Septuageſimuſſecūdus CLXXIII

Phil̓. iij. Arbitror vt ſtercora Math̓. vij. Primū queritereg. dei .i. magna Ioh̓. xvj. Uſqꝫ mō nō petiſtis quicqͣꝫ. qd. ſꝫ nihilū .ſ. tꝑalia: ſꝫ h̓ petunt̉ qꝛ illa nō cogitāt̉ qui em̄ īla amaret iſta nō quereret ſꝫ ꝯtēneret: vn̄ dicit Greg. Quiceleſtis vite dulcedinē inqͣꝫtum poſſibilitas admittit ꝑfecte cognouerit ea q̄ in terris amauerat libēter cūcta derelinquit. Idē fortis eſt vt mors dilectio: qꝛ ſicut mors interimit corpus: ita ab amore reꝝ corꝑaliū eterne vite charitas occidit qd̓ ⁊ in ſe factū iſte aſaph on̄dit cū ſubiungit¶ Defecit caro mea ⁊ cor meum: deus cordis mei ⁊ pars mea deus ineternum.¶ Defecit caro mea) .i. voluntas carnalis defecit ex p̄gſtatōe celeſtis dulcedinis: qꝛ ſicut dicit Greg. Guſtato ſpritu deſipit oīs caro (⁊ cor. m.) .i. cogitatio mala q̄ de corde ꝓcedit Math̓. xv. De corde exeūt cogitatiōes male:his deficiētibus cor deū eligit ⁊ diligit: vn̄ addit (deus cor.mei) ſupple eſt reformare ſicut ſupra petebat dauid. Comundū crea in me deus: ⁊ ſpi. re. inno. in viſ. me. (⁊ paremea deus). q. d. ꝯtemptis terrenis deū elegi: vt ſis pars.portio mea. Psͣ. Dn̄s ꝑs here. mee Ezech̓. xliiij. Poſſeſtonē nō dabitis eis: ego em̄ poſſeſſio eoꝝ (ineternū) Lucex. Maria optimā partē elegit q̄ non aufe. ab ea. ẜm hunmodū exponit Gilibertus hunc verſum dicēs (defecit caro mea ⁊ cor meū ⁊cͣ.) vt nec carnalis affectus nec cordismei ſenſus reſpiret: ſꝫ ſic deus cordis mei ꝑs: ſi hanc partem ꝑdidero inanis ⁊ vacuus remanebo qͣſi terra ſitien⁊ qͣſi vas ꝑditum: ⁊ ita vacuo vaſi tuo plenitudinis portionē infunde qͥd parcis torrēti voluptatis: heu quaſi raptim tranſit torres iſte nr̄is in conuallibus ſꝫ trahunt mepoſt ſe inet̓nū deſideriū delicie īpartite: vel īꝑſona iuſtittati pōt legi vt dicat (qͥd mihi eſt in ce. ⁊ a te quid vo. ſuter.) .q. d. nullā dn̄e ꝯſolationē immittis mihi de celo ⁊ tn̄nihil terrenuꝫ quero a te (defecit) in tentationibus (carmea) qͦ ad carnalia (⁊ cor meū) quo ad ſpūalia. ij. CoꝝSupra modū grauati ſumus ſupra virtutē: ita vt tederetnos etiā viuere: ſꝫ in nobis reſpōſum mortis habuimusvt nō ſimus fidētes in nobis ſꝫ in deo ⁊cͣ. ideo ſequit̉ (decordis mei) ⁊ nō dicit quid vt multa ponamus: vn̄ ꝟſus.Exemplū ſocius medicus merces pr̄ actor.¶ Uſtor doctor amor ſpes laus patiētia virtus.¶ Xp̄s em̄ eſt (exemplū) nr̄m. ẜm illud. j. Pet̓. ij. Xp̄s paSi ſus eſt ꝓ nobis vobis relinquēs exemplū ⁊cͣ. Item (ſocus) Eſa. xlj. Ne timeas qꝛ ego tecū ſum (medicus) Iobv. Ipſe vulnerat ⁊ mēdet̉ (merces) Gen̄. xv. Ego ꝓtectortuus ⁊ merces tua mecū magna nimis. Itē (pater) Heb̓xij. Quis em̄ filius quem nō corripiat pr̄. Item (actor)ideo amator Sap̄. xj. Nihil odiſti eorum q̄ feciſti. Item(vſtor) Psͣ. Vre renes meos ⁊ cor meū. Itē (doctor. ps.Deus docuiſti me a iuuētute mea O ſee. ij. Loquar ad coreius. Item (amor) .j. Ioh̓. iiij. Deus caritas eſt (⁊ ſpesPsͣ. Spes mea a iuuētute mea. Item (laus) Psͣ. Forttudo mea ⁊ laus mea dn̄s. Item (patiētia) Psͣ. Qm̄ ties patiētia mea. Item (virtus) Psͣ. Deus nr̄ refu. ⁊ vir(⁊ pars mea deus ineternum) Hiero. Dedignat̉ em̄ cuꝫhis tranſitorijs fieri pars nimis auarus eſt cui nō ſufficitdeus: ⁊ dico (mea) nō oīm qꝛ nō impiorum qui a deo recedunt ⁊ elongāt iſtorū nō eſt ꝑs deus: vn̄ addit.¶ Quia ecce qui elongant ſe a te peribūt: ꝑdidiſti omnes qui fornicant̉ abs te.¶ Quia ecce ⁊cͣ.) elongant ſe qui pctm̄ faciūt. nihil em̄ alud elōgat hoīem a deo niſi mortale pctm̄ hͦ eſt chaos megnū firmatū inter deū ⁊ pctōres Iſa. lix. Iniquitates vr̄diuiſerūt inter vos ⁊ deū vr̄m ⁊cͣ. Prouerb̓. xv. Longe eſdn̄s ab impijs Iob. xxj. Qui dicūt deo recede a nobis ſedcontra nōne dn̄s vbiqꝫ eſt Hiere. xxiij. Deus ē vicino egoſum ⁊ nō deus delonge: ⁊ in eodem celum ⁊ terrā ego impleo. Solutio ꝓpe eſt dn̄s malis ꝑ iuſticiā: longe aūt pergratiā: ⁊ iō etiā dicit (qui elongāt ſe a te) nō te alſe cū ſemper ꝓpe ſis: vel ꝑ gratiā vel ꝑ iuſticiā Luc. xv. Congregatis om̄ibus adoleſcētior filius ꝑegre ꝓfectus eſt in regionem longinquā: ⁊ ibi diſſipauit ſub̓am ſuā (ꝑibunt) meri

to perit qui ſe a vita elongat ⁊ dicit (ecce) qꝛ ⁊ cito ⁊ aꝑteveniet dānatio eoꝝ Sap̄. vj. Horrēde ⁊ cito apparebit vobis: qm̄ iudiciū duriſſimū eſt his qui p̄ſunt ⁊cͣ. Un̄ qͣſi facta eēt de dānatōe eoꝝ ſb̓dit (ꝑdidiſti oēs qͥ for. abs te) ꝑdidiſti .i. ꝑdes: ſꝫ vt dictū eſt ita certus eſt iam de hͦ ac ſi p̄teritū eſſet vel (ꝑdidi.) iam in p̄ſcīa oēs ſine ꝑſonaꝝ acceptōe. ij. Paral̓. xix. Non eſt apud deū nr̄m iniquitas: necꝑſonarū acceptio: nec cupido munerū (qui forn̄.) corꝑalifornicatōe: vel ſpūali .ſ. infidelitatis vel etiā cuiuſcūqꝫ pctīmortalis. j. Coꝝ. vj. Neqꝫ fornicarij neqꝫ ydolis ſeruientes: neqꝫ adulteri: neqꝫ molles: neqꝫ maſculoꝝ concubitores: neqꝫ fures: neqꝫ auari: neqꝫ ebrioſi: neqꝫ maledici: neqꝫ rapaces regnū dei poſſidebunt (abs te) ſupple abſtractus ⁊ illectus tꝑalibus Iacobi .j. Abſtractus et illectusa ꝯcupīa ſua ⁊cͣ. vel ſic (perdidiſti) .i. amiſiſti quia amittitdn̄s ⁊ quodāmodo ignorat eos qui elongati ſunt ab eo ꝑpctm̄ mortale: vn̄ queſiuit adam ꝑditū Gen̄. iij. Adaꝫ vbies: ⁊ p̄cipue ꝑditi ſunt ei fornicatores: qꝛ econtrario caſtiſunt cum eo ⁊ ꝓximi ei Sap̄. vj. Incorruptio facit eſſe ꝓximū deo: infra illi qui elongāt ſe a te ꝑibunt.¶ Mihi aūt adherere deo bonum eſt: ponere in dn̄o deo ſpem meam.¶ Mihi aūt) nō elongari (ſed adherere deo bonū eſt) nōtꝑalibꝰ. Psͣ. Adheſit paui. aīa mea vbi dicit alia lr̄a (pulueri) .i. tꝑalibus. Item nō meretricibus. j. Coꝝ. vij. Quiadheret meretrici vnū corpꝰ efficit̉: ⁊ ita qui adheret deovnus ſpūs eſt. Tria aūt faciūt adherere rem alteri rei. ſcꝫfunes claui glutē: funes .i. pudor ſeculi et melior ꝓmiſſioclaui .i. timor gehenne. glutē .i. charitas q̄ tria vincula aſſi regnat be. Bern̄. hunc verſum ſic exponēs (mihi adhereredeo bonū eſt) mira res quō pn̄t tam diuerſa ꝯiūgi q̄ ꝯuētio illiꝰ qͥ nō ē ad illū qͥ ē nō īmediate ſꝫ mediate poterit fieri iſta ꝯiunctio: ⁊ infra tria ſunt vincula ⁊ ſola ꝗͥbus ligatur oē qd̓ ligat̉. primo funes. ſcd̓o claui lignei vel ferrei.tercio gluten. Primū ꝯſtringit fortiter ⁊ dure. Scd̓m fortius ⁊ durius. Terciū ſuauiter ⁊ ſecure: fune alligatus eſtredemptor qͥ dum vehemēter tentatus eſt ꝓponit ſibi intuitū honeſtatis memoriā ꝓmiſſionis: ⁊ hͦ interim funeſe retinet ne penitus abrumpat̉: durū ꝓfecto vinculum ⁊moleſtū ⁊ qd̓ diu retinere nō poſſit: putreſcūt em̄ funes ⁊pudoris vinculū: aut cito obliuiſcimur: aut abrūpimuseſt aūt qͥ clauis ꝯfigit̉ quē timor dei ligat qͥ nō vultus hominū ſꝫ penā timet gehēnaliū tormētoꝝ: ⁊ hic quidē nonpeccare metuit ſꝫ ardere durius ⁊ fortius vinculat̉ iſte qͣꝫprimus qꝛ ille vacillat in ꝓpoſito: iſte aūt ꝓpoſitū nō amittit. Tercius glutino .i. charitate tam ſuauiter qͣꝫ ſecure ligatus deo adherēs vnꝰ ſpūs eſt. ⁊ iufra dicit idē b. Bern̄.Itaqꝫ xp̄s pͦ ligat̉. ſcd̓o crucifigit̉. tercō glutinoſa aromatu inunctōe linit̉: ⁊ attēde ꝙ vix vniꝰ diei ſpacio in funibꝰ⁊ clauis moratus cū vnctōe victor victurꝰ ꝑhēniter reſurrexit (ponere in dn̄o deo ſpem meā) ponere dicit nō fluctuare (in dn̄o) nō in alio. j. Pet̓. v. Oēm ſollicitudinemvr̄am ꝓijciētes in eum.¶ Ut annunciem omnes p̄dicatōnes tuasin portis filie ſyon.¶ Ut annūciē) recte poſt adheſionē deo ⁊ ſpē ſequit̉ alijsp̄dicare: p̄dicator em̄ p̄cipue ad amorē dei ⁊ ꝯtēptū tꝑaliū inuitare dꝫ: ⁊ ꝓpter hͦ dicit (vt annūciē oēs p̄di. t.). i.oīa q̄ de te p̄dicāda ſunt: nō tm̄ vnū (in portis filie ſyon.i. eccleſie q̄ eſt filia ſyon .i. ſpeculatōis .i. eccl̓ie triūphātisq̄ deū facie ad faciē ſpeculat̉ (oēs p̄dicatiōes) ſeptē ſūt p̄dicatōes ſiue ſeptē gn̓a p̄dicādoꝝ q̄ notant̉ hͦ verſu.Sacra fides virtus viciū laus p̄mia pene (ſacra) .ſ. ſacr̄ade primo .ſ. de baptiſmo habes Ioh̓. iij. Niſi qui renatusfuerit ex aqua ⁊ ſpūſctō ⁊cͣ. De euchariſtia Math̓. xxvj.Hoc eſt corpus meū ⁊cͣ. de ꝯfirmatōe Act̉. viij. de coniugio Math̓. xix. Qd̓ deꝰ ꝯiūxit hō nō ſeꝑet. de pnīa Mathei. iiij. Pnīam agite. de ordīe Lu. vj. Hos ⁊ apl̓os noīauit. de inunctōe Marci. vj. ⁊ Iaco. vl. in fi. Infirmat̉ qͥsin vobis ⁊cͣ (fides) de qͣ. j. Ioh̓. v. Hec ē victoria q̄ vincit

y 5

UerſusQual̓r xp̄s.3ſit nobis.15.

26

UerſusMNota ſeptē gn̓a p̄dicādoꝝ.

Tria q̄ faciūt adherere alicuirei

28