Pſalmus
ticiam ꝑuenire poſſim hec que ſequunt̉ facias mihi pͥmo(auerte ſaciem tuam a pctīs meis) qꝛ ſi iniquitates obſeruaueris dn̄e dn̄e quis ſuſtinebit: ſꝫ quō dicit (auerte faciētuam) cum alibi dicat: on̄de nobis faciē tuā ⁊ ſal. eri. Itēne auertas faciē tuā a me: ⁊ ſil̓is ero deſcen. in lacū. Solutio duplex eſt facies dn̄i .ſ. facies miſcd̓ie ⁊ facies iuſticie:miſcd̓ie faciem vult cōuerti: ſꝫ faciem iuſticie vult auertiDe prima in psͣ. Ne auertas faciē tuā a puero tuo. De ſecunda hic: hee due facies figurate ſunt Ezech̓. xlj. Ubi dr̄due facies habebat cherub faciē hoīs iuxta palmā ex haꝑte: ⁊ facie̓ hoīs iuxta palmā ex alia ꝑte exp̄ſſam. Primapalma xp̄s fuit in primo aduētu: ⁊ tunc habuit faciem humanā .ſ. miſcd̓ie ⁊ hec palma tangit̉ hic cum dicit (vt vircas cū iudicaris) Scd̓a palma erit in ſcd̓o aduētu. et tūchabebit faciem leonis .ſ. iuſticie quā petit hic auerti videat ergo pctā mea facies miſcd̓ie et nō facies iuſticie. Psͣ.Uultus aūt dn̄i ſuꝑ faciētes mala ⁊cͣ. Abacuc j. Mundiſunt oculi tui dn̄e ne videas malū: ⁊ nō tm̄ (auerte faciēſed (⁊ dele) tua noticia puniente (oēs iniquitates measnō vna tm̄ aut duas: hoc eſt cōtra illos qui nō plene cōfitent̉ vel penitēt (ſic em̄ ſunt delenda pctā vt nec in memoria habeant̉ niſi ad deteſtādū qd̓ ſignificatū eſt Exo. xvij.Ubi dr̄ delebo memoriā amalech de ſub celo. Amalech interp̄tat̉ gens bruta ⁊ ſignat pctm̄ ſiue multitudinē pctōque bruta ſūt ẜm effectū: qꝛ brutum .i. nō vtentē rōne recdunt hoīem .j. Reg. xv. Percute amalech ⁊ demolire vniuerſa eius.¶ Cor mundum crea in me deus: ⁊ ſpirituꝫrectum innoua in viſceribus meis.¶ Cor mundū ⁊cͣ) ſupra dep̄catus eſt cōtra mala vt amouerent̉. hic autē orat ꝓ bonis vt dent̉ cum ſubiungit (cormundū crea in me deus) crea dicit .i. ex nihilo qꝛ eſſe morale ꝑdiderat ẜm ꝙ pctōri dr̄ Ezech̓. xxviij. Nihil factuseſt. Psͣ. Ad nihilum redactus ſum ⁊ neſciui Hiere. v. Audi popule ſtulte qui non habes cor (cor mundū) quo poſim deū videre. qꝛ ſicut dr̄ Math̓. v. Beati mundo cordeqm̄ ipſi deū videbūt: ⁊ merito petit hoc a dn̄o qꝛ a ſe nonpōt habere. Un̄ Prouer. xx. Quis pōt dicere mundū eſtcor meū: ⁊ in hoc petit naturaliū reſtitutionē: qꝛ ꝑ peccatum vulneratus fuit in naturalibus ⁊ ſpoliatus gratuitisvn̄ ſcd̓o petit reſtitutionē gratuitorū quibus ſpoliatꝰ furat: vn̄ addit (ſpm̄ rectū innoua in viſceribus meis). q. d.ſpm̄ meū inueteraui ꝑ pctm̄ ⁊ ad carnalem voluptate incuruaui Baruch. iij. Quid eſt iſrl̓ ꝙ in terra inimicorumes inucteraſti in terra aliena. Psͣ. Inueteraſti inter oēsinimicos meos: ſꝫ tu fac eſſe nouuꝫ ⁊ rectum vt rectus acceleſtia dirigat̉ ⁊ nouus gratiam tuā recipiat Math̓. ix.Nemo mittit vinū nouum in vtres veteres: ſꝫ vinū nouiin vtres nouos mittunt Ezech̓. xj. Dabo eis cor nouumip̄m nouū tribuā in viſceribus eorum (rectū) dicit non ſicut in Iob. xvj. Dicit̉ effudit in terra viſcera mea .i. in terrenis ⁊ vtiqꝫ nō eſt ſanus ſed magnum ⁊ letabile vulnushabet cuiꝰ viſcera effundēt̉ in terra ſicut iude Act̉. j. Diffuſa ſūt oīa viſcera eius vel de ſpū increato dr̄ (ſpm̄ innoua in viſceribus meis) .i. ſpm̄ſanctū infunde cordi meo qͦdr̄ nouus ⁊ rectus ab effectu qꝛ innouat ⁊ rectificat ſicutdr̄ demoniū mutū Luce. xj. De innouatōe psͣ. Emitte ſpiritū tuū ⁊ creabunt̉. De rectificatōe dicit Augꝰ. Spūs rectus eſt quo fit vt aīa in veritate querēda deuiare atqꝫ errare nō poſſit. vn̄ in hymno ſpūſſancti dr̄ ductore ſic te p̄uio vitemus omne noxiū: iō aūt (auerte faciē tuā a pctīsmeis ⁊ cor mundū crea in me ⁊cͣ.)¶ Ne ꝓijcias me a facie tua: ⁊ ſpm̄ſanctumtuum ne auferas a me.¶ Ne ꝓijcias me a facie tua) qꝛ ſic pctā mea reſpicias etin mūdicia cordis ꝑſeuerem: ꝓijcies me: qꝛ ꝓpter pctā ꝓcis hoīes. Un̄ Eſa. xxxiij. Irritum factum eſt pactum ꝓiecit ciuitates nō reputauit hoīes Hiere. vj. Malicie eorūnō ſunt cōſumpte argentū reprobum vocate eos: qꝛ dn̄sꝓiecit illos: vel pōt legi (ne) nō ꝯiunctionaliter ſꝫ aduerbialiter vt dependeat a p̄cedētibus (ne) .i. nō (ꝓijcias me
a facie tua) .i. ne abſorbear maiori triſticia deſperādo: ſupra ego dixi in exceſſu mentis mee ꝓiectꝰ ſum a facie oculorū tuoruꝫ Gen̄. iiij. Ecce eijcis me a facie tua hodie: ſedeſto ſimplex ⁊ nō ꝓijcieris. ẜm illud. viij. Iob. deus nō ꝓijcit ſimplicitatem. q. d. hoīem nō ꝓijcit ſꝫ hoīs pctm̄ Eſaiexxxviij. Proieciſti poſt tergū tuū oīa pctā mea Mich̓. vl.Oeponet oēs iniquitates nr̄as ⁊ ꝓijciet in ꝓfundum maris .i. ſuꝑ dyabolū (⁊ ſpm̄ſanctū tuum) .i. ſpm̄ ꝓphetie velbonū ſpūſſancti qͦ pctm̄ meū cognoſco ꝯfiteor ⁊ peniteo.(ne auferas a me) ſꝫ ſpm̄ malū ẜm qd̓ ꝓmiſiſti. xiij. ZachSpm̄ immundū auferā de terra: dicēdo aūt (ne auferaspetit ꝑſeuerātiam ⁊ pn̄tiam ſpūſſancti ꝯtinuaꝫ .j. Paral̓.xix. Semꝑ in meditatōe ⁊ veneratōne tui mens iſta ꝑmaneat. In p̄cedēti ergo verſu cum dixit (ſpm̄ rectū innoua⁊cͣ) petijt gratiarū collationē: hic aūt petit ꝯſeruationemcum dicit (ſpm̄ſanctū tuū ne auferas a me) dico (ne auferas) ſꝫ ꝑ pn̄tiam eius.¶ Reddi mihi leticiam ſalutaris tui: ⁊ ſpiritu principali confirma me.¶ Redde mihi) penitēti (leticiam) quā prius habui: ſed ꝑpctm̄ amiſi (leticiam (dico nō mundi: de qua Prouerb̓. ij.Letant̉ cum malefecerint exultāt in rebus peſſimis: ſꝫ (leticiam ſalutaris tui) .i. de ſalutari tuo .i. de filio. vn̄ alia lr̄ahabet leticiam ieſu tui Eccl̓i. xj. Dulce lumen ⁊ delectabile eſt oculis videre ſolem .i. cognoſcere xp̄m qui eſt ſol iuſticie ⁊ lumen verū qd̓ illu. oēm ho. ve. in hunc mundū: ſine cuiꝰ cognitiōe nō hr̄ leticia ſalutaris: Un̄ dicit Thob̓.v. Quale gaudium mihi erit qui in tenebris ſedeo ⁊ lumēceli nō video ⁊ ne redditam leticiam iterū amittam (ſpūpͥncipali) .i. ſpūſſancti gr̄a (ꝯfirma me) vt de cetero in peccatū nō cadam. Alia lr̄a habet potēti ⁊ potenti bn̄ ꝯpetitalios ꝯfirmare: vn̄ dictum eſt apl̓is Act .j. Sedete in ciuitate quouſqꝫ induamini virtute ex alto. Item ſpūs principalis pōt dici ſpūs ſapīe qui primo ponit̉ qͣſi princeps.Eſa .xj. Uel ſpūs fortitudinis qꝛ prīcipes facit dn̄ari ⁊ dominos principari. Item ſpūs timoris: qꝛ eſt principiū ſapientie Prouer .j. Quilibet iſtorū ꝯfirmat ⁊ in his tribusverſibus ponit ſex verba q̄ dn̄o ꝓprie ꝯueniūt (crea) cumſis creator (innoua) cum ſis recreator (ne ꝓijcias) cū ſisattractor Can̄ .j. Ttrahe me poſt te (ne auferas) cum ſislargitor (redde) cum ſis ꝓmiſſor (cōfirma me) cū ſis ſtabilitor: ⁊ noͣ ꝙ hic ter tangit ſpm̄. Primo ibi (ſpm̄ rectū)Scd̓o ibi (ſpſ̄ſanctū) Tercio hic (ſpū principali) in quonotat̉ tota trinitas que ſpūſſanctus eſt Ioh̓. iiij. Spūs ēdeus ſpūs rectus refert̉ ad filiū ſpūſſanctus ad ſpm̄ ſctm̄ſpūs principalis ad patrē qui eſt principiū principiorumPreponit̉ aūt filius patri eo ꝙ primo cadit in noticiam ⁊ꝑ ip̄m cognoſcit̉ pater Ioh̓. xiiij. Qui videt me videt ⁊ patrem: ⁊ Ioh̓. xvj. Pater manifeſtaui nomen tuū hoībus.Math̓. xj. Nemo nouit patrem niſi filius ⁊ cui volueritfilius reuelare: vel ideo ter tangit (ſpm̄) qꝛ ter datꝰ eſt diſſcipulis .ſ. bis in terra ⁊ ſemel de celo (primo ante paſſionem) vt habet̉ Luce. ix. Ad ſanandos languores. Scd̓opoſt reſurrectiōꝫ Ioh̓. xx. Accipite ſpm̄ſanctum. Terciopoſt reſurrectione ⁊ aſcēſionem in die penth̓. Act̉. ij. Et hͦſignificat triplex vnctio in puero .ſ. catheciſmi. Bapti. cōfirmatōis epiſcopal̓: vl̓ ſic (ꝑ ſpm̄ rectū) innuit̉ veritas (oſpm̄ſanctū) bonitas (ꝑ ſpm̄ principalē) vnitas .ſ. modusſpēs ordo numerus pondus menſura: q̄ ſunt in oī re. vthabet̉ Sap̄. xj. Uel ſic ſpūs rectus bn̄ ordinat hoīem adꝓximū: qꝛ rectitudo eſt in ꝯꝑatōe ad aliū. ſpūſſanctus ordinat ad ſe: qꝛ ſanctificat: ſpūs principalis ad deū: vel ſic.(ſpūs rectus) reſpicit iuſticiam. ſpūſſanctus bonā vitamſpūs principalis principatū legitimū q̄ in p̄lato debēt cōuenire ſꝫ mō pōt dici illud. ij Abac. Ecce iſte cooꝑtus eſtauro ⁊ argēto ⁊ oīs ſpūs nō eſt in viſceribus eius. q. d. necrectus nec ſanctus nec ſpūs principalis: vel ſic ſpūs rectꝰdr̄ ꝯtra auariciā Amos. iij. Neſcierunt facere rectum theſaurizantes iniquitatē ⁊ rapinā: in edibus ſuis: ſpūſſctūsꝯtra luxuriā Heb̓. xij. Sequimini ſanctimoniaꝫ ſine quanemo videbit deū ſpūs principalis cōtra ſuꝑbiā Eccl̓i. x.Initium oīs peccati ſuꝑbia.
Faciēs dn̄iduplex
Il
12
Principali ſpū ꝯfimari qͣdrupl̓r pōt intelligi.
Quare terhic ponit̉ſpūs: ⁊ qͣre filius:ponit̉ pri
Spūſſanctꝰ ter datus eſt diſcipulis: etqͥd innuit̉ꝑ ſpm̄ rectū ſctm̄.principalē