Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCLIXr
Einzelbild herunterladen
 

CenteſimuſquintusCCLIX

onē in terra ꝓmiſſionis: ſed dixerūt Nume. xxx. Nihil q̄rmus vltra lordanē qꝛ habemꝰ poſſeſſionē nr̄am in oritali eiꝰ plaga. hoc ſequit̉ ex ingratitudine: vn̄ dicit (oblti ſunt operū eiꝰ) qꝛ .ſ. xp̄s pauꝑ eis fuit. Eccl̓s. ix. Parua ciuitas pauci in ea viri venit cōtra rex magnꝰ valauit eam ꝑfecta eſt obſidio: inuentuſqꝫ in ea vir pauꝑſapiens liberauit vrbē .i. mundū ſapientiā ſuā: nēmedeinceps recordatꝰ eſt hoīs illiꝰ pauꝑis ( ſu. con. eiꝰde quo Math̓. xix. Uade vende oīa habes da pau. ve. ſe. me. ps. Cōſiliū inopis cōfudiſti. Prouer .j. Deſperiſtis omnē cōſiliū meū ⁊cͣ. () cōtempto cōſilio de pauitate (cōcupi. cōcupiſcentiā) .i. tꝑales dinitias dicunt̉ cocupiſcentia qꝛ cōcupiſcere alia faciūt. j. Thi. vj. radix oīmii maloꝝ cupiditas. Aug. diuitias appetit cupere appetix (in deſero) .i. in hoc mundo ab hoībꝰ rōnalibꝰ habitat̉: ſꝫ ab efferatis qꝛ boni hoīes reputant ſe habitatores: ſꝫ aduenas ꝑegrinos. Heb. vl. habemꝰ hic manētem ciuitatē ſꝫ futura inqͥrimꝰ in hoc (deſerto) cōcupiſcūtnec mirū: qꝛ vt dicit. j. Ioh̓. ij. Omne qd̓ eſt in mundocupiſcentia carnis eſt cōcupiſcētia oculoꝝ ⁊cͣ. multotiēsaūt tales ammonent̉ vt ita ꝯcupiſcant tꝑalia ſed ſuſtneāt cōſiliū altiſſimi vt oīa amore illiꝰ relinquant ipſrn̄dent: habeo voluntate ſi dn̄s vult mihildare volunta talem tunc faciā aliter: hoc eſt qd̓ ſequit̉ ( tenta. deum in inaquoſo) .i. in corde ſuo ſicco arido ab hūore grtie ſupra. tentauerūt deū in cordibꝰ ſuis: hoc em̄ qd̓ faciunt eſt cōmittere ſe diſcrimini inter fluctꝰ maris .ſ. mundi velle inde exire donec deꝰ extrahat illos dādo eis voluntatē ſꝫ qd̓ peius eſt hanc voluntatē nolūt multi hr̄e: vn̄nec dn̄s dat eis ſꝫ qd̓ volunt ꝑmittit eos hr̄e: vn̄ ſubdit (ededit eis pe. ip.) eſt vt campos licentie ſine freno oldientie diſcurrant. psͣ. Et dimiſit eos ẜꝫ deſi. cor. eoꝝ. īiuxta lr̄am duo ſunt notanda. Primū eſt d̓i munificentiS que etiā mnurmuratoribꝰ dedit qd̓ petebant ml̓to fortiꝰ vdr Mat. vij. Dabit bona bonis petentibꝰ ſe. Scd̓m ē eoS culpa inexpiabilis qͥbꝰ ita dat petitiōem ip̄oꝝ. ẜm diciGreg. medicꝰ infirmo iam deſperato q̄cūqꝫ deſiderat porrigit. vn̄ ſubdit ( miſit ſaturitatē) .i. ea qͥbꝰ ſaturari cupiunt: lꝫ ſaturare poſſint (in animas eoꝝ) dicit ī animabꝰ ſꝫ (in anīas) .i. ꝯͣ aīas eoꝝ. Ro. j. Propter qd̓ tradidit illos deꝰ in deſideria cordis eoꝝ in immundiciā vttumelijs afficiāt corꝑa ſua inſeruire ipſis. Poſt ſaturitatēaūt .i. poſt abūdantiā tꝑaliū ſeqͥt̉ ambitio. ẜm d̓r Oſeexiij. ſaturati ſunt impleti eleuauerūt cor ſuū .ſ. ad p̄lationē: vn̄ addit (Et irritauerūt moy. in caſtris Aaron ſctm̄dn̄i) moyſes interp̄tat̉ aſſumptꝰ de aqua ſignat eos qſeꝑati ſunt a delicijs voluptate pctī (Aaron) interp̄tamons fortis ſignat eos habēt cōgeriē fortiū operū. illili aūt in caſtris militantis eccl̓ie (irritāt) .i. cōmouent vl̓ euacuant expellendo moy. aaron qꝛ poſſunt ſuſtinere.seligat̉ in p̄latū aliqͥs ſit ſeparatꝰ a carnalibꝰ voluptatt bus. vel ſit fortis in oꝑibꝰ ſi forte talis ipſis nolentibꝰs. p̄ponat̉ irritant affligūt. vn̄ Ioh̓. xix. dicūt iudei: nonhunc ſed barraban. erat aūt barrabas latro: ſꝫ inſignisd̓r Mat. xxvij. Act̉. iij. Vos ſctm̄ iuſtū negaſtis: petivirū homicidā donari vobis: ſꝫ ipſi ambitionē ſuālationē attigerint dn̄s punit eos mirabiliter qꝛ in terreno cura eos affligit pena plerūqꝫ moriunt̉ in culpa: vndeaddit (apta eſt terra) .i. terrena cura ( deglutiuit dathar oꝑuit ſuꝑ ꝯgregationē abyron) vt reſpirare poſſintNume. xiij. Terra quā luſtrauimꝰ deuorat habitatores. iterrena cura vt mola luſtrat circuit̉ qꝛ ī circuitu impambulāt. recte ergo (dathan abyron) intelligunt̉ illiambiūt p̄latiōes. dicūt em̄ ſe ſufficientes eo ip̄o ambiūp̄latiōes: vn̄ dathā interp̄tat̉ donū ſufficiens: abyron ꝟointerp̄tat̉ meꝰ magr̄ iniquꝰ: tales pr̄es ſunt: qꝛ p̄lati ſedmagis mgr̄i iniqui. qꝛ exemplo ad minꝰ docent iniqͥtate ſi qn̄qꝫ doceāt verbo eqͥtatē: ipſam faciūt. vn̄ Math̓xxiij. Suꝑ cathedrā moy. ſederūt ſcribe phariſei oīa qucunqꝫ dixerint vo. ſeruate et fa. ẜm ꝟo oꝑa. e. no. fa. di. en̄ fa. alligant em̄ onera gra. impor. in humeros ho. dgito aūt ſuo no. ea mouere. ſollicitudo terrena eos ad

pctm̄ ꝑtrahat: ſubdit ( exarſit ignis in ſynagoga eoꝝ) qꝛ in terrenis ſe implicāt ignis cupiditatis ire qn̄qꝫ luxurie ſubintrat. Iob. xv. Ignis deuorabit tabernacula eo libent̓ ⁊cͣ. pͥmū latent̓ cōburit eos poſtea vſqꝫ ad flāmam aꝑti peccati exit: vn̄ addit ( flāma cōbuſ. pctōres) lꝫ loquat̉ de miniſtris eccl̓ie: tn̄ dicit (in ſynagoga eoꝝ) in eccl̓ia qꝛ cōgregatio maloꝝ eſt in eccl̓ia dei ſꝫ ſynagoga ſathane: ſicut d̓r Apoc̄. ij. Dicunt ſe iudeos eſſeſunt: ſꝫ ſunt ſynagoga ſathane. Eccl̓i. xxj. Stuppa collectaſynagoga peccantiū cōſumatio eoꝝ flāma ignis in hocaūt igne format̉ vitulus quē adorant. vn̄ addit ( fecerūtvitulū) laſciuie (in oreb) qd̓ interp̄tat̉ menſa ſignat gulam generat laſciuiā vel maſſa ſignat abundantiā quelaſciuia nutrit ( adorauerūt ſculptile) .i. idolū gule. dePhil̓. iij. Quoꝝ deꝰ venter ē vel auaricie. Eph̓. v. Aut auaricia eſt ydoloꝝ ſeruitꝰ ( muta. gl̓iam ſuā) .ſ. gl̓iam conſcientie. de qua. ij. Coꝝ. j. Gl̓ia nr̄a eſt teſtimoniū cōſciētie nr̄e: hanc multi mutant (in ſil̓itudinē vituli) .i. laſciuie:(comedentis) .i. deuorantis (fenū) .i. ip̄am carnē in laſciuia cōſumit̉. Eſa xl. Oīs caro fenū: ex hoc ſequit̉ (obliti ſunt deū) qꝛ vt dicit Greg. luxuria ſemel menteinuaſerit nullū bonū cogitare ꝑmittit. ergo deuꝫ eſtſummū bonū tn̄ deberent obliuiſci. qꝛ multa bn̄ficiafecit eis: vn̄ ſubdit ( ſaluauit eos fecit magnalia ī egypto) ad lr̄am qn̄ fugit in egyptū corruerunt ydola egypti ad ingreſſum eius: vel (in egypto) .i. in mundo tenebrispeccatoꝝ pleno (mirabilia in terra cham) qd̓ interp̄taturcallidus .i. in ipſo mundo quē callidꝰ hoſtis poſſidebat: vn̄dixit dominꝰ Ioh̓. xiiij. Venit princeps huiꝰ mundi ī menon hꝫ quicqͣꝫ. q. d. qꝛ non ſum de mundo. in mundo ergofecit xp̄s (magnalia) .i. magna opera laude digna ( mirabilia) .i. miracula vnde obliuiſci non deberent maxime ꝓpter hoc qd̓ ſequit̉ ( fecit terri. in ma. ru.) .i. amaritudine paſſionis ſue quā ſuo ſanguine rubricauit in fedecit terribilia hominibꝰ terrent̉ horrent imitari paſſio­ qrnem eiꝰ. Item terribilia demonibꝰ paſſionē eiꝰ tm̄ interriti ſꝫ deuicti fuerunt: ꝓpter hoc deberemꝰ obliui ꝯcſci ip̄ius talia nobis paſſus eſt. Eccl̓i. xxix. Gr̄am fidetiriuſſoris ne obliuiſcaris. dedit em̄ te animā ſuā: ꝓpterdicit beatꝰ Bern̄. qͣꝫdiu vixero memor ero laboꝝ quos ſuſtinuit dn̄s in p̄dicando fatigationū in diſcurrendo: tentationū in ieiunando: vigiliarū in orando: lachrymarū inpatiendo: recordabor etiā doloꝝ cōuitioꝝ ſputorū: colaphorū: ſubſannationū: exprobrationū flagellorū: horūqꝫſimiliū alioquin requiret̉ a me ſanguis iuſti effuſus eſtſuꝑ terram. Et notandū multa ſunt cōtinuant memoriam rerū notant̉ his verſibꝰ. Aſſiduū mirū cognatūdulce decorū. Triſte nouū munꝰ amor etas ſpes timoauctor. hec omnia in deo ſunt: vnde iniuſtū eſt obliuiſci. deꝰ em̄ eſt in nobis (aſſiduꝰ) ẜm illud Act̉. xvij. In ipſo viuimꝰ mouemur ſumus. Item (mirabilis eſt) Heſt.vj. Ualde mirabilis es dn̄e facies tua pleua eſt gratiaꝝItem (cognatꝰ) noſter eſt. Act. xvij. Ipſiꝰ em̄ genꝰ ſumꝰgenus ergo cum ſimus dei ⁊cͣ. Hebr. ij. cōfundit̉ frēseos vocare. Item (dulcis eſt) .j. Pet̓ j. Si tn̄ guſtaſtis qͣꝫdulcis eſt dn̄s. Item (decorus) qꝛ ſpecioſus forma fili.bo. ⁊cͣ. Hiere. xxxj. Benedicat tibi dn̄s pulcritudo iuſticie.Item (triſte) ꝑtulit nobis. j. Pe. ij. Peccata noſtra ipſetulit. Item (nouū) Hiere. xxxj. Nouū fecit dn̄s ſuꝑ terrāfemina circūdabit virū. Item (munꝰ) qꝛ dedit nobisnobis ſeip̄m. Eph̓. vj. Chriſtꝰ dilexit nos tradidit ſemetip̄m nobis oblationē hoſtiā deo in odorē ſuauitatis.Et eccl̓i. xxix. Gratiā fideiuſſoris ⁊cͣ. Item (amor) qꝛ dilexit nos vt dictū eſt vn̄ debemus diligere. Deut̉. vj. Di.liges do. de. t. ex to. cor. ⁊cͣ. Item (etas) puerilis bn̄ retinet nos ſumꝰ in xp̄o quaſi modo geniti infantes: ſicut dicitPetrꝰ. j. Pe. j. Item (ſpes) magne rei quā ab eo expectamus. Phil̓. iij. Saluatorē expectamus reformabit corpus humilitatis noſtre cōfiguratā corpori claritatis ſue.Item (timor) qꝛ timendꝰ eſt. Eccl̓i. j. Unus eſt altiſſimuscreator oīm omnipotens rex potens metuendꝰ nimisex hac etiā auctoritate habet̉ ip̄e eſt (auctor) .i. magne

K 3

Qualit̓ ambitioſi ſctōsviros irritātet affligūt acꝓhibēt ne eligant̉ ad p̄lanōꝫ ſꝫ tn̄ eosdn̄s dimittit impunes.

Quare deuſdonat malisaliqn̄ ẜm dſideria cordisum.

Tꝑales diuine qͣre dicūt̉cōcupiſcētia

reminicidebemꝰ paſſionis xp̄i qͣl̓rmulta ſuntꝯtinuāt vl̓tinuar̄ debētmemoriā noſtrā de deo.

Uerſus