CenteſimuſſextusCCLXIIII
tm̄ bō ē ī pctō ē in via ad portas mortꝭ eterne: ⁊ quātomagis peccat tātomagīs appropinqͣt. cū aūt morit̉ ī pctō tūcintrat portam mortis: et dn̄s de ſua mīa multos reducitqui iam vſqꝫ ad portam appropinquauerant. Sapientiexvj. Deducis ad portas mortis ⁊ reducis: ⁊ quomo reducit īmittēdo tribulatiōes exteriotes ⁊ īteriores q̄ cogūt bominē clamare ad deū ⁊ reuerti de via ſua mala: vn̄ ſequit(⁊ cla. ad do. cū tri. ⁊ de nece. e. li. eos) hoc sͣ. expoſituꝫ eſt(miſit ꝟbū ſ.) .ſ. v̓bū p̄dicatiōis qd̓ mittit ꝑ p̄dicatores (ſana ē.) īfundēs vulneribꝰ eoꝝ vinū corectionis ⁊ rep̄heſionis acutē: ⁊ oleū ꝯſolatiōis. Predicator eī ⁊ p̄latus intēlligunt̉ ꝑ ſamaritanū illū qͥ Lu. x. alligauit vulnera ſauciati infundēs vinū ⁊ oleū. Greg. Neceſſe qͥppe ē vt qͥcūqꝫ ſanādis vulneribꝰ p̄eſt: ī vino morſū doloris adhibeatīoleo molliciē pietatis quatenꝰ ꝑ vinū mundent̉ putridaꝑ oleū foueant̉ ſanāda. iō etiā p̄dicatores ⁊ p̄lati in multlocis. canes vocant̉: qꝛ mordēt dentibꝰ ⁊ lambunt linguaSi ꝟo nō velint ſanari nec ꝑ oleū nec ꝑ vinū tūc ſūt ꝑ cenſurā eccleſiaſticā cōpellēdi. vn̄ addit (⁊ eri. eos de īter. e.q. d. violēter eos cōpeſcuit ne p̄cipitarēt ſe in īteritū. vl̓ petius vt exirēt de īteritu pctī. pctōres eī ſunt ſicut frenētioqͥ ſe in mortē p̄cipitare nō timēt ſꝫ boni p̄lati eos ſicut dilectos filios ligāt ⁊ ꝟberāt cū eos vt excōicatiōe vel interocto aut pecuniaria cohercent ſicut cōminabat̉ PaulusCoꝝ. v. Ego iudicaui eū qͥ ſic oꝑatus ē ī noīe dn̄i nr̄i ieſuxp̄i tradere hmōi hoīem ſathane ī interitū carnis. vt ſpūſaluus fiat ī die dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. ſicut gͦ paulꝰ volebat euꝫcriꝑe de interitu aīe etiā ꝑ interitū carnis ſic facit ip̄e dn̄icū d̓ tribulatiōes ⁊ īfirmitates ⁊ pauꝑtates ꝯpellit hoīemceſſare a pctō. vn̄ petit psͣ. īple facies eoꝝ ignominia ⁊ qurēt nomē tuū dn̄e ex hijs oībus laudādus ē deꝰ vn̄ ſequit̉(cōfi. dn̄o mi. eiꝰ ⁊ mira. eꝰ fi. ho) vt sͣ. expoſitū ē (⁊ ſacrificēt ſacri. laudis) Oſee vl. tollite vobiſcū ꝟba ⁊ dicite oēmaufer iniqͥtatē ⁊ accipe bonū ⁊ reddemꝰ vitulos labioruꝫnoſtroꝝ. Hec aūt oblatio dꝫ fieri nō ex triſticia aut ex neceſſitate hylarē em̄ datorē diligit deꝰ. ij. Coꝝ. ix. vn̄ ſubdi(⁊ annū. oꝑa eiꝰ) nō ſua ꝓpria (in exultatiōe) ps. Ueniteaudite ⁊ naͣrrabo oēs qͥ timetis deū quāta fecit aīe mee. ⁊addit ad ip̄um ore in. clamaui ⁊ exultaui ſub liugua mea.Et nota ꝙ eſt multiplex ſacrificiū qd̓ fit ſcilicet.¶ De carne .ſ. ieiuniū. Rom̄. xij. Exhibeatis cor. veſtra ⁊cͣ.¶ De aīa .ſ. cōtritio vel deuotio. ps. Sacrifi. deo ſpi. cō. ⁊c¶ De rebꝰ .ſ. el̓a. Eccl̓i. xxxv. Sacrificiū iuſti accep. eſt ⁊cͣ.¶ De ore .ſ. or̄o psͣ. Sacrificiū laudis honorifi me.¶ De pedibꝰ peregrinatio. Eccl̓i. xxxv. Salutare ſacrificii¶ De dorſo diſciplina. Eccleſiaſti. vij. datū brachioꝝ tuoꝝ⁊ ſacrificium ſanctificationis offeres dn̄o.¶ De renibus cōtinētia. Leuit̉. vj. Hec eſt lex ſacrificij qd̓offerunt ſibi.¶ De oculis lachryma. Oſee. ix. Non placebunt dominoſacrificia eius.¶ De auribus auditus ſermonū dei Prouerb̓. iiij. Fili auſculta eloquia mea ⁊cͣ. j. Coꝝ. x. omīa in gloriā dei facite¶ Qui deſcendunt mare in nauibus: faciētes operationem in aquis multis.¶ Quīta ꝑs de ſeculi tēpeſtate q̄ ē quarta tētatio ⁊ eſt allegoria de ꝑſecutionibꝰ martyꝝ. Moralitas de tentationirbꝰ iuſtoꝝ Allegorice ſic legi p̄t ſupra dixerat de iudeis cōuerſis ꝙ annūciēt oꝑa eiꝰ ī exultatiōe ⁊ p̄cipue illi hoc debēt facere (qͥ deſ. ma.) .ſ. apl̓i ⁊ alij martyres ⁊ doctoresde irl̓em vbi ad lr̄am qͣſi ī mōte ꝯgregati erāt: ⁊ de ſyō mſtica .i. de ꝯtēplatiōe ſua deſcēdūt ī mare .i. ī ſeculū: Eſade ſyon exibit lex ⁊ ꝟbū dn̄i de irl̓m: ⁊ hͦ vt ſint (i nauib.i. ī eccleſijs q̄ int̓ ſeculi ꝓcellas laborāt (facient. ope.) .ſopus euāgelij .ſ. p̄dicātes (ī aqͥs mul.) .i. ī popl̓is multis.Apo. xvij. aque multe ppl̓i multi: vel (in aquis mul. . i. intribulationibꝰ multꝭ quas ſuſtinuerūt. ſꝫ nō ꝓpt̓ hoc dimiſerūt opus euāgelizādi: vn̄ apl̓s dicit. ij. Thy. ij. Memoreſto dn̄m ieſum xp̄m reſurrexiſſe a mortuis ex ſemine dauid ẜm euangeliū meū in quo laboro vſqꝫ ad vincula. ſedverbū dei nō ē alligatū. q. d. ligatus ſum: ſed tamē ligatusp̄dicare nō ceſſo nec mirū ſi ꝓpter tribulatiōes nolebāt de
ſiſtere a predicatione.¶ Ipſi viderunt opera domini: ⁊ mirabiliaeius in profundo.¶ Uiderūt op. do.) .ſ. miracula eius q̄ fecit coraꝫ eis: ſicutMathe. xvij. tranſfigurationē ⁊ alia multa (⁊ mira. eiꝰ inꝓfun. aqua.) .i. in paſſiōe ſua q̄ mirabilia etiā res inſenſibiles ſentiētes tacere nō potuerūt. ſꝫ velū templi ſciſſum ē⁊ terra mota ē. ⁊ petre ſciſſe ſunt. ⁊ monumenta aꝑta ſūt⁊cͣ. Math. xxvij. iō dixerūt Petrus ⁊ Ioh̓. Act̉. iiij. Nonpoſſumꝰ q̄ vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ nō loqui dico ꝙ deſcendūtin mare. ſꝫ nūquid tranquillū eſt eis mare. nō quia.¶ Dixit et ſtetit ſpiritus procelle: et exaltati ſunt fluctus eius.¶ Dixit do.) .i. p̄cepit vel p̄miſit (⁊ ſtetit) .i. īmobilis ꝑmāſit ⁊ inhorruit (ſpi. ꝓcel.) .i. tyrannica ꝑſecutio (⁊ exaltati ſunt fluctus eius) quomodo ecce.¶ Aſcendūt vſqꝫ ad celos ⁊ deſcēdunt vſqꝫad abyſſos anima eoꝝ in malis tabeſcebat¶ Aſcē. vſqꝫ ad ce.) cū ꝯͣ deū elatiōes erigūt̉ blaſphemantes nomē xp̄i (et deſcēdūt vſqꝫ ad abyſ.) cū veniūt ad deſperationē ⁊ mētū. vel etiā ad gehennā. ſicut inuenimꝰ demultis tyrānis ꝙ pͦ (aſcēdebāt) deū blaſphemātes. ſꝫ poſtea (deſcēdebant) timentes ⁊ quādoqꝫ in infernum ruentes. ſancti ꝟo inter tormēta nō excitabant̉ ad iram. ſed adcompaſſionē. vn̄ addit (anima e.) ſcꝫ ſctōꝝ inter tormenta preſſoꝝ (in malis) .i. ꝓ malis ꝑſecutoribꝰ (tabeſcebat)id ē reſoluebat̉ ad cōpaſſionem. vnde orabant ꝓ ꝑſequētibus ſicut habet̉ de beato Stephano. Act̉. vij. in fine. vl̓ſic (aſcendunt flu.) perſecutionū (vſqꝫ ad ce.) id eſt vſqꝫad maiores ſicut apoſtolos (et deſcen. vſqꝫ ad abyſ.) id ēvſqꝫ ad minores vel de ip̄is ſanctis dicit̉ (aſcen. vſqꝫ adce.) inter tormenta oculos cordis ad deū leuando (et deſcen. vſqꝫ ad abyſ.) inquantū homines tormenta horrendo. quia (et anima eorum) id ē animalitas (in malis) id ēin tormentis (tabeſcebat) per horrorem ſicut ⁊ anima ip̄us xp̄i qui dicit Math̓. xxvj. Triſtis eſt anima mea vſqꝫad mortem. ⁊ quō tabeſcebat ſubiungit dicens.¶ Turbati ſunt ⁊ moti ſunt ſicut ebrius. etomnis ſapientia eorum deuorata eſt.¶ Turbati ſunt) q. d. vſqꝫ ad hoc qn̄qꝫ veniebāt ꝙ vacillabant ⁊ neſciebant qͥd agere deberent: vt ebrius. vnde adhuc dicit (⁊ oīs ſa. eo. deuora. ē) .ſ. abſorpta a nimia tribulatione ſicut. ij. Coꝝ. j. dicit apl̓us. Nō em̄ volo vos ignorare fratres de tribulatione noſtra q̄ ſacta ē in aſia. qm̄ ſupra modū grauati ſumus ita vt tederet nos etiam viuere⁊ ip̄i in nobis etiam reſponſum mortis habuimꝰ vt nō ſimus fidentes in nobis ſed in deo ꝓpter hoc bene dicit (ſapientia eorum). q. d. nō dei ſapientia deuorata eſt qui ſcitſemper ſuos iuuare. vnde ſequitur.¶ Et clamauerūt ad dn̄m cū tribularenturet de neceſſitatibus eorum eduxit eos.¶ Clama. ad do. cū tri.) inter tormēta orando (⁊ d̓ nece. e.edu. eos) dando patientiā vt vincerēt ⁊ poſtmodū pro victoria dado coronā quā ꝯſiderātes nō ſolū patiēter ſed ⁊libenter tormēta ſuſtinebāt. vnde ⁊ ſequit̉.¶ Et ſtatuit procellam eius in auram. et ſiluerunt fluctus eius.¶ Sta. ꝓcellam eius in au.) id ē impetū tormentorum leuem eis fecit ⁊ tolerabilem. Gregorius. Conſideratio p̄mij minuit vim flagelli. vnde de beato Stephano diciturLapides torrentis ei dulces fuerunt (et filuerunt) id ē nōclamauerunt (fluctus eius) ſcꝫ maris. id eſt tyrannorumperſecutiones que dicuntur non clamare quando ī eis qͥpatiuntur clamorē murmuris vel blaſphemie nō excitantē gͦ ſenſus (ſiluer̄t flu. e. i. nō fecerūt ſanctos murmurare.vn̄ de martyribꝰ cātat eccl̓ia cedunt̉ gladijs mo. bidē. necmurmur reſonat nec q̄rimonia. ſꝫ corde tacito mēs bn̄ cōſcia ꝯſeruat patīam. hec aūt patiētia cauſa ē ꝯſolatōis inanimabus ſanctis. vn̄ ac
Duleplexſacrificium.
xiiAllegorice.de ꝑſecutionibꝰ martyrum.
25
36
23
28
38