CCLXCenteſimuſquintus
CCLX
eccl̓ie ita vt aliqͥ ꝓpter cupiditatē velint ſacros ordines reciꝑe: vn̄ ſatis bn̄ ſubdit̉ (⁊ initiati ſunt heclphegor) beelphegor interp̄tat̉ vir hn̄s hyatū: vel deꝰ hyans: vl̓ dn̄s vetuſtatis hyantis in quo ſignant̉ illi quos parentes ſui faciunt cōſecrari ꝑꝑ cupiditatē tꝑaliū. vn̄ cōſecrant̉ māmone ⁊ nō deo ẜm ꝙ d̓r Iudi. xvij. ꝙ micha īpleuit vniꝰ filiorū ſuoꝝ manū: ⁊ factus eſt ei ſacerdos nō deo (⁊ comede.ſacrificia mor.) .ſ. oblatōes q̄ fiunt ꝓ mortuis vl̓ ꝓ pc̄tōribus qͥ mortui ſunt ſpūaliter. Oſee. iiij. Pctā ppl̓i mei comedent .i. oblata ꝓ pctīs ⁊ ad iniquitatē ſubleuabūt aīaseoꝝ cū potius deberent eas ab iniqͥtate purgare orandop̄dicando: ꝯfeſſiōes audiendo: qꝛ ꝓpter hͦ hn̄t ipſi reddit̉eccl̓ie. vn̄ Nume. xviij. Filijs leui dedi oēs decimas iſraein poſſeſſionē ꝓ mīſterio quo ſeruiūt mihi in taber. fedeſolis filijs leui mihi in taber. ſeruientibꝰ ⁊ portantibꝰ petppl̓i legitimū ſempiternū erit in generatōnibꝰ nihil aliuopoſſidebūt oblatiōe decimaꝝ cōtenti quas in vſus eoꝝ etneceſſaria ſeꝑaui hec auctoritas on̄dit ꝙ laici nō debēt habere decimas ſꝫ ſoli clerici dn̄o in eccl̓ia ſeruientes. ſi autaliter recipiūt reddent rōnem ad minꝰ in die iudicij. vndebeatus Bern̄. venient venient an̄ tribunal xp̄i vbi erit pipilloꝝ allegatio dura: accuſatio grauis quoꝝ vixere ſtipdijs nee diluere peccata cupiditas etiā ſacerdotū ⁊ clericorū multos modos acqͥrendi adinuenit ⁊ ꝑ ſymoniā ⁊ ꝑ eactionē ⁊ hmōi vnde deꝰ offendit̉. vn̄ ſubdit (⁊ irrita. euin adinuen. ſuis) Mich̓. iij. Qui cōederūt carnē ppl̓i mei⁊ pellē eoꝝ deſuꝑ excoriauerūt: ⁊ poſt pauca ſubdit. tuncclamabūt ad dn̄m ⁊ nō exaudiet eos: ⁊ abſcondet faciē ſuam ab eis: ſic̄ nequiter egerūt in adinuentiōibꝰ ſuis. Alilr̄a hꝫ (cōcitauerūt eū in ſtudijs ſuis) ⁊ cōcordat ei qd̓ dictū eſt. qꝛ vt d̓r Hiere. vj. Aminore vſqꝫ ad maximū om̄sauaricie ſtudent ⁊ a ꝓpheta vſqꝫ ad ſacerdotē oēs faciundolū. Arguit etiā in hoc ml̓tos clericos ſcolares qͥ deū offendūt eo ꝙ ꝑuerſe ſtudent. ps. Corrupti ſunt ⁊ abomi. fa.ſunt in ſtu. ſuis. ⁊ qꝛ ſic deū irritauerūt (mul. eſt in eis ruina) culpe in pn̄ti ⁊ pene in futuro: qꝛ vt dicit apl̓s j. Thvj. qͥ volunt diuites fieri incidūt in tentationē ⁊ in laquedyaboli ⁊ deſideria ml̓ta ⁊ inutilia ⁊ nociua: ecce ruina cupe q̄ mergunt hoīes in interitū ⁊ ꝑditionē: ecce ruina pene. Notabiliter etiā dicit de ſacerdotibꝰ ⁊ curatis (multpli. eſt in eis ruina) qꝛ ruunt ꝓ pctīs ꝓprijs ⁊ ꝓ pctīs ſubcer̓ n̄ p̄dixerat tibi ruinā ⁊ ꝑ defectū eiꝰ corruiſti ī pctm̄. Ezeditoꝝ. Oſee. iiij. corrues hodie ⁊ corruet etiā ꝓph̓a tecū:li iij. Si dicente me ad impiū morte morieris nō annūciaueris ei ⁊cͣ. ipſe impiꝰ in iniquitate ſua moriet̉: ſanguinē aūeiꝰ de manu tua requirā. Nume. xxv. Fornicatꝰ eſt ppl̓ucū filiabꝰ moab: ⁊ iratꝰ dn̄s dixit ad moy. tolle cunctos pͥcipes ppl̓i ⁊ ſuſpende eos ꝯͣ ſolem in patibulis vt auertafuror meꝰ ab iſrael. Sꝫ ſicut mali p̄lati corruunt cū ſubdtis eo ꝙ ip̄os nec inſtruunt nec corrigunt: ita boni p̄lati⁊ ſuos ſubditos auertunt a ruina qꝛ eos inſtruunt ⁊ corrgunt: vn̄ bn̄ ſubdit (⁊ ſtetit phinees) .i. p̄latus hn̄s zelumdei ſtetit vt pugil ꝯtra vicia vt extirparet. vn̄ Nume. xxvdr̄: ꝙ interfecit zambri ⁊ corbi: zambri interp̄tat̉ cantatiomea ⁊ ſignat vicia q̄ ſuggerit voluptas: corbi interp̄tatuiniqͥtas ⁊ ſignat vicia q̄ ſuggerit malicia q̄ vtraqꝫ debꝫ ꝑlatus extirpare. Item (ſtētit) corā dn̄o vt placaret: vn̄ adit (⁊ placauit) vl̓ (ſtetit) ꝯtra dn̄m vt ire eiꝰ obuiaret:(⁊ placauit ⁊ ceſſauit quaſſatio) ſupra in eodē psͣ. ⁊ dixivt diſꝑderet eos ſi nō moy. electꝰ eiꝰ ſtetiſſet in ꝯfractionin cōſpectu eiꝰ: ſed dicit dn̄s Ezech̓. xxij. Queſiui de eis vrū qͥ interponeret ſepē ⁊ ſtaret oppoſitꝰ mihi ⁊ nō inueniSi qͥs aūt talis inueniat̉ nō ſolū placat deū: ſꝫ etiā apd̓ d̓um ꝑ h̓ gr̄am meret̉ ⁊ gl̓iam: vn̄ ſequit̉ (⁊ re. eſt ei in iu.nō tm̄ in pn̄ti ꝑ gr̄am ſꝫ ⁊ in futuro ꝑ gl̓iam: qꝛ (in gene. etgene. vſqꝫ in ſempi.) .j. Mach̓. ij. Phinees pr̄ nr̄ dū zelaizelū d̓i accepit teſtm̄ ſacerdotij eterni: in his etiā tribꝰ vebis .ſ. (in gene. ⁊ ge. vſqꝫ in ſempi.) triplex ſtatꝰ pōt notari .ſ. penitentiū: ꝓficientiū ⁊ ꝑfectoꝝ (in generatiōe) .ſ. ba.ptiſmali vl̓ pnīali: ecce ſtatꝰ incipientiū (⁊ generationemſcꝫ iuſticie: ecce ſtatꝰ ꝓficientiū (vſqꝫ in ſempit̉.) ecce ſtatus ꝑfectoꝝ qͥ eſt in charitate q̄ nunqͣꝫ excidit.
ias cōtradictionis ⁊ vexatus eſt moyſes ꝓpter eos qꝛ exacerbauerunt ſpiritum eius.¶ Et irri. eū ad aqͣs ꝯtra.) Quinta ꝑs vbi agit de aqua ꝯͣdictiōis ⁊ de īmolatōe filioꝝ vn̄ vehementiꝰ iratꝰ ē dn̄s cōtra eos: ſꝫ tn̄ poſtea miſertꝰ eſt eis dicit ergo (⁊ irrita. ⁊cͣ.) cq. d. nō tm̄ irritauerūt deū in adinuentiōibꝰ vt ſupra dctm̄eſt: ſꝫ etiā in petitiōibꝰ petendo aquas ⁊ murmurando: qꝛiuxta ſua deſideria nō habebant. ẜm ꝙ d̓r Nume. xx. vnd̓dicit (⁊ irri. eū ad aquas ꝯͣdic.) in cades vbi petierūt aqͣsq̄ dicunt̉ aque ꝯͣdictiōis: qꝛ ibi cōtradixerūt dn̄o ⁊ moyſi.vn̄ Nūe. xx. dixit dn̄s ad moy. Hec eſt aqua ꝯͣdictiōis vbiiurgati ſunt filij iſrl̓ ꝯͣ dn̄m (⁊ vexatꝰ eſt moy. ꝓpt̓ eos) .i.ꝓpt̓ eoꝝ inſuſtinentie nimia importunitatē: qꝛ tā importuni fuerunt ꝙ (exacer. ſpm̄ eiꝰ) intantū ꝙ ꝓrumperet ī verba dubietatis dicens: audite rebelles ⁊ increduli. Nū depetra hac poterimꝰ vobis aquā eijcere ⁊ maxima fuit eo.rū importunitas q̄ eū potuit exacerbare qͥ erat vir mitiſſimus inter om̄s hoīes vt dicit̉ Nume. xij.¶ Et diſtinxit in labiis ſuis: nō diſperdiderunt gentes quas dixit dominꝰ illis.¶ Et diſt. in la. ſu.) i. in mō ꝓnunciatiōis ſue aꝑte ⁊ diſtincte on̄dit dubietatē ſuā q̄ nō in ſerie ꝟboꝝ eſt aꝑta cū dixit. Nū de petra hac poterimꝰ vobis aqua eijcere. Sciendū aūt ꝙ moy. nō dubitauit de potentia dn̄i: ſꝫ forte de benignitate eiꝰ ꝙ .ſ. minꝰ benigne ageret cū eis ꝓpt̓ pctā ſuain hoc miraculo qͣꝫ in alijs: ⁊ tn̄ qꝛ ſic dubitauit punitꝰ fuitqꝛ nō intrauit in terram ꝓmiſſiōis ad lr̄am ſꝫ nō fuit pͥuatus a ſpūali terra ꝓmiſſiōis .ſ. a terra viuentiū: alij ꝟo quidā intrauerunt ſꝫ tunc (nō diſꝑdiderūt gentes quas dixidn̄s illis) .i. p̄cepit vt diſꝑderent ne ritibꝰ eoꝝ adhererent⁊ macularent̉: ⁊ ipſi ꝯͣ p̄ceptū dn̄i peꝑcerunt eis.¶ Et cōmixti ſunt inter gentes: ⁊ didicerūtopera eoꝝ ⁊ ſeruierunt ſculptilibus eorum⁊ factum eſt illis in ſcandalum.¶ Et cō. ſunt int̓ gen.) nō tm̄ corꝑe ſꝫ ⁊ oꝑe. vn̄ ſubdit (⁊ didicerūt oꝑa eoꝝ) qꝛ difficile eſt tangere ſerpentē ⁊ nō inuenenari ⁊ picē ⁊ nō cōtaminari (⁊ ſerui. ſculpti. eoꝝ) ⁊ hocqꝛ .ſ. talia fecerūt (factū eſt illis in ſcan.) .i. in manifeſtamcām ruine: ſcandalū em̄ vt dicit Hiero. eſt obex vel lapillꝰqͥ pedem offendit.¶ Et immolauerūt filios ſuos ⁊ filias ſuasdemoniis.¶ Et immola. fi. ſu. demo.) .i. idolis qͥbꝰ p̄ſidebant demonia ꝙ hoc fecerint non legit̉ in hyſtoria ſed credendū ē ꝓphete vt ait Auguſtinꝰ.¶ Et effuderunt ſanguinem innocentē ſanguinē filiorū ſuorū ⁊ filiarū ſuarū quas ſacrificauerunt ſculptilibꝰ chanaan.¶ Et effu. ſan. in.) Hoc fuit ꝯͣ illud p̄ceptū. Deū. xviij. Caue ne imitari velis abominatiōes illaꝝ gentiū ne inueniat̉in te qͥ luſtret filiū ſuū aut filiā ducens ꝑ ignē. iiij. Reg. xvj.dicit̉ de achaꝫ inſuꝑ ⁊ filiū ſuū ꝯſecrauit trāſferens ꝑ ignem ẜm idola gentiū.¶ Et interfecta eſt terra in ſanguinibꝰ ⁊ contaminata eſt in operibꝰ eorū: ⁊ fornicati ſūtin adinuentionibus.¶ Et interfec.) eſt ter.) methonomice dictū eſt .i. hoīes (inſanguinibꝰ) .i. in pctīs eoꝝ. īmolando em̄ filios ſuos aīasꝓprias interficiebāt gladio pctī (⁊ cōtaminata eſt) .ſ. (terra) .i. hoīes de terra (in oꝑi ſuis) .i. in peccatis (⁊ for. ſuntin adin. ſuis) quas ab alijs ⁊ a ſeipſis adinuenerūt. fornicatio eſt in omni illicito opere.¶ Et iratus eſt furore dn̄s in ppl̓m ſuū ⁊ abominatus eſt hereditatem ſuam.¶ Et) ꝓpt̓ iſta (iratꝰ ē furore) .i. valde iratꝰ ē dn̄s (in po. ſuum) iudeoꝝ ⁊ enumerat qͥnqꝫ mala q̄ ſequunt̉ ex tali ira
K 4
Qual̓r ſacerdotes ⁊ malip̄lati corruūtꝓ pctīs ſuis⁊ ꝓ pctīs ſb̓itquū.
Moyſes qꝛdubitauit d̓benignitatedn̄i qͥ penafuit punitꝰ.
UDe aqͣ ꝯͣdictiōis ⁊ deīmolatōe filioꝝ ꝓpt̓ q̄iratꝰ ē dn̄sſuꝑ ppl̓miudeoꝝ
H
34
35
36
37
38
32