Pſalmus
dictum eſt achab per quem intelligit̉ peccatū vel dyabolꝰiij. Reg. xviij. Iunge currū tuū ⁊ deſcende ne p̄occupet tepluuia: ⁊ bn̄ dicit ꝙ (ōperuit) in quo notat̉ abundātia tribulationū vel lachrymaꝝ qꝛ ſicut ꝑua aqua nō ſufficit adoperiēdū multos: ſic ꝑua pnīa vel pauce lachryme ad operiendū exercitū vicioꝝ: vn̄ d̓r in psͣ. Exitꝰ aquarū deduxerunt oculi noſtri. q. d. multa aqua exiuit (⁊) ſic (vnꝰ ex eisnō re.) qͥ nō operiret̉ aquis lachrymaꝝ. psͣ. Lauabo ꝑ ſingu. noc. lectū meū la. m. ⁊cͣ. poſtqͣꝫ aūt ita liberati ſunt: neceſſe eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ crediderūt ver. e.) .ſ. vt credant cōſilijs bonoꝝ ſicut cū hō euaſit de nouo infirmitatē tūc ncc̄eeſt ei vt acqͥeſcat ꝯſilio medicoꝝ: alioqͥn cito recidiuare p̄verba dn̄i ſunt p̄dicatio ⁊ cōſilia p̄latoꝝ ⁊ p̄dicatoꝝ ſic inuenimꝰ ꝙ cū dn̄s Saulū increpaſſet ⁊ ille ꝯuerſus dixiſſeAct̉. ix. Dn̄e qͥd me vis facere: rn̄dit ſurge ⁊ ingredere cirtatē ⁊ dicet̉ tibi qͥd te oporteat facere nec tm̄ credere his ēdicunt̉ tenent̉: ſꝫ ea amplecti ⁊ verbo ⁊ oꝑe cōmendarevn̄ addit (⁊ lauda. lau. eiꝰ) .i. p̄dicationē quā audiūt: inlaudat̉ deꝰ. Eccl̓i. xxj. verbum ſapiens quodcunqꝫ audierit ſcimꝰ laudabit ⁊ adijciet.¶ Cito fecerunt obliti ſunt operum eius. etnon ſuſtinuerunt conſilium eius.¶ Tercia ꝑs in qua narrat qualiter in deſerto peccauerūttō et ⁊ quidā iuſte puniti fuerūt. alij āt p̄cibꝰ moy. miſericorditideo liberati ⁊ hͦ narrat vt maximā cām laudis innuens maxīto ⁊ ad laudandū deū inuitet. Primo ergo arguit leuitatē iuatio deoꝝ cū dicit (cito fecerūt) id qd̓ ſequit̉ .ſ. (obliti ſūt ⁊cͣ⁊ p̄ iael (cito fecerūt) predicta .i. cito ea facere dimiſer̄t modyſi. eſt eſt loquendi: vel (cito fecerūt) .i. faciles fuerūt ad faciēdū illa ⁊ ſil̓r faciles ad dimittendū: qꝛ (⁊ cito obliti ſt̄) it.ꝙ hoc qd̓ dico cito ſit dyaſſerticū determinando ⁊ verbu⁊ ꝑticipium (obliti ſunt) dico (operū eiꝰ) q̄ fecit eis in egpto ⁊ in mari rubro. Secundo arguit eos de impatientiacū addit (⁊ nō ſuſtinuerunt ꝯſiliuꝫ eiꝰ) qd̓ erat vt ꝓbareteos differendo eis dare victualia que tn̄ poſtmodū daturus erat ꝓbatis ⁊ hoc non ſuſtinuerunt ſed murmurauerūt ⁊ an̄qꝫ deberent habere voluerūt eſcas. vnde tercio arguit eos de guloſitate dicens.¶ Et concupierūt. cōcupiſcentiam in deſerto ⁊ tentauerunt deum in inaquoſo.¶ Cōcupie. cōcu. in deſer.) cōcupiſcentiā dicit emphaticeid eſt carnes qͣs ardenter cupierūt. Nume. xj. Quis dabinobis eſcas carniū ⁊cͣ. Quarto arguit eos de dubitationequa dubitauerunt de potentia dei: vnde dicit (⁊ tentauedeū in inaquoſo) .i. in loco vbi non habebant aquā. Exoxv. ⁊ Numeri. xx.¶ Et dedit eis petitionem ipſorum: ⁊ miſitſaturitatem in animas eorum.¶ Dedit eis pe. ip.) .ſ. eſcas carniū (⁊ miſit ſatu. in aīas eorū) .i. in animalitatē q̄ animās corpꝰ: aīal facit ad cuiꝰ ſuſtentationē ꝑtinet eſca. de hac ſaturitate Nume. xj. vt deivobis dn̄s carneſ ⁊ comedatis nō vno die nec duobꝰ vl̓.aut. x. nec. xx. quidē ſꝫ vſqꝫ ad menſem dieꝝ: donec exeauꝑ nares vr̄as ⁊ vertat̉ in nauſeam. poſtea arguit eos de ſeditione q̄ ſequit̉ ſaturitatē: vn̄ dicit.¶ Et irritauerunt moyſen in caſtris: aaronda ſanctum domini.ō et ¶ Hoc fecerūt dathan ⁊ abyron qͥ volebāt hr̄e principatūorū in ppl̓o eo ꝙ erāt de ruben pͥmogenito. Itē chore ⁊ choriam te qͥ volebāt habere pͥncipatū ſacerdotij: qꝛ erant de leuiſedi irritauerūt (aaron ſctm̄ dn̄i) .i. ſanctificatuꝫ a dn̄o: de havtraqꝫ irritatione hr̄ Numeri. xvj. ſeditionē aūt ſecuta eſtlxpena. vnde ſequit̉.¶ Aperta eſt terra ⁊ deglutiuit dathā ⁊ operuit ſuper congregationem abyron.¶ Hoc etiā habet̉ Nume. xvj. ſimiliter peccatū ſecuta eſtpena: vnde addit.¶ Et exarſit ignis in ſynagoga eorum flamma combuſſit peccatores.
¶ In ſynagoga eoꝝ) .i. in ꝯgregatiōe eoꝝ .ſ. in ducētis qͦnquaginta viris qui offerebant incenſū (⁊ flāma) illiꝰ ignis(cōbuſſit pctōres) .i. chore ⁊ cōplices eiꝰ ⁊ hͦ hr̄ Nūe. xvj.poſtea on̄dit quō peccauerūt in ydolatria ⁊ primo arguiteos qͥ fabricauerūt vitulū: vnde ſubdit.¶ Et fecerunt vitulum in oreb: ⁊ adorauerunt ſculptile.¶ In oreb) .i. in illa ꝑte mōtis ſynai. oreb em̄ eſt ꝑs montꝭſynai nec ſolū fecerūt ſꝫ (⁊ adoraue. ſcul.) ſculptile fit malleatiōibꝰ: cōflatile aūt fuſiōe. hic aūt ſumit̉ ſcuptile ꝓ fuſili. Scd̓o arguit eos de vilitate ydoli. vn̄ dicit.¶ Et mutauerunt gloriam ſuam in ſimilitudinem vituli comedentis fenum.¶ Muta. glo. ſuā) .i. cultū vniꝰ veri dei. magna em̄ gl̓ia eſthr̄e vnū verū deū (in ſimi. vi. co. fe.) i. in ydolū ſimile vitulo. hoc totū habet̉ Exo. .xxij. poſtea aggrauat pctm̄ eoꝝ abingratitudine dicens.¶ Obliti ſunt deū qͥ ſaluauit eos: qͥ fecit magnalia in egypto: mirabilia in terra cham:terribilia in mari rubro.¶ Qui ſalu. eos) ⁊ quō ſaluauit: ecce (qͥ fecit magnalia inegypto) vt illi liberarent̉ (mirab. in terra cham) idem eſt(terribilia in ma. rubro) ſubmergendo egyptios ⁊ diuidēdo mare qd̓ terribile eſt videre. oſtenſis pctīs iudeoꝝ. on̄dit cōminationē dei in illos: vnde dicit.¶ Et dixit vt diſꝑderet eos ſi ſi moyſes electꝰ eiꝰ ſtētiſſet ī cōfractiōe in cōſpectu eiꝰ.¶ Dixit) dn̄s (vt diſperde. e.) .i. cōminatꝰ eſt diſꝑdere eoshoc fuit qn̄ dixit moy. Exo. xxij. deſcēde de monte qꝛ peccauit ppl̓s ⁊ diſꝑdidiſſet eos (ſi nō moy. electꝰ eiꝰ ſteti. incōſpectu eius.) ⁊ hͦ (in ꝯfractiōe) .i. in plaga qͣ dn̄s cōmīabat̉ eos cōfringendos ⁊ hoc fecit moy. qn̄ dixit. Exo. xxxijaut dimitte eis hanc noxā aut deleme de libro tuo: quemſcripſiſti. ⁊ hoc eſt qd̓ ſequit̉.¶ Ut auerteret irā eiꝰ ne diſꝑderet eos. etꝓ nihilo habuerūt terram deſiderabilem.¶ Auerteret). q. d. ad h̓ ſtetit moy. in cōſpectu eiꝰ vt auerteret irā eiꝰ ne diſꝑderet eos: ſꝫ cū ſupra dixerit dixit vt diſꝑderet eos ⁊ verbū dn̄i oporteat verū eſſe ad qͥd rogabatmoy. ꝯͣriū ⁊ ſi impetrauit qd̓ rogabat quō verū eſt qd̓ dixit dn̄s. Solo. in verbis dn̄i veritas eſt ſꝑ ſꝫ eſt duplex veritas q̄dam hiſtorialis: q̄dam allegorica vel moralis altera iſtarū ſemꝑ inuenit̉ in ꝟbo dn̄i: ſicut Ion̄. xiiij. Adhucxl. dies ⁊ Niniue ſubuertet̉: hoc accidit nō lr̄alit̓ ſed ſpūaliter. ſil̓e Eſa .xxxviij. morieris tu ⁊ nō viues. ita ⁊ h̓ pōt diMoralit̓ (cito fece.) ea q̄ p̄miſſa ſūt .ſ. crediderūt ⁊ laudauerūt. q. d. nō diu crediderūt verbis eiꝰ nec diu laudauer̄tlaudē eiꝰ ſic faciūt ml̓ti qͥ incipiūt face̓ pnīam de ꝯſilio dn̄ivel intrant religionē: ſed cito redeūt ad vomitū. Eccl̓i. vj.qͣꝫ aſpera eſt nimis indoctis hoībꝰ ſapientia. ⁊ nō ꝑmanebit in illa excors qͣſi lapidis virtus ꝓbatio erit in illis ⁊ nōdemorabunt̉ ꝓijcere illā: ⁊ hoc eſt qꝛ ingrati ſt̓ bn̄ficijs d̓ivn̄ dicit (obliti ſunt operū eiꝰ) creatiōis recreatiōis iuſtificatiōis que ſi recolerent pnīam nō deſererent. vn̄ Hebr.xij. recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m a peccatoribꝰ ꝯͣdictionē: vt nō fatigemini animis veſtris deficientes ſꝫ qꝛ (obliti ſunt operū eiꝰ nō ſuſti. con. eiꝰ) de agenda pnīa ſꝫ abiecerūt. ꝯͣ illud qd̓ d̓r. Eccl̓i. vj. Audi fili ⁊ accipe cōſiliū intellectꝰ ⁊ ne abijcias cōſiliū meū. ẜm aliā literam planiꝰ loquit̉ cōtra diuites ⁊ voluptuoſos q̄ eſt (feſtinauerūt obliti ſunt. o. eiꝰ ⁊cͣ.) cū em̄ deberent expectare diuitias ⁊ delicias ⁊ felicitatē eterne patrie feſtināt hic accipere ⁊ ab illis fruſtrant̉. qꝛ ſicut d̓r Prouer xxviij. qͥ feſtinat ditari nō erit innocens: ⁊ in psͣ. Quis aſcēdet in mon.dn̄i ⁊cͣ. Innocens manibꝰ: ⁊ tn̄ id ad qd̓ hic feſtinant paꝝdurabit. qꝛ Prouer. xiij. ſubſtantia feſtinata minuet̉. talesſignati ſunt ꝑ Ruben ⁊ Gad ⁊ dimidiā tribū manaſſe: qͦvidentes terrā Galaad ⁊ Iazer aptam aīalibꝰ alendis petierunt eā ⁊ noluerunt expectare quouſqꝫ baberent porti-
Irritatio dathā abyrō etchore ⁊ eorūpena ꝓpt̓ ambitiōeꝫ ⁊ ſeditiōeꝫ eoꝝ.
ſDe pctō etpena iudeorū ī deẜto ⁊de liberatione aliqͦꝝ p̄cibꝰ moyſi.
13
1
14
18
Puplex veritas ī ꝟbis domini qͦꝝ vnaſꝑ implet̉.
Moral̓r derecidiuātibꝰ⁊ de cā recidipatōis eoꝝ
3