Quinquageſimuſſecūdus CXXIIII

nec recedet a tenebris. hic ponunt̉ quatuor que pn̄t adaptari illis quatuor q̄ in hoc verſu dicunt̉ (vel radicē tuā.i. cupiditatē. j. Thim̄. vj. Radix oīm malorum eſt cupiditas: vel radix eſt mala volūtas vel ſuggeſtio diaboli Eſa.xiiij. De radice colubri egrediet̉ regulus. Moral̓r (ꝓpterea ⁊cͣ) hic ineutit timorē p̄lato male plantato dicēs (ꝓpterea) .i. ꝓpter mala tua deus deſtruet te ī finem qͣſi male inſtructū ſeu ſtatutū (⁊ euellet te) qͣſi malā plantā Math̓.xv. Oīs plantatio quā nō plantauit pr̄ meus celeſtis eradicabit̉ Ioh. xviij. Euellat̉ de tabernaculo ſuo fiducia eiꝰ(⁊ emigrabit te de tabernaculo tuo) .i. de p̄latōe tua Eſaxxij. Expellā te de ſtatiōe tua (⁊ radicē tuā) .i. nepotulostuos (de terra viuentiū) .i. de eccleſia in qua ſola viuētesdebent inſtitui. Psͣ. Plantaſti radices eius ⁊ impleuit teram Iob. xviij. Deorſum ſiccent̉ radices eius Hiere. i.Poſui te vt euellas qd̓ male plātatū eſt ⁊ deſtruas quodmale edificatū eſt: ⁊ diſꝑdas qd̓ male ꝯgregatū eſt: ⁊ diſſipes qd̓ male inceptum eſt.¶ Uidebunt iuſti ⁊ timebunt: ⁊ ſuꝑ eum ridebunt ⁊ dicent: ecce homo qui non poſuit deum adiutorem ſuum.¶ Uidebūt iuſti) Tercia ꝑs vbi on̄dit̉ irriſio reproboꝝfiet a ſctīs. vn̄ dicit (videbūt iuſti ⁊ timebūt ⁊ ſuꝑ eū irridebunt ⁊cͣ) q. d. mala impiorū erunt ad vtilitate iuſtorūmultiplicē. Primo qꝛ inde fiunt prudētiores. qd̓ notat̉ cūdicit (videbunt) Prouer. xxj. Mulctato peſtilente ſaptior erit paruulus (videbūt) dico damnationē antixp̄i vcuiuflibet impij. Scd̓a vtilitas eſt: qꝛ inde fiunt cautioreꝫvn̄ addit (⁊ timebūt) Iob penulti. cum ſublatus fuerit tiiebūt angeli ⁊ territi purgabunt̉ Ethnicus. Felix quemfaciūt aliena pericula cautum. Tercia eſt qꝛ inde iudicāmalos irriſione dignos. vnde ſubiungit (⁊ ſuꝑ eum ridebunt) Psͣ. Qui habitat in celis irridebit eos Eccl̓i. ij.luſio ⁊ improperatio ſuꝑborū ⁊ vindicta ſicut leo inſidibit̉ illi: quō aut ridebūt ſubiungit (⁊ dicēt ecce hō) .ſ. antixp̄s qui nō deus ſꝫ homo eſt: licet deū ſe mētitus fuerit.Theẜ. ij. Extollit̉ ſupra omne qd̓ dr̄ deus aūt qd̓ colit̉ itvt in templo dei ſedeat oſtēdens ſe tanqͣꝫ ſit deus (quinpoſuit deū adiutorē ſuū) ſꝫ poſuit eum aduerſariū ei .ſ. acuerſando. vn̄ antixp̄s vocat̉ .i. cōtrarius xp̄o. ij. Theẜ.Homo pctī filius ꝑditionis qui aduerſat̉ ⁊ extollit̉ ⁊cͣ. d̓co ꝙ nō poſuit ⁊cͣ. ſed.¶ Sperauit in multitudine diuitiarum ſuarum: ⁊ p̄ualuit in vanitate ſua¶ Sperauit in multitudine diuitiarū ſuarū) quas habebat ⁊ ꝑ quas multos ad ſe trahebat (⁊ p̄ualuit in vanitate ſua) .i. licet vanus eſſet ⁊ vanaˡⁱ p̄dicaret. tn̄ p̨̄ualuit mutos ad ſe trahendo ſctōs ꝑſequendo: ⁊ etiā helyā ⁊ enochoccidēdo. ſicut habet̉ Apoc. xj. Uel (p̄ualuit in vanitatſua) .i. plus inuenit vanitatis fideles decipiēdo: vel de qͦſbet impio (dicēt ecce) quaſi oībus apparēs ad ꝯfuſioniexaggerationem (homo) abˡ humo .i. terrenus ⁊ carnali(qui nō poſuit deū adiutorē ſuuꝫ) ſperādo in eo qui ſicuſupra in psͣ. dr̄ Eſt ꝓtector oīm ſperantiū in ſe: ſꝫ ſperauitin multitudīe diuitiarū ſuarū ecce deꝰ auaroꝝ Prouer. ij.Qui ꝯfidit in diuitijs corruet Ezech̓. vij. ⁊ Soph̓. j. Argētū ⁊ auꝝ eoꝝ nō potuer̄t eos liberare in die furoris dn̄i (⁊p̄ualuit in vanitate ſua) .i. in acquirēdo diuitias ⁊ trāſitoria amplectēdo qd̓ vanū: ⁊ ipſa vanitas eſt. Un̄ Eccl̓s. ijPeccatori aūt dedit deus afflictionē ⁊ curā ſuꝑfluā vt addat ⁊ ꝯgreget ⁊ tradat ei qui deo placuerit ſꝫ ⁊ hoc vanitas ⁊ caſſa ſollicitudo mentis.¶ Ego auteꝫ ſicut oliua fructifera in domodei ſperaui in miſericordia dei ineternum:⁊ in ſeculum ſeculi.¶ Ego aūt) Quarta ꝑs vbi dicit quō boni ſe habeāt qͣſdicat dico ꝙ malus ſperauit in multitudine diuitiarū ſurum (ego aūt) dicit ꝓph̓a in ꝑſona iuſtorū (ſperaui in mſericordia dei) nō in diuitijs vt doech (miſcd̓ia) dico duratura ineternū ⁊ in ſeculū ꝯſecuturū (ſeculi) vel (ſperaui

nō tꝑaliter tm̄ (ſ ineternū) .j. Coꝝ. xv. Si in hac vita tm̄ſperātes ſumus in xp̄o miſerabiliores ſumus oībus hoībus: vel (ſperaui in miſcd̓ia dei) nō ꝓ terrenis querēdis.ſꝫ ꝓ illis q̄ ſunt ineternū (⁊ in in ſeculū ſeculi) .i. ꝓ eternis(ego aūt) dico exiſtēs (in domo dei) .i. in eccleſia (ſicut oliua fructifera). q. d. ſpero ex meritis p̄cedentibus videlicetex meritis fidei q̄ ꝑ oliuā ſemꝑ virentē intelligunt̉ ⁊ ex meritis boni oꝑis qd̓ ꝑ fructifera notat̉. Bene etiā comꝑat̉iuſtus oliue: qꝛ oliuā radicē habet amarā ⁊ fructū dulcē:ſic vir iuſtus quicquid de terra eſt ei ſapit amarū: qd̓ autēde celo eſt dulce. Un̄ de beato Augu. cantat̉. Diſplicebatei quicquid agebat in ſeculo p̄ dulcedine dei ⁊ decore domus eius quā dilexit. ſil̓r pnīa habet̉ radicem amaram. iprincipiū ⁊ fructū dulcē. ſicut dicit apl̓s Heb̓. xij. Oīs diciplina in pn̄ti quidē videt̉ nō eſſe gaudij ſꝫ meroris: ecceradix: poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatis ꝑ eū reddet iuſticie: ecce fructū oliue Math̓. iij. Penitētiam agiteecce radix appropinquabit regnū celorum: ecce fructus.Hiere. xj. Oliuā vberē pulchra fructiferā ſpecioſaꝫ vocauit dn̄s nomen tuū. Hic tangit duplicē pulcritudinē ⁊ duplicem vbertatē ꝓpter duplicē ſtolā. hypocrite aūt licet videant̉ oliue: nno tamen ſunt oliue ſed oleaſtri: habentesbaccas amaras: qꝛ nō cōſequent̉ dulcedinē vite eterne: ſꝫamaritudinē gehēnalis pene. Un̄ dr̄ Math̓. xxiij. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei ypocrite: qui ſil̓es eſtis ſepulchris dealbatis q̄ a foris parent hoībus ſpecioſa: intus aūt plenſunt oſſidus mortuorū ⁊ oīm ſpurcitia ⁊cͣ. In fine ad remouendā arrogantiā deo attribuit dicēs.¶ Confitebor tibi in ſeculum quia feciſti: etexpectabo nomen tuum qm̄ bonū eſt in cōſpectu ſanctorum ſuorum.¶ Cōfitebor tibi in ſeculū) .i. laudabo te ſemꝑ (qꝛ feciſti)hec oīa: vel ſic (feciſti) nō dicit quid. q. d. bona innumerabilia Luce j. Fecit mihi magna qui potens eſt. j. Coꝝ. ij.Oculus nō vidit nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcendit q̄ p̄parauit deus his qui diligūt eum: ⁊ quō poſſet numerari etiā bonū tꝑale qd̓ dn̄s facit nobis: qꝛ vt habeturEſa .xxvj. Omnia oꝑa nr̄a oꝑatus es in nobis ⁊ velle ⁊ ꝑꝑficere. poſt ꝓmittit ſe ꝑſeueraturū in bono: vn̄ addit (etexpeccabo nomen tuū) .i. rem noīs tui qd̓ eſt ieſus qui interp̄tat̉ ſaluator. q. d. expectabo ſalutē ⁊ ſaluationē tuamquā facies ī iudicio Eſa. xxx. Deus iudicij dn̄s: beati oēsqui expectāt eum: vel ſic (expectabo nomen tuū) o deuspr̄ .i. filium: qꝛ ſicut ꝑ nomen cognoſcit̉ quis ſic ꝑ filiū phunc expectāt iuſti qͣſi mercedē ſuā: vn̄ in psͣ. Et nunc q̄eſt expectatio mea nōne dn̄s Gen̄. xlix. Salutare tuū expectabo dn̄e: ⁊ quare expectabo (qm̄ bonū ē) hͦ nomē .i.dulce ⁊ ſuaue (in cōſpectu) .i. in iudicio ⁊ eſtimatōe (ſctōrum tuoꝝ) quaſi .ſ. guſtant ſuauitatē bonitatis eius ſicutguſtauerat be. Bern̄. qui dicebat. Qm̄ xp̄s erat ei melosin aure: mel in ore: iubilus in corde. Psͣ. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s: beatus vir qui ſperat in eo: quid autem eſt ſperare in eo niſi expectare eum.Pſalmus LIId ¶ Ixit inſipiens in corde ſuo: nō eſtdeus.¶ Dixit inſipiens) Titulus In finem intellectus dauid ꝓ amalech) hic tangit hyſtoriaꝫ que habet̉ .j.Regū. iij. vbi dr̄ ꝙ abſentie dauid amalechite irruētes inſicelech paruā ciuitatē quā dederat ei Achis rex geth expugnauerūt eam ⁊ vxores ⁊ filios ⁊ animalia dauid captiuantes ſuccēderunt ciuitatē: qꝛ cum dauid reuertēs de exercitu achis cognouiſſet ꝑſecutus eſt amalechitas qͦs ꝑcuſſit ⁊ oīa ſua liberauit ⁊ reduxit. Hic aūt psͣ. agit nō dehyſtoria iſta ſꝫ de ſignificato eius. Amalech interp̄tat̉ lingens terram: ꝑ qd̓ ſignificant̉ amantes terrena ⁊ maximeantixp̄s ⁊ complices eius qui putantes deum abſentem.dicentes deum nō eſſe malorum punitorem vel bonoruꝫremuneratorem. captiuabunt homines ſicelech ciuitatisdauid. id eſt eccleſie quā ꝑſequunt̉ tribus ꝑſecutionibus

q 4

Moral̓r

Figura

Psͣ. lij.

Oliue cōparant̉ viriuſtꝰ ⁊ pnīahypocriteꝟo oleaſtro