¶LVSexagēſimuſſeptimus

v

bamur .i. a peccato mundamur ⁊ virtutibus decoramur.Tren. iiij. Spus oris noſtri xp̄us dn̄s captus eſt in pctīꝫnr̄is cui diximus: in vmbra tua viuemus in gentibus (ſelmon) ergo ſignat xp̄m vel eius gratiam ⁊ ſubiungit eiuscōmedationem dicēs (mōs dei) ſupple ſelmon eſt monsdei: ad lr̄am em̄ ſelmon mons eſt. Unde Iud̓. ix. Adimelech aſcēdit in montē ſelmon ⁊ xp̄s eſt mons montiū: vn̄Eſa. ij. Erit in nouiſſimis p̄paratus mons domus dn̄i inverticē montiū: ⁊ dr̄ (mons dei) qꝛ eſt filius dei ⁊ a deo datus nobis (mons pinguis) pleniidine oīs boni qꝛ dedit eipr̄ ſpm̄ nō ad menſuram Ioh̓. iij.¶ Mons coagulatus mons pinguis vt qͥdſuſpicamini montes coagulatos.¶ Mons coagulatus) in ventre beate virginis Sap̄. vij.In ventre matris figuratus ſum caro dece menſium tꝑecoagulatus ſum (mons pinguis) bis dicit hic: qꝛ pinguis⁊ plenus fuit in ſe: vn̄ bn̄ dr̄ xp̄us .i. vnctus. Psͣ. Unxit tedeus ⁊cͣ. Item pinguis nobis: qꝛ ab eo fluxerūt nobis flumina gr̄e ⁊ doctrine Gen̄. xlix. Aſſer pinguis panis eiusbebit delicias regibus. j. Ioh̓. ij. Unctio docebit vos de orbus ⁊ o vos quorū quidam dicūt Iohannē eſſe hūc mortem: alij helyam: alij ꝟo hieremiam: aut vnum ex ꝓph̓isMath̓. xvj. Vt quid ſuſpicamini montes coagulatos iillos ſanctos eſſe hunc montē: licet em̄ coagulati ſint virtutibus ⁊ oꝑibus ſolidis ⁊ lacte ſimplicis doctrine paruilos nutriāt: non tn̄ ad illius mōtis celſitudinem attingūtqui eſt in vertice montiū ⁊ eleuat̉ ſuꝑ colles eo ꝙ deus eſtvn̄ ſubiungit de ipſo qd̓ eſt.¶ Mons in quo bn̄placitū eſt deo habitare in eo: etenim dn̄s habitabit in finem.¶ Mons) in quo ſolo (bn̄placitū eſt deo) verbo (habitare) nō ꝑ eſſentiam vel ꝑ gloriam tm̄ ſꝫ ⁊ ꝑ vnionem ꝑſon(in eo) hoīe. vn̄ Ioh̓. j. Uerbum caro factum eſt ⁊ habitauit in nobis: hoc eſt qd̓ h̓ ſequit̉ (etenī dn̄s habitabit) pegratiam in mōtibus .ſ. in ſctīs (in finem) vſqꝫ quo ꝑducaeos in ſe deum ꝯtemplandū: vel vſqꝫ in finem ſeculi: ẜm īlud Math̓. in fine. vobiſcum ſum vſqꝫ ad ꝯſummationēſeculi: dixit ꝙ montes illi coagulati nō ſunt mons ille pingu is qui eſt xp̄s: ſꝫ ipſe habitat in eis: vn̄ ſequit̉ ꝙ ſūt currus dei: qꝛ eum portant: ⁊ ideo ſubiungit.¶ Currus dei decem milibus multiplex milia letantium: dn̄s in eis in ſynai in ſancto.¶ Currus dei ⁊cͣ.) Commēdat eos in hoc verſu a ſex videlicet ab vnanimi charitate cum dicit (currus dei) a multitudine cum dicit (decem milibus multiplex) ab hylaritate cum dicit (milia letantiū) a dei inhabitatōe cū dicit (vominus in eis) a mandatorū impletōe cum dicit (in ſynaa ſanctitate cum dicit (in ſancto) iunge ergo ſic: ipſi ſun(currus dei) portātes deum verbo p̄dicatōis (currus) d̓co (multiplex) ex ꝑſonis diuerſarū facieꝝ gr̄e ꝓpter diuerſa dona ſpūſſancti: ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit (decē milibus) .i. ex hobus ꝑfectis in virtutibus ⁊ oꝑibus: in millenario em̄ ꝑſctio virtutū in decēnario decalogi impletio intelligit̉: ⁊ hſunt (milia letantiū) .i. ſpe gaudentiū ⁊ quare letantiū:(dn̄s in eis) ꝑ gratiā: ⁊ quare in eis: qꝛ implent mandatvn̄ dicit (in ſyna) ⁊ qꝛ mundi ſunt: vn̄ addit (in ſctō) PsͣIn ſctō habitas laus iſrl̓: vel ſic (in ſyna) vel (ſynai in ſancto) .i. in impletōe ſctōꝝ mandatoꝝ: ⁊ ẜm hͦ ſuꝑfluit (inſcd̓o poſitū: vel iteꝝ ſic (dn̄s ī eis ī ſyna) .i. qͥ dedit legē inmonte ſynai ⁊ ipſe idē habitatꝭ (in ſctō) .i. in xp̄o qui ē ſanctuſſanctoꝝ: vel (in eis in ſctō) .i. qꝛ ſunt ſctī: ⁊ quō iſta facta fuerint ꝯſequēter oſtēdit cōuertens ſermonē ad ip̄mactorem ⁊ dicens.¶ Aſcendiſti in altum cepiſti captiuitatemaccepiſti dona in hominibus.¶ Aſcēdiſti) o xp̄e (in altum) locū in celū (⁊ in altum) dignitate: qꝛ ſedes ad dexterā pr̄is ⁊ dicit (aſcēdiſti) ꝓpria ꝟtute qͣſi nō portatus ab alijs Ioh̓. iij. Nemo aſcēdit in celum niſi qui de celo deſcēdit: hͨ xp̄i aſcēſio h̓ fuit p̄nūciata:⁊ Michee. ij. Aſcēdit pandēs iter ante eos: p̄figurata aūt

fuit. iiij. Reg. ij. vbi dr̄ ꝙ aſcēdit helyas ꝑ turbinē in celū:recitata aūt fuit Act̉ j. Uidentibus illis eleuatus eſt ⁊ nubes ſuſcepit eum ab oculis eorum. Dicit ergo (aſcendiſtiin altum) ſꝫ anteqͣꝫ aſcenderes (cepiſti captiuitatem) .i. captiuos de limbo eduxiſti Zach̓. ix. Tu qͦꝫ in ſanguine tuoeduxiſti vinctos de lacu in qͦ nō erat aqua: vel (captiuitatē cepiſti) .i. eos qͦs diabolus in pctō captiuauerūt tuo iugo ſuāui ſubiugaſti Eſa. xlix. Hec dicit dn̄s equidē captiuitas a forti tollet̉: ⁊ qd̓ ablatū fuerit a robuſto ſaluabit̉.(accepiſti dona hoībus) intranſitiue. i hoīes dona Ioh̓.xvij. Tui erant ⁊ mihi eos dediſti: vel ſic (accepiſti dona)diſtribuēda (in hoībus) i. inter hoīes cui ꝯcordat alia lr̄aque habet (dediſti dona hoībus) Et huic duplici lecturedupl̓r iungit̉ qd̓ ſequit̉.¶ Etenī nō credētes: inhabitare dn̄m deū.¶ Etenī ⁊cͣ) quaſi (accepiſti) hoīes (cona) ꝓbatio (etenīaccepiſti) hoīes (no credētes) qꝛ nō credebant (deum) .ſ.verbū (inhabitare dn̄m) xp̄m hoīem. q. d. illos qui nō credebant te xp̄m eſſe verū deum: dedit tibi deus vt facti fideles illud crederēt ⁊ alia credēda: vel ẜm ſcd̓am lecturam.(dediſti dona hoībus (etenī dediſti) hͦ .ſ. (credētes inhabitare) .i. vt hi qui nō credehāt habitarēt (dn̄m deū) ꝑ fidem oꝑantē ꝑ dilectionē. j. Ioh̓. iiij. Qui manet in charitate in deo manet ⁊ deus in eo. Et ꝓpter iſta ſit.¶ Benedictus dn̄s die quotidie ꝓſperumiter ſaciet nobis deus ſalutariū noſtrorū.¶ Bn̄dictus dn̄s die qͦtidie) .i. ſemꝑ aut iugiter. Psͣ. Bn̄dicā dn̄m in oī tꝑe: iō ſit (bn̄dictus) qꝛ exqͣ ipſe caput aſcendit ⁊ nobis dona dedit (ꝓſperum iter) aſcēdendi poſteum (faciet nobis) qꝛ ip̄e eſt (deus ſalutariū noſtroꝝ) vn̄ſupra petebat: exaudi nos deus ſa. nr̄ ⁊cͣ. Moraliter (Dūdiſcernit celeſtis ⁊cͣ) terreni hoīes nō diſcernunt niſi eā q̄patēt oculis: vn̄ multotiēs approbāt aliqͦs qͦs deus reprobat qui interiora diſcernit hi ſunt hypocrite qui ſunt niuedealbati .ſ. exterius tm̄ in oculis hoīm: ſꝫ interius pleni ſūtpleni oī turpitudine ⁊ immūdicia: ſicut ſolet cōtingere inhyeme ꝙ ſterquilinia niue cadēte reſperſa dealbant̉ exterius: ſꝫ qui parū interius foderet inueniret fimū nigrum ⁊fetens: hͦ aut frequentius in clericis accidit (qui reges) .i.rectores laicoꝝ dicunt̉. Un̄ Matth̓. xxiij. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite qui ſil̓es eſtis ſepulcris dealbatisq̄ parēt ⁊cͣ. Act̉. xxiij. Percutiet te dn̄s paries dealbate: hͦeſt ergo qd̓ hic dicit (duꝫ celeſtis) .i. deꝰ (diſcernit reges.i. clericos ⁊ p̄latos (niue dealbabunt̉) .i. nō alibi penitus⁊ qͣſi niue tm̄ exterius dealbati inuenient̉ ab ipſo qui interiora diſcernit. Unde dr̄ Heb̓. iiij. Diſcretor cogitationuꝫ⁊ intentionū cordis: ⁊ nō eſt vlla creatura inuiſibilis in cōſpectu eius: oīa aūt nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis eius ad quēnobis ſermo .i. cui nos oportebit reddere rōnē. ⁊ hͦ (in ſelmon) qd̓ interp̄tat̉ virtutis vmbraculū ⁊ ſignat hypocriſim q̄ tm̄ vmbrā ⁊ ſpeciem virtutis habet: rem aūt nō. ij.Thim̄. iij. Speciē pietatis quidē habētes virtutē aūt eiꝰabnegantes: ⁊ hos deuita (ſ mons dei) .i. verus ſęruusdei eſt .i. bonus p̄latus (mons pinguis) ꝑ deuotionē Hicre. xiij. Inebriabo aīas ſacerdotum pinguedine. Item eſtmons coagulatus p̄bēs lac paruulis .ſ. ſimplicē doctrinā⁊ coagulū ſolidioris cibi robuſtis Iob. x. Nōne ſicut lacmulſiſti me ⁊ ſicut caſeū me coagulaſti (mons pinguis)(nō tm̄ interius ꝑ deuotionē ſicut ſupra: ſꝫ etiā exterius ꝑoꝑa miſcd̓ie quibus vngunt pedes dn̄i .i. pauꝑes: licet hͦde multis .ſ. de oībus bonis p̄latis ⁊ etiā de alijs dicat̉: tn̄ſingulariter loquit̉ in qͦ innuit vnitatē ⁊ ꝯcordiaꝫ q̄ interbonos debet eſſe q̄ inter malos nō eſt: vn̄ de malis montibus in plurali ſubiūgit (vt quid) o vos ſimplices (ſuſpicamini montes) eſſe (coagulatos) .i. hereticos ⁊ hypocritas ⁊ alios malos altos ꝑ ſuꝑbiā diuiſos: ꝑ varios errores hr̄e ſanā doctrinā. q. d. nolite hͦ ſuſpicari: de iſtis enimmōtibus dr̄ Iob. xl. Huic montes herbas ferūt .ſ. Behemoth .i. diabolo. q. d. doctrina eorū non nutrit filios dei ſꝫferas dyaboli. Sed ad hͦ poſſet aliqͥs dubitare ⁊ quererequis ſit mons dei: vn̄ qͣſi deſcribēs ſubiūgit (mōs) inquo

v 3

Xp̄us fuitmons cōagulatus etpinguis

aſcēſio xp̄i

17

Moraliter

21

20