Pſalmus

dei. Primū eſt deſertio dei vn̄ dicit (⁊ abominatꝰ ē heredſuā) qꝛ aūt dicit ppl̓m ſuū ⁊ hereditatē ſuā: innuit ꝙ nō ono deſeruit qͥn .ſ. adhuc reſpiceret eū. Scd̓m eſt traditio īmanus inimicoꝝ: vnde addit.¶ Et tradidit eos in manꝰ gentiū: ⁊ dominati ſunt eorum qͥ oderunt eos.¶ Et tradi. c. in ma. gen. ) Iud. ij. Iratꝰ dn̄s tradidit eosmanꝰ diripientiū. Terciū eſt ẜuitꝰ. vn̄ dicit (⁊ dn̄a. ſt̓ eo. q̄ode. eos) qd̓ fuit grauis. grauiꝰ eſt em̄ ſeruire dn̄o irato etodienti qͣꝫ alij. Quartum eſt afflictio. vn̄ ſubdit.¶ Et tribulauerūt eos inimici eoꝝ ⁊ hūiliati ſunt ſub manibꝰ eorū ſepe liberauit eos.¶ Et tribu. eos inimi. eo.) Iud. x. Afflictiqꝫ ſunt ⁊ vehemēter oppreſſi ⁊cͣ. Quintū eſt vilificatio: vn̄ ſubdit (⁊ hūiliatſunt ſub manibꝰ eoꝝ) hūilitate ſubiectiōis nō virtutꝭ. dominꝰ aūt vt dictū eſt nō oīno derelinquebat eos: ſꝫ ſepe (iberauit eos) nō reſpiciens ad p̄dicta mala ſed de mīa ſuadabat eis auxiliū ⁊ liberatores: vtꝫ in libro iudicū in multis locis: ipſi aūt ingrati eiꝰ mīe: nō dimittebāt mala cōſueta: vn̄ ſubiungit.¶ Ipſi aūt exacerbauerūt eū in cōſilio ſuo ⁊jhumiliati ſunt in iniquitatibꝰ ſuis.¶ Ip̄i aūt exa. eū in ꝯſi. ſu.) .ſ. eoꝝ qꝛ ꝓprio cōſilio adherebant ⁊ dei cōſiliū de eternis nō ſuſtinebāt: vn̄ ſupra nō ſiſtinuerūt ꝯſiliū eiꝰ: ⁊ ꝓpter hoc (humiliati ſunt in ini. ſuid ē afflicti ⁊ puniti: vn̄ alia lr̄a hꝫ ꝑꝑ ⁊ eſt expoſitio huiꝰ ſꝫtn̄ in iſta afflictiōe nō defuit eis dei mīa. vn̄ addit.¶ Et vidit cū tribularentur. ⁊ audiuit orationem eorum.¶ Et vidit) .i. miſericorditer eos reſpexit (cū tribularent̉Iud. ij. Suſcitauit eis ſaluatorē: ⁊ ſequit̉: cūqꝫ ſuſcitaſſeteis dn̄s iudices in diebꝰ eoꝝ flectebat̉ mīa (⁊) ita reſpiciens eos (audiuit or̄onem eoꝝ)¶ Et memor fuit teſtamēti ſui ⁊ penituit eūẜm multitudinem miſeri cordie ſue.¶ Et me. f. te ſ.) .i. ꝓmiſſiōis facte patribꝰ de nouo. t. ⁊ d̓ filij incarnatiōe: ⁊ iō peꝑcit eis: ſi eī oēs eos ꝓpt̓ peccata ſuaoccidi ꝑmiſiſſet nō naſceret̉ de eis xp̄s ⁊ ita vana fuiſſetmiſſio. Exo. xxxij. Recordare dn̄e abraā iſaac ⁊ iacob qͣtbus iuraſti ꝑ temetipſum ⁊cͣ. Ro. ix. Inimici ꝓpt̓ vos chriſſimi ꝓpter patres (2) qꝛ ita memor fuit (penituit eū) .ieſt fecit aliter qͣꝫ videbat̉ facturꝰ. penitentia em̄ in deū nōcadit (penituit) dico: qꝛ illi iuſticiā haberēt: ſꝫ (ẜm multitidinē miſcd̓ie ſue) quō aūt ſe penitere on̄dit dn̄s ſubiūgiꝓpheta dicens.¶ Et dedit eos in miſericordias: in cōſpectu omnium qui ceperant eos.¶ Et de. eos in mi. in cō. om.) qd̓ exponit alia lr̄a q̄ hꝫ (dedit eos miſerabiles corā oībꝰ qͥ ceperant eos) ſꝫ videt̉ ꝯͣrum Eſa. x. vbi dicit̉ de ſennacherib ad internitōeꝫ erit coreiꝰ. ⁊ Tren̄. vl. Neqꝫ miſerti ſunt ſemini eiꝰ. Sol̓o. hec fuit mīa ꝙ ppl̓s nō penitꝰ delebat̉. Tho. j. Qm̄ memor fuitdei in toto corde ſuo: dedit ei dn̄s gr̄am in cōſpectu Samanazar regis. Moralit̓ (⁊ irrita. eū ad aqͣs ꝯͣdictioni:aque iſte poſſunt dici ſcīe ſeculares in quibꝰ ſunt multe ꝯͣdictiōes ad quas ⁊ in qͥbꝰ multi irritant ⁊ ꝓuocant deuꝫſi⁊ maxime aduocati qͥ linguas ſuas vendunt vt ꝯͣdicāt veritati: vn̄ in. psͣ. Linguas ſuas dolo. age. iudi. il. deꝰ qꝛ doqͥbuſ loſis exceptiōibꝰ ⁊ allegatōibꝰ ꝑuertunt iudiciū tu. deꝰ qumͥsfalli nō potes iudica illos ⁊ addit: ẜm ml̓titudinē impietatū. e. expel. e. qm̄ irri. te dn̄e. hec aūt ꝯͣdictio ad lr̄am factafuit in cades qd̓ interp̄tat̉ ſctā ⁊ ſignat eccl̓iam q̄ hodie hꝰꝯͣdictiōibus ⁊ ꝯͣdictoribꝰ plena eſt. vn̄ addit (⁊ vexatꝰ eſmoy.) .i. bonꝰ p̄latus ⁊ bonꝰ iudex (ꝓpt̓ eos qꝛ exacer. ſpiritū eiꝰ) falſis allegatiōibꝰ: vn̄ vexant̉ boni iudices: ita ꝙnō pn̄t iudicare ẜm veritatē ſꝫ oꝫ eos iudicare ẜm allegatvexant etiā p̄latos cuꝫ qͥbꝰ ſunt dando ſemꝑ ꝯſiliū litigādi ⁊ exacerbāt ſpm̄ eoꝝ nō ſinentes eū quieſcere ⁊ delectari in dulcedine dei in cōtemplatione. Eccl̓i. xxviij. Lingua

tercia multos cōmouit ⁊ diſperſit illos de gente in gentēciuitates muratas diuitū deſtruxit ⁊ domos magnatoricōfudit qͥ reſpicit illaꝫ nō habebit requiē nec habebit amicū in quo requieſcat ⁊ hoc apparet: qꝛ iam de ſpūalibꝰ nōeſt inter eos locutio ſed ſemꝑ de tꝑalibꝰ: vn̄ addit (⁊ diſtīxit) .i. diſtincte on̄dit exacerbationē ſpūs ⁊ vexationē (inlabijs ſuis) .i. in ꝟbis qꝛ qͥ de terra eſt de terra loquit̉. vnd̓pōt dici illud Math̓. xxvj. Loquela tua manifeſtū te facitQuia ꝟo p̄lati tꝑalibꝰ intenti ⁊ ſpūalia negligentes doctrine nō inſtant. iō ⁊ ipſi ⁊ ſubditi male viuunt ⁊ peccata nōvitant: vn̄ ſequit̉ (nō diſperdiderūt gentes) .i. ſeptē criminalia vicia q̄ ꝑ illas gentes deſignant̉ (qͣs dixit dn̄s illis)vt diſperderent. Deū. vij. Nō miſereberis eaꝝ nec ſociabis cum eis cōiugia ſupra deus venerunt gentes .i. iſta vicia in hereditatē tuā .i. in eccl̓iam polluerūt templū ſcm̄. t.⁊cͣ. (nō diſperdiderūt) dico immo qd̓ grauiꝰ eſt (⁊ cōmix.ſt̓ in. gen.) .i. inter gentiliter viuentes qͥ lꝫ interdū nō poſſunt oīno diſperdi. tn̄ debent vitari ⁊ p̄cipue a clericis ſedj. Eſdre. ix. dicit̉ nō eſt ſeparatꝰ iſrl̓ ⁊ ſacerdotes ⁊ leuite appl̓o terraꝝ ⁊ de abominationibꝰ eaꝝ ⁊ ſequit̉ manꝰ pͥncipū ⁊ magiſtratuū fuit in hac tranſgreſſione prima. ⁊ in hͦ 4a.verſu notant̉ qͥnqꝫ mala. Primo mala ſocietas cum dicit 1ae(⁊ cōmixti ſunt inter gentes) Nume. xvj. Recedite a tab̓naculis hominū impiorum. Secundo mala doctrina cuꝫdicit (⁊ didicerunt) Tercio malum opus cū dicit (ope. eorum) Quarto mala ſeruitus cum addit (⁊ ſeruierunt ſculptilibꝰ eorum) ⁊ ſignanter dicit ſculptilibus nō fuſilibus:qꝛ ſculptilia ſunt magis difficilia ad faciendum qͣꝫ fuſilia.in quo notat̉ difficultas que eſt in pctō ꝑpetrando. Hier.ix. Vt inique agerent laborauerūt ⁊ in hoc fiunt ſerui qꝛ vidicit Ioh̓. viij. Qui facit peccatum ſeruꝰ eſt peccati. Quīto notat̉ ſcandalum cum dicit (⁊ factum eſt illis in ſcandalum) vt nō ipſi ſoli peccent ſꝫ ad maiorem eoꝝ damnationem alijs dent occaſionem ruendi: vn̄ dicit (illis) .i. adeoꝝ maiorem damnationē. hec qͥnqꝫ ſibi inuicem connectunt̉: ⁊ ſucceſſiue generant̉. ex mala em̄ ſocietate ſequit̉mala doctrina: ex mala doctrina malū opus: ex malo oꝑeſeruitus ⁊ ex his omnibus ſcandalum. Mat. xviij. Ue mūdo a ſcandalis ⁊ ve homini illi ꝑ quem ſcandalum venit.in hoc aūt magis peccant prelati ⁊ clerici ⁊ nobiles qͣꝫ homines plebani: ⁊ quanto eminentiores ſunt alijs tanto citius offendit̉ ⁊ offendit in eos pes .i. affectꝰ minorum: vn̄bene addit (⁊ immolauerūt filios ſuos ⁊ fi. ſu.) .ſ. ſuos ſb̓ditos .i. occaſio fuerūt vt ſe immolarent ⁊ offerrēt (demonijs) ꝑ peccatum: ꝓpter hoc dicit̉ eis Oſee. v. Audite ſacerdotes ⁊ attendite domus iſrael ⁊ domus regis auſcultate qꝛ vobiſcum iudicium eſt qm̄ laqueus facti eſtis ſpeculationi .i. ſubditis quos ſpeculari debebatis ⁊ ſicut reteexpanſum ſuper thabor ⁊ victimas declinaſtis in ꝓfundūid eſt filios ⁊ filias quos deo offerre debuiſtis feciſtis declinare in ꝓfundum inferni (⁊ effuderunt ſanguinem innocentem) .i. eos qͥ innocētes erant ſuo malo exemplo fecerunt peccare ⁊ ita occiderunt eos (ſanguinem) dico filiorū ⁊ filiarū ſuaꝝ) .ſ. ſubditoꝝ (quas ſacrificauerunt ſculptilibus chanaan) ſculptile chanaan eſt denarius ſiue pecunia qꝛ commutat̉. chanaan enim interpretat̉ commutatus vel cōmutatio. huic ſacrificat̉ cum acqͥrende ⁊ conſer Deuaude pecanie totus impendit̉ affectus. vnde Eph̓. v. diiicit̉ auaricia que eſt ydolorum ſeruitus (⁊ interfecta ē ter46leſra) . id eſt eccleſia que eſt frugifera. de cuius fructibꝰ viuitur (in ſanguinibus) i. in conſanguineis. in conſanguinitate enim multum ledit̉ ⁊ vulnerat̉ eccleſia: vn̄ clamat ſupra psͣ. Libera me de ſanguinibꝰ deus deus ſalu. mee ⁊cͣ.Mich̓. iij. Audite pͥncipes domꝰ iacob. ⁊ ſequit̉ qͥ edificatis ſyon in ſanguinibꝰ. Abac. ij. Ue qͥ edificatis ciuitatē inſanguinibus. hoc faciūt p̄lati qͥ nepotulis ſuis ⁊ cōſanguīneis cōferūt p̄bendas ⁊ bn̄ficia eccl̓iaſtica. et iſti interficiunt terrā eccl̓ie gladio ſciſmatis qd̓ ſcindit ⁊ ſeparat mēbra eccl̓ie ⁊ gladio mali exempli qd̓ fulget ad ꝑniciē. Ezec.xxj. Exacuatꝰ eſt gladius ⁊ limatꝰ vt cedat victimas exacuatus eſt vt ſplēdeat limatꝰ eſt (⁊ cōtami. eſt terra) eccleſie (in oꝑibus eoꝝ) Hiere. xvj. Cōtaminauerūt terrā ī psͣ.

Moral̓rAque̓ ꝯͣdicionis ſt̓ ſecl̓.res ſcīe qͥbuſirritat̉ dn̄s

39

3o

43

42

43

Denariꝰ eſſculptile chanaan ⁊ qͣl̓r eocleſia vl̓neratur ⁊ ledit̉ inſanguinibꝰ

ꝯͣ qͥnqꝫ mala ex qͥbꝰ ꝯn̄iꝑuenitur adſcādalum