Pſalmus
pente flauit .i. flabit in eos ⁊ aruerūt ⁊ turbo quaſi ſtipulāaufert eos (ſicut ignis qui cōburit ſiluā ⁊ ſicut flāma comburēs mōtes) hic notat̉ acerbitas pene per ignē ⁊ flāmā.Hiere. xv. Ignis eſt in furore meo ſuccenſus ſuꝑ vos ardebit .i. amatores mūdi quos hic appellat ſiluā ⁊ mōtes.amant em̄ mundū ꝓpter diuitias ⁊ honores. ꝑ ſiluā diuites. ꝑ montes ſuꝑbos intelligimꝰ. in ſilua eſt copia arboꝝinfructuoſarū: ſic in talibꝰ copia diuitiarū que infructuoſe ſunt. Eccl̓es. v. Qui amat diuitias fructuꝫ nō capiat exeis. montes autē eleuati ſunt ſuꝑ collas. ſic ⁊ ſuꝑbi ſuperhumiles ſe extollunt. pſal. Suꝑbia eorū qui te ode. aſcenſemꝑ Glo. i. romanorū ad quos ꝑtinet precipue qd̓ hic dicitur de ſilua ⁊ de mōtibus ⁊ de igne cōburente. Iob. xv.Congregatio hypocrite ſterilis ecce ſilua ⁊ ignis deuorabit tabernacula eorū qͥ munera libenter accipiūt: qui ſunthij qui bene norūt qui frequēter curias adierūt (ita perſequeris illos qui in tēpeſtate tua) quādo venies in tempeſtate. psͣ. Ignis in cōſpectu eius exardeſcet ⁊ in circumitueius tēpeſtas valida. Hiere. xxiij. Ecce turbo indignationis tēpeſtas erumpens ſuꝑ caput inimicorū veniet (perſequeris) ergo (eos in tēpeſtate tua) qui te ꝑſecuti ſunt intranquillitate tua. Iob. xv. Cucurrit aduerſus deum erecto collo ⁊. xij. Audacter ꝓuocant deū cū ipſe dederit onnia in manꝰ eorū. psͣ. Perſequar inimicos ⁊ compre. illo⁊cͣ. (et in ira tua turbabis eos) Sap̄. v. Uidētes turbabtur timore horribili: ꝑſecutio erit exterius: turbatio interus. quia ꝟo dū viuit homo in p̄ſenti vita nō eſt deſperandū de eo: ideo poſtqͣꝫ de culpa ⁊ pena malorū egit conuertit propheta ad orandū pro impijs vt conuertant̉: ⁊ qꝛ inproſperitate videt eos auerſos eſſe a deo vt ꝑ aliā viā reuertant̉ ad ip̄m petit eis aduerſitatē dicens.¶ Imple facies eorum ignominia: et querent nomen tuum domine.¶ Imple facies eorū ignominia) .i. exteriori vilificationevt ſic hūilientur. Eſa. xxiij. Dn̄s cogitauit hoc vt detraheret ſuperbiā omīs glorie ⁊ ad ignominiā deduceret inclitos terre Numeri. xij. dicit̉ de maria. Si pater tuus ſpuſet in faciē eius nōne debuerat ſaltē ſepteꝫ diebus ruboreſuffundi: ſeꝑaretur ſeptē diebꝰ extra caſtra ⁊ poſtea reuocabit̉: ⁊ ita populus nō eſt motꝰ de loco illo donec reuocta eſt. ſic ad litterā debent aliqͥ peccatores ſeꝑari per excōmunicationē ⁊ interdictum vt reuocent̉ a peccatis ſuisMich̓. iiij. Nūc egredieris de ciuitate ⁊ habitabis in regon ⁊ venies vſqꝫ ad babylonē .i. ad cōfuſionē ⁊ ibi liberabis et ibi redimet te dn̄s de manu inimicorū tuorū ſepteꝫdies penitētie marie ſunt ſeptē oꝑa miſcd̓ie ſcꝫ: veſtio: poto: cibo: tego: viſito: colligo: tondo: ſputū cōtemptꝰ ſui incōtritione: rubor verecūdia in cōfeſſione populus nō mouetur qꝛ orat pro peccatore. Dicit ergo bene (imple facies eorū ignominia: ⁊ tūc querent nomē tuū domīe) Prouer. xviij. Turris fortiſſima nomen dn̄i: iuſtus currit acipſum ⁊ exaltabit̉. Eſa. xxvj. Dn̄e in anguſtia requiſierūte. in tribulatione murmuris doctrina tua eis. Ezech̓. vijAnguſtia ſuꝑueniēte requirēt pacē: ⁊ nō erit ſupple ita cito cōturbatio ſuꝑ cōturbationē veniet .ſ. cōturbatio interior cōtritionis: ſuper cōturbatiōe exteriore tribulationisvnde ſubiungit.¶ Erubeſcant ⁊ cōturbentur in ſeculum ſeculi ⁊ confundantur ⁊ pereant.¶ Notādus eſt ordo. Primo em̄ eſt vilificatio ſiue ignominia exteriꝰ: ex hac naſcit̉ erubeſcētia ſiue verecūdia interius ex hac timor vel dolor qͥ cōturbat. deinde ſequit̉ cōfeſſio in qͣ eijciunt̉ pctā ⁊ pereūt. Dicit gͦ (erubeſcant) depctōꝝ enormitate (⁊ cōturbent̉) de dei offenſiōe: de amiſſion eterne vite ⁊ obligatiōe eterne pene: qd̓ notat̉ in hocꝙ addit (in ſeculū ſeculi) .i. ꝓ eo ꝙ hec meruerunt ineternū habēda ⁊ cōfundant̉ in cōfeſſiōe: hec eſt cōfuſio adducens gratiā ⁊ gloriā: et ſic (pereāt) vt iā nō ſint pctōres:iuſtificati. Prouer. xij. Verte impios ⁊ non erūt. Itē (erubeſcāt ⁊cͣ.) quattuor ꝟba ponunt̉ in hͦ verſu cōtra quattuor gnͣa hoīm. Primū eſt erubeſcere cōtra effrontes: de qui
bus dicit Hiero. Nihil adeo diſplicet ſicut ceruix erectapoſt peccatū. Hiere. iij. Frons meretricis facta eſt tibi noluiſti erubeſcere. Secundū eſt (cōturbent̉) cōtra ocioſosSap̄. v. Vidētes turbabunt̉ timore horribili modo quoqꝫ ſi viderēt penā q̄ manet eos timerēt ⁊ horrerent: ſꝫ ceciſunt multi. Math̓. xv. Sinite illos ceci ſunt ⁊ duces cecorū. Eſa. xlij. Quis cecꝰ niſi ſeruus meꝰ. Tertiū eſt (cōſundant̉) ꝯͣ gl̓ioſos qͥ fugiūt oēm ꝯfuſionē ⁊ ip̄i inueniēt omnē. O ſee. iiij. gl̓iam eoꝝ ī ignominiā cōmutabo. Eſa. xliiij.Nō vidēt neqꝫ intelligūt cōfundant̉. Eſa. xlij. Cōfundantur cōfuſiōe qͥ cōfidūt in ſculptili. Quartū eſt (ꝑeant) contra delicioſos qͥ tm̄ diligunt ⁊ ꝓcurāt ſalutē corꝑis Oſee.xiiij. Samaria .i. cuſtodia corꝑis qm̄ ad amaritudinē concitauit deū ſuū in gladio. ꝑeat .i. in ꝟbo dei vel cōminatiōeiudicij Eſa. xlv. Neſcierūt qͥ leuāt ſignū ſculpture ſue rogāt deū nō ſaluantē: ſꝫ oībus his ꝟbis non oppoſuit ſubiectū: nec dixit qͥ ſunt illi qͥ cōfundant̉ ⁊ ꝑeant ⁊ cōturbent̉⁊ erubeſcāt: ſꝫ Hiere. vj. ⁊. viij. dicit qͥ ⁊ quare dicēs. A ꝓpheta vſqꝫ ad ſacerdotē cūcti faciūt dolū ⁊ ſanabāt cōtritionē filie ppl̓i mei ad ignominiā dicētes: pax pax cū noneſſet pax: cōfuſi ſunt qꝛ abhominationē fecerūt qͥ nūc confuſione nō ſunt cōfuſi. erubeſcere neſcierūt: idcirco cadēinter corruētes. Eſa. xlv. Cōfuſi ſunt ⁊ erubuerūt: omēs ſimul abierūt in cōfuſionē fabricatorꝭ errorū .i. heretici: aduocati: mali prelati. ſequitur.¶ Et cognoſcant quia nomē tibi dominus 16tu ſolus altiſſimus in omni terra.¶ Ut cogno.) ꝑ experientiā iuſticie tue qͥ nolunt ſcire ꝑ fidē (qꝛ no. tibi dn̄s) psͣ. cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciēs. Exo.vj. Nomē. m. adonay nō indicaui eis .i. dn̄iū meū nō oſtēdi eis. potiꝰ eēt ſcire qꝛ nomē tibi ieſus (tu ſolus ⁊cͣ) Eſa.ij. Exaltabit̉ dn̄s ſolus ī die illa vel ī bono (⁊ cognoſcāt)fide oꝑante ꝑ dilectionē (qꝛ no. ti. do.). q. d. mōſtrēt oꝑibꝰqm̄ te dn̄m cōfitent̉ ⁊ tibi ſeruiāt vt vero ⁊ ſoli dn̄o. Luc.vj. Quid vocatꝭ me dn̄e dn̄e ⁊ nō facitis q̄ dico. Tit̉. j. Cōfitent̉ ſe noſſe deū. factꝭ aūt negāt: pharao nō cognoſcebatqm̄ nomē eſſet deo dn̄s qn̄ dicebat. Exo. v. Quis eſt dn̄svt audiā vocē eiꝰ ⁊ dimittā iſrl̓. Neſcio dn̄m ⁊ iſrl̓ non dimittā. Eſa. xlij. Ego dn̄s hoc eſt nomē meū (⁊ cognoſcantqꝛ tu ſolus altiſſimꝰ in oī terra) psͣ. Excelſus ſuꝑ oēs gentes dn̄s. ⁊ nō tm̄ (in oī terra) ſꝫ ⁊ ſuꝑ celos gl̓ia eiꝰ. ps. pſallā noī tuo altiſſime. q. d. iō merito ſeruiendū eſt tibi ⁊ cōfitendū qꝛ nomē tibi eſt dn̄s. qꝛ tu es altiſſimꝰ.Hſalmus LXXXIIIPsͣ.83.Uam dilecta taber nacula tua doq Omine virtutum: concupiſcit ⁊ deficit anima mea in atria domini.¶ Titulus (in finē pro torcularibꝰ. ps. filijs chore) In pͥori psͣ. Orauit accelerari iudiciū ⁊ ſecūdū xp̄i aduētu. Hicaūt deſiderat intrare ī celeſtes manſiōes qͣs laudat. ad qͦsꝑ ml̓tas tribulatōes oꝫ ītrare ſicut ⁊ xp̄m oꝑtuit pati ⁊ itaintrare ī gl̓iaꝫ ſuā Lu. xxiiij. Un̄ is ē ſenſus tituli (ps. iſtedirigēs nos (in finē) .i. in xp̄m ꝓponit̉ (filijs chore) .i. imitatoribꝰ xp̄i in loco caluarie crucifixi (ꝓ torcularibꝰ) .i. ꝓpreſſionibꝰ ne in eis deficiāt: ſꝫ ip̄i. q. vinū ꝑ torcular ad cellariū. ꝑ eas deſiderāt intrare ineterna tabernacula intētioeſt incitare deſideriū ad eternoꝝ amorē. Modus tres ſūꝑtitiones. In pͥma agit de ineſtimabili deſiderio et̓ne patrie qd̓ ſe hr̄e on̄dit. In ſcd̓a exponit quo auxilio ꝑueniat̉illuc: ibi (btūs vir cuiꝰ auxiliū) In tertia orat petes ſibi illud auxiliū humiliās ſe vt impetret a qͦ innocentes aſſeritnō pͥuari: ibi (dn̄e deꝰ virtutū) Prīo gͦ deſideriū ſuū oſtendit cū admiratiōe dicens (qͣꝫ dilecta ta. t. do. ꝟtutū) tab̓nacula iſta ſunt manſiōes ille celeſtes: de qͥbus Io. xiiij. Indomo pa. m. mā ml̓. ſunt: in qͥbꝰ velut vinuꝫ in cellario reponunt̉ aīe ſctōꝝ de torculari ⁊ p̄ſſione tribulationū venientes Apoc̄. vij. Hij ſunt qͥ venerūt ex magna tribulatiōe⁊ lauerūt ſtolas ſuas ⁊ dealbauerūt in ſaguīe agni. iō ſuntan̄ thronū dei. ⁊ hͦ dicēs: inuitat nos ad ꝯſideratiōꝫ iſtorūtabernaculoꝝ: q̄ cōſideratio generat quattuor in recte cō
15
14