Pſalmus

penitentie cum dicit (retrorſum) ita auertant̉ vt ſint te ſequentes ꝑ humilitatē. Math̓. xvj. Dixit dominus Petrovade retro me ſathana. Ioh̓. xx. Maria cōuerſa retrorſūvidit dn̄m. Quinto petit eis cōfuſionē exteriorem q̄ eſt invultū cum dicit (⁊ erubeſcant) Eſt em̄ duplex cōfuſio interior ⁊ exterior. de interiori prius dixit (cōfundant̉) de exteriori hic dicit (erubeſcant) de his duabus Hiere. vj. Cōſuſione nō ſunt cōfuſi ⁊ erubeſcere neſcierūt. ꝓpter hoc petit hic eis illa duo. j. Re. xvij. Dauid ꝑcuſſit philiſteum infronte: vbi eſt locus erubeſcētie. psͣ. imple facies eoꝝ ignominia ⁊ querēt nomen tuū dn̄e. De malis aūt d̓r Hiere. ijFrons mulieris meretricis factā eſt tibi noluiſti erubeſcire. ⁊ qꝛ ꝑiculum eſt in mora conuerſionis. Sexto petit eisvelocem cōuerſionē ſiue velocitatem cōuerſionis. cuꝫ ſubiungit (auertant̉ ſtatim) Eccl̓i. v. Ne tardes ꝯuerti ad dominū ⁊ ne differas de die in diem. ⁊ qꝛ erubeſcentia cauſeſt cōuerſionis. repetit de ipſa addens (erubeſcentes) vn̄qͥdam ph̓s videns iuuenem exire de lupanari ⁊ erubeſcere qꝛ vidēbat̉ ab hominibꝰ ait. ſalua res eſt erubuit. Et nota ꝙ ter loquit̉ hic de erubeſcentia vel de cōfuſionē: qꝛ ꝓpter tria debemus erubeſcere videlꝫ ꝓpter peccati vilitatꝭꝓpter noſtram ingratitudinem: ꝓpter dei longanimem patientiam. De primo Hiere. iij. Ꝙ vilis facta es nimis iterans vias tuas. De ſecundo. xlij. Fili hominis oſtendeſlijs iſrael templū ⁊ cōfundant̉ ab iniquitatibus ſuis. hͦ ⁊cit qꝛ in templo repoſita erant multa que ſigna erant bn̄ſciorum dei qͥ exhibuerat iudeis. ibi em̄ erat vrna aurea plena manna in ſignum ꝙ dominus eos pauerat in deſertoibi etiam erat virga in qua factum fuit miraculum ⁊ deūteronomiū legis. ſimiliter nos in templo .i. in corpore xp̄i.de quo dixit. Ioh̓. ij. Soluite templum hoc ⁊ in tribꝰ diebus excitabo illud: poſſumus multa beneficia inuenire ēlegere. De tercio ꝓpter qd̓ debemus erubeſcere .ſ. de patietia dei. Dicit Gregori. ſaltem miſericordiam ⁊ patientianeius debemus erubeſcere. ſi eius iuſticiam nolumus formidare. Et in hac ſerie interponendo oſtendit quales ſūtilli pro quibus orat. videlicet qꝛ peccant opere ⁊ voluntate ⁊ locutione: oꝑe cum dicit (qui querunt animā meamvoluntate cum dicit (qui volunt mihi mala) locutione cidicit (qui dicunt mihi euge euge) .ſ. irriſorie. Iob. xij. Dridet̉ iuſti ſimplicitas. vel etiam applauſorie adulando.ſi. d. bona eſt terra: eū enim bonum: ge terram ſonat. muti dicunt ita euge .i. bona ſunt terrena. qd̓ lꝫ concedenduꝫſit ꝓpter hereticos. tamen celeſtia incomparabiliter meliora ſunt ⁊ terrena mala ſunt ei qͥ ea celeſtibꝰ p̄ponit. Et nota ꝙ dicit̉ euge multipliciter.¶ Irriſorium. Pſal. dixerunt euge euge viderunt oculi noſtri.t̓ ¶ Applauſorium. ps. non dicant in cordibus ſuis euge euge anime noſtre.¶ Adulatorium. ps. ferant cōfeſtim cōfuſionem ſuam quidicunt mihi euge euge.¶ Admiratiuum. Ezē. xxvj. Euge cōfracte ſunt porte populorum.¶ Commendatorium. Math̓. xxv. Euge ſerue bone ⁊ fidelis.¶ Exultent ⁊ letent̉ in te omnes qui querūtte: ⁊ dicant ſemper magnificet̉ dominus qͥdiligunt ſalutare tuum.¶ Secunda pars vbi iuſtus monet bonos vt in deo letentur ſed prius allegorice in ꝑſona xp̄i exponamus. Dicit ego ad patrē (exultent ⁊cͣ.) q. d. petij ꝙ iudei ꝯfunderent̉ vterubeſcerent. ſed nō ſic peto de fidelibꝰ immo peto vt (enltent) corpore (⁊ letent̉) mēte (in te) nō in dijs falſis vl̓in cerimonijs legis. ⁊ nō tm̄ iudei ꝯuerſi ſed generalit̓ omnes tam de iudeis qͣꝫ de gentibus (qui querunt te) in fidexp̄iana vbi īuenit̉ ſꝑ deus (⁊ dicant) ore in oratione ⁊ laude (ſemꝑ magnificet̉ dn̄s) nō vos: nō dij falſi hͦ dicant illi(qͥ diligūt ſalutare tuum) .ſ. me vn̄ dixit Symeon Luc.Quia vide. ocu. m. ſa. t. vel (qui diligūt ſa. t.) cōicare alijsſcꝫ fidei ſaluteꝫ. ſed ad hoc ꝙ ipſi (exultent ⁊ letent̉) ⁊ lau

dent oꝑtet ꝙ p̄cedat reſurrectio mea. vn̄ tibi dico pater¶ Ego vero egenus ⁊ pauper ſum deus adiuua me.¶ Egenus ſum) vel mendicus .i. petens ⁊ dicens in cruce.Ioh̓. xix. (Et pauper) rebus nō habens vbi caput reclinēvnde ſcriptū eſt Ioh̓. xix. Ꝙ inclinato capite tradidit ſpiritum. vel (pauꝑ) amicis: qꝛ amici mei apl̓i receſſeruntame ſed tu (deus) pater (adiuua me) in tribulatōe paſſiōisEt vere ſcio ꝙ adiuuabis.¶ Adiutor meus ⁊ liberator meus es tu domine ne moreris.¶ Adiutor me.) vt poſſim ſuſtinere (⁊ libe. me.) vt poſſimeuadere (es tu) om̄ipotens pr̄ adiutor fuit in paſſiōe vbixp̄s tulit pondus peccatoꝝ noſtroꝝ. liberator in reſurrectiōe vbi liber a pena ⁊ miſeria ſurrexit ⁊ ad hoc faciendūdn̄e pr̄ (ne moreris) qͥn .ſ. die tercia me ſuſcites. ¶ Moraliter vir iuſtus admonet alios iuſtos vt in domino letent̉etiam ipſos aduerſarios cōuerſos ⁊ iam penitentes qͥ deum querunt ꝑ opera penitētie: ſed monēdo alios non eisfed ad deum ſermone dirigit oſtendens ꝙ iſta ſpūalis leticia a dn̄o eſt. vnde dicit (exultent ⁊ letent̉ in te) ps. dediſtileticiam in corde meo. Dicit ergo (exultent) corpore ꝯͣ pigros (⁊ letent̉) mente contra triſtes. Math. vj. Nolite fieri ſicut ypocrite triſtes (in te) non in creatura contra auaros ⁊ ydolatrās. Amos. vj. Qui letamī in nihili. Iob. xxx.Si letatus ſum ſuper diuitijs meis multis (qui querunt)contra negligentes. Prouer. xix. Qui negligit viam ſuammortificabit̉. Eſa. xxj. Si queritis querite (te) veritatē iuſticiam ſanctificationem pacem. psͣ. Vt qͥd diligitis vanitatem ⁊ queritis men. (⁊ dicant) nan tm̄ audiant: contranon dicentes horas canonicas (ſemper) cōtra eos qͥ quādoqꝫ dicunt ⁊ quandoqꝫ non dicunt. cōtra eos qui quandoqꝫ pſallunt quandoqꝫ nō. Apoc. iiij. Non habebant requiem die ac nocte dicentia: ſanctus ſanctus ſanctus ⁊cͣ.(magnificetur) contra inuidos ⁊ detractores qui paruificant alios quibus dominꝰ facit miſcd̓iam maiorē. Eccl̓i.fi. letet̉ anima noſtra in miſcd̓ia eius ⁊ non cōfundeminiin laude eius. Math̓. xx. An oculus tuus neꝙͣ eſt qꝛ egobonus ſum (dominus) contra ſuperbos qui nolunt ſubeſſe vel ſeruire. Oſee. x. Non eſt rex nobis. non enim timemus deum. ⁊ rex quid faciet nobis .i. prelatus (qͥ diligūt)contra odio habentes. Amos. v. odio habuerunt corripiētem in porta (ſalutare) nō infirmatoriū. Eccl̓i. xxx. Salusanime in ſanctitate iuſticie (tuum) nō medicoꝝ vel apotecarum. Prouer. xxj. Dominꝰ aūt ſalutem tribuet. Sūt autem quidam qͥ deum laudant ⁊ magnificant in ꝓſperitate ſed blaſphemant in aduerſitate ſicut intēdebat ſathanꝙ poſſet inducere Iob dicens ad dominū. nūqͥd fruſtra timet deum iob: operibꝰ manuū eiꝰ bn̄dixiſti ⁊ poſſeſſio eiꝰcreuit in terra. ſed extende paululū manum tuam ⁊ tangecuncta que poſſidet niſi in faciem bn̄dixerit tibi. ps. cōfitebit̉ tibi cum benefeceris ei. Ideo oſtendit vir iuſtus cōſequenter ſe pauperem eſſe ⁊ tn̄ in paupertate ⁊ laudare deum ⁊ alios ad laudē monere. vn̄ dicit (ego ꝟo egenus ſum⁊ pauꝑ) duo dicit. ſunt em̄ qͥdam egeni .i. mendici ⁊ querētes q̄ nō ſunt pauꝑes: vt ſunt truranni. alij ꝟo ſunt pauperes: ſed tamen nō ſunt egeni: qꝛ mendicare erubeſcunt. pͥ.mi peccant ꝑ cupiditatem ⁊ auariciam. ſecundi peccant ꝑſuꝑbiam. ſed vir iuſtus dicit ſe eſſe ſimul egenum ⁊ pauperem. ⁊ ideo ſecure petit dicens (deus adiuua me (vl̓ ſecundū aliam lr̄am: affirmat que habꝫ (deus adiuuat mepauperem qͥ adiutor es pauperum: non diuitum qͥbus ꝓmittittit non auxilium ſꝫ ſupplicium. Luc. vj. Ue vobis diuitibꝰ. vnde vulgariter ſolet dici de diuite: ꝙ nō eſt homoquē deus adiuuet: de ꝟo ⁊ miſerabili perſona dicit̉ iſte eſthomo quem deus adiuuet .i. egens ⁊ dignus auxilio dei.vnde adiungit (adiutor meus) in operando (⁊ liberatormeus) in patiendo (es tu) nō homo nō mundus nō diuitie. Eſa. xxxj. Ue qui deſcendunt in egyptum ad auxilium⁊cͣ .i. mundū. vel (adiutor) in preſenti quando tempus eſtoperandi (⁊ liberator) in futuro. Roꝝ. viij. Ip̄a creatura

IAllegoricede xp̄o.

1Euge dicit̉multiplicit̓

Crubeſcere debemꝰꝓpter tria.

Moral̓r:viro iuſto.