Pſalmus

tatē (dn̄o) vt vos ſeruos faciatis h̓ ꝯͣ ſuꝑbos qͥ potius voIunt dominari qͣꝫ ſubijci. Luc. xix. Nolumꝰ hunc regnareſuꝑ nos (qm̄ bonꝰ) in ſe hoc ꝯͣ mercennarios qͥ confitent̉dn̄o qm̄ beneficus ſupra cōfitebit̉ tibi cū benefe. ei (qm̄ inſeculū) .i. ineternū (mīa eiꝰ). q. d. iō cōfitemini vt eternaꝫmīam cōſequi valeatis nō tm̄ tꝑalē quā querūt qͥ hic voſunt habere ꝓſperitatē. Oſee. vj. Miſcd̓ia noſtra qͣſi nubes matutina ⁊ quaſi ros mune pertranſiens. ſunt autemplures qͥ cōfitent̉ mundo qͣꝫ qͥ cōfitent̉ domino. Iactatores em̄ cōfitent̉ mundo ⁊ ypocrite. vnde addit (qͥs lo. podn̄i) .q. d. pauci ſunt: ſed plures loquunt̉ ſuas ꝓprias virtutes: vel ꝙ potius ſua vicia iactant ſicut Nabuch. Dan̄iiij. Nonne hͨ eſt babylon ciuitas magnā quā ego edificaui in domū regni in robore fortitudinis mee ⁊ in gloria decoris mei. Eſa. iij. peccatū ſuum quaſi ſodoma p̄dicauer̄nec abſconderunt. psͣ. Quid gloriaris in malicia (auditasfa. oēs lau. e.) laus dei fuit crucifigi: pauꝑem eſſe. cōtumliā pati ⁊ hmōi. ⁊ quis hec facit audita ⁊ in ſe viſa veri religioſi qͥ eum in talibꝰ imitant̉: vn̄ dicit (beati ſunt qͥ cuſtoiudiciū) .i. illi qͥ oīa ꝓ xp̄o relinquentes theſaurizant ſib(iudiciū) .i. iudicij dignitatē ẜm ꝙ dicit eis dn̄s. Mat. xixUos qͥ reliquiſtis omnia ⁊ ſecuti eſtis me ſede. ſuꝑ ſe. ⁊cͣ⁊ bn̄dicit (qͥ cuſtodiūt) nō qͥ tm̄ acquirunt. illi em̄ acqͥrun⁊ nō cuſtodiunt ſꝫ amittunt qͥ poſtqͣꝫ reliquerunt om̄ia ruertunt̉ ad vomitum. acqͥrunt aūt ⁊ cuſtodiūt qͥ in ꝓfeſſione ſua ꝑſeuerant: vn̄ addit (et) pro. i. (qͥ fāciūt iuſticienon ad horam (ſed in omni tꝑe) hoc dictū eſt in p̄cedenꝟſu vt cuſtodiant iuſtificatiōes eiꝰ. Iob. xxvij. Iuſtificatonē meā quam cepi tenere non deſeram: vel ſic (beati quecuſtod. iudi.) habentes illud ſemꝑ in memoria: ſicut dicHiero. ſiue comedam ſiue bibā ſiue aliud qͥd faciā ſemvidet̉ auribꝰ meis illa vox intonare ſurgite mor. ve. ad iidiciū ⁊ memores iudicij (faciunt iuſticiā) anteqͣꝫ veniat iudiciū. in quo etiā ipſe iuſticie iudicabunt̉. Eccl̓i. xviij. anteiudiciū para iuſticiam (in oī tꝑe) hoc eſt ꝯͣ quoſdā qui nolunt facere iuſticiā niſi in tꝑe aduerſitatis .ſ. in infirmitate. tūc em̄ ꝓmittunt ſe ſatiſfacturos ⁊ deo ⁊ hoībꝰ: ſed qvenit tp̄s ꝓſperitatis redeunt ad iniuſticias ⁊ peccata. lice. viij. Hi radices nō habent qꝛ ad tp̄s credunt ⁊ in tꝑettationis recedunt: ⁊ ne in illo iudicio ꝯdemnemur (memto no. dn̄e) nō in ira tua ſicut d̓r Apo. xvij. de malis bablon venit in memoriam ante deū date illi calicem indignatiōis (ſed in beneplacito ppl̓i tui) .i. ſanctoꝝ tuoꝝ. q. d. n.lumus ſubire diffinitiuā ſnīam: ſed volumus componere⁊ facere tecum pacē ad arbitriū ſanctoꝝ tuoꝝ: ſicut dicin pſal. Aſpice in me ⁊ miſerere mei ẜm iudiciū diligent.um nomē tuū. Scire em̄ pōt hō ꝙ ſancti miſericordes ſiberunt ſꝫ faciat eos arbitros inter ſe ⁊ deū: vnde alia lr̄a h(memēto noſtri in repropitiatiōe ppl̓i tui ⁊ viſita nos) n̄vt iudex reum. de qua viſitatione Eſa. x. qͥd facietis in diviſitationis ⁊ calamitatis de longe venientis (viſita nos īſalu. t.). i. ad ſanandū nos: ſicut medicꝰ viſitat egrū: ⁊ quaſi quis quereret qͥd doles vbi eſt egritudo tua: addit (acvidendū) q. d. viſita nos vt des nobis ſanitatē in oculoſed qꝛ ſunt duo oculi anime .ſ. intellectꝰ ⁊ affectus de ꝙintelligat aperit cuꝫ ſubiungit (in bonitate electoꝝ tuornō dicit in veritate bonitas reficit oculum affectꝰ veritasoculum intellectus. de quo Cant̓. v. Vulneraſti me ſoro.mea in vno oculoꝝ tuoꝝ. hunc oculum nitit̉ dyabolꝰ excecare qͣꝫtum pōt: ⁊ mauult dyabolꝰ hoīem eſſe luſcū ocice̓ lo dextro qͣꝫ cecū vtroqꝫ: qꝛ plus nocet ſapiens malꝰ qͣꝫ ſimplex malus. vn̄. j. Reg. xj. dicit rex amonitarū .i. dyaboluobſeſſis in iabes galaad .i. penitentibus. iabes em̄ doleninterp̄tat̉ ⁊ hoc feriā vobiſcum pactū vt eruam omniumveſtrum oculos dextros. multi aūt libenter aſpiciunt ⁊ inq̄runt eorum veritatē oculo intellectus: ſed nō ita bonitatem oculo affectus. intelligunt qͥdem veritatem ſꝫ non afficiunt̉ bonitate. vnde nec ad oꝑa bona mouent̉ vn̄ videt̉ꝙ dyabolꝰ abſciderit eis manus ⁊ oculū dextrū obnubilauerit. ſicut d̓r zach̓. xj. Gladiꝰ ſuꝑ brachiū eiꝰ ⁊ ſuꝑ oculidextrū eiꝰ brachiū eiꝰ ariditate ſiccabit̉: vt .ſ. nō poſſit opri. ⁊ oculus dexter eius tenebreſcens obſcurabit̉. Dexter

oculus eſt affectꝰ quē obſcurat gladiꝰ dyaboli .ſ. pctm̄: immo ex toto eruit. ſicut dictum eſt. j. Reg. xj. ꝙ dixit Naasamonites ꝑ quē intelligit̉ dyabolꝰ in hoc feriā vobiſcū pactum vt eruam oīm vr̄m oculū dex. cū aūt videt bonitatēiſte oculꝰ ſequit̉ gaudiū ⁊ exultatio in mente: vn̄ dicit (adletandū in leti. gen. t.) .i. de bono de quo gaudet gens tua.ſed gens dyaboli gaudet de malo. Prouer. ij. Letant̉ cummalefecerint ⁊ exultant in rebus peſſimis. bona aūt leticiaꝓrumpit in laudē dei ⁊ ſctōꝝ: vn̄ addit (vt lauderis cū here. t.) Et nota. ꝙ ex viſitatiōe ſanitatis hic ſequut̉ tres fructus. Primꝰ in ſenſu. vn̄ dicit (ad videndū) Scd̓s in mente: vn̄ dicit (ad letandū) Terciꝰ in ore: vn̄ dicit (vt laud.)Item notari pōt ꝙ dicit (electoꝝ: gētis: here.) ꝑ q̄ tria notari poſſunt tria genera hoīm in eccl̓ia electi pn̄t dici milites boni. Exo. xvij. Elige tibi viros ⁊ egreſſus pugna contra amalech. gentes ſunt agricole a genio dicti qꝛ genituris vacant. hereditas ſunt clerici. Eſa. xix. Hereditas meaiſrael. Primi egent ſenſu. Secundi leticia. Tercij laude.¶ Peccauimus cum patribus noſtris: in-iuſte egimus iniquitatem fecimus¶ Scd̓a ꝑs vbi hebreꝰ ꝯuerſus pctā patrū enumerat q̄ fecerūt in egypto ⁊ ſe cū eis peccaſſe cōfitet̉: on̄dit tn̄ eos fuiſſe a dn̄o liberatos. dixerat ſupra (vt lau. cū he. t.) ſꝫ qꝛ viſus ſpūalis ⁊ gratia laudandi amiſſa ꝑ pctm̄ nō recuꝑat̉ſine cōfeſſiōe: vn̄ h̓ cōfitet̉ pctm̄ ſuū ⁊ patrū. Prīo in generali ⁊ poſtea in ſpāli. in generali aūt tripl̓r. Prīo pctm̄ ī ſecū dicit (peccauimꝰ cū pa .n.) .i. imitantes pr̄es nr̄os. Secundo pctm̄ in ꝓximū cū dicit (iniuſte egi.) Tercio pctm̄in deū cum addit (iniqͥtatē feci.) Hier. xvj. q̄ eſt iniquitasnoſtra aūt pctm̄ qd̓ peccauimꝰ ⁊ ſequit̉ ſꝫ ⁊ vos peiꝰ oꝑati eſtis qͣꝫ patres noſtri: ⁊ poſtqͣꝫ confeſſus eſt in generali:ꝯfitet̉ in ſpāli. ⁊ pͥmo pctm̄ ignorantie cum dicit.¶ Patres noſtri in egypto nō intellexerūtmirabilia tua: non fuerunt memores multitudinis miſericordie tue.¶ Nō intel. mi. t.) q̄ multa facta ſunt eis in egypto. Scd̓ocōfitet̉ pctm̄ ingratitudinis dicens (nō fuerūt me. multit.mīe. t.) .i. bn̄ficioꝝ multoꝝ q̄ eis ex miſcd̓ia feciſti in ipſismirabilibꝰ q̄ faciebat dn̄s coram eis in egypto. opus eratintellectu vt cogitarent ad quoꝝ bonoꝝ eternitatē q̄ ꝑ patientiā expectant̉ ꝑ illa tꝑalia deꝰ eos vocaret. memoriaquoqꝫ opus erat in dei mīa vt ſaltē ſi eterna bona nō ītelligerent tꝑaliter acta recolerent ⁊ fidelit̓ p̄ſumerēt ſe ab inimicis liberandos ea quā iam exꝑti fuerant poteſtate ⁊ benignitate ſꝫ nullū hoꝝ fecerūt: ſꝫ cū deberent eſſe patientesintelligendo ꝙ ad eterna bona vocarent̉ impatientes fuerunt: vn̄. iij. cōfitet̉ ⁊ enumerat pctm̄ impatientie dicens.¶ Et irritauerunt aſcendentes in mari: mari rubro:¶ Irritauer̄t deū) .ſ. ip̄i aſcēdētes qͣꝫtū ad ſitū loci (in mare) qd̓ mare (ma. ru.) hͦ factū eſt qn̄ venerūt ad mare rubrum ⁊ videntes ſe coanguſtatos mōtibꝰ ⁊ mari dixerūtmurmurantes forſitan nō erant ſepulchra in egypto. Exodi. xiiij. Dominus aūt miſericors reddidit eis bonum promalo: vnde addit.¶ Et ſaluauit eos propter nomen ſuum: vtnotam faceret potentiam ſuam.¶ Et ſal. eos) nō ꝓpter merita ſua: ſꝫ ꝓpter honorem ipſiushoc eſt qd̓ dicit ꝓpter nomen ſuum glorificandū (⁊ vt notam fa.) poſteris ⁊ pn̄tibus (potentiam ſuā) poſtea oſtendit quomodo ſaluauit eos: ⁊ primo ꝑ diuiſionem marꝭ rubri: vnde dicit.¶ Et increpuit mare rubrum et exiccatumeſt et deduxit eos in abyſſis ſicut ī deſerto¶ Increpuit) .i. ac ſi increparet ip̄m (exiccatuꝫ eſt) quantū ad vias eoꝝ ⁊ diuiſū. Scd̓m in ſaluatiōe eoꝝ fuit ducatus ꝑ colūnā nubis: vn̄ addit (⁊ deduxit eos) ꝑ ducatū angeli (in abyſſis) .i. in ꝓfundo maris (ſi. in deẜ.) .i. ſicut eſſent in via plana ⁊ ficca. qꝛ ibi non erat lutū ſicut ſolet eiſe

Ꝙ oculū intellectꝰ nitidyabolꝰ excecare.

De pctīs hebreoꝝ factꝭegypto.

2

ad