CenteſimuſquintusCCLIX
onē in terra ꝓmiſſionis: ſed dixerūt Nume. xxx. Nihil q̄rmus vltra lordanē qꝛ iā habemꝰ poſſeſſionē nr̄am in oritali eiꝰ plaga. ⁊ hoc ſequit̉ ex ingratitudine: vn̄ dicit (oblti ſunt operū eiꝰ) qꝛ .ſ. xp̄s pauꝑ ꝓ eis fuit. Eccl̓s. ix. Parua ciuitas ⁊ pauci in ea viri venit cōtra eā rex magnꝰ ⁊ valauit eam ⁊ ꝑfecta eſt obſidio: inuentuſqꝫ in ea vir pauꝑ ⁊ſapiens ⁊ liberauit vrbē .i. mundū ꝑ ſapientiā ſuā: ⁊ nēmedeinceps recordatꝰ eſt hoīs illiꝰ pauꝑis (⁊ nō ſu. con. eiꝰde quo Math̓. xix. Uade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pau.⁊ ve. ſe. me. ps. Cōſiliū inopis cōfudiſti. Prouer .j. Deſperiſtis omnē cōſiliū meū ⁊cͣ. (⁊) cōtempto cōſilio de pauitate (cōcupi. cōcupiſcentiā) .i. tꝑales dinitias q̄ dicunt̉ cocupiſcentia qꝛ cōcupiſcere alia faciūt. j. Thi. vj. radix oīmii maloꝝ cupiditas. Aug. qͥ diuitias appetit cupere appetix (in deſero) .i. in hoc mundo qͥ ab hoībꝰ rōnalibꝰ nō habitat̉: ſꝫ ab efferatis qꝛ boni hoīes nō reputant ſe habitatores: ſꝫ aduenas ⁊ ꝑegrinos. Heb. vl. nō habemꝰ hic manētem ciuitatē ſꝫ futura inqͥrimꝰ in hoc (deſerto) cōcupiſcūtnec mirū: qꝛ vt dicit. j. Ioh̓. ij. Omne qd̓ eſt in mundo cōcupiſcentia carnis eſt ⁊ cōcupiſcētia oculoꝝ ⁊cͣ. multotiēsaūt tales ammonent̉ vt nō ita ꝯcupiſcant tꝑalia ſed ſuſtneāt cōſiliū altiſſimi vt oīa ꝓ amore illiꝰ relinquant ⁊ ipſrn̄dent: nō habeo voluntate ſi dn̄s vult mihildare voluntatē talem tunc faciā aliter nō: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ tenta. deum in inaquoſo) .i. in corde ſuo ſicco ⁊ arido ab hūore grtie ſupra. ⁊ tentauerūt deū in cordibꝰ ſuis: hoc em̄ qd̓ faciunt eſt cōmittere ſe diſcrimini inter fluctꝰ maris .ſ. mundi⁊ nō velle inde exire donec deꝰ extrahat illos dādo eis voluntatē ſꝫ qd̓ peius eſt hanc voluntatē nolūt multi hr̄e: vn̄nec dn̄s dat eis ſꝫ qd̓ volunt ꝑmittit eos hr̄e: vn̄ ſubdit (ededit eis pe. ip.) q̄ eſt vt ꝑ campos licentie ſine freno oldientie diſcurrant. psͣ. Et dimiſit eos ẜꝫ deſi. cor. eoꝝ. ⁊ ī hͦiuxta lr̄am duo ſunt notanda. Primū eſt d̓i munificentiS que etiā mnurmuratoribꝰ dedit qd̓ petebant ml̓to fortiꝰ vdr Mat. vij. Dabit bona bonis petentibꝰ ſe. Scd̓m ē eoS culpa inexpiabilis qͥbꝰ ita dat petitiōem ip̄oꝝ. ẜm ꝙ diciGreg. medicꝰ infirmo iam deſperato q̄cūqꝫ deſiderat porrigit. vn̄ ⁊ ſubdit (⁊ miſit ſaturitatē) .i. ea qͥbꝰ ſaturari cupiunt: lꝫ ſaturare nō poſſint (in animas eoꝝ) nō dicit ī animabꝰ ſꝫ (in anīas) .i. ꝯͣ aīas eoꝝ. Ro. j. Propter qd̓ tradidit illos deꝰ in deſideria cordis eoꝝ in immundiciā vt cōtumelijs afficiāt corꝑa ſua inſeruire ipſis. Poſt ſaturitatēaūt .i. poſt abūdantiā tꝑaliū ſeqͥt̉ ambitio. ẜm ꝙ d̓r Oſeexiij. ſaturati ſunt ⁊ impleti ⁊ eleuauerūt cor ſuū .ſ. ad p̄lationē: vn̄ addit (Et irritauerūt moy. in caſtris Aaron ſctm̄dn̄i) moyſes interp̄tat̉ aſſumptꝰ de aqua ⁊ ſignat eos qſeꝑati ſunt a delicijs ⁊ voluptate pctī (Aaron) interp̄tamons fortis ⁊ ſignat eos qͥ habēt cōgeriē fortiū operū. illili aūt in caſtris militantis eccl̓ie (irritāt) .i. cōmouent vl̓ euacuant expellendo moy. ⁊ aaron qꝛ nō poſſunt ſuſtinere.seligat̉ in p̄latū aliqͥs qͥ ſit ſeparatꝰ a carnalibꝰ voluptatt bus. vel q̄ ſit fortis in oꝑibꝰ ⁊ ſi forte talis ipſis nolentibꝰs. p̄ponat̉ irritant eū ⁊ affligūt. vn̄ Ioh̓. xix. dicūt iudei: nonhunc ſed barraban. erat aūt barrabas latro: ſꝫ inſignisd̓r Mat. xxvij. Act̉. iij. Vos ſctm̄ ⁊ iuſtū negaſtis: ⁊ petivirū homicidā donari vobis: ſꝫ cū ipſi ꝑ ambitionē ſuā p̄lationē attigerint dn̄s punit eos mirabiliter qꝛ in terrenorū cura eos affligit pena ⁊ plerūqꝫ moriunt̉ in culpa: vndeaddit (apta eſt terra) .i. terrena cura (⁊ deglutiuit dathar⁊ oꝑuit ſuꝑ ꝯgregationē abyron) vt reſpirare nō poſſintNume. xiij. Terra quā luſtrauimꝰ deuorat habitatores. iterrena cura q̄ vt mola luſtrat ⁊ circuit̉ qꝛ ī circuitu impambulāt. recte ergo ꝑ (dathan ⁊ abyron) intelligunt̉ illiambiūt p̄latiōes. dicūt em̄ ſe ſufficientes eo ip̄o ꝙ ambiūp̄latiōes: vn̄ ⁊ dathā interp̄tat̉ donū ſufficiens: abyron ꝟointerp̄tat̉ meꝰ magr̄ iniquꝰ: ⁊ tales pr̄es ſunt: qꝛ p̄lati ſedmagis mgr̄i iniqui. qꝛ exemplo ad minꝰ docent iniqͥtate⁊ ſi qn̄qꝫ doceāt verbo eqͥtatē: nō ipſam faciūt. vn̄ Math̓xxiij. Suꝑ cathedrā moy. ſederūt ſcribe ⁊ phariſei oīa qucunqꝫ dixerint vo. ſeruate et fa. ẜm ꝟo oꝑa. e. no. fa. di. en̄⁊ nō fa. alligant em̄ onera gra. ⁊ impor. in humeros ho. dgito aūt ſuo no. ea mouere. ⁊ ꝙ ſollicitudo terrena eos ad
pctm̄ ꝑtrahat: ſubdit (⁊ exarſit ignis in ſynagoga eoꝝ) qꝛcū in terrenis ſe implicāt ignis cupiditatis ⁊ ire ⁊ qn̄qꝫ luxurie ſubintrat. Iob. xv. Ignis deuorabit tabernacula eorū qͥ libent̓ ⁊cͣ. ⁊ pͥmū latent̓ cōburit eos poſtea vſqꝫ ad flāmam aꝑti peccati exit: vn̄ addit (⁊ flāma cōbuſ. pctōres)⁊ lꝫ loquat̉ de miniſtris eccl̓ie: tn̄ dicit (in ſynagoga eoꝝ)nō in eccl̓ia qꝛ cōgregatio maloꝝ nō eſt in eccl̓ia dei ſꝫ ſynagoga ſathane: ſicut d̓r Apoc̄. ij. Dicunt ſe iudeos eſſe ⁊ nōſunt: ſꝫ ſunt ſynagoga ſathane. Eccl̓i. xxj. Stuppa collectaſynagoga peccantiū ⁊ cōſumatio eoꝝ flāma ignis in hocaūt igne format̉ vitulus quē adorant. vn̄ addit (⁊ fecerūtvitulū) laſciuie (in oreb) qd̓ interp̄tat̉ menſa ⁊ ſignat gulam q̄ generat laſciuiā vel maſſa ⁊ ſignat abundantiā quelaſciuia nutrit (⁊ adorauerūt ſculptile) .i. idolū gule. de qͦPhil̓. iij. Quoꝝ deꝰ venter ē vel auaricie. Eph̓. v. Aut auaricia q̄ eſt ydoloꝝ ſeruitꝰ (⁊ muta. gl̓iam ſuā) .ſ. gl̓iam conſcientie. de qua. ij. Coꝝ. j. Gl̓ia nr̄a hͨ eſt teſtimoniū cōſciētie nr̄e: hanc multi mutant (in ſil̓itudinē vituli) .i. laſciuie:(comedentis) .i. deuorantis (fenū) .i. ip̄am carnē q̄ in laſciuia cōſumit̉. Eſa xl. Oīs caro fenū: ⁊ ex hoc ſequit̉ (ꝙobliti ſunt deū) qꝛ vt dicit Greg. Cū luxuria ſemel menteinuaſerit nullū bonū cogitare ꝑmittit. Nō ergo deuꝫ qͥ eſtſummū bonū ⁊ tn̄ nō deberent obliuiſci. qꝛ multa bn̄ficiafecit eis: vn̄ ſubdit (qͥ ſaluauit eos qͥ fecit magnalia ī egypto) ad lr̄am qn̄ fugit in egyptū ⁊ corruerunt ydola egypti ad ingreſſum eius: vel (in egypto) .i. in mundo tenebrispeccatoꝝ pleno (mirabilia in terra cham) qd̓ interp̄taturcallidus .i. in ipſo mundo quē callidꝰ hoſtis poſſidebat: vn̄dixit dominꝰ Ioh̓. xiiij. Venit princeps huiꝰ mundi ⁊ ī menon hꝫ quicqͣꝫ. q. d. qꝛ non ſum de mundo. in mundo ergofecit xp̄s (magnalia) .i. magna opera ⁊ laude digna (⁊ mirabilia) .i. miracula vnde obliuiſci eū non deberent ⁊ maxime ꝓpter hoc qd̓ ſequit̉ (ꝙ fecit terri. in ma. ru.) .i. amaritudine paſſionis ſue quā ſuo ſanguine rubricauit in qͣ fedecit terribilia hominibꝰ qͥ terrent̉ ⁊ horrent imitari paſſio qrnem eiꝰ. Item terribilia demonibꝰ qͥ ꝑ paſſionē eiꝰ nō tm̄ interriti ſꝫ ⁊ deuicti fuerunt: ⁊ ꝓpter hoc nō deberemꝰ obliui ꝯcſci ip̄ius qͥ talia ꝓ nobis paſſus eſt. Eccl̓i. xxix. Gr̄am fidetiriuſſoris ne obliuiſcaris. dedit em̄ ꝓ te animā ſuā: ꝓpter hͦdicit beatꝰ Bern̄. qͣꝫdiu vixero memor ero laboꝝ quos ſuſtinuit dn̄s in p̄dicando fatigationū in diſcurrendo: tentationū in ieiunando: vigiliarū in orando: lachrymarū in cōpatiendo: recordabor etiā doloꝝ cōuitioꝝ ſputorū: colaphorū: ſubſannationū: exprobrationū ⁊ flagellorū: horūqꝫſimiliū alioquin requiret̉ a me ſanguis iuſti qͥ effuſus eſtſuꝑ terram. Et notandū ꝙ multa ſunt q̄ cōtinuant memoriam rerū q̄ notant̉ his verſibꝰ. ¶ Aſſiduū mirū cognatūdulce decorū. ¶ Triſte nouū munꝰ amor etas ſpes timoauctor. ⁊ hec omnia in deo ſunt: vnde iniuſtū eſt eū obliuiſci. deꝰ em̄ eſt in nobis (aſſiduꝰ) ẜm illud Act̉. xvij. In ipſo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumus. Item (mirabilis eſt) Heſt.vj. Ualde mirabilis es dn̄e ⁊ facies tua pleua eſt gratiaꝝItem (cognatꝰ) noſter eſt. Act. xvij. Ipſiꝰ em̄ genꝰ ſumꝰgenus ergo cum ſimus dei ⁊cͣ. Hebr. ij. Nō cōfundit̉ frēseos vocare. Item (dulcis eſt) .j. Pet̓ j. Si tn̄ guſtaſtis qͣꝫdulcis eſt dn̄s. Item (decorus) qꝛ ſpecioſus forma p̄ fili.bo. ⁊cͣ. Hiere. xxxj. Benedicat tibi dn̄s pulcritudo iuſticie.Item (triſte) ꝑtulit ꝓ nobis. j. Pe. ij. Peccata noſtra ipſetulit. Item (nouū) Hiere. xxxj. Nouū fecit dn̄s ſuꝑ terrāfemina circūdabit virū. Item (munꝰ) qꝛ dedit nobis ⁊ ꝓnobis ſeip̄m. Eph̓. vj. Chriſtꝰ dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis oblationē ⁊ hoſtiā deo in odorē ſuauitatis.Et eccl̓i. xxix. Gratiā fideiuſſoris ⁊cͣ. Item (amor) qꝛ dilexit nos vt dictū eſt vn̄ debemus eū diligere. Deut̉. vj. Di.liges do. de. t. ex to. cor. ⁊cͣ. Item (etas) puerilis bn̄ retinet⁊ nos ſumꝰ in xp̄o quaſi modo geniti infantes: ſicut dicitPetrꝰ. j. Pe. j. Item (ſpes) magne rei quā ab eo expectamus. Phil̓. iij. Saluatorē expectamus qͥ reformabit corpus humilitatis noſtre cōfiguratā corpori claritatis ſue.Item (timor) qꝛ timendꝰ eſt. Eccl̓i. j. Unus eſt altiſſimuscreator oīm omnipotens ⁊ rex potens ⁊ metuendꝰ nimisex hac etiā auctoritate habet̉ ꝙ ip̄e eſt (auctor) .i. magne
K 3
Qualit̓ ambitioſi ſctōsviros irritātet affligūt acꝓhibēt ne eligant̉ ad p̄lanōꝫ ſꝫ tn̄ eosdn̄s n̄ dimittit impunes.
Quare deuſdonat malisaliqn̄ ẜm dſideria cordisum.
Tꝑales diuine qͣre dicūt̉cōcupiſcētia
Ꝙ reminicidebemꝰ paſſionis xp̄i ⁊ qͣl̓rmulta ſunt q̄ꝯtinuāt vl̓ cōtinuar̄ debētmemoriā noſtrā de deo.
Uerſus