Quinquageſimuſquartus CXXIX

¶ Ut me capiant in ſermone vel capiant adligandū ⁊ flagellandum ⁊ crucifigendum (approdinquant) dico (quoniam inter multos) qui me ſequebātur (erat mecum) inſidiantes mihi.¶ Exaudiet deus ⁊ humiliabit illos: qui eſtante ſecula.¶ Exaudi) dico me liberando. et etiā (humiliabit eos) tollens locū ⁊ gentē ꝑ romanos. Ioh̓. xj. ipſe pater omnipotens eternus deus (qͥ eſt ante ſecula) id eſt ab eterno ⁊ qͣre hoc. Nonne deus miſericors eſt ⁊ recipit hoīes ad penitentiā: ita. ſed hoc faciet eis. qꝛ ꝑtinaces ſunt in maliciahoc eſt qd̓ ſequitur.¶ Non enim eſt illis commutatio ⁊ non tiinuerunt deum. extendit manum ſuam ī retribuendo.¶ Nō em̄ eſt illis ꝯmu.) vt .ſ. cōmutent ſermonē neqͣꝫ quēfirmauerūt ſibi de me occidendo nec cōmutabunt cordapoſtea vt poſt factum peniteant de ſcelere ⁊ ſubdit cauſā(⁊ nō timuerunt deum) timor enim domini expellit peccatum. Eccl̓i. j. Et ꝓpter hoc (extendit manum ſuam in retribuendo) ad feriendum eos. Et merito qꝛ.¶ Contaminauerunt teſtamentum eius diuiſi ſunt ab ira vultus eius. ⁊ appropinquauit cor illius.¶ Conta. te. eiꝰ) .ſ. traditiōes legis addendo ⁊ ſuper pacido indignas ſuas additiōes. ſicut dicit̉ pollui aliquid qn̄aliquo vili liquore reſpergitur. vel (contaminauerunt teſtamentum eiꝰ) cum agnum paſchalē verum qͥ legis eratcōſummatio cōſpuerunt ⁊ viliter tractauerunt ⁊ iō (diuiſi ſunt) .i. ꝑ totum mundū diſperſi (ab ira) .i. ꝓpt̓ irā (vutus cius) .i. voluniatis eiꝰ vl̓ (diuiſi) ab vnitate fideliū ē(appropinquauit cor illiꝰ) .i. gentiles quos dilexit cōmuniter em̄ dr̄. iſte eſt cor illiꝰ .i. multū diligit eū hi appropinquauerunt deo qͥ ante erant longe. Eph̓. ij. Vos gentesaliqn̄ eratis longe facti eſtis ꝓpe in ſanguine ipſius. vl̓ ſi(appropinquauit cor illiꝰ) ad gentes ꝑ dilectionē. ⁊ quomo ꝑ p̄dicationē apl̓oꝝ de qua ſubiungit.¶ Molliti ſunt ſermones eius ſuper oleum⁊ ipſi ſunt iacula.¶ Molliti ſunt ſermones eius) .i. molliter ⁊ ſuauiter dici⁊ tn̄ (ipſi ſunt iacula) qꝛ corda audientiū vulneraueruncharitate. Que ſequunt̉ vſqꝫ in finē psͣ. cōiter exponunt̉⁊eodem mō in ꝑſona xp̄i ⁊ eccl̓ie vel iuſti loquentis. vn̄ redeundū eſt ad pͥncipiū huius partis ⁊ exponēdū de eccleſia vel iuſto viro (Ego aūt) inter p̄dictas tribulatōes eſtians (ad dn̄m clamaui) ego nō ꝑ vicarium. ſicut canonioꝑ vicarios cantant. ⁊ forte ꝑ vicarios ſaluabunt̉. Ezechixliiij. Poſuiſtis cuſtodes obſeruationū mearū in ſancturio meo ⁊ vobiſmetipſis (ad dn̄m) nō ad nummū erariūMala. j. Quis eſt in vobis qͥ claudat hoſtia ⁊ incendat atare meū gratuito ⁊cͣ. (clamaui) dominus nō audit ſuſurrantes. Eſa. xl. Vox clamantis clama ⁊ dixi (clamaui addn̄m) hoc eſt ſummū remediū ⁊ ſolum. Et. ij. Paral̓. xxCum ignoramꝰ quid agere debeamꝰ hoc ſolum habemꝰreſidui vt ad te noſtros oculos dirigamꝰ. ⁊ Eſa. xix. Clamabunt ad dn̄m a facie tribulantis ⁊ mitte eis ſaluatore⁊ hoc ē qd̓ h̓ dicit̉ (ad dn̄m clamaui) ⁊ (dn̄s) nō nummꝰ(ſaluauit) nō ditauit (ſaluauit) a peccato ab inferno. ⁊ ꝓpter hoc ne de ingratitudine poſſet argui (veſpere ⁊ man⁊ meridie narrabo laudes eiꝰ) ẜm qd̓ dixit dominꝰ ei quēſaluauerat ⁊ a demonio liberauerat. Lu. viij. Redi in domū tuam ⁊ narra quanta tibi fecit deus psͣ. Venite ⁊ audte ⁊ narrabo omnes qͦ timetis deum: quanta fecit animemee: nec vna hora diei tm̄ hoc faciam. ſꝫ (veſpere ⁊ mane⁊ meridie). q. d. tota die. vl̓ ſic (veſpere) .i. ī ſenectute (mane) .i. in pueritia (⁊ meridie) .i. in iuuentute. q. d. in omnitempore vite mee. psͣ. Benedicam dominū in omni tempore ſemꝑ laus eius in ore meo. vel ſic (veſpere) .i. illisēbus ſol occidit .ſ. peccatoribus (⁊ mane) id eſt incipienti

bus bene agere (⁊ meridie) .i. perfectis. Peccatoribus vtreſiliant. Incipientibꝰ vt ꝓficiant: Perfectis vt ꝑſeuerētquaſi dicat: omnibus narranda ſunt mirabilia eius qͥ ſolem ſuum facit oriri ſuper bonos ⁊ malos ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ peccatores. vel (veſpere) .i. in morte (mane) .i. ī generali reſurrectione (meridie) .i. in plena dei viſione. Iol̓xj. Quaſi meridianus fulgor conſurget tibi ad veſperaꝫ ⁊cum conſumptū te putaueris orieris vt lucifer. Dicit aūt(narrabo ⁊ annunciabo) narrabo facilia (⁊ annūciabo)difficilia. vel (narrabo) ea que mihi fecit (⁊ annunciaboea q̄ ꝓmiſit. ⁊ ſubiungit premiū dicens (⁊ exaudiet voceꝫmeam) Hiere. xxiij. Si ſtetiſſent in conſilio meo ⁊ nota feciſſent verba mea ppl̓o meo auertiſſeꝫ eos vtiqꝫ a via ſuamala ⁊cͣ. Hiere. xv. Si conuerteris conuertam te. Hiere.xx. Audiat clamorem mane ⁊ vlulatum tempore meridiano. Poſtea oſtendit quomodo dn̄s exaudiuit eum .ſ. dando ei pacem eternitatis qͥ prius dedit pacem reconciliationis. Vnde dicit (redimet aīam meā) collocandā (in pace) eternitatis. in primo aduentu redemit eam a culpa. etdedit ei pacem reconciliationis. Eſa. xliij. Noli timere qͥaredemi te. in ſecundo redimet eam a pena ⁊ dabit ei pacēeternitatis. Eſa. j. Syon in iudicio redimet̉. De hoc loquitur hic (redimet) dico (ab his) .i. a falſis fratribꝰ (qui appropinquant mihi) Qui ſocij ſunt ſepe iuſtoruꝫ. Iob. iij.Frater fui draconum ⁊ ſocius ſtrutionum .i. ⁊ detractoꝝ⁊ hypocritarum ⁊ hoc eſt qd̓ addit (quoniam inter ml̓toserant mecum) ſicut palea cum granis. vl̓ (ab his qͥ appropinquant mihi) .i. a demonibus qͥ vſqꝫ ad cor appropinquant. Eſa. iiij. Loquimini ad cor irl̓m (quoniā inter multos erant mecum) Iob. iiij. Ecce behemoth quem feci tecum. ſic ergo (exandiet me deus) dando mihi bonū ſꝫ hocparumeēt ſi ꝑſecutores eſſent immunes a pena. vnde adhuc addit (exaudiet deus ⁊ humiliabit eos). q. d. etiam inhoc me exaudiet ꝙ (humiliabit eos) .i. vilificabit (ip̄e quieſt ante ſecula) ſcꝫ xp̄s lꝫ in tempore factus ſit homo. alialitera (qui eſt iudex ab initio) Et nota ꝙ humiliatio dicit̉in malo. vt hic .ſ. vilificatio. ⁊ Eſa. ij. Oculi ſublimis hoīshumiliati ſunt. Dicit̉ etiam in bono vt in psͣ. Bonum mihi domine qꝛ humiliaſti me. Sic enim idem eſt qd̓ humilitas. dicit̉ etiam ficta humilitas. vnde. iij. Reg. penul. Nōne vidiſti humiliatum achab coram me. Eccl̓i. xxiij. Obuians ros ab ardore venienti humilem efficiet illum. ſed merito humiliabit illos (Nō enim eſt illis cōmutatio) .i. qꝛſunt incorrigibiles ⁊ obſtinati nec poſſunt ꝯmutari. Eccleſiaſtes .j. Peruerſi difficile corrigunt̉. quia vt habet̉ Prouer. xviij. Impius cum in ꝓfundum peccatorum veneritcontemnit. Oſee. vij. Effraym factus eſt ſubcinericiꝰ .i. totus ſub terrenitate. Qui non reuerſat̉. Et nota. ꝙ bene dicit (commutatio) .i. ſimul mutatio quaſi totaliter. quia aliquando quedam mutant̉ ex ꝑte .ſ. corpore nō ſpiritu: habitu non voluntate. de talibus Oſee. xij. Primo loquiturbonis ſic tu ad dominū deum tuum conuerteris .ſ. ex toto⁊ poſt addit de alijs chanaan in manu eius ſtatera doloſa. chanaan interpretat̉ commutatio ſꝫ hoc eſt doloſitas īſtatera minus dare deo. ⁊ ideo noe maledixit chanaan vl̓nō eſt illis commutatio .i. precium redemptionis. Math̓.xvj. Quā cōmutationem dabit homo pro anima ſua. Ezechie. vij. Argentum ⁊ aurum eoꝝ nō valebit eos liberaredie furoris domini. vel (nō eſt illis commutatio) qꝛ impidant animas ſuas ꝓ nullo .i. pro peccato Prouer. x. Coimpiorum ꝓ nihilo ⁊ non timuerunt deū. quaſi dicat. iōnō cōmutabunt̉. Eſa. xl. Qui ſperāt in domino mutabūtfortitudinim. Qui aūt ſperant ipſi timent. aliter em̄ nō eſtſpes ſed p̄ſumptio. ẜm ꝙ dicit Grego. ſpes ſine timore luxuriat̉ in preſumptionē ⁊ timor ſine ſpe degenerat ī deſperationem. ⁊ Eccl̓i. ij. Qui timent deum preparabunt corda ſui. Ipſi aūt non impune ferent. Quia iā (extendit manum ſuam in retribuendo) .i. vindictaꝫ ꝑ hoc qd̓ dicit (extendit) innuit̉ miſericordia quā habet in puniendo in preſenti. Non em̄ adhuc claudit pugnum ſuum ad ꝑcutiendum fortiter ⁊ dure ſed quaſi cum palma dat alapam. itēper (extendit) etiam notat̉ cōmutatio pene eterne. Eſa. ij

De eccl̓iavel viro iuſto.

30