Sexageſimuſſeptimus CLIIII

Uoluntarie genuit nos verbo veritatis (ſegregabis) .i. aiudeis ſeparatā dabis (bereditati tue) .i. gentibus: de qui.bus in psͣ. Poſtula a me ⁊ dab̓o tibi gen. here. tuā: Un̄ dixit dn̄s iudeis Math̓. xxj. Auferet̉ a vobis regnū dei: interlinearis ſacra ſcriptura: ⁊ dabit̉ genti facienti fructuseius (⁊ infirmata eſt) .i. infirmitatē ſuaꝫ ꝑ doctrinam p̄dicatōis agnouit (tu ꝟo ꝑfeciſti eam) qꝛ cognita infirmitate queſiuit medelā ⁊ tu dediſti: vel aliter pōt legi iſte verſus (pluuiaꝫ) .i. filiū tuū o (deus) pater (volūtariā) qꝛ exmera gr̄a fuit incarnatus (ſegregabis hereditati tue) dicitur em̄ pluuia filius dei. Un̄. xlv. Eſa. Nubes pluāt iuſtūPsͣ. Deſcēdet ſicut pluuia in vellus voluntaria: qꝛ vt habeo Eſa. liij. Oblatus eſt qꝛ ipſe voluit (ſegregabis) dicit.i. purum ⁊ ſegregatum a malis dabis. Un̄ Heb̓. vij. Talis decebat vt nobis eſſet pontifex: ſanctus: innocens: impollutus: ſegregatus a p̄dicatoribꝰ (hereditati tue) .i. gētibus vt dictum eſt (⁊ infirmata eſt) ſynagoga Hiere. xv.Infirmata eſt q̄ peꝑit ſeptem filios occidit ei ſol cum adhuc eſſet dies. j. Reg. ij. Que multos habebat filios infirmata eſt (tu ꝟo ꝑfeciſti eam) .i. ꝑficies: ⁊ eſt ꝓphetia de finali ꝯuerſione iudeorū Deut̓. xiiij. Nouiſſimo tꝑe reuerteris ad dn̄m deum tuum Eſa. x. In veritate reliquie conuertent̉ reliquie inquā Iacob ad dn̄m fortē (aīalia tua.i. gētes tibi iam ſubdite vt iumēta nō ſibi male libera (habitabūt in ea) hereditate .i. erunt ipſa hereditas: ⁊ hͦ nō ſuis meritis aut ſua virtute: ſꝫ qꝛ (in dulcdine tua) .i. in dulci miſcd̓ia tua (⁊ paraſti) .i. p̄paraſti (hͦ pauꝑi) .i. gētili deus diues. Ꝙ aut prius occulte dixerat aꝑit cum ſubiūgit(dn̄s dabit verbū) ecce pluuia de qua ſupra (euāgelizatibus) apl̓is (dabit) dico (virtute multa) .i. ſua vitute quemulta eſt. Psͣ. Magna virtus eius: vel (dabit virtute ml̓ta) .i. cum multa virtute .ſ. fidei ⁊ miraculorum vt fortesſunt in fide ⁊ potētes in miraculis. Un̄ dixit ei Luce vltīoSedete in ciuitate quouſqꝫ induamini virtute ex alto: etbn̄ potuit dare in virtute ipſe (rex virtutum) angelicaꝝſunt virtutes (dilecti) .i. xp̄i: ⁊ bis dicit (dilecti) quaſi dictus a deo ⁊ hoībus: vel qꝛ dilectus in ſe ꝓpter ſuam bonitatem ⁊ dilectus in creaturis ꝓpter bn̄ficia: vel (ipſe ē rexvirutum) .i. dn̄s ⁊ rector miraculorū (dilecti dilecti) .i. ce.tus apl̓oꝝ qui eſt dilectus (dilecti) .i. xp̄i qui prius dilexiteos qͣꝫ ipſi diligerēt eum. jͣ. Ioh̓. iiij. Ipſe pͥor dilexit no⁊ eſt tranſitio inter iſtos tres genitiuos (⁊ ipſe eſt rex ſpeciei domus) .i. eccleſie: qꝛ eam decorauit ſeipſo ⁊ apl̓is etalijs ſanctis Sap̄. xiij. Speciei generator hec oīa ꝯſtituit(⁊ ipſe ē diuidere ſpolia). q. d. ſic vocat̉: vn̄ Eſa. viij. Uoca nomē eius accelera: ſpolia detrahe ⁊ poſt auferet̉ fortitudo damaſci ⁊ ſpolia ſamarie: qꝛ ipſe alligauit fortem: ⁊vaſa eius diripuit Math̓. xij. vel vt ſic ꝯiungat̉ (ipſe rexſpeciei domus diuidere ſpolia) .i. ad decorādam domū eccleſie in diuiſione ſpoliorum .i. hoīm qͦs a diabolo eripuithec aūt ſpolia diuiſit ſicut dr̄ Eph̓. iiij. Quoſdā quidē dedit apl̓os: quoſdam aūt ꝓph̓as: quoſdam aūt euāgeliſtas⁊cͣ. ⁊ ſic decorauit eccleſiam Eſa. xlix. Uiuo ego dicit dn̄sqꝛ his oībus velut ornamento veſtieris (ſi dormiatis) ſupra dixit (on̄s dabit verbum ⁊cͣ) vn̄ poſſent aliqui docto.res ⁊ p̄lati errare putātes ꝙ nō ſit eis ſtudēdum vel laborandum ad hͦ vt boni ſint p̄dicatores: ſꝫ totū deo relinquētes: vn̄ ſic ſupplendum eſt (dn̄s dabit verbū) nō tm̄ apl̓isſꝫ ⁊ vobis o penne columbe (deargētate) .i. o p̄lati ⁊ doctores eloquio dn̄i eruditi qui eccleſiā debetis ſurſum leuareꝑ deſideriū celeſtium: nō aūt ſine labore vr̄o dabit vobisverbū ſicut apl̓is: ſꝫ (ſi dormiatis) .i. iugiter quieſcatis (inter medios cleros) .i. inter duo teſtamēta q̄ ſunt ſortesbus diuidet̉ nobis terra ꝓmiſſionis .ſ. hereditas celeſtisſi em̄ ẜm illā vixerimus hereditatē illā recipiemus in poſſeſſionē: columba dr̄ eccleſia ꝓpter innocentiā ⁊ ſimplicitatem Can̄. vj. Una eſt columba mea: argentū aūt dr̄ eloquiū diuinū: vn̄ in psͣ. Eloquia dn̄i eloquia caſta argentū⁊cͣ. penne aūt q̄ iſtam columbā debēt ſurſum ducere: ſuntp̄lati ⁊ doctores qui eam debēt ad deſideriū ſuꝑnorum eleuare: Un̄ in Leuitico pectuſculum eleuatōis dabat̉ ſacedoti: vn̄ in psͣ. Quis dabit mihi pennas ſicut columbe ⁊cͣ.

Malach̓. in finę. Sanitas in pennis eius: ⁊ he penne debēt dormire .i. iugiter morari ⁊ meditari (inter medios cleros) .i. in ſtudio duorum teſtōꝝ: vt oēs ſenſus exterioresclaudant̉. ⁊ ſolū ad hͦ que dei ſunt meditent̉. Psͣ. In lege eiꝰ me. die ac nocte. hoc ſignatū eſt Exo. xxij. vbi dr̄ Ꝙvectes erant ſemꝑ in anulis ad quid vt poſſet archa portari hͦ eſt columba eleuari: vel inter duas ſortes .i. terręnā⁊ celeſtem: hanc fugiēdo illā appetēdo: ⁊ ſic ſctī inter hasduas dormiūt: qꝛ vſqꝫ ad mortē terrenā ſortem hr̄e nō volunt ⁊ celeſtē nō pn̄t: ſꝫ tunc cum dederit dilectis ſuis ſomnum: ecce hereditas dn̄i ⁊cͣ. (⁊ ſi) hec faciatis (poſterioradorſi eius) .i. ꝑſeuerātia laboris ⁊ pnīe ipſiꝰ eccleſie (erūtin pallore auri) .i. in charitatę. q. d. ſi tales eſtis p̄lati: ceteri qui ſunt in eccleſia ꝑ vr̄am exhortationē ⁊ exemplū adamorē dn̄i accēdent̉: ⁊ ꝑ hͦ in bonis oꝑbus manebunt: qꝛoīa ſunt leuia amanti. Un̄. j. Coꝝ. xiij. Charitas oīa ſuſtinet .i. ſuſtinere facit Ioh̓. xiiij. Si quis diligit me ſermōeꝫmeos ſeruabit. Et notandū ꝙ nō dicit in charitate auri ſꝫ(in pallore) in qͦ notat̉ ꝙ hic nō habet̉ charitas ī ſummogradu: ſꝫ in iꝑfectōe: ī patria aūt erit ꝑfecta. Un̄ Eſa. xxxj.Dicit dn̄s cuius ignis in ſyon ⁊ caminus in hierl̓m. Moraliter (deus egredit̉ in ꝯſpectu ppl̓i ſui) cum oſtēdit eisegreſſum qͣ egredit̉ ad vindictā Matth̓. xxiiij. Sicut fulgur exit ab oriēte: ⁊ apparet vſqꝫ ad occidentē: ita erit ad.uentus filij hoīs (ꝑtranſit aūt in deſerto) cum anīe peccatrici ⁊ a bono oꝑe ſterili aliquā tribulationē corꝑis vel inſpirationē immittit Iob. iiij. Ad me dictū eſt verbum abſcōditum: ⁊ poſt cum ſpūs me pn̄te tranſiret inhorruerūtpili carnis mee: hͦ eſt qd̓ h̓ dr̄) deus cum egredieris in cōſpectu ppl̓i tui cum ꝑtranſires in deſerto terra mota eſt).i. peccator ad pnīam. Psͣ. Commota eſt ⁊ ꝯtremuit terraItem ſana dn̄e ⁊cͣ. hoc aūt frequētius fit ꝑ p̄dicatores: vn̄cauſam huiꝰ ponit (etenī celi) .i. p̄dicatores: alti clari ſtellati: alti vita: clari fama: ſtellati virtutibus (diſtillauer̄t)guttas p̄dicatōis ⁊ doctrine Ioel̓. iij. Stillabunt montes.i. p̄dicatores dulcedinē ⁊ colles fluent aque ⁊cͣ. Stillantaut dupl̓r .ſ. ꝯminādo ⁊ ꝓmittēdo ꝓpter ꝯminatōes dicit(a facie dei ſynai) ſyna em̄ interp̄tat mandatū: ⁊ ibi datafuit lex: ⁊ audita ſunt tonitrua: ⁊ viſa ſunt ſulgura: vn̄ exterriti ſunt filij iſrl̓: tunc ergo diſtillāt p̄dicatores (a faciedei ſynai) qn̄ p̄dicant dn̄m terribilē ꝓpter tranſgreſſioneꝫmandatorū. cum aūt p̄dicant eum mitem ⁊ dulcē fore bonis: tunc diſtillant (a facie dei iſrl̓) .i. videntiū deuꝫ: dulceem̄ ⁊ ſuaue erit bonis videre deum. Un̄ Eccl̓s. xj. Dulcelumen ⁊ delectabile oculis videre ſolem Iob. viij. Uidebis faciem eius in iubilo (pluuiā voluntariam) Zach̓. x.Petite pluuiā a dn̄o in tꝑe ſerotino ⁊ dn̄s faciet pluuia:hymbris. Iſte verſus eodem modo exponit̉ moraliter ſicut expoſitus eſt allegorice ẜm pͥmā expoſitionē .ſ. de pluuia p̄dicatōis Uel p̄t exponi de pluuia lachrimaꝝ q̄ qn̄qꝫē coacta qn̄ .ſ. hō plorat ꝓ amiſſionē rerū tꝑaliū vel amicorum vel huius: ⁊ tunc nō placet ita deo: qn̄qꝫ eſt voluntaria ⁊ tūc placet deo: ⁊ hoc eſt qn̄ homo plorare deſideratꝓ peccatis ſuis ⁊ aliorū: ⁊ ꝓ incolatu huius miſerie: ⁊ ꝓdilatōe patrie: hic eſt hymber tēporaneus ⁊ ſerotinus irriguū inferius ⁊ ſuꝑius de hymbre Ioel̓. ij. Deſcēdere faciet dn̄s ad vos hymbrē matutinū ⁊ ſerotinuꝫ. De irriguoIud̓ .j. Hanc pluuiā ſegregat deus hereditati ſue .i. iuſtisnō em̄ oībus dat̉: Un̄ dicit dn̄s Ioh̓. xvj. Amen dico vobis: qꝛ plorabitis ⁊ flebitis vos: mūdus aūt gaudebit (etinfirmata ē) .i. debilitata corꝑe. Psͣ. Genua mea infirmata a ieiunio: a caro mea immutata eſt ꝓpter oleū. Itē psͣ.Infirmata eſt in pauꝑtate virtus mea: ⁊ oſſa mea cōturbata ſunt (tu ꝟo ꝑfeciſti eam) in anīa. ij. Coꝝ. xij. Uirtusin infirmitate ꝑficit̉ (aīalia tua habitabūt in ea) .ſ. hereditate: qn̄ em̄ aīalia dei .ſ. ſancti habitāt in hereditate dn̄i .i.in aīa fideli ꝑ recordationē qui ſunt aīalia mūda findētesvngulā ꝑ diſcretionē qꝛ ſeparāt p̄cioſum a vili. Item ruminātes .i. iugiter meditātes in lege dn̄i: qn̄qꝫ aūt ſunt ibiad tp̄s: ſꝫ tn̄ non habitāt qꝛ cito tranſfert̉ cor ad vanas ⁊noxias cogitatōes: qn̄qꝫ ꝟo ſunt ibi ⁊ habitant beſtie dyaboli immūde vt meretrices ⁊ motus carnales: ſerpēs in-

v 2

ODe pluuialachrymarū deo grata.

Mora b