: eos ſequant̉ qͥ actorē ſalutis reliquerunt nec tn̄tribulationē ⁊ dolorē: ſed ⁊ diſcordiā ⁊ cōtradictionem habent inter ſe: vnde addit.¶ Effuſa eſt contentio ſuper principes: ⁊ errare fecit eos in inuio ⁊ non in via.¶ Effuſa eſt) quaſi ꝑ totuꝫ (cōtentio ſuꝑ pͥncipes) .i. ſuihereſiarchas: qꝛ eoꝝ ſecte ſunt contrarie: lꝫ oēs ſimul ſintcōtra fidē qd̓ ſignificatū eſt in vulpibꝰ ſanſonis: que lꝫ haberēt caudas ſimul ligatas: tn̄ habebant facies diuerſas:vel ẜm aliā litterā (effuſus eſt cōtemptꝰ ſuꝑ pͥncipes) probato em̄ ꝙ ſint heretici reprobant̉ ab eccleſia ⁊ cōtemnūtur: ⁊ ſicut dicit̉ Math̓. v. Sal infatuatū foras proijcit̉ ⁊ab hoībus conculcat̉ (⁊ errare fecit) dn̄s (eos) .i. reliquiteos ſibi nō ducēs eos neqꝫ regēs: vn̄ (errauerūt in inuio)

infidelitatis (⁊ nō in via) fidei de qͣ infra viā veritatis elegi. Iſte aūt error de ſuꝑbia eorum naſcit̉ qꝛ putātes ſe alqͥd eſſe cū nihil ſint Gal̓. vj. Euaneſcūt in cogitatōibus ſuis ⁊ obſcurat̉ inſipiēs cor eorū dicētes em̄ ſe ſapiētes eſſeſtulti facti ſunt: ſed ecōtrario dn̄s docet fideles viam ⁊ ſeruat eos ab errore ꝓpter humilitatē ſuam qꝛ de ſua ſapientia nō p̄ſumunt ſed in captiuitate redigunt omnē intellectū ſuū in obſequiū xp̄i: vnde ſubdit.¶ Et adiuuit pauperem de inopia: ⁊ poſuit ſicut oues familias.¶ Adiuuit pau.) .i. fidelē eccl̓iam q̄ ſe pauperē ſenſu reputat (de inopia) .i. ꝓpter hoc qd̓ ſe inopē reputat nō de ſe p̄ſumēs ſed totā ſpe in deo ponēs (adiuuit) dico ita ꝙ eamin innocētia ſeruat nūerum fideliū multiplicat: hoc eſt qd̓ſubdit̉ (⁊ po. ſicut oues fami.) qd̓ ſic legēduꝫ eſt (poſuit)illū vel illā pauperē .ſ. eccl̓iam (tamilias) multiplicādo fideles (ſicut ouēs) .i. in innocētia ⁊ ſimplicitate: in hoc etiam qd̓ dicit pͥmo ſingulariter (pauꝑem) ⁊ de eodeꝫ additpl̓r (familias ⁊. o.) innuit ꝙ iſte vel iſta pauꝑ eſt. familiemulte id eſt multe eccl̓ie tn̄ vna eſt eccl̓ia ⁊ vna ouis. hecaūt tanta myſteria diu latentia: ⁊ ideo dulciter inuenta.¶ Uidebūt recti ⁊ letabuntur: ⁊ omnis iniquitas oppilabit os ſuum.¶ Uidebūt recti) ꝑ fidē ⁊ vidētes (letabunt̉ ⁊ oīs iniquitas) hereticoꝝ garriēs cōtra vnitatē eccl̓ie C(oppilabit osſuū) cōuicta ⁊ cōfuſa Iob. v. erit egeno ſpes: iniqͥtas aūtcōtrahet os ſuū. exquo gͦ dn̄s ita adiuuat pauperē .i. eumqͥ non de ſe ſed de miſericordia dei confidit.¶ Quis ſapiens ⁊ cuſtodiet hec: et intelliget miſericordias domini.¶ Quis ſa. ⁊ cuſto. hec) vt .ſ. nō de ſe p̄ſumat: ſed de miſericordia dei confidat. hoc eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ intelliget miſericordias dn̄i) nō ſua merita ⁊ ſic totū legit̉ ſub interrogation: vel pōt ibi termīari interrogatio (qͥs ſapiēs hic). q. d.qui eſt ſapiens (cuſtodiet hec) vt .ſ. ſit hūilis ⁊ paupere ſereputet (⁊) bn̄ dꝫ hoc facere: qꝛ ſi fecerit (itelliget mi. dn̄i)ꝙ .ſ. de errore liberat egenū ⁊ de conſuetudine praua ⁊ denaufragio ꝙ deniqꝫ cōſtituit eū in populo nō illo vbi ſuꝑbis reſiſtit: ſed in ppl̓o ſuo vbi hūilibus dat gratiā. Moraliter (⁊ pauci facti ſunt) immediate ſupra dixit de pauperibus religioſis ⁊ multiplicati ſunt nimis ⁊ iumēta eorū nō minorauit. Nūc autē dicit ꝙ vr̄ cōtrariū ſꝫ nō eſt (⁊pauci facti ſunt) qꝛ multiplicati in nūero ⁊ merito qͣꝫtumad vtrunqꝫ (pauci facti ſunt) in ſui reputatōne vr̄ em̄ ſibiꝙ pauci ſunt nūero: vn̄ ſꝑ ad alios attrahendos laborantin quo ſe probāt ꝑtinere ad tabernaculū eccl̓ie ⁊ populuꝫdei. Nā cortina cortinā trahit: ⁊ qui audit dicit veni Hiere. xxix. Hec dicit dn̄s omni trāſmigrationi .i. omni religioni multiplicamini: ibi. ⁊ nolite pauci eſſe numero. Itemquāto magis multiplicant̉ merito tanto videt̉ eis ꝙ pautiores ⁊ pauperiores ſint Greg. Quāto mens dignior efficit̉ tanto ſibi indigna videt̉. iſte autē profectus creſcit intribulatione ⁊ qͥ vult ꝓficere oportet ꝙ tribulationē ſuſtineat: vn̄ ſequit̉ (⁊ vexati ſunt) exterius a tribulatiōe malorū hominū. ij. Thi. iij. Oēs qui pie volūt viuere in xp̄oꝑſecutionē patient̉ Eſa. lix. ⁊ qͥ receſſit a malo p̄de patuit⁊ iterū (vexati ſunt) interius (dolore) cōpaſſiōis. ij. Coꝝ.xj. Preter illa q̄ extrinſecus ſunt inſtantia. m. quotidianaſollicitudo oīm eccleſiarū qͥs infirmat̉ ⁊ ego nō infirmorquis ſcandalizat̉ ⁊ ego nō vror: poteſt etiā recte dici de iuſtis in eccleſia (⁊ pauci facti ſunt) nūero: quia ſupra dictūeſt Dn̄s de celo proſpexit ſuꝑ filios ho. vt vi. ſi eſt intelligens aut re. deū omēs decli. ſimul inuti. facti ſunt. non eſtqui fa. bo. non eſt vſ. ad vnū: ⁊ vt vexatio daret intellectūauditui (vexati ſunt) ſed quia duplex eſt vexatio: interior⁊ exterior. De exteriori dicit (a tribulatione malorū) de interiori addit (⁊ dolore) Deū. xxxij. Foris vaſtabit eos gladius ⁊ intus pauor. ij. Chor. vij. Foris pugne intus timores: ⁊ ſi quis querat vn̄ oriunt̉ hec mala in eccleſia de peccato prelatorū: vn̄ addit (effuſa eſt contētio ſuꝑ pͥncipes)

Allegoricꝰde hereticꝭqͦs aduerſarioſ eccleſia patit̉ ⁊qͣlit̓ pauci⁊ multi dicant̉ et int̓ſe contrariantur.

Duo neceſſaria ad hͦvt ſemē veplanta frijctificet.

43

Moralit̓de religioſis pauperibus.

43

40

ij