Pſalmus
tibus: in medio iuuēcularū tympaniſtriaꝫ¶ Preuenerūt) .ſ. ad martyriū (principes) .i. apl̓i: qui nōerat vt principes phariſeorū qui dura onera imponētesalijs digito ſuo nolunt ea monere Math̓. xxiij. ſꝫ (erāt cōiūcti pſallētibꝰ) .i. deū oꝑando laudātibꝰ Eccl̓i. xxxij. Rectorē te poſuer̄t noli extolli eſto ī illis qͣſi vnꝰ ex ill̓ (in medio iuueculaꝝ) .i. eccl̓iaꝝ nouaꝝ Can. vj. Adoleſcētulanō eſt numerus (tympaniſtriarū) .i. pnīam agentium: inmortificatiōe carnis: tympanū em̄ fit de corio mortui aīalis extēto in ligno: vel aliter: dixi qd̓ viderūt ingreſſus tuos: ⁊ vltimo ingreſſum in celū in qͣ (p̄uenerūt principes.i. angeli Dan̄. x. Michael princeps nr̄ (ꝯiuncti pſallentbus) .i. apl̓is Act̉. jͣ. Cunqꝫ intuerent̉ in celū euntē illumecce duo viri aſtiterūt iuxta illos ⁊cͣ .i. duo angeli (in medio iuuēcularū tympaniſtriarū) .i. marie ⁊ aliarū muliede qͥbus in eodē capl̓o dr̄ ꝙ erāt apl̓i ꝑſeuerātes in or̄onecū mulieribus ⁊ maria matre eius q̄ erāt iuuēcule ſpū nōānus: ẜm illud ꝙ dicit apl̓s Rom̄. vj. Quō xp̄s ſurrexit:mortuis ꝑ gloriā pr̄is: ita ⁊ nos ī nouitate vite ambulem⁊ erāt tympaniſtrie ꝑ pnīam. Itē exhortatio bona eſt acjͣ.moniales ⁊ alios religioſos ſiue clericos vt attēti ſint ī pſajt modia: qꝛ (p̄uenerūt pͥncipes) .i. angeli qͥ expectēt vt ponttent or̄ones eorū ⁊ repn̄tent corā deo (ꝯiūcti pſallētibꝰge nō dormiētibus aūt nihil dicētibꝰ vt eos iuuēt nec tm̄ magnis dn̄is .ſ. ep̄is ⁊ abbatibꝰ: ſꝫ etiā (in medio iuuēcularutympaniſtriarū) .i. monialiū vel nouicioꝝ: qͥ iuuēcule dicunt̉ ꝓpter nouītatem vite: ⁊ ꝓpter ſpem ꝓlis ꝯcipiēdotympaniſtrie: ꝓpter pnīam quā faciūt. Sed nota qd̓ ad hͦqd̓ tympanū ſonet oportet ꝙ coriū bn̄ extendat̉ moderate tn̄ ne rumpat̉: ſi em̄ habeat rugas nō ſonabit Iob. xvRuge mee teſtimoniū dicūt ꝯͣ me: ruge huiꝰ ſunt: negligtia: pigritia: fictio ⁊ hmōi: ſi aūt nimis extendat̉ creꝑabitnō ſonabit: qꝛ qͥ nimis ſe attenuant etiā ad lr̄am pſallereaut cantare nō pn̄t: ꝓpter hͦ bn̄ tēperauit hͦ Aug. dicēs inregula ſua: carnē veſtrā domate ieiunijs ⁊ abſtinētia eſt⁊ potus quantū valitudo ꝑmittit .i. nō nimis neqꝫ pluſvalitudo ꝑmittit hͦ etiā qd̓ dicit (p̄uenerūt principes ⁊c̄eſt ꝯͣ p̄latos qͥ nolūt intereſſe horis in choro cū tn̄ debeāin hͦ ⁊ in alijs obſeruātijs oēs alios p̄uenire: ſi aliqͥs hͦ faceret derideret̉. ij. Regū. vj. Ꝙ glorioſus fui rex iſrl̓ hodidiſcooꝑiens ſe an̄ ancillas ſeruoꝝ ſuoꝝ ⁊ nudatus eſt qͣꝫſi nudet̉ vnus de ſcurris: Dixitqꝫ dauid ad michol: viuidn̄s qꝛ ludā an̄ dn̄m ⁊ vilior fiam pluſqͣꝫ factus ſum ⁊ erhūilis in oculis meis: ⁊ cū ancillis de qͥbus locuta eſt glrioſior apparebo (ꝯiūcti pſallentibꝰ) nō allegātibus. PrEffuſa eſt ꝯrentio ſuꝑ pͥncipes (in medio iuuēculaꝝ tyrpaniſtriarū) nō ſeorſum in cauernis in medio nō in capite ſplendide ⁊ macule ꝯuiuās accidit em̄ plerūqꝫ in clauſtris. Illud apl̓i. j. Coꝝ. xj. Alius quidē eſurit ⁊ alius ebrus eſt: alius em̄ eſurit in ꝯuetu: ⁊ alius ebrius eſt in camēra abbatis ⁊ abūdātia ſeu potus exceſſus abbatis poſſeſupplere defectus ⁊ inopia totius cōuētus ſi eſſet ipſe (inmedio iuuencularū tympaniſtriarū) .i. ſimpliciū clauſtraliū qͥbus dimittit̉ labor tymnizandi .ſ. ieiunādi ⁊ cantādEſa. xxx. In cytharis ⁊ tympanis ⁊ bellis p̄cipuis expugnabis eos .i. demones: de tali p̄lato bn̄ dr̄ in psͣ. Singularis ferus depaſtus eſt eam .ſ. religionē .i. vaſtauit eā: ſingilaris dr̄ ꝑ ꝓprietatē: ferus ꝑ ſuꝑbiā: depaſtus ꝑ caſtrimatgiā: hec tria deſtruūt tria vota religiduis.¶ In eccleſijs benedicite deo domino: defontibus iſrael.¶ In eccleſijs) Quinta ꝑs in qua p̄cat̉ vt eccleſia ſic incepta dilatet̉ ⁊ cōfirmet̉: ⁊ nō tm̄ p̄cat̉: ſꝫ ⁊ affirmat dixit.p̄uenerūt pͥncipes ꝯiūcti pſallentibus in medio iuuēcularū tympaniſtriarū: ⁊ poſſet aliqͥs carnal̓r hͦ intelligere dichoreis in cantu laſcino: vn̄ ſtatim exhortādo nos ſeip̄mexponit dicēs (In eccleſijs bn̄dicite dn̄o). q. d. exquo illapl̓i p̄uenerūt nos in bn̄dictionibus dulcedinis: qꝛ vtdulce eſt laudare deū tam oꝑe qͣꝫ ſermone: gͦ vos oēs ſemini eos bn̄dicēdo deū (in eccleſijs) non ei maledicite inchoreis: in tabernis in murmurationibus: ſꝫ nūc pōt dici
illud Hiere. xv. Oēs maledicūt mihi dicit dn̄s Apoc̄. xvj.Blaſphemabāt hoīes deū ꝓpter plagā grādinis: gͦ (in eccleſijs bn̄dicite deo) creatori qͥ vos fecit vt eū laudaretis:(dn̄o) recreatori qͥ vos d̓ maledictōe redemit vt bn̄dictōnē hereditate poſſideatis. ſicut dr̄. j. Pet̓. iij. ⁊ hͦ (de fontibus iſrl̓) fontes iſrl̓ ſunt duo teſtamēta: de qͥbus debet ſumi laus diuina. Vnde Eſa. xij. Haurietis aqͣs in gaudiode fontibus ſaluatoris ⁊ dicetis in illa die ꝯfitemini dn̄o ⁊inuocate nomen eius: ecce laus (de fontibas iſrl̓) non deiiIuſtiniani vel Ariſtotelis qͥ ſūt fontes ſine aqͣ: ſicut dr̄. ij.lꝫPet̓. ij. Plus em̄ ſitim tꝑaliū augēt qͣꝫ extinguant: vt pulbuis: ⁊ tn̄ plures illos fontes ſitiūt ⁊ bibūt qͣꝫ iſtos Hiere.ciij. Duo mala fecit ppl̓s meus me dereliquerūt fonte aqueijviue: ⁊ foderūt ſibi ciſternas diſſipatas ⁊cͣ. ⁊ infra: qͥd tibiūin via aſſyriorum vt bibas aquam fluminis: quid tibi vistioin via egypti vt bibas aquā turbidā.¶ Ibi beniamin adoleſcētulus: in mentisexceſſu.¶ Ibi) .i. ī eis fontibꝰ Ioh̓. v. Scrutamini ſcripturas ⁊cͣ.vel (ibi) .i. in cruce eſt (beniamin) .i. xp̄s qͥ pͥmo fuit (beniamin) .i. filius doloris: ⁊ hͦ in ara crucis: ⁊ in ipſiꝰ partimortua eſt mr̄ eius ſynagoga: ⁊ poſtmedū factus eſt bēiamin .i. filius dextere ſedēs ad dexterā pr̄is (in mentis exceſſu) .i. in hūilitate Lu. ix. Dicebāt exceſſum eius quemꝯpleturus erat in hirl̓m: ⁊ dr̄ exceſſus eo ꝙ excedebat opinionē humanaꝫ .ſ. ꝙ filius dei dignaret̉ mori ⁊ qꝛ exceſſitoīm merita ⁊ oēm iuſticiā nō fuit iuſticia ꝙ moreret̉: ſedmera miſedia. Itē qꝛ videbat̉ ebrius Hiere. xxiij. Factusſum velut vir ebrius: ita em̄ calicē ſuū bibit ꝙ qͣſi vir ebrius factꝰ. De qͦ Math̓. xx. Poteſtis bibere calicē quē egobibiturus ſum: vel de paulo exponit̉ dupl̓r ẜm ſuū duplicem ſtatū (ibi) .i. in pͥmitiua eccleſia (beniamin). i paulꝰſiue potius ſaulus de tribu beniamin (adoleſcētulus) adlr̄am: vn̄ Act̉. vij. Teſtes depoſuerūt veſtimēta ſua ſecꝰpedes adoleſcētis q̄ vocabat ſaulus (in mētis exceſſu) .i.plenus furore in eccleſiā Act̉. ix. Saulus adhuc ſpiransminarū ⁊ cedis in diſcipulos: vel de ſtatu poſt ꝯuerſionē(ibi) .i. in eccleſia vel in fontibus iſrl̓ (beniamin) .i. paulꝰ(adoleſcētulus) vltimo vocatus a dn̄o ⁊ qͥ ſe minimū inter alios reputabat. j. Coꝝ. xv. Ego ſum minimꝰ apl̓oꝝ qͥnō ſum dignꝰ vocari apl̓s (in mētis exceſſu) qn̄ raptꝰ fuit vſqꝫ ad terciū celū. ij. Coꝝ. xij. Uel moral̓r de viro ꝯtēplatiuo (ibi) .i. in fontibꝰ ſaluatoris (beniamin) .i. ꝯtēplatiuus qͥ prius fuit beniamin .i. filiꝰ doloris in pnīa ⁊ labore ⁊ poſtmodū efficit̉ beniamin .i. filiꝰ dextere in ꝯtēplation ⁊ reqͥe (adoleſcētulus) ꝑ innocentiā ⁊ hūilitatē. ſicutj. Pet̓. j. Sicut mō geniti infantes ⁊cͣ. Math̓. xviij. Niſiꝯuerſi fueritis ⁊ efficiemini ſicut ꝑuuli ⁊cͣ. (in mentis exceſſu) qꝛ leuauit ſe ſuꝑ ſe Tren̄. iij. Nec tm̄ bēiamin: ſꝫ ⁊.¶ Principes iuda duces eoruꝫ: principeszabulon ⁊ principes neptalim.¶ Principes iuda du. eoꝝ (qui in eccleſijs bn̄dicūt dn̄m.(prin. za. pͥn. nepta.) .i. apl̓i qͥ de his tribubꝰ nati ſunt: vel(ibi) cū dn̄o habitauerūt: vn̄ Math̓. iiij. Uenit ih̓s ⁊ habitauit in capharnaū in finibꝰ zabulon ⁊ neptalim Eſaieix. Primo tꝑe alleuiata ē terra zabulon ⁊ terra neptalimvl̓ ẜm interp̄tatōes noīm (pͥncipes iuda) .i. ꝯfeſſiōis (pͥncipes zabulon) .i. fortitudinis (pͥncipes neptalim) dilatatiōis: hi ſūt apl̓i qͥ ſunt (duces eoꝝ) ducētes eos pͦ ad ꝯfeſſionē fidei. Scd̓o ad fortitudinē oꝑis. Tercio ad latitudinē hereditatis eterne: q̄ vt dicit Greg. Tam lata ē ꝙ eamheredū numerus nō anguſtat: vel ẜm tria tēꝑa eccl̓ie pōtiſtud legi de p̄latis ſic (duces eoꝝ) .ſ. p̄lati. Primo fuerūt(principes iuda) .i. martyres ꝓ cōfeſſione fidei cui conſonat alia lr̄a que habet (principes iuda in purpura ſua.Et ſcd̓o (principes zabulon) id eſt confeſſores fortes cōtra hereticos. Tercio (pͥncipes neptalim) .i. imoderni qͥdilatant̉ in tꝑalibus: ⁊ latam viā ſubditis exēplo oſtēdūt¶ Nota aūt ꝙ fons iſrl̓ dr̄ multipl̓r.¶ Pater Hiere. ij. Me dereliquerūt fontē aque viue ⁊cͣ.¶ Filius Eccl̓i. j. Fons ſapīe verbū dei in excelſis.di
QAd moniales ⁊ religioſos vtattēti ſintin pſalmodia.
e8
Fōtes iſriſūt duo teſtamēta deqͥbus ſumidebet lausdiuina ⁊ ꝟbū p̄dicationis.
De pauloapl̓o.
Moraliter