SexageſimuſſeptimusCLIII

(a facie eius) .i. dei venientis in cor hoīs per gratiam: mali aūt homīes diſſipant̉ in bono cum a malicioſa ꝯcordiadiſſoluunt̉. De qua Iob. xlj. Corpus eius .ſ. dyaboli quaſi ſcuta fuſibia ⁊ ꝯpactum ſquamis ſeſe p̄mētibus vni cōiungit̉ ⁊cͣ. quā diſꝑſionē petit psͣ. Diſꝑge illos in virtutetua .ſ. miſcd̓ia: vel (fugiāt a facie eius) vitantes ꝑ pnīamiram furoris eius. Psͣ. Preoccupemus faciē eius in corfeſſionē Eſa. ij. Introibūt in ſpeluncas petrarū ⁊ in voragine terre a facie fortitudinis dn̄i ⁊ a gloria maieſtatis ei(ſicut deficit fumus defi. ſcut fluit ce. a fa. ig. ſic per. pec.facie dei) vt .ſ. iam nō ſint pctōres ſꝫ penitētes Prouer. xij.Uerte impios ⁊ nō erunt: hic eſt bonus defectus. Psͣ. Ofęcit in ſalutare tuum aīa mea: vel vt hic in malo legant̉:(exurgat deus) ad iudicādum qui modo expectās ad penitentiā dormire videt̉ (⁊ diſſipent̉ inimici eius) .i. amatores mūdi qui ſunt eo ipſo inimici dei Iacobi. iiij. Quiciqꝫ voluerit amicus eſſe huius ſeculi inimicus dei ꝯſtituit̉Psͣ. Diſſipa gentes q̄ bella volunt .ſ. mūdanos quorumfortior cōtra debiliorem ſemꝑ habet bellū vel aduocatosꝓprie vocat gentes q̨̄ bella volunt qͥ tunc diſſipabunt̉ ẜmꝙ dr̄ Iob. v. Qui app̄hendit ſapiētes in aſtucia ſua ⁊ cōſilium prauorum diſſipat: ⁊ poſt porro ſaluum faciet egenum a gladio oris eorum: ⁊ de manu violenti pauperem(⁊ fugiat) .i. fugere appetāt (a facie eius) irata in iudicioqui oderūt eum .ſ. veritatem Amos. v. Odio habueruntcorripiētem in porta .ſ. veritatem xp̄m qui eſt veritas. psNe obliuiſcaris voces inimicorū tuorū ſuꝑbia eorumte oderūt aſcendit ſemꝑ: ſꝫ quāto plus aſcēdunt nunc ꝑ ſuꝑbiam: tanto magis tunc ad nihilum deducent̉: vn̄ ſequi(ſicut deficit fumus deficiant) qui quāto magis aſcendittanto magis adnihilat̉ Oſee. xiij. Erunt ſicut puluis turbine raptus ex area: ⁊ ſicut fumus de fumario Eſaie. lxv.Iſti ſumus erunt in furore meo (ſicut fluit cera a facie ignis: ſic pereāt pctōres a facie dei) deus em̄ ignis dr̄ Deuiiiij. Deus nr̄ ignis ꝯſummēs eſt Eſa. vlt̓. Dn̄s in igne veniet Eſa. lxiiij. Vtinam diſrumperes celos ⁊ deſcēderes afacie tua montes defluerēt: ⁊ ecōtrario iuſti epulent̉ in einō ꝯuiuio Luc. xxij. Et ego diſpono vobis ſicut diſpoſuitmihi pater meus regnum vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſaꝫmeam in regno meo: Et notāda ſunt hic qͣtuor (epulent̉⁊ exultēt delectent̉ in leticia (epulatio ⁊ exultatio ad corpus ꝑtinent: delectatio ⁊ leticia ad aīam: ⁊ ſic tangit̉ duplex ſtola: corꝑis videlicet ⁊ aīe. De qua Prouer. vl. Domeſtici eius veſtiti ſunt duplicibus. ſicut Eſaie. lxv. Eccſerui mei comedent ⁊ vos eſurietis. Ecce ſerui mei bibēt⁊ vos ſitietis. Ecce q̄ ad corpus ꝑtinent: ⁊ de his q̄ ad atmā addit. Ecce ſerui mei letabunt̉ ⁊ vos ꝯfundemini ⁊cvel ſic. Epulatio ad iuſtum ꝑtinet (exultatio) ad geſtū .i.ad tactum (delectatio) ad ſenſum interiorē: leticia ad frutionem glorie. Item Moraliter (iuſti epulent̉ ⁊ exultētad lr̄am cum epulant̉ exultant boni hoīes .i. hylares ſunin menſa ſua Eccl̓i. xxx. Splendidum cor bonum in epulatione liberale cor habēs. vn̄ ſequit̉. Epule em̄ eius diligenter fiūt: ecōtra dr̄ de auaro Eccl̓i. xiiij. In triſticia eriſuꝑ menſam ſuam: ſꝫ ne iſta leticia ſit carnalis vel mūda.na bn̄dicit (in conſpectu dei) nō in conſpectu mūdi: ſicutmulti qui feſta faciunt ⁊ cōmeſſationes ⁊ gaudent: quia amundo vident̉. Non ſicut Thob̓. x. dr̄ Ꝙ cū timore dn̄inuptiarum ꝯuiuia exercebant (⁊ delectent̉ in leticia) noninebrietate: ſicut quidam qui de hoc gaudent quaſi de magno triumpho ſi alios poſſint inebriare Eccl̓i. xxxj. Uiniin iocunditate nō inebrietate creatum eſt: poſt prandiumautē ⁊ epulationem debent fieri que ſequunt̉ .i. gr̄e redddeo: vnde dicit (cantate deo) reddēdo gr̄as (pſalmum dicite noī eiꝰ) ſicut religioſi dicūt miſerere (iter facite ei) eūtes ad eccleſiam: ⁊ hoc debemus facere ꝓpter duo: videlicet. Primo vt oſtendamus nos in his carnalibus epulisnō delectari: ſꝫ ad menſam celeſtem hanclare: vnde addi(qui aſcēdit ſuꝑ occaſum). q. d. poſt eum aſcēdite mortalem carnem ꝯculcando: ⁊ ad celeſtia aſpirate ad qd̓ monet apl̓s. j. Coꝝ. vj. Eſca ventri ⁊ venter eſcis: deus aūt ⁊hūc ⁊ bas deſtruet: ⁊ poſt deus ꝟo ⁊ dn̄m ſuſcitauit ⁊ nos

ſuſcitabit ꝑ virtutem ſuam: hec eſt (qui aſcēdit ſuꝑ occaſum) Scd̓o vt nos oſtēdamus non ingratos eſſe de ſubſidio tꝑali .ſ. de cibo quē dedit dn̄s nobis: vnde addit (dn̄snomen illi). q. d. cōfitemini eum dn̄m qui nos ſeruos ſuos paſcere dignat̉ etiam corꝑali cibo. Psͣ. Qui dat eſcaꝫomni carni cōfitemini deo celi: ⁊ vt nō tm̄ corpus ſꝫ ⁊ ſpiritus reficiat̉ (exultate in conſpectu eius) .i. in conſciētiavbi deus videt. Hec eſt em̄ refectio ſpūalis: qꝛ ſicut dicit̉Eccl̓i. xxx. Non eſt oblectamētum ſuꝑ cordis gaudium ⁊Prouer. xv. Secura mens quaſi iuge ꝯuiuium: hoc autēp̄cipue in mortē delectabile eſt ſanctis viris: vn̄ dicit Grego. ſuꝑ illud Iob. v. Beſtias terre nō formidabis. Initiūretributōis eſt ipſa in obitu ſecuritas mentis: ſꝫ nō ſic impij nō ſic: vnde de ipſis ſequit̉ (turbabūt̉ a facie eius) qn̄ſcꝫ vel ſtatim poſt mortem vel in iudicio faciē eiꝰ iratā videbunt iram eius ſibi firmatam cognoſcēt ⁊ p̄cipue (turbabunt̉) illi qui eum in membris ſuis hic turbant ⁊ perſequunt̉: vnde ad hoc innuēdum nō dicit ſimpliciter (a facie eius) ſꝫ addit (patris orphanorum ⁊ iudicis viduaꝝ)⁊ ſumi poſſunt vidue ⁊ orphani ad lr̄am: vel ẜm ꝙ ſupraexpoſitum quibus mortuus eſt pater mūdus ⁊ cōcupiſcētia mater: orphanos aūt ⁊ viduas ad lr̄am ſolent ꝑturbare bedelli: ⁊ etiam ipſi ſacerdotes ⁊ decani qui eos defen.ſare deberent. Nam quicquid habuit pater defunctus volunt eis auferre: ſꝫ tales tādem (turbabunt̉ a facie patrisorpha. ⁊ iudi. viduarum) qꝛ iſti orphani ⁊ iſte vidue patri⁊ iudici ſuo cōquerent̉ Prouer. xxiij. Ne attingas terminos paruulorum ⁊ agrum pupillorum nō introeas: ꝓpinquus em̄ illorum fortis eſt ⁊ iudicabit ꝯtra te cauſas iſtorum: ſicut dicit Eccl̓i. xxxv. Nō deſpiciet p̄ces pupilli necviduam ſi effundat loquelā gemiius ⁊ ne quis eorum qͣꝫtumcūqꝫ malus deſperet adiugit (oeus in loco ſctō ſuolocus dei ꝓprius eſt miſcd̓ia in quo ipſe eſt et erit vſqꝫ indiē iudicij: ⁊ tunc egrediet̉ de loco iſto: ẜm ꝙ dr̄ Eſa. xxvj.Ecce egrediet̉ dn̄s de loco ſancto ſuo vt viſitet iniquitatem habitatoris terre cōtra eum ⁊cͣ. Idem dr̄ Michee. j.Et ne adhuc dubitet aliquis ponet exemplū (oeus) dico(qui habitare facit vnius moris in demo) .i. in eccleſia. q.d. in hoc poteſtis videre ꝙ deus eſt miſericors: qꝛ multospctōres diuerſos ⁊ ꝑuerſos prius ſocietati ſanctorū adiūxit ſicut Paulum ⁊ Matheū ⁊ Magdalenam ⁊ multosalios Oſce. ij. Dabo eis vallē achor ad aꝑiendam ſpem.Achor interp̄tat̉ ꝑturbatio: vel ꝑuertens: aut ꝑuerſos fignificat iſtos magnos pctōres qui ⁊ alios fideles ꝑuertere ſatagebāt: ⁊ quos ꝑuertere non poterant ꝑturbabant:iſtos ergo dat nobis dn̄s ad aꝑiendam ſpem: qꝛ reſpiciētes ꝙ poſt tantas offenſas miſcd̓iam ꝯſecuti ſunt: de deimiſcdia ſperamus. Un̄ cantat eccleſia dn̄ica prima quadrageſime in ꝑſona penitētium. Tribularer ſi neſcirē miſericordias tuas dn̄e: tu dixiſti nolo mortem pctōris: ſꝫ vtcōuertat̉ ⁊ viuat: qui chananeam ⁊ publicanum vocaſtiad pnīam: ⁊ Petrum lachrymātem ſuſcepiſti miſericorsdn̄e. Item de religione pōt dici: deus in loco ſancto ſuo:religio em̄ dr̄ locus qͣꝫtum ad votum ꝯtinentie: ſocus em̄ꝯtinens dr̄: ſanctus qͣꝫ dr̄ (iſte locus) qͣꝫtum ad votū pauꝑtatis: ſanctus em̄ idem eſt qd̓ ſine terra (ſuus) .i. dn̄i ꝓpͥus dr̄ qͣꝫtum ad obediētiam (deus qui inhabitare facithoc ꝯtra religioſos vagos: ⁊ cōtra apoſtatas: vnius moris ꝯtra ſingulares (in domo) non dicit in domibus ſꝫ ſingulariter (in domo) vt excludat cupiditatē ⁊ incōſtantiāauari em̄ multas domos volunt habere Eſa. v. Ue qui cōiungitis domū ad domū ⁊ agrum agro copulatis. Itē incōſtantes de domo ad domū diſcurrūt Eccl̓i. xxix. Uitamnequā hoſpitādi de domo in domum: in hoc aūt apparetdei maxima miſericordia ꝙ nō tm̄ reuertentes ad ſe recipit: ſꝫ eos qui nō cogitant redire reducit: vn̄ dicit (qui educit vinctos) vinculo voluntatis peccandi (in fortitudineſua) cui nullus pōt reſiſtere .i. miſcd̓ia Abacuc. iij. Ibi alſcondita eſt fortitudo eius. Nec tm̄ iſtos ſꝫ ⁊ ſil̓r (eos quexaſperāt) blaſpemādo ⁊ ꝑſequēdo: ſicut Paulus cui dixit dn̄s. Saule ſaule quid me ꝑſequeris: ⁊ poſt duruꝫ eſttibi ꝯtra ſtimulū calcitrare (qui habitāt in ſepulchris) .i.

Moral̓r