Quadrageſimus

XCIX

bant oēs inimici mei) ꝓpriū eſt detractoꝝ ſuſurrare. vndej. Ro. Suſurrones detractores deo odibiles Eccl̓i. xxviij.Suſurro ⁊ bilinguis maledictus Eccl̓i. xxj. Suſurro cōinqͥnabit animā ſuā. qd̓ aūt ſeqͥtur (cogitabant mala mihi)p̄cedat ſuſurriū. prius eſt em̄ cogitare ⁊ poſt ſuſurrare ſedp̄poſterando ordinē dat intelligi eoꝝ ꝑuerſitatē. ſil̓e Exoj. Oīa quecūqꝫ p̄ceperit nobis dn̄s faciemus ⁊ audiemushec ergo dicta ſunt de detractoribꝰ. Ꝙ autē ſequit̉ de adulatoribus exponendū eſt (verbū iniquū cōſtituerunt aduerſum me) ⁊ qd̓ ſit illud verbū ſubiungit (nunqͥd qͥ dormit nō adijciet vt reſurgat) dicūt em̄ adulatores dn̄e adhūc ſatꝭ pnīaꝫ facietꝭ: bene poteſtis mō bibere ⁊ comedere⁊ cetera facere. vos eſtꝭ adhuc iuuenis qn̄ ſenueritꝭ. tūc facietis pnīaꝫ. hoc melius expͥmit alia lr̄a que ſic hꝫ (verbudiaboli infundebāt ſibi) verbū diaboli fuit: nequaqͣꝫ moriemini. ⁊ mō ꝑ adulatores qͥ ſunt organa eius. dicit nequaqͣꝫ adhuc moriemini: ſꝫ reſtat vobis magnū tēpus. primoad peccādum. ⁊ poſtmodū ad pnīam faciendū. ⁊ hͦ eſt qd̓dicūt (nunqͥd qͥ dormit) ꝑ peccatum (nō adijciet vt reſurgat) ꝑ pnīam. q. d. imo refurget: ⁊ hoc eſt (verbū iniquiqꝛ ita decipiūt hoīem: ⁊ in pecccto ſuo faciūt eū mori anteqͣꝫ reſargat. vn̄ Eſa. xxiiij. Grauabit eā iniqͥtas ſua ⁊ corruet ⁊ nō adijciet vt reſurgat. de iſto ſomno dicit̉ Eph̓.Surge qͥ dormis ⁊ exurge a mortuis nec differēdum ē qꝛiam hora eſt nos de ſomno ſurgere. ⁊ qͥ ſunt qͥ hoc faciūdeclarat dicens (etenim hō pacis mee) vt vicini (in qͦ ſperabā) vt cōſanguinei ⁊ amici huiꝰ mundi (qͥ edebant panes meos) ad lr̄am ſcꝫ cōmenſales (magnificauit ſupeme ſupplantatōem) id ē magis qͣꝫ inimici me ſupplātauitſicut iacob ſupplātauit eſau qͣꝫtum ad hoc ꝙ ſupplantathereditatē amittit. ſed nō qͣꝫtum ad hoc ꝙ ea ſupplātatoacqͥrit. iſti autē domeſtici auferūt hereditatē eternam: nōtamē eam ſibi acqͥrūt vnde pōt ei dici illud Matth̓. xxiij.Ueh vobis qͥ clauditis regnū celoꝝ ante hoīes: vos enimnō intratis nec introeūtes finitis intrare Eccl̓i. xx. Homini fatuo nō erit amicus. ⁊ nō erit gr̄a in bonis illiꝰ qͥ edūpanem illius falſe lingue ſunt ⁊ recte ſupplātant̉ qͥ in canis voluptatibꝰ moriunt̉. Pes em̄ eſt affectus plāta finiseſt voluntatis. ſub planta eſt caro mortua. ⁊ ipſi in carnemortua terminant ſuam voluntatē.¶ Notādum etiā ꝙ ē panis bonus ⁊ panis malus.¶ Ad litterā. Eſa. lviij. Frange eſurienti paneꝫ tuū. Deut̓.viij. Nō in ſolo pane viuit hō.¶ Ip̄a trinitas. Luc. xj. Amice accōmoda mihi tres paneſMatthei. vj. Panem noſtrum ſuper ſubſtantialem da nobis hodie.¶ Corpus xp̄i. Ioh̓. vj. Ego ſum panis viuus. Ierem̄. xj.Mittamus lignū in panem eius.¶ Eccleſia. j. Coꝝ. x. Unus panis multi ſumus.¶ Anima. Oſee. ix. Panis eoꝝ anima ip̄orum.¶ Scriptura ſacra. Eſa. lv. Quare appenditis argentū veſtrum et nō in panibus. Trenoꝝ. iiij. Paruuli petierunt¶ Quinqꝫ libri moyſi. Ioh̓. vj. Eſt puer vnus hic qui hapanem.bet quinqꝫ panes ordeaceos. per quem ſignificat̉ moyſes¶ Apoſtoli. Leuit̓. xxiij. Coques duodecim panes qͥ ſinguli habebant daas decimas.¶ Penitētia. iij. Regū. xix. Ecce ad caput panis ſubcineri.cius. ⁊ infra. qͥa cinerē tanqͣꝫ panē manducabā.¶ Charitas. Luce. xj. Si petierit panem nunqͥd lapidē dabis illi. Eſa. xxxiij. Panis eius datus eſt aque eiꝰ fideles.¶ Robur p̄dicatōnis. infra. Omne firmamentum paniscontriuit. Eſaie. iij. Auferet dn̄s om̄e robur panis ⁊cͣ.¶ Refectio cōtemplatōis. Eſaie. xxx. Dabit ei dn̄s panemarctum ⁊ aquam breuem. Oan̄. x. Panem deſiderabilemnō comedi.¶ Beatitudo eterna. Gen̄. xlix. Aſſer pinguis panis eiusLuce. xiiij. Beatus qͥ manducabit panem in regno celoꝝPanis malus multiplex.¶ Hereſis. Prouer. ix. Panis abſcōditus ſuauior.¶ Mendacium. Prouerbio. xx. Suauis eſt homini panismendacij

¶ Delectatio carnalis. Iob. xx. Panis eius in vtero illiꝰvertetur in fel aſpidum intrinſecus.¶ Adiutoriū ad malum. Ioſue. ix. Panes calidos ſumpſimnus.¶ Hypocriſis. Oſee. vij. Effraym factus eſt ſubcinericius.panis qͥ nō reuerſat̉. Luce. xij. Attendite a fermento phariſeoꝝ quod eſt hypocriſis.¶ Tu autem domine miſerere mei ⁊ reſuſcita me: et retribuam eis.¶ Tercia ꝑs in qua xp̄us poſt p̄dictas tribulatōnes quaſiauis ad nidum recurrens: orat pr̄em ⁊ petit ſuam reſurrectiōem. q. d. illi ita fecerūt (tu autem dn̄e) pater (miſereremei) hoīs qͥ in predictis miſerijs ſum (⁊ reſuſcita me) glorioſa reſurrectōne: poſtea petit vltōem inimicoꝝ dicens.(et retribuam eis) ſcꝫ iudeis. ẜm hanc lectōem retribuameſt optatiui mōdi: vel pōt eſſe indicatiui. ⁊ tūc eſt ꝯmīatio:(retribuā) in pn̄ti vt diſꝑgant̉ per Tytū ⁊ Ueſpaſianum⁊ in futuro vt damnent̉: niſi cōuerſi fuerint. ⁊ ꝓpter hocbenꝰ dicit (retribuam) quaſi tribuā in pn̄ti. ſꝫ retribuaꝫ infuturo. Habito de vltōne qͣꝫtum ad exteriorē penam. ſubiangit de cōfuſione eoꝝ qͣꝫtum ad interiorem doloreꝫ. Unde dicit.¶ In hoc cognoui quoniā voluiſti me: quoniā nō gaudebit inimicus meus ſuꝑ me.¶ Hoc dupliciter pōt legi. Primo ſic (cognoui qm̄ nō gaudebit diu inimicus meus) iudeus (ſuꝑ me) qͣꝫto em̄ letiores fuerūt iudei de morte xp̄i. tātomagis cōfuſi fuerunt etdolentes de reſurrectōe ip̄ius. cognoui dico: ſꝫ ꝑ qd̓ experimentū. in hoc (qm̄ voluiſti me) id ē cōplacui tibi intm̄ ꝙnō relinq̄res me in voluntate eoꝝ: vel ſic (cognoui) id eſtalios cognoſcere feci hͦ (qm̄ voluiſti me) id ē dilexiſti. ꝑ qd̓te feci ꝯgnoſcere in hoc (qm̄ nō gaudebit inimicꝰ ſuꝑ me)quaſi dicat. ꝑ hoc qd̓ reſuſcitaſti me ⁊ eripuiſti de manu ⁊de om̄i expectatōe plebis iudeoꝝ ꝯgnouerūt fideles quiatu me dilexiſti. Facta mētiōe de ſua reſurrectōe ponit cauſam illius .ſ. qꝛ innocens paſſus ē. vnde ſeqͥtur.¶ Me autem ꝓpter innocentiā ſuſcepiſti etcōfirmaſti me in cōſpectu tuo ineternū.¶ Propter innocentiā) q. d. nō īmerito ſuſcitaſti me (aūt)pro ſed (ſꝫ propter innocentiā) quā licet penā nocentiū ſuſtinere habui (ſuſcepiſti me) de ſepulcro ⁊ ſuſceptuꝫ cadere nō ꝑmiſiſti (ſ et cōfirmaſti me) gloria impaſſibilitatis ⁊īmortalitatis nō ad horam (ſꝫ ineternū) id ē in eterna beatitudine q̄ eſt in aſpectu tuo. vel (cōfirmaſti me) vt eſſem(in cōſpectu tuo ineternū) ſequit̉ ꝯcluſio laudatiua.¶ Benedictus dominus deus iſrael a ſecuculo et in ſeculum fiat fiat.¶ Benedictus dn̄s) ⁊ eſt vox chriſti gr̄as agētis de ſua reſurrectōe. vel vox ꝓphete vel ip̄ius eccleſie ip̄i xp̄o congratulantis. ⁊ ꝑ reſurrectōe illius ad quā noſtra ſequit̉ gr̄asreferentis. Dicit ergo (benedictus) ſit (dn̄s) nō terrenusſed (deus eſt pater) id ē credentiū populoꝝ qͥ deum ꝑ fidem cōtemplātur. ⁊ hoc nō ad tēpus. ſꝫ (a ſeculo) id eſt abinitio (⁊ in ſeculū) futurū quaſi in hͦ ſeculo. ⁊ in futuro ſine fine (fiat fiat) geminatio inuit certitudinē de re deſiderata ⁊ deſiderij magnitudinē in deſiderantē. In hebreohabet̉ (amen amen) ẜm Hiero. qͥ hunc librum in quatuordiuiſiones partit̉. hic terminat̉ primus liber. Moraliterdebet dicere peccator ſupplantatus (tu autem dn̄e miſerere mei) quia miſer ſum. (et reſuſcita me) qꝛ mortuꝰ ſum.(reſuſcita) dicit nō tm̄ ſuſcita. q. d. iam al̓s ſuſcitaſti me etmorti me iterum dedi reuertens ad vomitū. vnde iterum(me reſuſcita ⁊ retribuam eis) inimicis ſcꝫ illis tribꝰ. mūdo. carni. diabolo. qͥbus retribuit penitens cū de illis ī penitentia vindictā ſumit. de carne ꝑ ieiuniū. de mundo perelemoſynas ⁊ mundi cōtemptū. de diabolo ꝑ or̄onem etfraternū amorē. Tobie. xij. Bona ē oratio cū ieiunio ⁊ elemoſynas magis qͣꝫ theſauros auri cōdere Matthei. xvij.Hoc genus demonioꝝ nō eijcit̉ niſi per or̄onē ⁊ ieiuniuꝫ.Uel ſic (miſerere mei) id ē libera me de ſtatu miſerie. (et

n 3

Multiplexpanis malꝰ

Panis bonus multipiex.

Moraliter.

12

11

14

13