Pſalmus
oderunt me ⁊ confundantur: qm̄ tu dn̄e adiuuiſti me ⁊ conſolatus es me.¶ Fac me. ſi. ī bo.) i. fac me reſurge̓ qd̓ erit (ſignū ī bono.i. ad vtilitatē mēbroꝝ meoꝝ. xp̄i .n. reſurrectio ſignū ē noſtre reſurrectiōis. ⁊ cā eiuſdē. vn̄. j. Coꝝ. xv. ſi xp̄s reſurrexit et nos reſurgemꝰ ⁊ bn̄ dicit (mecū) qꝛ etiā filiꝰ vt deusſe ſuſcitauit cū pr̄e ⁊ hoc mihi facias (vt videāt qͥ oderūtme) iudei (et ꝯfundāt̉) hoc ſalubrit̓ ſi volūt: vel ſi hoc nalūt in futuro iudicio ꝯfundant̉ dānabilit̓ qͥd videāt vl̓re ꝯfundant̉ (qm̄ tu dn̄e) pr̄ (adiuuiſti me) in paſſiōe (etꝯſolatꝰ es me) in reſurrectiōe. Moraliter. ſicut iudei īſurexerūt ꝯͣ xp̄m ſic hodie multi ꝯͣ eū volētes ꝑde̓ corpus ēqd̓ ē eccl̓ia ⁊ ſicut illi fuerunt iudei ⁊ xp̄o ẜm carnē ꝓximſic iſti ſunt clerici ⁊ canonici ⁊ ī xp̄i pr̄imonio ſucceſſore:de qͥhus p̄t mō dice̓ xp̄s (deꝰ iniqͥ inſur. ſuꝑ me.) .i. ꝯͣ ꝟitatē ⁊ ꝯͣ bonos electos vl̓ p̄latos in eccleſijs ſicut chore ⁊ ciplices ſui dathā et abyro. alijqꝫ filioꝝ iſrl̓. ccl. viri ꝓceretſynagoge ⁊ qͥ tꝑe ꝯcilij ꝑ noīa vocabāt̉. ꝯͣ moyſen ⁊ aarinſurrexerūt. ſicut dr̄ Nue. xvj. cui dixit moy. ibidē iccirad ſe fecit accede̓ dn̄s te ⁊ oēs frēs tuos filios leui. vt voetiā ſacerdotiū vēdicetꝭ ⁊ oīs globꝰ tuꝰ ſtet ꝯͣ dn̄m. qͥd ēaaron vt murmuretꝭ ꝯͣ eū. q. d. iō ne fecit te dn̄s canonicivt turbares eccleſiā eiꝰ et tibi p̄lationē vēdicares ⁊ faciascolligatōes iniquoꝝ q̄ t. adhereāt vt te ep̄m faciāt: ſꝫ qꝛ hꝰcolligatiōes ⁊ ꝑturbatiōes nō faciūt niſi potentes gn̄e veſcīa vel diuitijs. vn̄ ſeqͥt̉ (⁊ ſy. po. q̄ſi. aīam me.) aīa q̄ p̄ſdet corꝑi p̄latio ē in eccl̓ia. de qua mō p̄t dice̓ xp̄s illd̓ Ire. xij. dedi dilectā animā meā ī manu inimicoꝝ eiꝰ Deūxij. Nō debes animā comede̓ cū carnibꝰ .i. p̄lationē apptoͣ cū ſis carnalis (⁊ nō ꝓpo. te in ꝯſpectu ſuo) qꝛ tales nōambiūt p̄lationes vel diſſenſiones faciūt ꝓpter zelū deiꝓpter lucrū vel gloriā vl̓ qn̄qꝫ ꝓpter inuidia ne .ſ. alij ꝓmoueant̉: ⁊ cū hoc faciūt nō ꝓponūt deū in conſpectu ſuo: qꝛeiꝰ timorē ⁊ amorē abijciūt a ſe psͣ. nō eſt timor dei an̄ ocu.e. inqͥnate ſūt vie il. in oī tꝑe. Et p̄t totū exponi vſqꝫ ī fineꝫꝯͣ tales. vn̄ dicit (⁊ tu dn̄e deꝰ) ⁊cͣ. (reſpice ī me) .i. ī corꝑemeo eccl̓ia reſpectu mīe: de qͦ Sap̄. iiij. gr̄a dei ⁊ mīa in ſāctos eiꝰ ⁊ reſpectꝰ ſuꝑ electos illiꝰ (et miſere̓ mei) liberāsme a manibꝰ iſtoꝝ inimicoꝝ (da imperiuꝫ) .i. p̄lationē ec.cleſie (puero t.) .i. hoī ſancto qͥ ſit filiꝰ tuꝰ. ꝑ gr̄am ⁊ ẜuustuꝰ ꝑ obediētiā. Math̓. xij. ecce puer meꝰ que elegi ⁊cͣ. (eſaluū fac fi. an. t.) .i. bonū p̄latū vl̓ electū filiū eccl̓ie ſaluifac .ſ. ne caſſet̉ eoꝝ ꝯtētionibꝰ (ſac mecū ſignū in bono.i. in ſpū ſancto ⁊ ſic loquit̉ filiꝰ ad patrē de ſpū ſancto vttota trinitas ſignāter on̄dat qͥs dignꝰ ē ep̄atu ⁊ p̄latione.vn̄ dicit (fac) tu pr̄ (mecū) qͥ ſum filiꝰ tuꝰ (ſignū) pr̄ facitſignū cū ī hoīe eccleſiaſtico potentiā on̄dit qn̄ .ſ. on̄dit potentē in oꝑe et ẜmone ſicut dr̄ Luce. xxiiij. de ieſu nazareno qͥ fuit vir ꝓph̓a potēs in oꝑe et ẜmone et hoc p̄lato eſtneceſſariū. filius on̄dit ſignū ꝑ ſapientiaꝫ. qn̄ ē hō ſapiensqd̓ neceſſariū ē ſil̓r p̄lato: ſpūſſanctꝰ facit ſignū dādo bengnitatē q̄ ſil̓r ei neceſſaria ē. vn̄ de hijs duobꝰ Math. x. d.xit dn̄s illis qͦs faciebat p̄latos eccleſie eſtotē prudētes ſicut ẜpē. ⁊ ſim. ſicut co. ſic̄ gͦ dicit xp̄s ⁊ orat vt ī electꝭ ſuisfaciat pr̄ ⁊ fi. ⁊ ſ .ſ. ſignū euidēs iſtud triplex vt appareātdigni p̄latiōe (vt videāt) inqͦt. qͥ (me oderūt) .ſ. ſuꝑbi eambitioſi qͦꝝ ſuꝑbia aſcēdit ſꝑ. ⁊ ꝯfundant̉ ſi ſe tā probatis virꝭ opponāt (qm̄ tu dn̄e adiu. ⁊cͣ) .i. corpꝰ meū eccleſiā quā adinuāt ⁊ ꝯſolat̉ dn̄s cū ei bonū p̄latū dat qͥ eamꝑ potentiā p̄dictā defendat ꝑ ſapientiā tegat ⁊ inſtruatbenignitate ꝯſolet̉. Itē in ꝑſona viri iuſti poteſt totū leg(deus iniqͥ.) .i. demones (inſurrexerūt ſuꝑ me) oppͥmenes metentationibꝰ multꝭ. Nec ſolū ꝑ ſe inſurrexerūt: ſecabuerūt homines adiutores ⁊ mīſtros. vn̄ ſequit̉ ⁊ ſyn. potentiū ſiue pͥncipū: ſiue p̄latoꝝ: ſiue quoꝝcūqꝫ diui(queſierūt aīam me.) ſicut canes venatici dyaboli qͥ q̄rūt ei feras .ſ. aīas quas ip̄e venat̉: ſꝫ ip̄i nō poſſent dicereſicut paulus qͥ querebat aīas vt dr̄. ij. Coꝝ. xij. Nō q̄ro q̄veſtra ſunt ſꝫ vos. vn̄ ꝯͣ hoc addit (⁊ nō ꝓpo. te in ꝯſpectuſ.) q. d. q̄ſierūt aīam nō vt afferrēt. tibi ſicut paulꝰ: ſꝫ vt auferrēt a te ſicut Saulus. idē dictū ē ſupra qm̄ alieni inſur
re. aduer. me ⁊ for. q̄. a. m. ⁊ nō ꝓpo. deū an̄ cō. ſu. ꝯͣ ꝑſecutionē aūt demonū ⁊ etiā hoīm nō ē viro iuſto refugiū niſideus. vn̄. ij. Para. xx. cū ignoremꝰ qͥd agē̓ debeamꝰ hͦ ſolūhabemꝰ reſidui vt ad te oculos nr̄os dirigamꝰ. iō h̓ ꝯuertit ſe vir iuſtus ad dep̄candū deū. ⁊ dicit (⁊ tu dn̄e deus)⁊cͣ. ⁊ ponit ſeptē dei noīa iuxta ſeptē actus eiꝰ ⁊ ẜm diuerſos ſtatus hoīm ꝑ q̄ noīa deū ꝯmendās. ſibi captat eiꝰ beniuolentiā dicit ergo (⁊ tu dn̄e) dn̄s ē hijs qͥ ei ẜuiūt et abomnibꝰ q̄rit ſeruiciū. Leui. xix. Ego dn̄s cui .ſ. ſeruiendū ēEſa. lx. gens ⁊ regnū qd̓ nō ſeruierit tibi ꝑibit multi auteꝫpenitus nolūt ẜuire. de qͥbus dr̄. dixiſti nō ſeruiā. alij autēvident̉ ẜuire: ſꝫ deprauāt ẜuiciū ꝑ prauā intētionē vt ypocrite. Col. iij. nō ad oculū ẜuiētes ⁊ poſt pauca quodcūqꝫfacitis ex animo oꝑamini. ſicut dn̄o ⁊ nō hoībus ẜꝫuiētes.Eſa. xlix. ẜuus meꝰ es tu iſrl̓ qꝛ in te gloriabor. iſrl̓ ē ille. cuius intētio videt deū in oībus oꝑbus ſuis (deus) hijs qͥcolūt. Eſa. xix. cognoſcēt egyptij dn̄ꝫ ⁊ colēt illū mō iſraelte nō colūt euꝫ .ſ. clerici: ſꝫ fingūt deos nouos (miſerator)Math̓. v. qui ſolē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊cͣ. pōmiſerationes eius ſuꝑ oīa oꝑa eius (⁊ miſericors) miſerꝭ.i. miſeriā ſuā fatentibꝰ ex corde ſubuenit. Prouerb. xiiij.cor qd̓ nouit amaritudinē aīe ſue in gaudio illius non miſcebit̉ extraneus (patiēs) pctōribus diu expectās eos adpenitentiā. Eſa. xxx. expectat dn̄s vt miſereatur noſtri (etmulte miſcd̓ie) in retributiōe p̄miandis. Eſai. lxiiij. Oculus nō vidit deus abſqꝫ te q̄ p̄paraſti expectātibus te (etverax) puniēdis. Roma. iij. Eſt aūt deꝰ verax oīs aūt hōmendax (tu) ergo (on̄e) qͥ talis es (reſpice in me) .i. reſpice iteꝝ vide. Primo creaturā tuā. Scd̓o creaturā ⁊ p̄ciuꝫſanguinis tui. Itē īdigentiā m. vide oculo miſcd̓ie vt ſuppleaſ. penā vt tollas psͣ. vide humilitatē meā ⁊ la. meū ⁊c̄.Treno .j. vide dn̄e qm̄ tribulor (⁊ miſerere mei) reſpectuqͥ ē cognitiōis ⁊ ſeqͥtur miſcd̓iam oꝑationis. Exod̓. xxxiij.teip̄m noui ex noīe. ⁊ poſt pauca ego on̄dam tibi om̄e bonū (da imperiū puero tu.) .ſ. vt ratio imꝑet ſenſualitati ⁊ſpūs carni. Prouerbio. xx. rex qͥ ſedet in ſolio iudicij diſſipat om̄e malū intuitu ſuo. Nota ꝙ reſpectus dei dat fidēmiſcd̓ia vero eius dat ſpem. imperij datio dat charitateꝫq̄ ē iunctio qͣ iungimur ī reges .j. Ioh̓. ij. vnctionē hēmꝰ aſancto ⁊ de hijs ſeqͥt̉ ſalꝰ: vn̄ ſequit̉ (ſaluū fac fi. an. tueſcꝫ eccleſie q̄ hijs tribus ꝟtutibus pollet: ſꝫ qꝛ hec ad ꝓpriāſalutē ꝑtinent. ⁊ hō iuſtus nō tm̄ ꝓpriā: ſꝫ ⁊ alienā ſalutemdebet querere. ideo addit (ſac mecū ſignū in bo.) vt .ſ. proximi vidētes ſigna edificent̉ (⁊ vt videāt qͥ oderunt me)ſcꝫ mali homīes (⁊ ꝯfundant̉) bona cōfuſioue que adducit gloriā. Eccl̓i. iiij. (qm̄ tu dn̄e adiu. me.) dans mihi ꝟtutes neceſſarias ad ſalutē (⁊ cōſolatus es me) faciēdo ſigͣꝑ me: q̄ alios ꝯuertant ẜm qd̓ dicit Apoſto. jͣ. Theſſal̓. ijq̄ ē em̄ noſtra ſpes: aut gaudiuꝫ: aut corona glorie. nonnevos ante dn̄m noſtrū ih̓m xp̄m vel ſic (adiuuiſti me) ī bonis faciēdis (⁊ cōſolatus es me) in malis ꝑferēdis. Eccl̓ilj. qm̄ adiutor ⁊ ꝓtector factus es mihi ⁊cͣ. Et notandumꝙ hic tangunt̉ quinqꝫ que facit dn̄s circa ſuos .ſ. ſignatiodemōſtratio: cōfuſio: opitulatio: cōſolatio: dn̄s em̄ primoſignat ſuos Ephe. j. Signati eſtis ſpū ꝓmiſſionis ſancto.Inde ſequit̉ demoſtratio qꝛ ꝑ hoc ſunt ſpectabiles .j. Paral̓. ij. Feciſti me ſpectabilē ſuꝑ oēs homines. ex hoc ſeqͥt̉confuſio demonū ⁊ malignoꝝ hominū. Mich̓. vij. Educet me in lucē. aſpiciet me inimica mea ⁊ oꝑietur cōfuſione: ſꝫ quia tūc inſurgūt ip̄i demones ⁊ mali homines contra talē hominē neceſſariū ē. Quarto adiutoriū dei ad bonū agendū ⁊ Quinto conſolatio ad moleſtias perferendas. vn̄ dicebat Apoſt. ij. Coꝝ. j. Benedictus deus pr̄ miſericordiaꝝ ⁊ deus totius ꝯſolationis qui cōſo. nos ī omni tribu .n. Ecōtra facit dyabolꝰ hoc eodē ordine. Primoſignat ſuos ſigno ſuo qd̓ eſt ſuperbia. Apo. xiij. faciet oēshabere characterē beſtie .i. ſuperbiaꝫ que eſt ſignū ⁊ ymago dyaboli. Secūdo ponit eos in latebris vt liberius peccato intendāt. latebras em̄ querūt heretici ⁊ luxurioſi ⁊ fures ⁊ hmōi Eph̓. v. Nolite cōmunicare oꝑibus infructuſis tenebraꝝ magis aūt redarguite que em̄ in occulto fiūtab eis turpe eſt dicere. Iob. xxiiij. Oculus adulteri obſer
Moraliterin ꝑſona xp̄iꝯͣ malos clericos.
Moralit̓ īꝑſona inſti viri
MSeptē noīadei ẜm ſpetēactus eius.
Quīqꝫ q̄ facit̓dn̄s circa ſuoſet econuerſodyabolus.