Septuageſimuſſecundus CLXXII

ſei que dicunt facite ⁊cͣ. Ita dn̄s quādo vult ponit nobisiſta ⁊ quādo vult deponit. Iob. j. Dn̄s dedit dn̄s abſtuliſicut dn̄o placuit ita factū eſt. Ioh̓. x. Poteſtatem habeoponēdi animā meā: ⁊ poteſtatē habeo iterū ſumēdi eam.ſi de anīa ergo multo fortius de rebus exterioribus ipſe d̓xit cedat tēpus illi diuiti. Lu. xij. cui dixit. Stulte hac nocte repetēt aiam. t. a te: ⁊ que paraſti cuius erūt. q. d. dn̄scedat tēpus facta poſitiōe poſſibili conceſſiſti: impoſſibileergo male qd̓ em̄ facta fuiſſet poſitio ipſe loquēs anīe ſuepremittit dicens: anīa habes multa bona poſita in annosplurimos cum dicit poſita concedit poſitū cū dicit: in annos plurimos concedit falſum ſeques ex poſito: cū addiautē requieſce ⁊cͣ. concedit impoſſibile: quia in diuitijs nōpoteſt eſſe quies. Nam in acquirēdo labor eſt in poſſidetdo timor in deſerēdo dolor. Eccl̓i. v. Saturitas diuitis nōſinit eum dormire: hoc eſt primū quod intellexit .ſ. ꝙ diuitie nō proſunt ſed obſunt: vnde Eccl̓es. v. Eſt alia infirmtas peſſima quā vidi ſub ſole diuitie conſeruāte in malūdomini ſui. Secundū eſt ꝙ honores nihil proſunt: vn̄ addit (deieciſti eos dum alleuarent̉) .i. ſimul eleuaſti ⁊ deieciſti ſicut in lucta luctator ſimul eleuat ſociū ſuum ⁊ deijcit. Iob. xxviij. Eleuati ſunt ad modicū ⁊ nō ſubſiſtent: exxx. Eleuaſti me ⁊ quaſi ſuper ventum ponens eliſiſti mevalide. psͣ. Quemadmodū fumus deficient. fumus em̄ ſimul eleuat̉ ⁊ deficit. Item ſic (veruntamē ꝓpter dolospopuli puniēdos (poſuiſti eis) malos p̄latos Iob. xxxiijet ſuper gentē ⁊ ſuper omēs homīes qui regnare facit hypocritam .i. antichriſtū vel malū prelatū propter peccatpopuli. Dan̄. viij. Diriget̉ dolus in manu eius ⁊ cor ſuumagnificabit ⁊ in copia omniū rerū occidet plurimos. ioeſt donis ſeducet (deieciſti eos) de prelatione ⁊ poteſtateſua .i. deijcies. Eſa. xj. Spiritu labiorū ſuorū interficiet impiū. psͣ. In ignē deijcies eos in miſerijs nō ſubſiſtent. Tertium quod intellexit eſt ꝙ deſolabunt̉ ab amicis maximein morte: vnde admirans ſubiungit.¶ Quomodo facti ſunt in deſolationem ſubito defecerunt: per iecerunt propter iniquītatem ſuam.¶ Quomodo facti ſunt in deſolationē) in morte .ſ. nullusem̄ tunc eos iuuat. Eſa. xiiij. Quaſi cadauer putridū nonhabebis conſortiū dicit̉ ad Nabuch̓. quia etiam ſi rex ſihomo nihilominus quādo mortuus eſt abhomīabilis eſtomībus. Tren̄. j. Non eſt qui cōſoletur eam ex oībus caris eius .ſ. animā mortui. Hiere .xxv. Facta eſt terra eorūin deſolationē a facie ire colūbe. Ezech̓. xxxv. Dabo te indeſolationē atqꝫ in deſertum: vrbeſqꝫ tuas demoliar letarte vniuerſa terra in ſolitudinē te redigā. Quartū eſt ꝙ fortitudo quātacūqꝫ tꝑalis cito perit: vn̄ addit (ſubito). q.licꝫ deſolatio ſequat̉ in morte nō eſſet tn̄ mirū ſi. diu poſent viuere in delitijs ſi tūc diuitias ⁊ delitias ⁊ bonorappeterēt: ſed hec ſumma ſtulticia eſt qꝛ eas appetūt ⁊runt: ⁊ tn̄ ſubito deficiunt tam ip̄i appetētes qͣꝫ ipſa apꝑtita. Ezech̓. xiij. Ecce cecidit paries: nunqͥd dicet̉ vltra vblinitura quā liniſtis paries corpus noſtrū eſt linit̉ qn̄ fouetur: cibat̉ qn̄ precioſis veſtibus ⁊ pictis vel tinctis tegitur ſed ſtultū eſt p̄cioſos colores apponere parieti ruinoſo. Iob. v. Uidi ſtultū firma radice ⁊ maledixi pulchritudini eius ſtatim. psͣ. Uidi impiū ſuperexaltatū ⁊ ele. ſi. ce.li. ⁊ tranſiui ⁊ ecce non erat qͣſiui et nō eſt inuentus locuseius. Quintū qd̓ intellexit eſt ꝙ tales expectat mors eterna: vnde addit (perierunt) eternaliter nō iniuſte (ſed propter iniquitatē ſuam). Iob. vj. Tēpore quo fuerint diſſipati peribunt. tēpus diſſipationis eſt mors in qua fit diffpatio et diuiſio: quia res diſſipat̉ a parētibus vel potentibus ania a demonibus corpus a vermibus. Eccl̓i. x. Cumem̄ moriet̉ homo hereditabit vermes beſtias ⁊ ſerpentesecce alia trina diſſipatio. hec tria mala q̄ in hoc verſu cortinent̉ etiam in ania in p̄ſenti fiunt. Prima deſolatio quādo caret cōſolatione. ps. Quare triſtis es anima mea ⁊cͣhanc autē ſequit̉ defectus a bono. defectū ꝟo ſeqͥtur perditio. Primū accidie. Secundū pigricie vl̓ corporis. Te

tium eſt deſperatiōis. Primū impedit incipientes. Secūdum opponit̉ proficientibus. Tertiū perfectis. Sextumqd̓ intellexit eſt ꝙ omnia iſta tēporalia ſunt falſa ⁊ vana.vnde dicit.¶ Uelut ſomniū ſurgentiū dn̄e in ciuitatetua: imaginem ipſorum ad nihilū rediges.¶ Uelut ſomniū ſurgentiū) ⁊ eſt hic determīatio eius qd̓p̄miſit ſubito defecerūt .ſ. ipſi diuites vl̓ diuitie (velut ſomniū ſurgen.) .i. ſicut quādo aliqͥs ſomniauit ſe eſſe in multis diuitijs vel delitijs vel honoribus cuꝫ euigilat ⁊ ſurgitde ſomno intelligit ꝙ illa habebat nō in veritate ſed ſomniū ⁊ vanitas erat: ſic iſti diuites qͥ modo dormiūt ⁊ quieſcunt in iſtis tꝑalibus qn̄ in morte euigilabunt: tunc ꝑcipient ſe non in veritate fuiſſe diuites: ſed ſicut ꝑ ſomniū:vn̄ alibi in psͣ. Dormierūt ſomnū ſuū ⁊ nihil inue. dēs vi.di. in mani. ſuis. Eſa. xxix. Sicut ſomniat eſuriēs ⁊ comedit cū autē fuerit exꝑgefactus vacua eſt anīa eius: ſic eritmultitudo omniū gentiū qͥ dimicauerunt cōtra montē ſꝫon. Iob. xxvij. Diues cū dormierit nihil ſecū afferet. aperiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet: apprehendet eum quaſiaqua inopia. Et hoc apertius dicit cū ſubiungit (dominein ciuitate tua imagine ipſoꝝ ad nihilū rediges) .i. gloriātemporalē q̄ ſicut imago apparet in iſto ſomnio: ſed hancexcutiet euigilatio ⁊ hoc facies (in ciuitate tua) ſupernahieruſalē vbi nō erit ſomniū ſed veritas: ⁊ cum ipſi euigilantes ſurgent in morte vel in iudicio: dicentes. aperi nobis: tunc (imaginē ipſoꝝ ad nihilū rediges) quia nec amplius ſomniabūt nec ad veritatē in ciuitate tuā intrabūt.Math̓. xxv. Morā autē faciente ſponſo dormitaueruntomēs ⁊ dormierūt: media autē nocte dū omēs dormirent.clamor factus eſt ecce ſponſus venit exite obuiā ei ⁊ queparate erāt intrauerunt cū eo ad nuptias ⁊ clauſa eſt ianua. Nouiſſime autē venerunt ⁊ relique virgines .ſ. ſomniatrices dicentes. Dn̄e dn̄e aperi nobis: at ille reſpōdēsait: Amē dico vobis: neſcio vos. ſic accidit ſomniantibushuius mundi. Eccl̓i. xxxiiij. Multos errare fecerunt ſomnia et exciderunt ſperantes in illis. Item de prelatis malis (velut ſomniū ſurgentiū) tranſibit dignitatis eorū gloria. Iob. xx. Uelut ſomniū auolans non inueniet̉ ſicut viſio nocturna (domine in ciuitate tua) id eſt in eccleſia tua(imaginē ipſorum) id eſt ip̄os prelatos inutiles qui ſuntquaſi imagines quia adorant̉ vt dij. Os habēt ⁊ non loquent̉ predicando vel cantando: quid ergo faciunt de oremanducāt ⁊ bibunt copioſe ⁊ ſplendide. Eccl̓i. xxx. Quicproderit libatio ydolo: neqꝫ em̄ manducabit neqꝫ adorabitur. Zach̓. xj. O paſtor ⁊ ydolum derelinquēs gregem:iſtas (imagines ad nihilū rediges) Eſa. xlj. Uentus ⁊ inane ſimulchra eorum. Eſa. xix. Aſcendet dn̄s ſuper leueꝫnubem ⁊ egredietur egyptum ⁊ corruent oīa ſimulachraegypti. id eſt mundi Oſee. xiij. Erunt ſicut puluis turbineraptus ex area ⁊ ſicut fumus de fumario: vel moraliter deciuitate religionis (domine in ciuitate tua) id eſt in religion vbi debet eſſe ciuiū vnitas in habitu exteriori ⁊ in homine interiori (imaginē eorum) ſcꝫ temꝑaliū imaginationes (ad nihilū rediges) quia ibi nō debent cogitare de ſecularibus vel tēporalibus ſed ſolum de eternis. psͣ. Cogitaui dies antiqͦs ⁊ annos eternos in mente habui. Phil̓.iij. Conuerſatio noſtra in celis eſt. Poſſunt auteꝫ notariplures cauſe quare temporalia dicunt̉ ſomnia ſcd̓m propr̄prietatem ſomniorum.tui¶ Sicut homo in ſomno amplexat̉ fantaſmata pro verictate ſic homīes mundani p̄ſentia pro eternis. psͣ. Filij hoaiminū vt quid diligitis vanitatem ⁊cͣ.¶ Sicut pro varietate infirmatū eſt diuerſitas ſomniorūſic diuerſitas morboꝝ ſpiritualiū. cupiditas em̄ facit ſomniare diuitias. ſuperbia honorem. inanis gloria: famam.luxuria delitias: et ſic de alijs: vnde Catho.¶ Somnia ne cures naͣm mens humana quod optat.¶ Dum vigilat ſperat per ſomniū cernit idipſum. Eccl̓esv. Multas curas ſequunt̉ ſomnia ⁊cͣ.¶ Sicut ſtultus extollitur de ſomno: ita ſtulti huius mū-

y 4

Cod̓ia etpn̄tia dicūtur ſomniaſcd̓m ꝓprietates ſomniorum.

26