Septuageſimuſprimus CLXVII

tot̓a die) ſiue nocte Eſaīe. lx. Nō occidet vltra ſol tuꝰ ⁊cͣ.qꝛ dn̄s erit in lucē ſempiternā. Zach. xlij. Erit dies vnanota ē dn̄o. nō dies neqꝫ nox ⁊ ī tꝑe veſꝑe erit lux (cū ꝯfuſi ⁊ reueriti fuerit qͥ q̄ ma. mi.) .ſ. demones ⁊ dānati hoīesq̄ ꝯfundent̉ ī iudicio corā oībꝰ ⁊ reuerebunt̉ penā ſibi paratā psͣ. Induant̉ ꝯfuſione ⁊ reuerētia ⁊ alibi erubeſcantimpij ⁊ deducant̉ ī īfernū Sap̄. iiij. Ueniēt in cogitationepctōꝝ ſuoꝝ ecce ꝯfuſio timidi ecce reuerētia ⁊ ſeqͥt̉ et traducēt eos ex aduerſo iniqͥtates eoꝝ vt vꝫ nō a dextris penant̉ cū electis ſꝫ ex aduerſu cū reprobis ad ſiniſtrā qͥbusdr̄. Ite maledicti ⁊cͣ. qͥ querunt ma. mihi) ⁊ inuenient ſibiEccl̓i .xxvij. Qui ſtatuit lapidem ꝓximo offendit in eo etet qui alij ponit laqueum peribit in illo.¶ Pſalmus¶ Eus iudicium tuum regi da: et iuſticiam tuam filio regis¶ Deꝰ iudiciū tuū) Titulꝰ (i ſalomonē) in p̄cedēti psͣ. egiꝓph̓a de gr̄a h̓ aūt multipl̓r ꝯmendat actorē gr̄e ⁊ largitod re xp̄m vn̄ ītitulat̉ psͣ. iſte de ſal̓one .ſ. (i ſalomonē) qꝛ dirigit nos in xp̄m qͥ ē verus ſalomō .i. pacificus qꝛ fecit pacint̓ hoīem et hoīem vn̄ Eſaie. ij. Dicit̉ ꝯflabūt gladios ſios ī vomeres ⁊ lanceas ſuas in falces. ⁊ loquit̉ ibi de aduētu ſaluatoris. ī qͦ tāta pax fuit ꝙ nō erat opꝰ gladijs nechabebāt vſū armoꝝ fecit etiā pacē īter hoīem ⁊ angelumvn̄ ip̄o nato cātauerūt angeli gl̓ia ī ex. deo. ⁊ ī ter. pax ho⁊cͣ. Itē pacē fcite int̓ hoīem ⁊ deū ſi qͥs peccauerit aduocatū habemꝰ apud patrē ih̓m xp̄m ip̄e ei ē ꝓpiciatio ꝓ peccatis nr̄is. ij. Coꝝ. v. Deꝰ erat in xp̄o mundū recōcilianſibi. Itē fecit pacē īter carnē ⁊ ſpm̄ ī ſe in re in nobis aūtſpe. ipſe eī ſolus potuit vere dicere cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuū. ī illo .n. nūqͣꝫ fuit vlla rebellio intercarnē ⁊ ſpm̄. Intētio ē in hoc psͣ. monere vt xp̄m veꝝ regcredamꝰ. Modꝰ agēdi ſeptē ſunt ꝑditōes. Primo optaiudiciū dari filio dei. Scd̓o affirmat qd̓ optauerat ibi (iudicabit pauꝑes ppl̓i) Tercio dicit de pͦ aduētu illiꝰ qͥ ſecīdo aduētu veniens iudicabit ibi (deſcendet ſicut pluuiaQuarto agit de oꝑibꝰ eius ibi (qꝛ liberabit) Quīto agit d̓honorificētia regis ibi (⁊ viuet) Sexto monet ad laudetdei ibi (ſit nomē eiꝰ) Septīo ꝙ alios monuerat facit ipſſcꝫ laudat deū ibi (bn̄dictꝰ ⁊cͣ.) ꝯmēdat gͦ xp̄m ꝓph̓a perdo ei multa a pr̄e q̄ ei nō peteret niſi dignꝰ eēt hr̄e illa. vr̄ip̄m petere ē ꝯmēdare pͦ ergo petit dari ei iudiciariā pōtſtatē dirigēs ẜmonē ſuū ad patrē cū dicit (o deꝰ) pr̄ (iudiciū tuū regi da) .i. da iudiciariā poteſtatē xp̄o qͥ eſt rex vn̄Apoc̄. j. Dr̄ pͥnceps regū terre. ⁊. xix. In veſtimēto et ī femore eiꝰ ſcpͥtū hēbat rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. ꝑ veſtimentū hūanitas ꝑ femur ītelligit̉ deitas femur em̄ ē pͥncipiuꝫgeneratiōis. et ipſe ẜm qd̓ deꝰ fons ē totius bonitatꝭ ⁊ ẜmvtrāqꝫ naturā rex ē ergo iſti (regi da iudiciū) Ioh̓. v. patnō iudicat quēqͣꝫ ſꝫ om̄e iudiciuꝫ dedit filio ſꝫ qꝛ nō ſufficiiudicare niſi qd̓ iudicatū ē executioni mandet̉: petit ei ſecūdo executionē iudicij. vn̄ addit (⁊ iuſticiā tuā) .i. execitionē iudicij tui (filio regis). q. d. rex ē iure hereditario. eiō debet ei dari executio iudicij psͣ. dn̄s dixit ad me fi. mees tu. ego ho. ge. te. Iere. xxiij. regnabit rex ⁊ faciet iudiciiet iuſticiā in terra. Et on̄dit ad qͥd petit ei iudiciariā poteſtatē et executionem cum ſubiungit.¶ Iudicare populum tuū in iuſticia: ⁊ pauperes tuos in iudicio.¶ Iudicabit em̄ etiā populū ſuū .i. iuſtos ⁊ bonos psͣ. eiuſticias iudicabo quāto magis ergo populū malū. j. Itri. iiij. Tēpus ē vt incipiat iudiciū a domo dei ſi aūt pͥmia nobis qͥs finis eoꝝ qͥ nō credūt euāgelio ⁊ ſi iuſtꝰ qͥdemvix ſaluabit̉ īpius ⁊ pctōr vbi parebūt iudicabit aūt nonẜm allegata ſꝫ (ī iuſticia) Eſa. xj. Nō ẜm viſionē oculoiudicabit neqꝫ ẜm auditū auriū arguet ſꝫ iudicabit in iuſticia pauꝑes arguet in equitate pro manſuetis terre. ⁊ paiperes quid ergo de diuitibus ſunt eī qͣtuor gnͣa pauperū¶ Dyaboli vt pauperes de lugduno.¶ Mundi ⁊ non dei vt fures.

¶ Dei ⁊ non mundi vt dauid.¶ Dei ⁊ mundi vt monachus ⁊ dicit caſſiodorꝰ ſuꝑ hunclocū in originali: pauꝑ ſi ſuꝑbiat nō ē pauper dei. diues ſ.pauꝑtatem diligit nō ē diues ſeculi Prouer. xiij. Poſteapetit ei ordinē iudiciariū dari ⁊ pͥmo vt citentur ꝑ p̄dicatores pacem annunciantes. vnde ſubdit.¶ Suſcipiant montes pacem populo et colles iuſticiam.¶ Suſcipiāt mōtes pacē ppl̓o) mōtes ſunt p̄dicatores qͥdn̄t eē alti ꝑ eminentiā vite ⁊ firmi ꝑ ꝯſtantiā hij debentſuſciꝑe a deo pacē ⁊ annunciandū ppl̓o. Eſai. lij. qͣꝫpulcriſuꝑ mōtes pedes annūciantꝭ et p̄dicātis pacē (⁊ colleſ iuſticiā) ſupple ſuſcipiāt vel faciāt (colles) ſūt mīores ⁊ peccatores qͥ cū audiūt annūciari pacem dn̄t facere de ſcip̄isiuſticiā ⁊ ſic pacē habebūt cū iudice ſuo ps. iuſticia et paxoſculate ſunt iuſticia .ſ. hoīs ſe punientis ⁊ pax dei ad penitentiā recipiētis vn̄ dicit dauid feci iudiciū et iuſticiamnō tradas me calūniantibꝰ me: ſꝫ ſuſciꝑe ſeruū tuū ī bonū⁊cͣ. Moraliter (deꝰ iudi. t. re. da.) rex ē qͥlibꝫ iuſtus qͥ ſe regit huic petit iudiciū dei dari: vt .ſ. in pn̄ti gratiā habeat ſeip̄m iudicandi pͥmo ne in futuro durius a domino iudicetur. j. Coꝝ. xj. Si noſmetip̄os dijudicaremꝰ nō vtiqꝫ iudicaremur psͣ. p̄occupemꝰ faciem eiꝰ. que irata apꝑebit in iudicio ⁊ hoc in ꝯfeſſione vbi hō ſeipſum iudicat ⁊ accuſat⁊ poſtea alios. .j. Coꝝ. iiij. Nolite ante tempus iudicare .i.anteqͣꝫ voſmetipſos iudicaueritis Auguſtinꝰ. Aſcendathomo ante tribunal mentis ⁊ ſcip̄um iudicet ſit ratio iudex timor carnifex ⁊ cōſcientia teſtis. Zach̓. v. Iudiciumverū facite vnuſqͥſqꝫ cum fratre ſuo. ⁊ pupillum et viduāet aduenā nolite calūniari ſꝫ quia ſūt quidā qͥ ſe bene iudicant accuſantes ſeip̄os in ꝯfeſſione ſꝫ tn̄ non exequunt̉ iuſticiā qꝛ ſatiſfacere negligunt. ideo addit (⁊ iuſticiā tuaꝫ)id ē veram ſatiſfactionem in qua iuſticia deo exhibetur depctō (filioregis) .i. hoī qͥ ē filius dei adoptiuus psͣ. ego dixi dij eſtis ⁊ fi. excel. oēs Sapiē. .j. diligite iuſticiā qui iudicatis terrā veſtrā .ſ. i. mentē veſtrā. Eſa. xxvj. Iuſte cū feceris iudiciat. in terra iuſticiā diſcent oēs habitatores orbis. ⁊ infra iuſticiā nō fecimꝰ ⁊cͣ. vel ſic (deus iudiciū tuūre. da.) .i. rationi da iudicium diſcretionis. Prouerbiorū.xx. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat omne malum intuitu ſuo (et filio regis) id eſt libero arbitrio da iuſticiamexecutionis (iudicare populzu tuū in iuſticia) populꝰ dn̄in regno anime ſunt bone cogitationes ⁊ bone affectiōesde hijs iudicat bonus rex qd̓ pauce ſunt ⁊ pigre. Luc. xvijCum omnia benefeceritis dicatis ſerui inutiles ſumus ⁊(pauperes tuos in iudicio) pauꝑes iſti ſunt ſenſus et vires defectum patientes hij iudicant̉ in iudicio anime qd̓facit rex id eſt vir iuſtus vel ratio. Prouerbi. xx. Rex qͥ ſedet in ſolio iudicij diſſipat omne malum intuitu ſuo. Itēẜm aliā expoſitionē hic oratꝭ ꝓpheta ꝓ prelatis vt ſapientes ſint et iuſti (deus iudi. t. regi) id eſt prelato. da. vt ſapienter et recte iudicet quia in iudicando eſt loco dei. vndeij. Paralyp̄. Precipiens iudicibus videte ait quid faciatꝭnon em̄ hominis exercetis iudiciū ſed domini ⁊ quodcunqꝫ iudicaueritis in vos redūdabit ſit timor domini vobicum Math. vij. In iudicio quo iudicaueritis iudicabimini (et iuſticiam tu. filio regis) id eſt prelato qui debet eſſefilius xp̄i et bonorū predeceſſorum oꝑis imitatione Tobie. viij. Filij ſanctoꝝ ſumus ⁊cͣ. prelatus etiam ſucceditxp̄o in hereditate quaꝫ acquiſiuit in terra in ſudore ⁊ ſanguine ꝓprio Actuū. xx. Attendite vobis in vniuerſo gregin quo vos ſpirituſſctūs poſuit epiſcopos regere eccleſiaꝫdei quam acquiſiuit ſanguine ſuo debent ergo ei ſuccedere (et in iuſticia) et oſtendit ad quid debent habere iudicium et iuſticiam dei .ſ. (iudicare). id eſt ad iudicandū (populum tuum) ſibi ſubditum ⁊ cōmiſſum (in iuſticia) nonin exactione et oppreſſione ſicut dicit̉ Miche. iij. Auditeprincipes iacob ⁊ duces domus iſrael nunquid nō veſtꝝeſt ſcire iudicium qui odio habetis bonum et diligitis malum qui violenter tollitis pelles eorum deſuꝑ ipſis ⁊ carnem eorum deſuper oſſibus eoꝝ qui comederūt carnē po

Paupeꝝ gnͣaquatuor.

Prce qdruplicem fecitxp̄us ſuo aduentu.

Psͣ. lxxj.

Moraliter.