CCXIXOctuageſimū ſoctauus

CCXIX

putent̉ impleri (tu repuliſti) dauid a regno ꝑ abſalonemij. Reg. xvij. (⁊ deſpexiſti) ꝑ ſemei qui ꝓijciebat lutū ꝯtraillum: ⁊ tn̄ (xp̄m tuū) filiū nō abſtuliſti: ſꝫ (diſtuliſti) et ſimanet qd̓ ꝓmiſiſti: nō tn̄ in illo dauid implēdū. vn̄ ſequit̉¶ Auertiſti teſtamentum ſerui tui: ꝓphanaſti in terra ſanctuarium eius.¶ Auertiſti teſta. ſer. tui) .i. ꝓmiſſa iudeis ad gentes tranſtuliſti. ẜm illud Eſa. ix. Verbū miſit dn̄s in Iacob ⁊ cecidit in iſrl̓: vel de deſtructōe oīmoda legit̉ (auertiſti teſt. ſerui tui) .i. deſtruxiſti vetus teſtm̄ qd̓ factū erat ſeruo. nō em̄regnū vel ſacerdotium vel altare vel ſacrificiū vel (teſtm̄ſerui tui) .i. moyſi. de qͦ dicit Hed̓. iij. Erat autē moyſes fidelis famulus in domo dn̄i: poſtea agit de deſtructōe templi dicēs (ꝓphanaſti) .i. ꝓphanari ꝑmiſiſti (in terra) deiectum (ſanctuariū eius) .i. templū dauid: qd̓ dr̄ eſſe dauideo ꝙ p̄parauit materiā eius: vt hr̄. j. Paral̓. xxv. Hec aūtꝓphanatio facta fuit ꝑ Tytū ⁊ veſpaſianū nec hͦ ſolū feciſti: ſꝫ ⁊ angelorū cuſtodiā ab eis amouiſti: hͦ eſt qd̓ ſequit̉¶ Deſtruxiſti om̄es ſepes eius: poſuiſti firmamentum eius formidinem.¶ Deſtruxiſti oēs ſepes eius) .i. cuſtodiā angelorū amouiſti quibus qͣſi ſepe claudebant̉: hac ſepe amota timor merito inuaſit eos: vn̄ addit (poſui. firma. eius for.) .i. illudqd̓ prius erat ꝓ firmamēto vt diuitias ⁊ talia factū eſt illis ad timorē: vel ẜm glo. illud in qͦ prius firmi ⁊ inexpunabiles erāt: mō timebāt ꝓ culpā ſua ẜm deū: ꝯfirmati eterant cum ſub iuda machabeo fugarēt decē milia: nec eſtmirum ſi timeāt: qꝛ ſequit̉ ꝙ.¶ Diripuerunt eum oēs tranſeuntes: viaꝫjfactus eſt opprobrium vicinis ſuis.¶ Diripuerūt eum) dauid .i. ppl̓m iudaicū ꝑ mundū diſiſum (oēs tranſeuntes viam) ad lr̄am: qꝛ oēs ꝯcutiunt e⁊ impellunt eos qn̄ obuiāt eis: vel de eorū dep̄datōne pōlegi qua a principibus ⁊ bedellis diripiunt̉ ⁊ expoliant̉: iudei em̄ mō facti ſunt ſpongie ⁊ ſanguiſſuge regū ⁊ principum vt cum collegerint ſuggētes ſanguinē pauperū euomant eis collecta ⁊ hͦ ꝓceſſit ex auaricia principū: potiusem̄ eijcere ſordes ⁊ mūdare plateas deberēt iudei qͣꝫ pauperes xp̄ianos vſuris ⁊ calumnijs opprimere cū in figura huius officij olim ſeruierint in egypto in luto ⁊ laterepalea: nec tm̄ in factis ſuſtinēt iniuria: ſꝫ ⁊ in verbis: vn̄ acdit) factus eſt opprobriuꝫ vicinis ſuis) Ezech̓. xxij. Decte opprobriū gentibus ⁊ irriſionē vniuerſis terris: poſteaddit qd̓ grauiꝰ eſt .ſ. ꝙ inimici eoꝝ potētes ſūt: vn̄ addit.¶ Exaltaſti dexteram deprimentium eum:letificaſti omnes inimicos eius.¶ Exaltaſti dexterā depri. eū) vt primo Tyti ⁊ veſpaſianitandē aliorū oīm inimicoꝝ: ⁊ ꝑ hͦ (letificaſti oēs inimicoseius) Tren̄ .j. Oēs inimici mei audierūt malū meū letatſunt: qꝛ tu feciſti: ad hͦ aūt aliqd̓ eſſet remediū ſi cōtra fortes inimicos: ⁊ ipſi fortes eſſent ⁊ adiutoriū a fortibus haberēt: ſꝫ hoc remouet cum ſubiungit.¶ Auertiſti adiutorium gladij eius: ⁊ nones auxiliatus ei in bello.¶ Auertiſti ad. gla. eius) vt .ſ. gladio pugnādo non poſſitſe defendere: ⁊ tu qui fortis es qui ſolebas illū ppl̓m adiuuare (nō es auxiliatus ei in bello) vn̄ ab inimicis victus ēeſt ⁊ captiuus: ⁊ qd̓ inter oīa peius eſt ⁊ miſerabilius cuꝫꝑ hec flagella ſe deberēt emēdare inde deteriorati ſunt: vnde addit.¶ Deſtruxiſti eum ab emundationē: et ſedēeius in terra colliſiſti.¶ Deſtruxiſti eū ab emū.) .i. cum eū flagellares vt emundaret̉ nō eſt mūdatus: qꝛ fidē hr̄e noluit qua mūdant̉ corda. Un̄ Act̉. xv. Fide purificās corda eoꝝ: poſt hͦ ſequit̉deſtructio regni: vn̄ dicit (⁊ ſedē eius in terra colliſiſti) .i.regnū eius deſtruxiſti vt iam nō ſit aliquis rex vel pͥncepsin ppl̓o illo: ⁊ loquit̉ de illo ſicut de vaſe fictili qd̓ cū volumus oīno ꝯfringere ad terrā collidimus ⁊ ꝓijcimus nec

ſolum deſtructum eſt in fine regnum. ſꝫ deſtructio eius accelerata ꝓpter pctā eorum: vn̄ addit.¶ Minoraſti dies temporis eius perfudiſti eum confuſione.¶ Minoraſti dies tꝑis eius) quibus ſe regnaturos putabāt: ⁊ etiā qͥbꝰ regnaſſent niſi a dei ſeruitio receſſiſſēt: vltimū eſt vilitas eoꝝ ⁊ ꝯfuſio: vn̄ ſubiūgit (ꝑfudiſti eū ꝯfuſione) pōt aūt totū exponi de xp̄o ⁊ de eccleſia allegorice ſic(tu ꝟo repuliſti). q. d. eccleſia dn̄e iuraſti ſemen dauid .i.xp̄i ineternū duraturū: ſꝫ nunc (repuliſti xp̄m tuū) .i. patibulo expoſuiſti: vl̓ (xp̄m) .i. corpus xp̄i myſtirū .ſ. eccleſiā(repuliſti) .i. videris repuliſſe: vn̄ videris ꝯtrarius ꝓmſſioni tue: hͦ repulſio eſt ꝑſecutio eccleſie q̄ maxime erat inpͥmitiua eccleſia. ⁊ erit in finali qn̄ charitas multoꝝ refrigeſcet tꝑe .ſ. antixp̄i (⁊ deſpexiſti) in deſpectuꝫ dediſti ip̄mxp̄m ⁊ eccleſiā Eſa. liij. Uidimus eū ⁊ nō erat aſpectus: ⁊deſiderauimus eū virū deſpectū (⁊ diſtuliſti) aduentū eiꝰad iudiciū qd̓ petit eccleſia vt ſic a laboribus ⁊ erumnis liberet̉ (auertiſti teſt. ſer. tui) .i. ꝓmiſſionē quā ei feceras videris auertiſſe (ꝓphanaſti in terra) .i. ꝓphanaſſe videris.(ſanctuariū eius) .i. ſctōs in qͥbus habitat qͥ a mūdo prophani reputant̉ (deſtruxiſti oēs ſepes eiꝰ) .i. apl̓os ⁊ martyres qͥbus corpus xp̄i qd̓ eſt eccleſia claudebat̉ ⁊ defendebat̉ videbaris deſtruere dū occidebant̉ a tyrannis (poſuiſti firmamen. eius for.) qn̄ apl̓i qui eccleſiam ꝯfirmaredebebāt timore victi fugerūt ⁊ abierūt in ſua in paſſionedn̄i. Un̄ dr̄ Math̓. xxvj. Tūc diſcipuli oēs relicto eo fugerunt. hoc aūt maxime de petro exponendū eſt qui erat fumamentū eccleſie ⁊ fundamentū. Un̄ dixit ei dn̄s Math̓xxv. Tu es petrus ⁊ ſuꝑ hanc petram edifi. ec. meā. ⁊ Luce. xxij. Et tu aliqn̄ ꝯuerſus ꝯfirma frēs tuos: hoc (firmamentū poſuit dn̄s) .i. poni ꝑmiſit (formidinē) qn̄ ad vocēancille formidans dn̄m negauit: ſꝫ bn̄ dicit (poſuiſti) quiahoc nō fuit niſi ad tp̄s quaſi falſa poſitio q̄ fit cā exercitationis: ſic dn̄s fecit falſam poſitionē petro vt exercitaret̉⁊ ſuam cognoſceret infirmitatē: dn̄s aūt dixit cedat tp̄ushuius poſitōis qn̄ induit eum virtute ex alto: vt ꝓmiſeratLuce in fi. Qn̄ verbo dn̄i celi firmati ſunt: ⁊ ſpū oris eiusoīs virtus eoruꝫ (diripuerūt eū) detrahētes ei (oēs tranſeuntes ꝑ viam) ẜm ꝙ dr̄ Math̓. xxvij. Pretereūtes blaſphemabāt eum. mo. ca. ſua dicētes. Uah qui deſtruis tēplum dei ⁊cͣ. (tu es opprobriū vicinis nr̄is) vel (ſuis) ſcꝫiudeis qui dicebāt ei vt ibidem Math̓. xvij. dr̄. Alios ſaluos fecit ſeip̄m nō pōt ſaluum facere: ſi rex iſrl̓ eſt deſcendat nunc de cruce ⁊ cre. ei (exaltaſti dexteram deprimentium eum.) Unde dixit pylato Ioh̓. xix. Nō haberes poteſtatem aduer. me vllam: niſi tibi data eſſet deſuꝑ (letificaſti omnes inimicos eius) .ſ. iudeos qui de eiꝰ morte letati ſunt (auertiſti adiu. gla. eius) qn̄ reſpuit adiutoriumgladij dicēs Petro Ioh̓. xviij. Mitte gladium tuū in vaginam: vel de gladio p̄dicatōis loquit̉ cuius adiutoriumauertit deus a xp̄o in paſſione: qꝛ tunc nō p̄ualuit eius p̄dicatio (⁊ nō es auxiliatus ei in bello) vt .ſ. eum morti ſb̓traheres. ſꝫ tormētis expoſuiſti: vn̄ ipſe dicebat Mattheixxvij. Helyhelylamazabatani: hoc eſt deus meus vt qͥdme dereliquiſti (deſtruxiſti eum ab emūdatiōe) .i. vt nosa pctō mūdares ip̄m morti tradidiſti: hoc eſt qd̓ dicit ipſepater Eſa. liij. Propter ſcelus ppl̓i mei ꝑcuſſi eum (et ſedem eius in terra colliſiſti) .i. nō dediſti ei regnū in terra:Un̄ dixit Ioh̓. xviij. Regnū meū nō eſt de hͦ mundo (minoraſti dies tꝑis eius) qꝛ nō multū vixit ſuꝑ terrā (ꝑfudiſti eum ꝯfuſione) in flagellis ⁊ ſputis iudeorū in ignominioſa morte crucis. Moral̓r (tu ꝟo repuliſti) ſupra indu­ Moxerat deū patrē dicentē de beata virgine ꝙ erat ī ꝯſpectu quōdei ⁊ orabat ⁊ teſtis erat ꝓ hoībus: ſꝫ poſſet aliquis nimis pellip̄ſumeret ſaluari: vn̄ dicit hic (tu ꝟo repuliſti) quoſdā ſcꝫ bitiop̄ſumere in auxilio beate virginis vt in pctīs manēs ꝑ eā oſoseos qui nolunt penitere: nō aūt dicit quem vel qͦs repellit digndn̄s: vn̄ relinquit ꝙ plures repellit dn̄s. repellit em̄ curio obtiſos ſcrutatores a veritate vidēda ⁊ ambicioſos a dignitate obtinēda. De primo Prouer. v. Perſcrutator maie. oppri. a gloria. De ſcd̓o Leui. xxj. Omnis qui habuerit ma-

E iij

40

Moralitquō deꝰ repellit curioſos ⁊ ambitioſos adignitateobtinenda

Allegoricede xp̄o ⁊ deeccleſia.