Pſalmus

¶ Laboraui clamans rauce facte ſunt fauces mee: defecerunt oculi mei dum ſperoin deum meum.¶ Laboraui) pro eis (clamās) p̄dicādo ⁊ vocādo eos acpnīam. Math̓. xj. Uenite ad me omēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Ioh̓. vij. Stabat ieſus ⁊ clamabat dicēs: ſiquis ſitit veniat ad me ⁊ bibat: ⁊ intm̄ clamaui (ꝙ rauce facte ſunt fauces mee) forſitan ad lr̄am verū fuit ꝙ tm̄ clamauit p̄dicando ꝙ raucus factus eſt: ſequia in euāgelio non exprimit̉ hic raucus factus fuiſſe dicit̉: eo ꝙ ip̄m nō intellexerūt iudei qͥ longe erāt ab eo norloco ſed voto: nō corꝑe ſed corde. Hiere. xij. Prope es tiori eorū ⁊ longe a renibus eorū. Eſa. xxix. Populus hͨ labijs me honorat ⁊cͣ. ſꝫ tn̄ diſcipuli intelligebāt eū vt in pluribus: qꝛ iuxta eū erāt: ſic em̄ eſt ꝙ hoīem iratū vel raucūnō intelligūt remoti ſed proximi (defecerunt oculi mei) .i.caligauerūt ad litterā in paſſionē (dū ſpero) tm̄ (in deuūmeū) patrē: vn̄ dicebant iudei Cōfidit in deo liberet eumnūc ſi vult Math̓ xxvij. vel ſic (defecerunt oculi mei) .i.apoſtoli (dn̄ ſpero in deū meuꝫ) .i. in illo triduo in quo expectabā a deo patre meo reſuſcitari: tūc em̄ defecerūt iſtioculi qꝛ nō viderūt per fideꝫ amiſſo lumine fidei: in cuiusrei ſignū ſucceſſiue extinguunt̉ candele in die cene ⁊ ī paraſceue ⁊ ſabbato in matutinis. De hoc alibi ī pſal. Oculi mei languerunt pre inopia .ſ. fidei ⁊ charitatis Math̓.xxvj. Tunc diſcipuli omnes relicto eo fugerūt: nec tantūhoc malū habui ꝙ illi me reliquerūt: ſed ⁊ aliud qd̓ pluries me inuaſerunt: vnde ſequitur.¶ Multiplicati ſunt ſuper capillos capitis mei: qui oderunt me gratis.¶ Multiplicati ſunt ſuper capillos capitis mei) .i. inimiō ci mei iudei plures fuerunt ꝑſequentes me iniuſte: qͣꝫ fuiſtē ſent mecū apoſtoli qui capillis cōparant̉: qꝛ capiti deo adſſi herebāt: ſed tūc ceciderunt capilli iſti ⁊ fuit dn̄s quaſi caluus: qn̄ in locū caluarie fuit crucifixus: qd̓ ſignificatū fuit. iiij. Reg. ij. vbi dicit̉ ꝙ cū aſcenderet heliſeus in bethelpueri paruuli egreſſi ſunt de ciuitatē ⁊ illudebāt ei dicentes: aſcende calue: aſcende calue: Heliſeus xp̄m ſignatper crucē aſcendēte in bethel .i. in domū dei patris vbi n̄ſiones multe ſunt iudei ſenſu paruuli: ſed malitia adulilludebāt ei ⁊ faciebant gentiles illudere: ſicut dr̄ Math̓xxvj. Et dr̄ ibi. iiij. Reg. ꝙ heliſeus maledixit illis ⁊ egreſtſunt de ſaltū duo vrſi qui lacerauerūt ex eis. xlij. Hij duvrſi fuerūt tytus ⁊ veſpaſianus qui iudeos a dn̄o maleoctos deuorauerūt .i. captiuauerūt (qui oderūt me gratiid eſt ſine cā: qꝛ nō merui ⁊ quia eis nō profuit in aliquoodiū illud ſed magis nocuit: ſed poſſent eſſe muti ⁊ debiles. Itē poſſent odio hr̄e ⁊ nihil facto nocere: ⁊ tūc magistolerari poſſent: vnde hec duo remouens addit.¶ Confortati ſunt qui perſecuti ſunt me inimici mei iniuſte q̄ non rapui tūc exoluebā.¶ Confortati ſunt) ad litterā iudei ꝑ herodē ⁊ pylatū (perſecuti ſunt me inimici mei) .ſ. iudei: ⁊ hoc (iniuſte) ſicut ipſe dixit eis Ioh̓. x. Multa bona oꝑa oſtendi vobisex patre meo: ꝓpter ꝙ horū opus me lapidatis. Itē (iniuſte) qꝛ dixerūt. Ioh̓. xix. Nos legē habemus ⁊ ẜm legendebet mori. Eſa. x. Ue qͥ condunt leges iniquas: ⁊ licꝫ ſinculpa ſua pateret̉: nō tn̄ ſine nr̄a culpa ⁊ nō ſine vtilitatenr̄a (que nō rapui tūc exoluebā) q. d. alius rapuit et furtū cōmiſit ⁊ ego pro eo ſuſpenſus ſum. Adā em̄ ⁊ Eua raptores fuerūt qꝛ comedētes pomū vetitū voluerunt rap⁊ cōtractare rē alterius muito dn̄o .ſ. gloriā dei vel diuinitatē ſuggerēte dyabolo eritis ſicut dij ⁊cͣ. ſed pro hac culpa dn̄s exoluit penā (tūc) .i. qn̄ in crucis patibulo pronbis pependit qd̓ ſignificatū eſt Gen̄. xxxj. vbi dicit IacobEgo om̄e damnū reddebā qͥcquid furto peribat a me exgebas: ⁊ dicit Aug. Quedā magna ſumma penarū debebat̉ deo pro genere hūano. ⁊ Anſel. Soluere nō potuit nſi deus ſoluere nō debuit niſi hō: oꝑtuit gͦ vt fieret deꝰ hō¶ Moraliter (ſaluū me fac deus qm̄ intra. a q̄ vſqꝫ ad ani

mā meā) hec eſt dep̄catio penitētis vel tēptati loq̄ntidmodū naufragantiū quorū nauis rupta eſt ⁊ implet̉ aqͣ:tūc dep̄cant̉ deū vt ſaluas poſſint facere aīas tm̄. i. vt viuipoſſint euadere: hō aūt in hoc mūdo eſt ſicut in mari: mūdus em̄ mare eſt ſalſum ꝑ cupiditatē fetens ꝑ luxuriā: tumens ꝑ ſuꝑbiā: aque ſunt diuitie ⁊ delitie ⁊ honores mūdani: ⁊ oīa pctā q̄ vſqꝫ ad aīaꝫ intrant ꝑ delectationē ſuffocāt ꝑ cōſenſuꝫ ſb̓mergūt ꝑ oꝑationē cōputreſcere faciūt ꝑcōſuetudinē: vnde Iohel̓. xj. Cōputruerūt iumēta in ſtercore ſuo. Nauis in qua trāſire debemꝰ: mare iſtud eſt penitētia vel innocētia: clamat em̄ penitēs vel temptatus dicēs (ſaluū me fac deus) non dicit diuitē vel forte vel ſanūcorpore ⁊ huius: qꝛ homini qͥ videt ꝑiculū ſuū ſufficit ſalus tm̄: ſic accidit ad litterā frequēter in mari: ſic heſter licet rex aſſuerus ꝓmitteret ei dimidiū regni: nō tn̄ illud voluit petere: ſed contenta ſalute ſua ⁊ ſuorum dixit: ſi inueni gratiā in oculis tuis o rex: dona mihi animā meaꝫ ꝓqua rogo ⁊ populū meū ꝓ quo obſecro (me) nō dixit pecora mea vel burſas. Math̓. xvj. Quid prodeſt homini ſivniuerſum mundū lucret̉: anīe ꝟo ſue detrimentū patiat̉(deus) nō fortuna aut caſus aut vſura ⁊ dolus. Eſa. xlv.Rogauerūt deū nō ſaluantē (qm̄ intrauerūt aque) p̄dicteid eſt diuitiarū amor deliciarū appetitus dignitatū ambitio (vſqꝫ ad aīam meā) hec ſunt aque maris rubri in quoſubmergunt̉ egyptij: ſed ppl̓us dn̄i illeſus euadit: qn̄ aūtaqua intrat in naui qͣttuor ſunt remedia ꝓpria ⁊ vtilia valde. Primū eſt hauritorio ꝓijcere aquā de naui: ſic per timorē ⁊ confeſſionē debemus proijcere quicqͥd intrauit vſqꝫ ad aīam de aqͥs maris. Eccl̓i. j. Timor dn̄i expellit peccatū. Tren̄. ij. Effunde ſicut aquā cor tuū .ſ. ꝑ cōfeſſionemSecundū eſt alleuiare nauē proijciendo in mari onera q̄ſunt in naui qd̓ ſit ꝑ paupertatē ſpūalem ⁊ elemoſynarulargitionē. Ion̄. j. Miſerūt vaſa q̄ erant in naui in marevt alleuiaret̉ ab eis. Senecͣ. Nemo cū ſarcinis enatat ſufficit periclitāti ſi aīam ſuā ſaluat. Math̓. xix. Ecce nos relinquimꝰ oīa ⁊cͣ. Tertiū remediuꝫ eſt obturare foraminaꝑ que intrat aqua: hij ſunt qͥnqꝫ ſenſus quos debemus reſtringere ne mors intret ꝑ feneſtras nr̄as Hiere. ix. Quartū eſt facere vota intrādi religionē. Ion̄. j. Immolauerūthoſtias dn̄o ⁊ vonerunt vota: in aqua aut pōt hō aliquādo ire vel natare ⁊ ne hͦ de ſe credat̉: addit (infixus ſum)vn̄ non poſſum me mouere ⁊ aliqn̄ infigit̉ arbor in terraferaci ⁊ fructū facit: ⁊ hoc etiā remouet cū dicit (in limo)ſterili turpi ⁊ tenaci: hic limus eſt mūdus iſte qͥ limoſuseſt ꝑ luxuriā: ⁊ infructuoſus ꝑ ſuperbiā ⁊ tenax ꝑ auariciam. Gen̄. xiiij. Uallis ſilueſtris habebat multos puteosbitumīs: ⁊ ne putet̉ ꝙ calore ſolis deſiccet̉ iſte limꝰ: videqd̓ dicit (protundi) vbi nō lucet ſol. pō. Suꝑcecidit ignis⁊ nō viderūt ſolē. Itē ne putet̉ ibi eſſe finis ſeu fundū inquo poſſit figi anchora: addit (⁊ nō eſt ſubſtantia) vbi firmiter ſtare poſſim. Eccl̓es. .j. Uanitas vanitatū ⁊ omniavanitas: ⁊ ita in hoc verſu qͣttuor mala notant̉: ocioſitastenacitas: tenebroſitas: inanitas. Itē nota ꝙ pͥmus ꝟſuspoteſt legi ꝓprie in ꝑſona luxurioſorum de aquis voluptatū. Secundus in ꝑſona auarorū de limo diuitiarū. Abacͣ.ij. Vſqꝫ quo aggrauat contra ſe denſum lutum. Tertiusin perſona ambitioſorū. ſcꝫ (veni) per me nō vocatus (inaltitudinē maris) id eſt in dignitate mundi (et tempeſtasdemerſit me) id eſt turbatio cauſarū ⁊ curaruꝫ ex dignitatibus em̄ orit̉ tempeſtas iſta: vn̄ Iob. xxxvij. Ab interioribus egrediet̉ tempeſtas. ⁊ Math̓. xv. Cogitationes male homicidia ⁊cͣ. et qui ſunt interiores in eccleſia et cordaillius vtiqꝫ clerici ⁊ prelati a qͥbus egredit̉ omnis tempeſtas ⁊ omne malū qd̓ fit in eccl̓ia: vn̄ Hiere. xxiij. A ꝓphetis hieruſalē egreſſa eſt pollutio ſuꝑ omnē terraꝫ: et quidmouet hanc tempeſtate. vētus inanis glorie. Eſa. xlj. Uētus tollet ⁊ turbo diſperget eos: ⁊ loquit̉ ibi de montibusper quos intelligunt̉ prelati. Oſee. viij. Ventum ſeminabunt ⁊ turbinē mētent (laboraui) hoc ad p̄latos ⁊ predicatores ꝑtinet (laboraui) ecce opus (clamans) ecce p̄dicatio vel cantus in eccleſia. Primū eſt cōtra ocioſos. Secundū eſt ꝯͣ ſilentiū importunū: ⁊ noͣ ordinē qꝛ pͥus eſt la-

Caluꝰ quōfuit xp̄s tēpore paſſionis.

Moralit̓.

Figura.

in perſonapenitētis ⁊temptati.

Noͣ quatuor remedianaufragioſpirituali.