CLXIIISexageſimuſnonus

ꝙ edificatas inhabitabunt. vnde ⁊ hic ſubiungit (⁊ inhabitabunt ibi) nō tm̄ ꝑ annū vel dimidiū: ſed (⁊ hereditate acquirent eam) ⁊ bene dicit (acquirent) qꝛ magnū preliū eſtquandoqꝫ in corde hominis inter rōnē ⁊ ſenſualitatē. Itēcum intrauerit: multū oportet eū laborare ⁊ negociari arteqͣꝫ ad ſummū religionis attingat: ⁊ anteqͣꝫ apicē vel arcem cōtemplationis aſcendat. jͣ. Mach̓. xiij. Dicit̉ ꝙ Symon acquiſiuit arccꝫ ſyon qd̓ iudas nō potuit facere necIonathas .i. obedientia cōtemplationē capit non cōfeſſores vel datores ſacramentaliū .i. actiui. Non omnibus aitem datur vt iſtam arcem ſyon .i. religionem intrent vl̓ habitent. vnde determinat qͥbus dat̉ (⁊ ſemen ſeruoꝝ eiuꝫid eſt illi qui pauꝑtatem apl̓oꝝ volūt imitari poſſidebit ēnō ꝓgenies viperarum. Math̓. iij. Dan̄. xiij. ſemen Chanaan ⁊ non iuda ſpēs decepit te .ſ. ſpēs mūdi que multodecipit ⁊ allicit. vnde nolunt religionem intrare. Iteꝫ (ſemen ſer. eius) ſanctoꝝ confeſſorum qͥ religiones inſtituerunt. ſemen ſancti Benedicti ſunt monachi. ſemen ſanctiAuguſtini canonici. ſemen ſancti Franciſci fratres minores. ſemen ſancti Dominici ordo p̄dicatoꝝ. hi ergo (poſſdebunt eaꝫ) ⁊ ꝑ quid. ꝑ amorem. vnde ſequit̉ (⁊ qͥ dilinomen eiꝰ habitabunt in ea) amanti em̄ nihil eſt difficile⁊ ſi tenet argumentū a deſtructōe conſequentis: ex p̄miſſaſequit̉ (qͥ diligunt nomen eiꝰ habitabunt in ea) ergo qͥ nōhabitant in ea non diligunt nomen eius.¶ HſalmusLXIXxi. ¶ Eus in adiutoriū meū intende: dod mine ad adiuuandū me feſtinaI¶ Deus) Titulꝰ (in finē. psͣ. Dauid in rememoratione ꝙ ſaluum fecit eū dn̄s) Poſita ſupra xp̄i paſſiōepetit hic vir iuſtus adiuuari ⁊ ordine congruo: qꝛ a chriſtipaſſione eſt nobis omne adiutoriū. vnde bene intitulat̉ inrememoratione ꝙ ſaluum fecit eum dominus. vnde is eſtſenſus tituli. psͣ. iſte dirigens nos (in fineꝫ) .i. in xp̄m attribuit̉ Dauid .i. viro iuſto (psͣ.) dico dictus vel habitus (inrememoratione eiꝰ ꝙ ſaluum fecit eum dominus) hoc autem fuit ꝑ paſſionem quā rememorantes iuſti: ſperant deFalute ſua ⁊ ſecure petunt adiutorium. vnde dicit vir iuſtDeus in adiutorium meū intende) Intentio eſt monere vt non in nobis gloriantes confidamꝰ: ſꝫ in deo gloriemur ⁊ confidamus in eius auxilio. Madus bipartitus ēps. Primo petit generaliter iuſtꝰ ſe adiuuari ⁊ malos erubeſcere. Secundo monet bonos letari ibi (exulteūt ⁊ lettur) lꝫ aūt de iuſto principaliter exponat̉ tamen de xp̄o inpaſſione cōſtituto pōt allegorice exponi vel de martyribꝰDicit ergo xp̄s vel martyr quilibet (deus in adiutoriū meum intende) qꝛ homines non intendunt. Eſa. lxiij. Circūſpexi ⁊ non erat auxiliator queſiui ⁊ nō fuit qui adiuuare(in adiutorium) dico contra ꝑſequentes indeos vel tiratnos ⁊ qꝛ grauis eſt ꝑſecutio (domine ad adiuuandū me fiſtina) Iob. xxx. Clamabo ad te ⁊ nō exaudies me: ſto ⁊ nōreſpicis me: mutatus es mih̓i in crudelem: ⁊ duricia manus tue aduerſaris mihi.¶ Confundantur ⁊ reuereantur qui querūtanimam meam.¶ Confundant̉) confuſione (⁊ reuereant̉) timore. Hierexvij. Confundant̉ qui me ꝑſequunt̉ ⁊ non confuudar egpaueant illi ⁊ non paueam ego (qͥ querunt animā meaꝫ)Ioh̓. v. Querebant eum iudei interficere.¶ Auertantur retrorſum ⁊ erubeſcāt qui volunt mihi mala.¶ Auertant̉ retrorſum) a facie mea dicit xp̄s (⁊ erubeſcātqui volunt mihi mala) hoc impletum fuit quando veniente iuda cum cohorte ⁊ miniſtris pontificum ⁊ phariſeorūcum laternis ⁊ facibus ⁊ armis: exijt eis obuiam chriſtus⁊ illi videntes eum ⁊ audientes ꝙ dixit ego ſum illi abierunt retrorſum ⁊ ceciderunt in terram Ioh̓. xviij.¶ Auertantur ſtatim erubeſentes qͥ dicuntmihi euge euge.

¶ Auertant̉ ſtatim) vnde ibi Ioh̓. xviij. dicit̉: vt ergo dixit eis ego ſum: abierunt retrorſum ⁊cͣ. (erubeſcentes) hocem̄ eis erat magna verecundia (qui dicunt mihi euge) irridentes me. Pſal. dixerunt. euge euge viderunt oculi nr̄i.¶ Moraliter aūt de viro iuſto exponit̉ qui in his quatuorverſibus contra quatuor ꝑſecutiones precat̉. Primo petit (adiutorium) contra carnem que eſt mala vxor cum deberet eſſe adiutorium. Gen̄. ij. Faciamus ei adiutoriuꝫ ⁊cͣ.In ſecundo verſu contra demones (qui querunt animaꝫmeam) Gen̄. xiiij. Da mihi animas. In tercio contra homines aperte inimicantes (qui volunt homī mala) In qͣrto contra fictos amicos .i. adulatores (qui dicunt euge euge) applaudendo ⁊ adulando. Item notandum ꝙ in hocpsͣ. ſunt ſeptem verſus in quibus petit ſeptem dona ſpūſſancti. in primo verſu qui eſt (deus in adiuto. ⁊cͣ.) petit donum timoris. Sap̄. xvij. Nihil eſt timor niſi preſumptionis adiutorium proditio cogitationis auxiliorum. In ſecundo verſu petit̉ donum pietātis qui reſiſtit dyabolo qͥimpius eſt ⁊ animas querit perdere. Eph̓. vj. Contra ſpiritualia nequitię. jͣ. Thim. iiij. Pietas ad omnia vtilis eſtpromiſſionem habens vite que nunc ⁊ future. Tercio petitur donum ſcientie quo ſciat vir iuſtus conuerſari in medio nationis praue ⁊ peruerſe inter malignos homines qͥvolunt ei mala. Quarto fortitudo contra mollienteꝫ adulationem. Quinto donum conſilij de fine leto cū dicit (exultent ⁊cͣ. Sexto donum intellectus quo intelligit ſe pauperem cum dicit (ego ꝟo egenus ⁊cͣ.) Septimo donum ſapientie cum dicit (adiutor meus ⁊cͣ.) Dicit ergo vir iuſtꝰ:(dęus in adiutorium meum intende) deus dicit non mūdus. Eccl̓i. xij. Quaſi adiuuans ſuffocabit plantas tuas.Item (oeus) non homo. Eccl̓i. in fi. reſpiciens eram adiutorium hominum ⁊ non erat. Item (deus) non māmona. Eſa. xvij. Ceſſabit ab Effraim adiutorium. Soph̓. j. argentum eorum ⁊ aurum eorum: non poterūt liberare eosin die furoris domini (oeus) qui potes (domine) qui debes cum ſim ſeruus tuus (ad adiuuanduꝫ me ſeſtina) qꝛſupra dicit̉. intrauerunt aque vſqꝫ ad ani. m. ⁊ ſic diciturIob. vj. Non eſt auxilium mihi in me: ⁊ hoc vt dictum eſtvt dicit ⁊ petit contra carnem: vnde neceſſe eſt vt dn̄s feſtinet ad auxiliū qꝛ ipſa eſt familiaris inimicus: ⁊ vt dicitHiero. Non eſt efficacior peſtis ad nocendum qͣꝫ familiaris inimicus. hunc hoſtem oportet ſemꝑ ſecū portare ⁊ nutrire. vnde Maius eſt periculū. Mich̓. vij. Ab ea q̄ dormit in ſinu tuo cuſtodi clauſtra oris tui (confundant̉ ⁊cͣ.confundunt̉ demones quando hō fortiter facit pnīaꝫ. vijMich̓. vlt. iram dn̄i portabo qm̄ peccaui ei ⁊c̄. poſt ſequitur aſpiciet me inimica mea. Item cōfundunt̉ cum ſuggeſtiones eoꝝ cōtemnunt̉ quas non ceſſant ingerere etiammentibus ſanctoꝝ. vn̄ addit (⁊ reuereant̉) .i. iterū erubeſcant. vel (reuereant̉) .i. timeant accedere ad me (qͥ quer̄tanimā meā) demones .j. Petri vlt. dyabolꝰ tanqͣꝫ leo rug.circuit que. quē deuoret (auertant̉) a malo (retrorſuꝫ) vite ſequāt̉. psͣ. diuerte a malo ⁊ fac bonū (⁊ erubeſcant) cōfuſione adducente gr̄am ⁊ gl̓iam. Eccl̓i. iiij. Qui (voluntmihi mala) pene vel culpe ecce ꝙ facit doctrina dn̄i dicentis Math̓. v. Orate ꝓ perſequentibꝰ vos (auertant̉ ſtatim erubeſcentes) vt ſupra (qͥ dicūt mihi euge euge) adulando. ſed notandū eſt ꝙ qn̄ orauit ꝓ cōfuſione aperte ꝑſequentium: tempus non determinauit: ſed ſimpliciter dixit (auertant̉ retrorſum) quando aūt orat ꝓ conuerſioneadulantium addit (ſtatim) in quo notat ꝙ plus debemuſdeſiderare liberari ab adulatoribꝰ qͣꝫ a ꝑſequentibꝰ qꝛ periculoſior eſt nobis ꝑſecutio ſeductoris qͣꝫ aperte ſeuientEſa. iij. Qui beatum te dicunt ipſi te decipiunt ⁊ viā greſſuum tuorum diſſipant. vel totū legat̉ de eiſdem .ſ. de inimicis peccatoribus ꝓ quibus orat. ⁊ petit eis primo confuſionem mentis bonam cum dicit (cōfundant̉) ſecundopetit eis timorem dicens (⁊ reuereant̉) Eccl̓i. ij. Qui ſinetimore eſt non poterit iuſtificari. Tercio petit eis abominationem peccati cum dicit (auertant̉) .ſ. a peccatis ſicuta re abominabili. Eze. viij. Fili hominis vide abominatinnes quas iſti faciunt hic. Quarto petit illis humilitateꝫ

x 3

Alegoricede xp̄o velde martyribus

Psͣ. lxir.

Moral̓r deviro iuſto

De ſeptē donis ſpūſſctī.