Pſalmus

eſt impoſſibile aut difficile: ⁊ ip̄e eſt (firmamentum) .i. fitmās bonos licꝫ (in terra) ſiue in corꝑe (in ſūmis mōtiū)qꝛ iſti ſunt ſummi mōtes ꝑ vite eſtinentiā ⁊ celi vicinitate. ps. Firmamentū eſt dn̄s timēribus eū: vel ſic vt legat̉:firmamentū ex ꝑte ſuppoſiti (firmamētū) .i. celū. i. vita celeſtis (erit in terra) nō vbiqꝫ: ſed (in ſūmis montiū) ad litterā qꝛ pͥmo hitauerunt ſancti heremite celeſtē vitā ducētes. Uel myſtice (in ſūmis montiū) vt ſupra (ſuꝑextolleiſuꝑ libanū) .i. ſuꝑ mundiciā vite eoꝝ (fructꝰ eius) .i. oꝑaceleſtia q̄ creſcūt ſuꝑ fundamētū mundicie: de quo fructuGal̓. v. Fructꝰ ſpūs eſt charitas gaudiū pax patiētia ⁊cͣDico ꝙ (in ſūmis montiū) ⁊ (ſuꝑ libanū erit fructus) ſedin ciuitatibꝰ qͥd nonne etiā ibi pōt fieri bonꝰ fructꝰ: addi(⁊ florebunt de ciuitate) flos eſt bonū ꝓpoſitū qd̓ plericōcipiūt (in ciuitate) .i. in mūdo licꝫ ad clauſtrū vel ad hremū nō ſe tranſferāt: ſꝫ viſa multorū prauorū turba. corrūpunt̉ exēplo ⁊ flos nō facit fructū: vn̄ bn̄ dicit (ſicut fonū terre) qd̓ cito areſcit vt p̄dictū eſt: vn̄ ſignificat̉ ꝑ ſcirpū qͥ nō creſcit ſupra mōtes: ſꝫ ī ceno ⁊ qn̄qꝫ floret ſꝫ nō facit fructū. de qͦ Iob. viij. Cū adhuc ſit in flore nec carpat̓manu. an̄ oēs herbas areſcit. ꝓpter hoc iohānes baptiſtqn̄ de ciuitate hierl̓m veniebat ad eū dicit eis Math̓. iij.Facite dignos fructus pnīe. q. d. nō tm̄ florē. Itē Moraliter de viro iuſto aut bono p̄lato (⁊ viuet) vitā gr̄e in pn̄iti ⁊ vita gl̓ie in futuro. Eſa. xxxviij. Uiuēs viuēs ipſe cōfitebit̉ tibi. hͦ aūt dr̄ ad dr̄iam mali p̄lati qͥ nō viuit qꝛ ē ydolū carēs vitā ſimul ⁊ ſenſu. vn̄ Bar. hoīem a morte non lberāt neqꝫ infirmū a potentiore eripiūt hoīem cecū ad viſum nō reſtituūt de neceſſitate hoīem nō liberabūt viduenō miſerebunt̉ neqꝫ orphanis bn̄dicent lapidibꝰ de monte ſil̓es ſunt dij illorū .i. p̄lati: ⁊ ita ptꝫ ꝙ nō viuūt neqꝫ ſentiūt. Dan̄. xiiij. Nōne tibi videt̉ bel eē deus viuēs. an nōvides qͣnta comedat ⁊ bibat qͦtidie. ⁊ ait arridēs. Ne erres rex iſte ē eī ītrinſecꝰ luteꝰ ⁊ forīſecꝰ ereꝰ ⁊ nec comeditaliqn̄ (⁊ dabit̉ ei) .i. bono p̄lato (de auro arabie) .i. ſapiētia mortꝭ. aurū em̄ ꝓpter fulgorē ſapīam ſignificat: araboccidet alias interptat̉ vn̄ ſignificat mortē: ⁊ hoc eſt maxma ſapīa ⁊ maximū donū .ſ. ſapīa moriendi q̄ nō dat̉ nonbene viuēti: vn̄ Aug. Nō pōt male mori qͥ bene vixit. psͣ.Precioſa in cōſpectu dn̄i mors ſctōꝝ eiꝰ. hoc eſt aurū arbie p̄lato. ſumma ph̓ia eſt aſſidua mortꝭ cogitatio. ps. Notū fac̄ mihi dn̄e finē. m. ⁊ nūeꝝ dierū meoꝝ qͥs eſt vt ſciaqͥd deſit mihi: qͥ hꝫ aurū arabie .i. ſapīam mortꝭ: cōtemniaurū mūdi. Hiero. Facile contēnit oīa qͥ ſe ſꝑ cogitat moriturū: ſequit̉ (⁊ adorabūt) .i. ad deū orabunt. Nō dicitevt intelligas ꝙ oēs Debēt orare (de ipſo ſemꝑ) auro arbie obtinēdo. ſed nō oēs orant h̓ pauci em̄ q̄runt ſcientiviuēdi: ſꝫ pauciores ſapīam moriendi: ⁊ iō ſtulte viuuntꝰſtulte moriunt̉. Eccl̓es. ix. Neſcit hō finē ſuū: ſed ſicut piſces capiunt̉ hamo: ⁊ ſicut aues cōprehēdunt̉ laqueo. ſicapiunt̉ hoīes in tꝑe malo. Lu. xij. Stulte hac nocte aīatua repetēt a te ⁊ q̄ paraſti cuiꝰ erūt: ſic eſt qͥ ſibi theſaurizat ⁊ nō ē in deo diues (tota die bn̄dicēt ei) cui dat̉ auriarabie: vn̄ adhuc bn̄dicimꝰ ſctōs qͥ habuerūt copioſe illiaurū: qꝛ habuerūt ſapīam viuēdi ⁊ ſapīam moriēdi: ſequitur (erit firmamentū in terra) .i. in eccl̓ia: talis p̄latus habens aurū arabie (⁊ in ſūmis montiū) .i. erit firmamētuꝫnō ſolū minoꝝ: immo ⁊ maioꝝ. Eccl̓i. xlix. Ioſeph qui natus eſt homo pͥnceps fratrū. firmamentū getis rector fratrū ſtabilimentū populi (ſupextollet̉ ſuꝑ libanū) .i. ſupermundi candorē (fructus eiꝰ) .i. merces laboris eius. q. d̓nō q̄ret mercedē laboris ſui in mūdo ſed in celo. ps. Filimerces fru. ven. Sap̄. iiij. Adulterine plātationes nō dabūt radices altas: nec ſtabile firmamentū collocabunt cōfringent̉ rami inconſummati fructꝰ eoꝝ inutiles ⁊ acerbiad māducandū .i. mūdana merces. Ezech̓. xviij. Patrescomederūt ⁊cͣ. Math̓. v. Amē dico vobis rece. mer. ſu. (⁊florebunt de ciuitate) .i. habētes in mūdo qͥ eſt ciuitas babylonie: de qua Oſee. xj. Ego ſanctus in medio tui ⁊ ciuitatē non ingredior. Eſa. xlviij. Date florē moab qꝛ florēsegrediet̉ (ſicut fenū terre) .i. cito areſcet flos. Eſa. xl. Omnis caro fenū ⁊ omīs gloria eius. q. flos feni exiccatuꝫ eſt

fenum ⁊ cecidit flos qꝛ ſipiritus domini ſufflauit in illo.¶ Sit nomē eius benedictum in ſecula: ante ſolem permanet nomen eius.¶ Secunda pars vbi mouet oēs ad laudandū tm̄ regemqͥ predicta oꝑatur: vnde dicit (ſit nomē eius) .i. poteſtas⁊ bonitas quā ipſe nobilis eſt (benedictū) nō ad horā ſed(in ſecula) .i. ineternū qꝛ ipſe eſt eternus: qꝛ (ante ſolē) .i.anteqͣꝫ fieret ſol (ꝑmanet) firmum ⁊ ſtabile (nomē eiuspſal. Tu fabricatus es auro. ⁊ ſo. ⁊ hoc ſequit̉ ꝙ ante ſolem erat ex quo fecit ſoleꝫ. Eccl̓i. xxiiij. Ego feci in celis vtoriret̉ lumē indeficiēs. ſol qͥ dr̄ indeficiēs ad dr̄iam luneq̄ deficit ⁊ decreſcit. Itē merito debemus eum benedicerequia ipſe eſt munificus rex: vnde ſequit̉.¶ Et benedicent̉ in ipſo omnes tribus terre: omnes gentes magnificabunt eum.¶ Bn̄. in ipſo om. tri. ter.) .i. mūerabunt̉ cariſmatibꝰ ⁊ donis gratie: bn̄dictio em̄ ſumit̉ pro munere: vt. j. Reg. xxv.Miſit dauid nuncios ad nabal virū ſtultum vt mitteretei benedictionē dn̄s noſter tā munificus eſt vt det oībusmunera: vn̄ Gen̄. xxij. In ſemīe tuo benedicētur oēs gentes ⁊ non dicit omēs tribus iſrael tm̄ ſed generaliter oēstribus terre (omēs gentes magnificabunt eū) .i. magnuꝫp̄dicabunt ⁊ hoc iuſtum ſicut dicit̉ in fine. Eccl̓i. Dāti mihi gr̄am dabo gloriā vel de futuro (⁊ benedicent̉ illi) quibus dicet Math̓. xxv. Uenite benedicti pr̄is mei ꝑci. reg.Eph̓ .j. Omni bn̄dictione ſpūali in celeſtibꝰ (in ipſo) xp̄oſcꝫ in corpore eius myſtico (omēs tribus terre) psͣ. Illucaſcenderūt tribus tribus dn̄i: teſt. iſ. ad cōfi. noī dn̄i (om̄sgentes beatificabūt eū) ſcd̓m aliā litterā Iob. xxix. aurisaudiens beatificabat me ⁊ oculus videns teſtimoniumreddebant mihi.¶ Benedictus dominus deus iſrael: quifacit mirabilia ſolus.¶ Septima ꝑs vbi agit ꝙ alios hortabat̉ facere .ſ. deū laudat ⁊ pͥmo cōmendat eū a potentia cū dicit (dn̄s) Iob. ixSub eo curuant̉ qͥ portant orbē i. pͥncipes ⁊ potētes. Secūdo cōmendat eū a bonitate cū dicit (deus) ex bonitateem̄ magna eſt ꝙ oīa fouet in eſſe cōſeruando. oīa contemplat̉ regēdo. oīa incēdit ad amorē inflāmando. hͨ oīa importat hoc nomē deꝰ qꝛ deus latine idē eſt qd̓ theos grece. Theos autē dr̄ a theon qd̓ eſt ardere: vel a thoym qd̓eſt fouere. vel a theoſte qd̓ eſt cōtemplari vel cōſiderareTertio cōmendat eū a beniuolentia cū dicit (iſrael) .ſ. videntiū deum. Quarto a mirabili illius oꝑatione cum ſubiungit (qui facit mirabilia magna) Quīto a ſingulari prerogatiua cū addit (ſolus). Notanduꝫ ergo ꝙ dicit deus(iſrael) .i. videntiū deū nō cecoꝝ. ij. Coꝝ. iiij. Deus huiuſſeculi excecauit mentes infideliū (qui facit mirabilia magna) dn̄s fecit mirabilia magna .i. miracula in terra ⁊ hoc(ſolus) qꝛ licꝫ multa miracula fecerint multi ſancti: nontn̄ propriā virtute vel auctoritate: ſicut ipſe qͥ ſua auctoritate faciebat ⁊ cuius auctoritate alij faciebant: vn̄ Iohāxv. Si oꝑa nō feciſſem in eis q̄ nemo alius fecit peccatuꝫnō haberent. Iteꝫ facit mirabilia in celo: qꝛ ſancti in ipſoadmirant̉. Eſa. lx. Tunc videbis ⁊ afflues ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabitur cor. t. Iob. ix. Qui facit magna ⁊ inſcrutabilia⁊ mirabilia quorū non eſt numerus (ſolus) Iob. ix. Quiextendit celos ſolus .i. ſanctos ꝑ charitatē dilatat. ſed qͥamulti minus venerant̉ benefactorē qͣꝫ vindiceꝫ: indeo bene ſequitur.¶ Et benedicam nomē maieſtatis eius ineternum: et replebitur maieſtate eius omnis terra: fiat fiat.¶ Bene. no. eius) in qua iudicabit. Math̓. xxiiij. Tūc videbunt filium homīs venientē in nubibus celi cū virtutemulta ⁊ maieſtate: ⁊ in hoc cōmendat eū a ptāte iudiciaria quā in pͥncipio psͣ. petierat ei: ⁊ hͦ ineternū (⁊ replebit̉maieſtate eiꝰ oīs terra) qꝛ omībus nota erit ſua maieſtasqꝛ ſicut dr̄ Math̓. xxiiij. Sicut fulgar exit ab oriente ⁊ ap

Moralit̓.de viro iuſto aut bono p̄lato.

Myſtice.

Tria impotat hͦ nomdeus.