Pſalmus
Coꝝ. iiij. Habemus theſaurū iſtū in vaſis fictilibus. Itēvt pupillā. Psͣ. Cuſtodi me vt pupillā oc. Zach̓. ij. Qutangit vos tangit pupilā oculi mei. Itē vt ſacrificiū Gen̄.xv. Deſcendebāt volucres ſuꝑ cadauera: ⁊ abigebat easabrahā .i. deus vel p̄latus vel rō. Itē vt tuū crucifixū Gal̓.vlt̓. Mihi mūdus crucifixus eſt ⁊ ego mūdo. ij. Reg. xxj.Dent̉ ſeptē viri de filijs eius vt crucifigamus eos dn̄o ingabaa. ⁊ poſtea ſequit̉ ꝙ illi ſeptē in monte corā dn̄o crucifixi ſūt ⁊ reſpha nō dimiſit aues lacerare eos ꝑ diē neqꝫbeſtias ꝑ noctē. Septē illi crucifixi ſignificāt oēs qͥ carneſuā crucifixerūt cū vicijs ⁊ ꝯcupiſcentijs. ſicut dr̄ Gal̓. v.Reſpha velox interp̄tat̉: vel currēs ⁊ ſignificat xp̄i ꝓuidētiam vel ipſius hoīs prudentiaꝫ q̄ a ſic crucifixis effugaaues elatōis in die ꝓſperitatis ⁊ beſtias triſticie in nocteaduerſitatis (qm̄ ſanctus ſum) Nota ꝙ ſanctus multismodis dr̄. Dicit̉ em̄.y ¶ Sctīficās vel venerabilis ſine terra Lu. j ſan. nomē ei¶ Legitimus. j. Coꝝ. vij. Nunc aūt ⁊ filij vri ſancti ſunt.¶ Iniciatus ſacr̄is .j. Pet̓. ij. Gens ſctā ppl̓s acquiſitōis¶ Mundus Leui. xj. Sancti eritis qꝛ ego ſanctus ſum.¶ Caſtus. j. Reg. xj. Fuerūt vaſa puerorum ſancta.¶ Firmus Leui. xxj. Sancti eritis dn̄o.¶ Sanguine tactus Heb̓. ix. Oīa pene in ſanguīe ẜm legēmūdant̉. ⁊ ſupra. ſanguis vitule aſꝑſus inqͥnatos ſctīficat¶ Perfectus. j. Theẜ. vlt. legat̉ epl̓a hͨ oībus ſctīs frībus.¶ Sanctū .i. ſtatutū Leui. xxiiij. Sanctū ſanctorū eſt de ſacrificijs dn̄i iure ꝑpetuo.¶ Paſtus Eccl̓i. vij. Sanctifica ſacerdotes .i. paſce.¶ Secretū. Psͣ. Semel iuraui in ſctō meo. Glo. in ſecretoIn cuſtodia aūt aīe ē integra ſalus: vn̄ cū h̓ addit (ſaluūfac ſeruū tuū) qui ſeruit tibi ⁊ ſeruat te ⁊ tua ⁊ hͦ ſit maxime ꝑ ſpem: vn̄ addit (deus meus ſperātē in te) Rom̄. vijSpe eī ſalui facti ſumꝰ: ſpes āt duo facit: vnū ī futuro aliud in pn̄ti: in futuro ſperatū adipiſcit̉. vn̄ Rom̄. v. Spernō ꝯfundit: hͦ eſt qd̓ h̓ addit (miſere̓ mei dn̄e) tollēdo mea miſeria: qd̓ plene fiet ī futuro: ⁊ hͦ (qm̄ ad te cla. to. die.i. ꝑſeueraui in clamādo Eſa. viij. Clama ne ceſſes Lu. xjSi ꝑſeuerauerit pulſans ⁊cͣ. ꝓpter improbitatē eius ſurget ⁊ dabit ei ⁊cͣ. In pn̄ti aūt ſpes letificat Rom̄. xij. Sꝫgaudētes: hͦ eſt qd̓ ſequit̉ (letifica aīam ſer. tui) ne pn̄tibꝰtribulationibus ꝯtriſtet̉ ⁊ ſupponit bonā cām (qm̄ ad tedn̄e aīam meā leuaui) ꝑ ꝯtemplationē ⁊ deſideriū eternorum Tren̄. iij. Sedebit ſolitarius et tacebit: qꝛ leuauit ſeſupra ſe: quāto em̄ plus leuat̉ aīa: tanto magꝭ letat̉ ī dn̄oſicut alauda q̄ dum eſt in terra nō cantat: ſꝫ cū iam ſurſuꝫaſcēdit: tunc cantat ⁊ gaudet: ſi aūt iterū deſcēdat ad terraceſſat a cantu: ſic aīa leuata ad celū gaudet. Psͣ. Letatusſuꝫ in his q̄ di. .ſ. mi. in do. dn̄i ibi. ſi aut deſcēdat ad infimaꝯtriſtat̉. Psͣ. Quare tri. es. a. m. ⁊ qͣre con. me. ſpe. in deoqm̄ adhuc ꝯfi. illi. ⁊ merito ad te dn̄e leuāda eſt aīa ⁊ in tegaudēdū eſt (qm̄ tu. d. ſuauis) guſtātibus te. ps. Guſtat⁊ videte qm̄ ſu. eſt dn̄s. jͣ. Pe. j. Si tn̄ guſtaſtis qm̄ ſua. eſtdo. ⁊ (mitis) tangētibꝰ te Mat. xj. Tollite iugū meū ſuvos ⁊ diſcite a me: qꝛ mitis ſū (⁊ multe mīe) qꝛ multe ſūmiſerie a qͥbus releuas vl̓ ml̓te mīe: qꝛ nō tm̄ qͥbuſdā ſꝫ obus inuocātibus te Rom̄. x. Oīs quicūqꝫ inuo. no. dn̄i ſaluus erit. ⁊ ꝓpter hͦ ego inuoco te dicēs (auribus ꝑci. dn̄eor̄o. m. pl̓aliter dicit auribꝰ: qꝛ eſt auris mīe ⁊ eſt auris 3li. De pͥma dr̄ ſupra in pͥn. huiꝰ psͣ. (inclina dn̄e au. t. ⁊cͣ.De ſcd̓a Sap̄. j. Auris zeli audit oīa (cipe) .i. ꝑfecte cape: ſꝫ quō ꝑfecte capi pōt or̄o que nō ꝑfecte ſꝫ ſyncopandꝓfert̉ (oronē meā) q̄ eſt de bonis impetrādis (intēde vodep̄ca. mee) q̄ ē de mal̓ amouēdis (voci) dicit ⁊ ſi nō deutōi: qꝛ lꝫ qn̄qꝫ nō p̄ſto ſit deuotio: vox ipſa or̄onis dn̄ice ēpſalmoꝝ ꝟtutē habet ꝯͣ inimicū (intēde) ergo (voci meequā clamaui ad te (in die eī tribulatiōis mee cla. ad te)in aduerſitate q̄ dr̄ dies: qꝛ illuminat ⁊ in ipſa clamat̉ addn̄m. aduerſitas aꝑit oculos ⁊ videat hō Hiere. vj. Erudire irl̓m ⁊cͣ. Lr̄a. 70. ꝑ oē flagellū erudieris irl̓m. Itē aprit os hoīs vt clamet. Greg. Os qd̓ ꝓſperitas claudit aduerſitas aꝑit: ⁊ intelligendū eſt de interiori tribulatōe q̄ ētentatio in qͣ p̄cipue clamandū eſt ad dn̄m ⁊ de exteriori q̄
eſt ꝑſecutio vel dei flagellatio ⁊ vtraqꝫ vtilis ē Hiere. xxx.Tp̄s tribulatiōis eſt iacob ⁊ ex ipſo ſaluabit̉ (clamaui)dico: qꝛ (exaudiſti me) alias dep̄cantē ꝯſuetudo eſt pauperū ꝙ vbi ꝯſueuerūt acciꝑe elemoſynā: illuc frequentercurrūt ⁊ elemoſynā petūt. dn̄s etiā exaudit an̄qͣꝫ clamentpauꝑes ſui. Psͣ. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s p̄ꝑa.cor. eoꝝ audi. au. t. Eſa. lxv. Anteqͣꝫ clamēt ego exaudiā ⁊eſt exaudire ad exitū ⁊ vtilitatē audire qd̓ nō faciunt falſidij. vn̄ ſubdit (Non eſt ſil̓is tui in dijs dn̄e) qꝛ dij multorū nō audiūt. Psͣ Aures hn̄t ⁊ nō au. Aug. Ꝙ vnuſquiquiſqꝫ colit ⁊ venerat̉ hͦ ſibi deus eſt: ⁊ licet cultus deo debitus impendat̉ talibus dijs: nō tn̄ ſunt ſil̓es deo Eſa. xl.Cui gͦ ſimilē feciſtis deū: aut quā imaginē ponetis ei. licetaūt aliqui dij audiāt: nō tn̄ exaudiūt: qꝛ non ad debitū exitū audiūt. Un̄ addit (⁊ nō eſt ẜm oꝑa. t.) .i. nō eſt deus qͥita oꝑet̉ ſalutē colentiū ſe: ſꝫ mortē potius. Psͣ. Mirabi.lis deus in ſan. ſuis. deꝰ iſrl̓ ipſe da. vir. ⁊ fortitudinē plebiſue. ⁊ qꝛ ita oꝑat̉ ip̄ꝫ ſolū deberēt oēs colere nec excuſareſe pōt aliqͥs: vn̄ dicit Ioh̓. xv. Si oꝑa nō feciſſem in eis q̄nemo alius fecit pec. nō haberēt: nunc aūt excu. nō hn̄t depctō ſuo. Itē (no eſt ẜm oꝑa. .t. qꝛ tu feciſti oīa ⁊ hoīem feciſti ad imaginē ⁊ ſil̓i. tuā: vt te coleret ⁊ adoraret. Un̄ bn̄ſequit̉ (oēs gentes quaſcūqꝫ feciſti veniēt) ꝑ fidē ⁊ oꝑationē: ⁊ (adorabūt corā te dn̄e) oēs em̄ gentes q̄ ſunt talesqͣles facte ſunt a dn̄o adorāt eū q̄ .ſ. ſeruauerūt ſil̓itudinē⁊ imaginē nō deturpauerūt. deus em̄ oēs facit hoīes: ſꝫ reꝫqn̄qꝫ facit milites ⁊ principes: ⁊ hi iam nolunt eſſe hoīesalijs equales: dyabolus aūt qn̄qꝫ facit pctōres vel p̄latosꝑ ſymoniā vel diuites ꝑ vſurā: ⁊ ſic de alijs: a talibus nōadorat̉ deus ſꝫ dyabolus ⁊ prius adorat̉ ab eis qͣꝫ det eisiſta Math̓. iiij. Hec oīa tibi dabo ſi ca. ado. me (⁊ glorificabūt no. tu.) nō ſuū ſicut illi de qͥbus ſupra vocaueruntnoīa ſu. in ter. ſu. De hͦ verſu pōt ſumi thema ī epiphania⁊ exponi allegorice de magis qͥ gentes .i. gētiles fuerūt etvenerūt ad dn̄m. ẜm ꝙ dr̄ Eſa. lx. Ambulabūt gē. in lu. t.⁊ reges in ſplen. or. tui (⁊ adorabūt corā te dn̄e) hoc fecerūt ipſi Math̓. ij. Procidētes adorauerūt (⁊ glorificabūtno. tuū) hoc fecerūt qn̄ aꝑtis theſauris ſuis obtulerūt eimunera aurū thus ⁊ mirrhā: ⁊ ꝓpter hͦ adorādus es.¶ Quoniam magnus es tu ⁊ faciens mirabilia tu es deus ſolus.¶ Qm̄ ma. es tu ⁊ fa. mi. tu es. d .ſ.) magnus: qꝛ replet auida ꝯcupiſcibilē Eccl̓i. xxxvj. Reple ſyon in enarrabilibusꝟtutibus. t. ⁊ gloria. t. ppl̓m tuū Faciēs mirabilia) qꝛ reficit rōnaleꝫ mirabiliū ſcrutatrice Eccl̓i. xl. Gratiā ⁊ ſpeciēdeſiderat oculus: ⁊ ſuꝑ hͦ virides ſationes.¶ Solus qꝛ roborat iraſcibilē quā liberat a timore deorūEſa. lj. Quis tu vt timeas ab hoīe mortal̓i. Sed quidamfaciunt eum.¶ Paruū: vt auari qui p̄eligūt tꝑalia ꝑua tꝑe ⁊ quātitate¶ Non admirabilem: ſꝫ ꝯtemptibilem vt ſuꝑbi. ij. Paral̓.xxxij. Locutus eſt aduerſus deum iſrl̓ ſicut aduerſus deos populorū terre.¶ Non ſolū ſꝫ ſocios habentē vt luxurioſi ⁊ guloſi qͦꝝ venus dea eſt ⁊ venter deus Phil̓. iij. Quoꝝ deus vēter eſt¶ Deduc me domine in via tua et ingrediar in veritate tua: letetur cor meum vt timeat nomen tuum.¶ Deduc me dn̄e) Scd̓a ꝑs in qua xp̄s orat ꝓ mēbris ſuis fidelibus iam adorantibus: ⁊ petit illis principal̓r quatuor. Primo ꝯductū ſiue deductu ꝑ viam cū dicit (deducme dn̄e) .i. mēbra mea .ſ. fideles (in via tua) mādatoꝝ tuorum. Scd̓o petit illis ꝓfectū cum ſubiūgit (⁊ ingrediar).i. facias me .i. membra mea ingredi .i. ꝓficere (in veritatetua) .ſ. in veritate fidei vel vite lr̄a. Hiero. planius hoc dicit que habet (vt ambulem in veritate tua) ambulare em̄in veritate nihil aliud eſt qͣꝫ in ea ꝓficere: ⁊ qꝛ ambulantibus a dextris inſidiat̉ elatio a ſiniſtris deſperatio ꝯtra deſperationē Tercio petit .ſ. leticiam ſpūalem dicēs (letet̉cor meū) ⁊ ne leticia in elationem degeneret. Quarto petit timorem qui humiliat et omnia bona cuſtodit in hoīe.
Spes duofacit
Sāctꝰ dr̄multꝭ modis.
Figura