Pſalmus

quoniam multi bellantes aduerſum me.¶ Tota die) .i. cōtinue ſicut ſupra dictū eſt. ⁊ bn̄ dico ī plurali (cōculcauerūt inimici qm̄ multi) nō tm̄ vnꝰ ſunt (bellantes aduerſum me) tā hoīes qͣꝫ demones. tam p̄latieſubditi. tam aduocati qͣꝫ heretici. vn̄ Hiere. xij. Paſtoremulti a paſcendo dicti demolliti ſunt vineā mea: ⁊ deſeruerūt portōnē meā .i. deſertā fecerūt. qꝛ gͦ aſſidue impugnā⁊ qꝛ multi ſunt. nō eſt mirū ſi clamo ad te dn̄e: ſūt etiā potentes. vnde magis timendi. hoc eſt qd̓ ſequit̉.¶ Ab altitudīe diei tīebo ego ꝟo ī te ſꝑabo¶ Ab alti. diei) .i. a fortitudine ꝓſperitatis ⁊ magnitudinego (timebo) ſaltem ẜm ſenſualitatē vl̓ interrogatiue ſic(ab altitudine eoꝝ) q̄ tm̄ dies eſt. ⁊ parū durat (timeboq. d. nō qꝛ cito trauſit. Eccl̓i. x. Omnis potentatꝰ breuista (ego ꝟo in te ſperabo) o dn̄e qd̓ ad vtrunqꝫ modū ledi pōt aptari. q. d. ſi timebo ẜm ſenſualitatē. tn̄ (ſperaboẜm rōnem. vel ſcd̓o mō ſic (nō timebo) lꝫ multi potenteſint ſed (ſperabo in te dn̄e). .ij. Paral̓. xiiij. Dn̄e nō ē apuote vlla diſtantia vtrum in paucis auxilieris an in pluribꝰ⁊ .xxv. eiuſdem ſi putas in robore exercitus bella cōſiſtereſuperari te faciet dn̄s ab hoſtibꝰ. vel ſic pōt legi (ab altitidine diei) .i. ꝓſperitatis mee. timebo dicit eccl̓ia vel anīaẜm ꝙ dicit Greg. Cū vtraqꝫ fortuna ſit timenda: magis ēꝓſpera qͣꝫ aduerſa. psͣ. Ueni in altitudinē maris ⁊ tempeſtas demerſit me. qͥd ſit aūt tempeſtas iſta docet Greg. dicens. qͥd eſt poteſtas culminis niſi tempeſtas mentis. ve(ab altitudīe diei) .i. a ꝓfunditate ſciētie qꝛ ſicut dic̄ GreUbi maius eſt donū ſcientie ibi tranſgreſſor maiori ſubiceat culpe. Eccl̓s. j. Qui addit ſcīam addit ⁊ dolorē vl̓ ho(ab altitudine dici timebo) eſt vox eccl̓ie pͥmitiue cōquertis ꝙ in diebꝰ feſtiuis ſtrages martirū fiebant. ſicut Iohanes decollatus fuit in die natalis herodis. vj. Marc. ⁊. ij.Mach̓. vj. Ducebant̉ cū amara neceſſitate in die natalisregis ad ſacrificia. ⁊ xij. Act̉. volebat Herodes in tꝑe paſche interficere petrū. ⁊ ſimiliter xp̄s fuit crucifixus in difeſto lꝫ iudei dixiſſent. xxvj. Mat. Nō in die feſto. Eſt etiam vox xp̄i cōquerentis de peccatis q̄ mō frequentiuspetrant̉ in feſtis qͣꝫ in profeſtis diebꝰ. vn̄ dicit (ab altitudine diei timebo/ qꝛ tunc iterū crucifigunt me peccatores. ⁊quanto dies altior tanto crudelius eū ꝑſequunt̉. vn̄ Eſaj. Kalendas veſtras ⁊ ſolennitates veſtras odiuit animamea. facta ſunt mihi moleſta. ⁊ ſubiungit quare laborauſuſtinens. q. d. iterū me facitis pati ꝑ veſtra peccata. vn̄ addit. Cū multiplicaueritis orationē nō exaudiā. manꝰ eī veſtre ſanguine plene ſunt. vel (ab altitudine diei) .i. a die iudicij q̄ eſt alta dies in qua omnes cōgregant̉ audire ſnīa(timebo) Iob .xxvj. Columne celi cōtremiſcunt ⁊ pauēad nutū eiꝰ. Soph̓. j. Uox diei amara tribulabit̉ ibi fortis(ego ꝟo in te ſperabo) nō in homine. Hiere. xvij. Maledctus qͥ cōfidit in hoīe. Itē (ab altitudine diei) paſche qͥ eſaltus dies in quo dn̄s oēs paſcit corꝑe ſuo ⁊ potat ſangune ſuo (timebo) ne in cōuiuio dn̄i ſtulte aut male habeamcorā tot ⁊ tantis cōuiuis ⁊ tam nobilibꝰ ſeruitoribꝰ angelis dico. Eccl̓i. xiiij. Nō defrauderis a die bono ⁊ ꝑticulaid ē hoſtia diei boni nō te p̄tereat. Eccl̓s. vij. In die bonefruere bonis ⁊ malā diem p̄caue .i. ne ſit mala dies illa ⁊ q̄uis ſit mala nō deſperabo (ego ꝟo in te ſperabo) qꝛ ſpesfacit precauere mala.¶ In deo laudabo ſermōes meos ī deo ſperaui non timebo quid faciat mihi caro.¶ In deo lau. ſer. meos). q. d. ſperabo in deo. loquar deoẜm ꝙ ipſe mihi aſcribam. hoc eſt laudare ſermones ſuosid eſt laudabiles oſtēdere in deo nō in alio. Notandū em̄nl̓ ꝙ qͥdam laudant ſermones ſuos in nitore verboꝝ. cōtrait illud Exo. xx. Nō edificabitis mihi altare de ſectis lapidibus. Eccī. iiij. Nō abſcōdas ſapīam in decore eiꝰ. Alij lauxdant eos in obſcuritate. cōtra illud in Eccl̓. xxiiij. Qui elicidant me vitā eternā habebunt. Prouer. xj. Qui abſcon.dit frumenta maledicet̉ in ppl̓is. Itē alij in ſuꝑuacua ſb̓tilitate. Eccl̓i. xxiij. In ſuꝑuacuis rebus noli eſſe ſollicitusꝑ contrarium Eſa. ij. Conflabunt gladios ſuos in vome

res. Item alij in nociua ſubtilitate. Prouer. xxv. Perſcrutator maieſtatis opprimetur a gl̓ia. Item alij in humanaſapientia. cōtra illud. j. Coꝝ. ij. Nō in ꝑſuaſibilibus hūane ſapientie verbis: ſed in oſtenſiōe ſpiritus ⁊ virtutis .j.Coꝝ .j. Miſit me deus euangelizare nō in ſapientia verbivt nō euacuet̉ crux xp̄i. Itē alij in falſitatis admixtione.Hiere. xxiij. Qui habet ſermones meos loquat̉ ſermonesmeos vere. ſic nō laudat vir iuſtus ſed in deo oſtendēs ꝑſermonis ſimplicitatē ⁊ feruorē qd̓ ſermo eſt dei vel xp̄i. j.Pet̓. iiij. Si qͥs loquit̉ quaſi ſermones dei. Et poſſet aliqͥs dicere ei tu nō audebis loqui eoꝝ timore ꝑterritus ꝓpter hoc bene ſubiungit (in deo ſperaui) nō iam in ſuturodicit ſperabo. ſed in p̄terito (ſperaui) ⁊ ideo (nō time. qͥdfaciat mihi caro) .i. homines carnales. ſic Petrus ⁊ iohānes iam ſperantes in dn̄o fiducialiter dixerūt iudeis qͥ denunciabant eis ne oīno loquerent̉ neqꝫ docerent in nomine ieſu. nō poſſumꝰ inquiunt q̄ vidimus ⁊ audiuimꝰ nonloqui. Notandū aūt ꝙ caro multipliciter accipit̉. Homoem̄ fragilis dicit̉ caro. Ioh̓. j. Verbū caro factū eſt. Eſa. xlUidebit om̄is caro ſalutare dei. Item mulier dicit̉ caro.Ioh̓ .j. Neqꝫ ex voluntate carnis .i. mulieris. neqꝫ ex volūtate viri. Item om̄e viuens. pē. Qui dat eſcā omni carni.Item cognati ⁊ parentes. Eſa. lviij. Carnē tuā ne deſpexeris. ibi dicunt. lxx. domeſticos ſeminis tui ne deſpexerisItem ſenſualitas. Gal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpiritum. Itē carnalis intelligentia. Math̓. xvj. Caro ⁊ ſanguis nō reuelauit tibi. Item carnalia deſideria. Iob. xix.Et carnibꝰ meis ſaturamini. Item carnale opus. Gen̄. ij.Erunt duo in carne vna. item fragilitas. Gen̄. vj. Nō permanebit ſpiritus meus in hoīe qꝛ caro eſt. item molliciescordis. Eze. xxxvj. Dabo vobis cor carneū. item peccatuꝫj. Coꝝ. xv. Caro et ſanguis regnum dei non poſſidebunt⁊ de his omnibꝰ generaliter debet dicere iuſtus (nō timebo quid faciat mihi caro.¶ Tota die verba mea execrabantur aduerſum me omnes cogitationes eorū in malū¶ Scd̓a ꝑs vbi oſtendit mala que patit̉. q. d. dico ꝙ (nō timebo qͥd faciat mihi caro) vel carnales hoīes. ⁊ poſſꝫ qͥsquerere qͥd mali faciunt tibi: rn̄det (tota die ⁊cͣ.) q. d. plura mala. quoꝝ primū eſt. qꝛ contemnunt verba eiꝰ volentes eam capere in ẜmone .ſ. eccl̓iam. vnde dicit (tota dieid eſt aſſidue (verba mea) lꝫ ſint in deo laudabilia (ip̄i execrabant̉) qꝛ vt habet̉ Eccl̓i. j. Execratio peccatoribꝰ ſapiētia (execrabant̉) .i. contemnebant ⁊ execrabilia on̄dere eamale interp̄tando ⁊ morſibꝰ detractionis obſuſcando nitebant̉. qꝛ nihil adeo benedictū eſt qd̓ nō poſſit deprauariSecundū eſt. qꝛ malum machinant̉ contra eam: vnd̓ addit (aduerſum me om̄s cogitatiōes eoꝝ) erant (in malūMath̓. ix. Vt qͥd cogitatis mala in cordibꝰ veſtris. Hier̄.iiij. Uſqꝫ quo morabunt̉ ī te cogitatiōes noxie. ⁊. xviij. eiuſdem. Uenite cogitemus contra Hieremiā cogitatiōes venite ⁊ ꝑcutiamus eum lingua. Hic tangit duo p̄dicta mala .ſ. detractionē ⁊ machinationē. heretici etiā (to. die) verba eccleſie .i. miſſas ⁊ horas ⁊ omnia ꝟba ſacramentaliaexecrant̉: ⁊ derident: ſed dicit̉ Eccl̓i. xv. Omne execramē.tum erroris odit dn̄s (aduerſum me om̄s cogitatiōes eorū in malū) Hiere. xviij. Tu ſcis omne cōſiliū eoꝝ aduerſum me in mortem. Iob. vj. Quare detraxiſtis ſermoni.bus veritatis ad increpandū tm̄ eloquia concinnatis. ps.Et de execratione ⁊ mendacio annunciabunt̉ .i. excōmuncabunt̉ in ira cōſūmatōis ⁊ nō erunt. ideo dicit. Eccl̓i. xvijNimis odito execrationē. Terciū eſt dolus. vnde ſequit̉.¶ Inhabitabunt ⁊ abſcondent: ipſi calcaneum meum obſeruabunt.¶ Inhabitabunt) mecū (⁊ abſcondent) malū qd̓ cogitantvt .ſ. efficacius poſſint cōſūmare ecce dolus. Ezec. ij. Cumſcorꝑionibꝰ habitas. Ieron̄. Nulla peſtis efficacior ad nocendum qͣꝫ familiaris inimicus. Quartum malū eſt: quiainſidias tendunt. vnde adiungit (ipſi calcaneū meū obſeruabunt) .i. pedem meum ad lapſum ꝑſpicientes ſi caderēvel in aliquo deuiarem vt mihi inſultare poſſent. vn̄ Au-

Qual̓r ml̓ti laudantẜmōes ſuos ml̓tipl̓r

QCaro dicit̉multiplicit̓