Pſalmus

) .i. nō tm̄ in pn̄ti ꝑ captiuitatē ſꝫ etiā in futuro ꝑ eternaꝫdamnatōnē (tu aūt altiſſimꝰ ineternū dn̄e) xp̄e lꝫ te in momento cōculcauerint: hoc eſt qd̓ alibi dicit. Foderūt antefaciem meā foueam: ⁊ incide. in eam. q. d. voluerunt mihinocere ⁊ tm̄ ſibi nocuerunt qd̓ apertius adhuc declaransſubiungit.¶ Qm̄ ecce inimici tui dn̄e quoniā ecce inimici tui peribunt: ⁊ diſpergent̉ omnes quioperantur iniquitatem.¶ Qm̄ ecce ini. t. ⁊cͣ.) q. d. manifeſta erit vindicta de inimicis tuis iudeis ⁊ bis dicit (inimici) qꝛ fuerūt ei inimici ⁊in vita ⁊ pꝰ mortē (⁊ diſpergent̉ oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē) illā notabilē qua creatore ſuū ad morte ꝑſecuti ſūt: hi diſꝑſi ſunt ꝑ Tytū ⁊ veſpaſianū in vniuerſum mundū.¶ Et exaltabitur ſicut vnicornis cornu meum et ſenectus mea in miſericordia vberi¶ Et exal. cor. m.) .i. xp̄us (ſicut vnicornis) ꝑ cornu qd̓ decarne naſcit̉ ⁊ carne excedit ſignificat̉ bn̄ xp̄s: qͥ de carnenatus carnē exceſſit. qꝛ carnales motꝰ nō habuit nec puhō fuit hic in iudicio exaltabit̉ (ſicut vnicornis ſuꝑ inimcos ſuos) qꝛ iudignabit̉ ꝯͣ eos ⁊ iratꝰ apparebit ⁊ eos conu ſuo ventilabit ⁊ impinget ad penas dicens. Ite maledicti ⁊cͣ. ⁊ tibi qͥ ita loqueris quid faciet dominꝰ: ecce (⁊ ſenectus mea in miſcd̓ia vberi) erit. q. d. ſemꝑ vſqꝫ in ſenectutem .i. vſqꝫ in finē miſerebit̉ mei abundant̉: hoc dicit eccleſia. ⁊ ꝓpter ſpem huius miſericordie.¶ Et deſpexit oculus meus inimicos meos et inſurgentibus in me malignantibusaudiet auris mea.¶ Et deſpe. ocu. me.) .i. vidi eos ⁊ cōtempſi ꝑſecutionē eorū (⁊ ab inſur. in me malignantibꝰ audiet au. m.) q. d. audiā ⁊ nō cōtradicā eoꝝ inſultibꝰ ¶ Moraliter: ẜm glo. p̄duobꝰ modis exponi ⁊ cōtinuari p̄cedenti verſui. vno mōſic: vir inſipiens nō cognoſcet ⁊ ſtultꝰ nō intelli. hec q̄ p̄dixi ⁊ que dicā .ſ. (vt) .i. qualiter (peccatores intereant in ſeculū ſeculi) .i. ineternū (cū) .i. poſtqͣꝫ (exorti fuerint) .i. virere ⁊ florere ceperint (ſicut fenū qd̓ cito areſcit (⁊ apparuerint) quaſi ſuꝑ alios exaltati. ſicut palea ſuꝑ granū inarea: palea em̄ ibi apparet ſuꝑius ⁊ granū occultat̉ inferiꝰ(oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē) he ſunt palee q̄ cōburent̉ igni inextinguibili. Math̓. iij. vel ẜm qd̓ iacet lr̄a pōt legi ⁊ cōtinuari ſic ſtultꝰ nō intelliget: qꝛ ꝓſperitas excecat eū ⁊ ſolvexatio dabit intellectū auditui. vt dicit Eſa. xxviij. hocqd̓ dicit: nō intelliget (cū) .i. eo ꝙ (exorti fuerint pctōres)id ē eis arriſerit mundana ꝓſperitas q̄ lꝫ nunc ſit delectabilis ⁊ florida tn̄ cito in nihilū rediget̉. vn̄ addit (ſil̓itu. feni) de quo ita ſe habere nullꝰ dubitat dicens (ſicut fenūfenū pulcre orit̉: ſed pulcritudo eiꝰ perit cū ſecatū ſiccatEſa. xl. Gl̓ia eius quaſi flos feni: ⁊ poſt vere fenū eſt ppl̓sIac .j. Sicut flos feni tranſibit: exortus eſt em̄ ſol cū ardore ⁊ arefecit fenū ⁊ flos eiꝰ decidit ⁊ decor vultꝰ eius deprijt (⁊) eo ꝙ (apparuerint) .i. in quadā apparentia ⁊ quaquoddā fantaſma fuerint (oēs qͥ ope. ini.) ps. Uidi impiſupexaltatū ⁊ eleū. ſicut ced. libani: ⁊ tranſiui ⁊ ec. nō e. ⁊c̄ͣecce apparentia fantaſtica hūc ſuū errorē ⁊ hanc fantaſticā illuſionē recognoſcēt in fine ⁊ dicent vt d̓r Sap̄. v. Laſati ſumꝰ in via iniqͥtatis ⁊ ꝑditiōis ⁊ ambulauimus viadifficiles. viā aūt dn̄i ignorauimꝰ. ecce ꝙ ſtultꝰ nō intelliget hec. qͥd nobis ꝓfuit ſuꝑbia aut diuitiarū iactantia qͥcōtulit nobis: tranſierūt oīa iſta tanqͣꝫ vmbra ⁊cͣ. ecce trāſtus breuis floris ſeni ⁊ apparentie fantaſtice. adhuc autētollerabile eſſet ſi nihil plus mali haberet mundi gl̓ia niſꝙ cito tranſit: ſꝫ qd̓ peius ⁊ intolerabiliꝰ eſt ducit ad ꝯfuſionē ⁊ mortē eterna. vn̄ addit (vt intereant in ſecuiū ſeculi) .i. ineternū: ⁊ dicit (vt) ergo ne iō oriunt̉ (vt intereantpōt dici (vt) cōſecutiuū ſicut Ro. v. Lex ſubintrauit vt abundaret delictū. psͣ. Deieciſti eos dū alleuarent̉ vl̓ (vt) on̄ſiuū. q. d. p̄cedens ſignū eſt ſubſeq̄ntis: ẜm ꝙ dicit GregoCōtinuꝰ ſucceſſus tꝑaliū eterne damnatiōis eſt indiciū vletiā (vt) cauſatiuū. ſicut d̓r Iob. xiiij. Roboraſti eū paulu

lum vt in ꝑpetuū tranſiret. Iob. xiiij. Eleuati ſunt ad modicū ⁊ nō ſubſiſtent. illi dico interibūt (tu aūt altiſſimꝰ es īeternū dn̄e). q. d. tu nō corrues in mortē cū eis. ergo qͥ nōvult in mortē eternā corruere tibi adhereat tibi appropinquet. adbereat ꝑ charitate. appropinquet ꝑ humilitatē. altiſſimo em̄ nō appropinquat hō niſi ꝑ humilitatē: ⁊ quantomagis ſe in hoc mundo exaltat: tanto magis ſe a deo altiſſimo elōgat. Lu. xvj. Quia qd̓ hoībꝰ altū eſt: abominatio eſt apud deū. psͣ. Alta a longe cog. vel aliter ꝑtim de p̄ſenti ꝑtim de futuro poteſt legi ſtultus nō intelliget hec .ſ.(cū exorti fue. pec. ſicut fenū) in p̄ſenti oīno ſicut p̄lectumeſt ⁊ apparuerint in iudicio futuro (oēs qͥ ope. iniqͥ.) ad hͦdico apparuerint (vt intereant in ſeculū ſeculi) ſicut boniapparebunt vt viuant in ſeculū ſeculi. tūc pͥmo apparebitde malis qͥd erūt ſicut de ſcīs d̓r. j. Io. iij. Nōdū apparetqͥd erimꝰ. de hac em̄ apparitione. ij. Coꝝ. v. Oportet nosmanifeſtari an̄ tribunal iudicis vt recipiat vnuſqͥſqꝫ ꝓpriacorꝑis ꝓut geſſit ſiue bonum ſiue malū .ſ. mali malū ⁊ boni bonum. vn̄ poſt damnationē maloꝝ ꝓpter bonos ſubdit (tu aūt altiſſimus ineter. dn̄e) ⁊ boni ſil̓r qꝛ dicit. j. Io.iij. nōdū apparet qͥd erimus: ſcimꝰ aūt qm̄ cum apparuerit ſimiles eī erimus ⁊ ꝓbat ꝯn̄ter ꝙ mali interibunt dicēs(qm̄ ecce) in ꝓximo ⁊ in euidente (inimici.t. dn̄e qm̄ ecceinimi. t. peribunt) bis dicit (inimici) ꝓpter duplicit̓ inimicos. om̄is em̄ peccator inimicus eſt. ſꝫ qͥ peccant ꝯͣ naturādupliciter ſunt inimici. qꝛ duplici legi dei ꝯͣdicunt poſitiue .ſ. ⁊ naturali. tales om̄s peribunt. vt dicit̉ .j. Corinth̓. v.Nolite errare neqꝫ fornicarij neqꝫ ydolis ſeruientes: neqꝫadulteri. neqꝫ molles neqꝫ maſculoꝝ cōcubitores regnuꝫdei poſſidebunt.¶ Item diuerſa genera peccatoꝝ dicunt̉ inimici.¶ Mundani. Iac. iiij. Amicicia huiꝰ mundi inimica ē d̓o lˡim¶ Suꝑbi. ps. ſuꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt aſcendit ſꝑ.¶ Auari. Amos. v. hoſtes iuſti accipientes munus.¶ Luxurioſi ⁊ guloſi. Phil̓. iij. Iinimicus crucis xp̄i. quorum deus venier eſt.¶ Perſecutores ſanctoꝝ. Deut̓. vj. inimicus ero inimicistuis. Eſa. lxiij. Afflixerunū ſpiritumſancti eius ⁊ cōuerſuseſt eis in inimicum.¶ Idolatrie. Eſa. lxiiij. Utinā dirumꝑes celos ⁊ deſcenderes ⁊ poſt vt notū fieret nomē tuū inimicis tuis.¶ Quicūqꝫ peccatores. Ro. v. Cū inimici eſſemꝰ recōciliati ſumus deo (⁊ diſpergent̉) .i. a numero ſanctoꝝ ſeperabunt̉ (oēs) nullo excepto (q̄ oꝑant̉ iniqͥtatē) Math. vij.tunc ꝯfitebor eis. qꝛ nunqͣꝫ noui vos: diſcedite a me qͥ operamini iniqͥtatē: ꝓpter hoc ergo nō eſt ꝓſperitas maloruꝫq̄ tam care emit̉. vn̄ psͣ. Noli emulari in eo qͥ ꝓſperat̉ invia ſua: noli emulari vt maligneris. qm̄ q̄ malignant̉ ext̓minabunt̉ ⁊ ibidem ſubiungit de premio patientie ſctōꝝdicens ſuſtinentes aūt dominū ipſi here. t. ſil̓r ⁊ hic ſubiūgit de illo p̄mio dicēs (⁊ exaltabit̉ ſicut vnicornis cor. m.)q. d. nō murmuro nō doleo ſi in mundo premor (qꝛ tūc exaltabit̉ cornu. m.) ptās ⁊ dignitas: ⁊ bn̄ dicit (ſicut vnicornis) qꝛ nullꝰ exaltabit̉ niſi fuerit de vnitate eccl̓ie. j. Co. ix.Om̄s qͥ in ſtadio ſunt om̄s qͥdem currunt. ſꝫ vnꝰ accipietbrauiū .i. qͥ eſt de vnitate eccl̓ie (⁊ ſenectꝰ. m.) .i. nouiſſimames) in miſcd̓ia vberi) .i. in vbertate celeſtis patrie quamex miſcd̓ia dabit mihi dn̄s. psͣ. inebriabunt̉ ab vbertate domus. t. ⁊ lꝫ in exitu inſidient̉ mihi demones: ſicut ⁊ ſanctomartino (tn̄ deſpexit) .i. deſpiciet (oculus meꝰ) iā vidensxp̄m occurrente mihi (inimicos. m.) .i. demones (⁊ inſurgentibꝰ in me malignantibꝰ) demonibꝰ vt ſaltem me terreant (audiet au. m.) qͥd illud Math̓. xxv. intra in gaudium dn̄i. t. ps. ab auditione ma. nō ti. vel de pn̄ti pōt legi totū ab illo loco (qm̄ ecce inimici. t. do. qm̄ ec. ini. t. pi) pereunt em̄ pctōres. qꝛ a vero eſſe recedunt ⁊ fiunt ſocij eiꝰ quinō eſt Iob. xv: Et (diſpergunt̉ omnes qui ope. iniquita.)Eze. v. Terciam ꝑtem tuam in omnē ventū diſpergaꝫ ⁊cͣTercia ꝑs anime eſt vis concupiſcipibilis hic diſpergiturin omnē ventum tentationis. diſpergit̉ etiā ad paleas egypti: Exo. v. Ad ventum inanis glorie ad latebras luxurie(⁊ exaltabit̉ ſicut vnicornis cor. m.) cornu quo impetit̉ ⁊

Moral̓r.

10

a1

Diuerſa guͣapctōꝝ dicūt̉inimici.