Pſalmus
licꝫ multū ad hoc laborēt ⁊ ꝑ hͦ qn̄qꝫ reuertunt̉ ad cor: ethumiliāt̉: vn̄ ſequit̉ (⁊ humiliatū ē in labo. cor eoꝝ). q. d̓dn̄s p̄buit eis difficultates ⁊ labores ⁊ ī illis hūiliati ſurEccl̓i. xxxiij. Iugū ⁊ lorū curuāt collū durū psͣ. Cōuerſusſum in erūna mea hoc ē qd̓ dn̄s ꝓmittit Oſee. ij. ſepiā viāic t. ſpinis ⁊ ſepiā eā maceria ⁊ ſemitas ſuas nō īueniet: ⁊ ſequet̉ amatores ſuos ⁊ nō app̄hēdet eos ⁊ q̄ret eos ⁊ nō īueniet et dicet vadam ⁊ reuertar ad virū meū pͥorē qꝛ bene erat mihi tūc magꝭ qͣꝫ nūc hoc ē qd̓ h̓ dicit (hūilia. ē ī lacor. e.) ⁊ bn̄ dicit (cor) ẜm illud Mathei. xj. Diſcite a meqꝛ mi. ſū et hu. cor. nō tm̄ ore vl̓ corꝑe qꝛ ē qͥ neqͥter ſe hūiliat et īteriora eiꝰ plena ſūt dolo. Eccl̓i. xix. (⁊ īfirmati ſt̓ nefuit qͥ adiuua.) .i. cognouer̄t īfirmitate ſuā ⁊ pauꝑtatē cūnō poterāt facere qd̓ volebāt: ⁊ tn̄ dei flagellū ſenſerūt ſicdr̄. ij. Mach. ix. de Antiocho ꝙ h̓ graui ſuꝑbia deductucepit ad agnitionē ſui venire diuina ammonitꝰ plaga ⁊ aitiuſtū ē hoīem ſubditū eē deo ⁊ mortalē nō ꝑia deo ſentireorabat aūt ⁊cͣ. hoc ē qd̓ ſequit̉ (⁊ cla. ad do. cū tribu.) hocneceſſe erat cū (n̄) eēt hō qͥ (adiuuaret) Eccl̓i. lj. reſpiciēserā ad adiutoriū hoīm ⁊ nō erat. Iob .vj. nō ē auxiliū mihi in me. Neceſſarij qͦꝫ mei receſſert a me ⁊ iō clamanduꝫad dn̄m ẜm illud Efai. lviij. Clama ne ceſſes: ⁊ hoc fit ml̓tipl̓r .ſ. plāgendo: orādo: p̄dicādo ⁊ ꝯfitēdo (ad dn̄m) nonad bāal: ſicut. iij. Reg. xviij. inuocabāt nomē bāal a manevſqꝫ ad meridiē. dicētes baal adiuua nos. hij ſunt qͥ ſuꝑioritatē deſiderāt ⁊ gratiā magnatū. Et noͣ ꝙ inuocabantamane vſqꝫ ad meridiē nō in veſꝑa qꝛ ī morte nemo deſiderat dignitatē (cū tribularent̉) q. d̓. nō ī ꝓſꝑitate. Eſa. lviviā manꝰ t. īueniſti ꝓpterea nō rogaſti (⁊ de neceſſi. eo. lieos) hoc ſupra expoſitū ē ⁊ p̄ter illā expoſitionē poſſumꝰdicere ꝙ neceſſitates ſunt diuitie qꝛ qͥ multa habēt mulindigēt. Eccl̓i. xl. Fili in tꝑe vitet. ne indigeas. meliꝰ ē em̄mori qͣꝫ indigere. Iero. Auarus etiā obolo indiget d̓ hijsneceſſitatibꝰ hn̄t nccͣe liberari ⁊ liberi fieri qui eis ſeruiunMath̓. vj. Nō poteſtis deo ẜuire ⁊ mammone (⁊ eduxieos de tene. ⁊ vm. mor. ⁊ vincū. eoꝝ dirupit) h̓ verſus recte ē ꝯͣ illū ſedētes ī tenebris ⁊cͣ. vn̄ illo expoſito pꝫ expoſtio iſtius ⁊ ꝓpter hec bn̄ficia (ꝯfiteant̉ do. mīe eiꝰ ⁊ miraeiꝰ fi. ho.) hoc totū ſupra expoſitū ē (qꝛ ꝯtriuit por. ereaꝫ⁊ vec. fer. ꝯfre.) hūc verſum ſic exponit Richar. de ſanctvic. portis tranſitū obſtruimꝰ vectibꝰ clauſurā munimusqͥd itaqꝫ ꝑ portas niſi ꝯͣdictio: qͥd ꝑ vectes niſi rebellio acipit̉ ꝑ ferrū aūt qd̓ oīa metalla domat: audacia ꝑ es pertinatia deſignat̉. porta itaqꝫ ferrea ꝯͣdictio ꝑtinax: vectꝭ ferreus rebellio audax. portas gͦ ereas cōterit ⁊ fectes ferreos ꝯfringit qn̄ ꝑtinacem ꝯͣdictionē ⁊ audacē rebellioneninterna cōpunctiōe diſſoluit (ſuſcepit eos) ad pnīam (ꝫvia iniqͥ. e.) magna dei miſcd̓ia qͥ nō de via iniqͥtatis dedgnant̉ ſuſciꝑe pctōres Ieremi. iij. tu fornicata es cū amatoribꝰ multis tn̄ reuertere ad me dicit dn̄s et ego ſuſcipiate: ⁊ qꝛ oꝑtet ꝙ ſe humiliet qͥ vult ab ip̄o recipi ſubiungit(ꝓpter īiuſticias eī ſuas hūiliati ſunt) q. di. al̓r nō ſuſciꝑeteos dn̄s qꝛ ip̄e ſuꝑbis reſiſtit hu. aūt dat gratiā. Iaco. iiij.ſic hr̄. iij. Reg. xij. ꝙ poſtqͣꝫ dauid hūiliauit ſe dicēs: peccui in dn̄o. dn̄s ſuſcepit eū ad penitentiā: ⁊ rn̄dit ei Nathādn̄s qͦꝫ trāſtulit pctm̄ t. nō morieris. iij. Regꝭ. xxj. Nonnevides Achab huiliatū corā me: qꝛ igit̉ humiliatus ē meicauſa non inducam malum in diebus eius.¶ Omnem eſcam abominata eſt anima eorum et appropinquauerunt vſqꝫ ad portasmortis.¶ Quarta ꝑs vbi ponit̉ tercia tentatio q̄ ē tediū etiā qd̓ īcidit hō qn̄qꝫ poſtqͣꝫ euaſit īperitiā ⁊ ꝯcupiſcentiā. Alleorice p̄t legi de malis xp̄ianis: vel etiā de iudeis (omnecā abo. ē aīa eoꝝ) .i. euchariſtia q̄ ē oīs eſca .i. oīm preciisia hāc abōinati ſūt cū dixerūt. Ioh̓. vj. quō p̄t h̓ carneſuā nobis dare ad mā. ⁊ dixit eis ih̓s. Niſi mā. car. fi. ho.bibe. eiꝰ ſanguinē nō habebitis vitā ī vobis: vn̄ qꝛ noluer̄māducare ꝑ fidē ẜm ꝙ dicit Aug. crede ⁊ māducaſti: id̓obn̄ ſubdit̉ (⁊ appro. vſqꝫ ad por mor.) .i. vſqꝫ ad peccatimortale ꝑ infidelitatē. pctā ei mortalia ſunt porte ⁊ intro
itus mortis eterne: vn̄ oramꝰ ꝓ defunctis: A porta inferierue dn̄e aīas eoꝝ .i. a pctō. Mathei. xvj. Porte inferi nōp̄ualebūt aduerſus eā: ſꝫ d̓ ip̄is quidā cōpuncti poſtea penitentiam egerunt vnde ſubdit.¶ Et clamauerūt ad dn̄m cum tribularētur⁊ de neceſſitatibus eorum liberauit eos.¶ Cla. ad dn̄m cū tri.) .i. cū ad p̄dicationē apl̓oꝝ ꝯpungerent̉ ⁊ ſpm̄ tribulatū hr̄ent. Act̉. ij. ꝯpūcti ſūt corde et dixerūt ad petꝝ ⁊ ad reliqͦs apl̓os: qͥd faciemꝰ viri frēs eccetribulatio ⁊ clamatio (⁊ de nece. eoꝝ) id ē de pctīs (liberauit eos) id ē cū pͥus eēt ẜui pctī ẜm illud Ioh̓. viij. Oīsqͥ facit pctm̄ ẜuus ē pctī. fecit eos liberos ꝑ fidē xp̄i ⁊ penitentiā: vn̄ rn̄dit eis petrꝰ penitentiā agite et baptizet̉ vnuſquiſqꝫ veſtrū in nomine ieſu xp̄i in remiſſionē peccatoruꝫvn̄ et modum liberationis ſubiungit dicens.¶ Miſit verbum ſuum et ſanauit eos et eripuit eos de internitionibus eorum.¶ Miſit ꝟ .ſ.) ſcꝫ deꝰ pr̄ filiū de qͦ Ioh̓ j. In pͥncipio eratꝟbū (miſit) dico in corda eoꝝ ꝑ fidē q̄ pͥus miſerat in carnē. Ioh̓. .j. Verbuꝫ caro factu ē. ecce pͥma miſſio ⁊ habitauit in nobis .i. in cordibꝰ nr̄is ꝑ fidē: ecce ſcd̓a (⁊ ſana. eoſ)Sap̄. xvj. nō herba neqꝫ malagma ſanauit eos: ſꝫ ẜmo tuus dn̄e qͥ ſanat oīa (⁊ eripuit eos de internitio. eoꝝ) .i. depctīs ꝑ qͥ interimit̉ aīa qꝛ pctā diuidūt ab aīa deū qͥ ē vitaeius. eſaie. lix. pctā vr̄a diuiſe. inter vos ⁊ deū vr̄m. Et noͣpͥus dixit (liberauit) qꝛ ẜui erāt peccati ſꝫ ꝑ gratiā liberi facti ſunt. Ioh̓. viij. ſi filius vos liberauit vere liberi eritis:poſtea dicit (ſanauit) qꝛ infirmi erāt Augꝰ. magnꝰ de celo venit medicus: qꝛ magnꝰ vbiqꝫ iacebat egrotus poſtea(eripuit de interni.) qꝛ interempti erāt gladio pctī. Eccl̓i.xxj. qͣſi rumphea bis acuta oīs iniqͥtas. Ezech. xxj. h̓ ē gladius occiſiōis magne qͥ obſtupeſcere eos faciet: hoc tn̄ deiudeis p̄t ita exponi (eripuit eos de interni. e.) .i. de pctīsq̄ cōmiſerūt interimēdo ip̄m Actu. ij. hūc ſcꝫ xp̄m de finito cōſilio ⁊ p̄ſcientia dei traditū ꝑ manus iniquoꝝ affigētes interemiſtis: ⁊ qꝛ tantā cū eis fecit miſericordiam monet eos ad laudem dicens.¶ Confiteantur domino miſericordie eius⁊ mirabilia eius filiis hominum.¶ Confiteant̉ dn̄o mi. eius) vt ſupra expoſitum eſt.¶ Et ſacrificent ſacrificium laudis: et annūcient opera eius in exultatione.¶ Sacri. ſacrifi.) nō iam pecoꝝ ſicut ꝯſueuerāt (ſꝫ la.) qꝛſacrificiū inqͥt laudis honorificabit me (⁊ annūcient alijsoꝑa eiꝰ) q̄ fecit eis: ⁊ hoc (i exul.) .i. exultātes de tātis bn̄ficijs. Eſai. xij. Exulta ⁊ lauda hitatio ſyon qꝛ magnꝰ ī medio tui ſanctꝰ iſrl̓. Moral̓r (oēꝫ eſ. abo. ē a. e.) .ſ. pctōꝝ ē āteſca aīe triplex quā abomināt̉ pctōres .ſ. eſca ꝟbi dei: eſcacorꝑis xp̄i: eſca oꝑis boni. De ꝟbo Deutr. viij. Nō ī ſolopa. vi. hō. ſꝫ in ⁊cͣ. Sap̄. xvj. nō natiuitatis fructus paſcūthoīes ſꝫ tuꝰ dn̄e ẜmo. De euchariſtia. Ioh̓. vj. Ego ſuꝫ panis vi. ⁊ poſt caro mec ꝟe ē cibus. Sap̄. xvj. ꝑatū de ce. ⁊cͣDe oꝑe bono. Eſaie. iij. Dicite iuſto qm̄ bn̄ qm̄ fructū adinuentionū ſuaꝝ comedet Ioh̓. iiij. meꝰ cibus ē vt faciamvoluntatē eius qͥ miſit me vt ꝑficiā opus eius. hāc triplicem eſcā abominat̉ aīa pctōris qꝛ nō hꝫ ſanū palatū ſꝫ infirmū ⁊ corruptū vn̄ eſca mala magis placet ei qͣꝫ mīſtra.cocus inferni .ſ. dyabolus qui diuerſa fercula ꝓpinat vnūē ſuꝑbia de quo Oſee. ij. Ephraym paſcit ventū. Aliud ēauaricia. Eſa. xxxvj. comedet ſtercora ſua ⁊ bibent vrinaꝫpedum ſuorum. ſtercora ſunt temporalia. Phyl̓. iij. om̄iaarbitratus ſum vt ſtercora. vrina ſunt cure mundi anxie ⁊vrentes. Aliud eſt luxuria Deūt. xxxviij. tenera mulier etdelicata inuidebit viro ſuo qui cubat in ſinu eius ſuꝑ illuuie ſecundinaꝝ q̄ egrediunt̉ de medio ſeminū eius qꝛ ergo ita bonā eſcā abomināt̉ ⁊ noticiā appetūt: iō (appropinqua. vſqꝫ ad por. mor.) .i. vſqꝫ ad defectum anime psͣ.Percuſſus ſum vt fe. ⁊ a. cor meū qꝛ ob. ſum come. pa. m.mors eterna habet tot portas quot vias .i. qͦt vicia. ⁊ nondicit intrauerūt portas: ſꝫ (appropin.) qd̓ ē ex dei mīa. di
Allegoricede mal̓ xp̄ianis vel etiam iudeis
Qualit̓ dn̄sflagellis hūiliat pctōreet conuertitad ſe.
Moralit̓Eſca triplequā aboīnātur pctōres.
ra