Pſalmus

onus ⁊cͣ.) hoc aūt. Quarto cōquerit̉ de diuturnitate pctīdicēs (putruerūt ⁊ corrupte ſunt cicatrices mee) .i. peccata q̄ cicatrices vocat: qꝛ ſicut ex vulnere remanet cicatrijſic ex pctō macula niſi deleat̉ ꝑ pnīam Luc. x. Plagis impoſitis .i. peccatis abierunt. iſte ergo plage ſiue cicatricesnō tm̄ impoſite ſunt ſꝫ ⁊ p̄ diuturnitate putruerūt ⁊ corripte ſunt: ⁊ ideo fetent. Unde Hiere. viij. Nunquid reſin.nō eſt in gallaad aut medicus nō eſt ibi. quare ergo nō eſtobducta cicatrix filie ppl̓i mei. aliqn̄ etiam obducunt̉ cicatrices exterius: ⁊ nō ſanant̉ vulnera interius: ⁊ tunc prtreſcunt ⁊ corrumpūt. ſic eſt de peccato qn̄ factum eſt exterius intermittit̉: ⁊ tn̄ voluntas interius recludit̉. nō ſantur: ſꝫ putrefit. ꝓpter hoc docet Eſa. .j. Sanare vulnera d̓cens. Lauamini mūdi eſtote auferte malum cogitationiveſtrarū. quieſcite agere ꝑuerſe: a corde em̄ incipiēda eſcuratio alioquin nō ſanat vulnus licet cicatrix obducat̉(put ruerūt) hoc reſpicit peccata carnalia. Un̄ Ioelis.Computruerūt iumeta in ſtercore ſuo. vbi dicit Greg. Iumenta in ſtercore ſuo computrefcere eſt carnales homīein fetore luxurie vitam finire Hiere. xiij. Abijt ad eufrat⁊ ecce computruerat lumbare ita vt nulli vſui aptum eēeufrates interpretat̉ vbertas ⁊ ſignat diuitias lumbare ſignat ꝯtinētiam: ſꝫ in vberibus diuitijs computreſcit ⁊ perit caſtitas Hiere. v. Saturaui eos ⁊ mechati ſunt Hierexxxij. Poſſederūt ⁊ non obedierunt voci tue dn̄e: ibi diciGlo. ꝙ nihil eſt medium inter poſſeſſionem ⁊ inobedientiam (corrupte ſunt) hoc reſpicit peccata ſpūalia. vn̄ Naum. ij. Reddet dn̄s ſuꝑbiam iſrael qꝛ vaſtatores diſfipauerunt eos ⁊ ꝓpagines eorum corruperūt (putrueruntdico (⁊ corrupte ſunt a facie inſipiētie mee) .i. ꝓpter inſipentiam meā: qꝛ .ſ. nō ſentiebam amaritudinem peccati etdolorem vulnerum meorū: qꝛ ſi ſapiens fuiſſem ⁊ ſaporaſſem amaritudinem peccatorum nō ita dimiſiſſem vulnera putrefieri. ſꝫ medico oſtēdiſſem ⁊ medicinā recepiſſemAmb̓. Periculoſiſſime egrotat qͥ ſe egrotare ignorat. Eſie: v. Propterea ppl̓s meus captiuus ductꝰ eſt: qꝛ nō habuit ſcīam Baruc. iij. Qm̄ nō habuerunt ſapīam perierūꝓpter ſuam inſipientiam in Can̄. Deut̓. Gens abſqꝫ conſilio ⁊ ſine prudētia vtinam ſaꝑent ⁊ intelligerent ⁊ nouiſſma ꝓuiderent. ſapent amaritudinem p̄teritorum peccatrum intelligerēt vanitatem p̄ſentium rerum nouiſſima ꝓuiderent qͣꝫtum ad neceſſitatem futurorum .ſ. quō reſpordebunt in iudicio ⁊ accipiēt ꝓ meritis ſiue bonū ſiue malum. Quinto ꝯquerit̉ de damno qd̓ facit pctm̄ dicēs.¶ Miſer factus ſum ⁊ curuatus ſum vſqꝫ infinem: tota die contriſtatus ingrediebar¶ Miſer factus ſum) miſcd̓ia ⁊ beatitudo cōtraria ſuntbeatus aut dr̄ cui omnia optata ſuccedunt. vn̄ miſer eſt.fruſtrat̉ deſiderijs ſuis. Miſer ergo fit homo ꝑ pctm̄. qͥꝫilli pene obligatus eſt in qua omne deſiderium fruſtrabitvel qꝛ poſtqͣꝫ homo computruit in pctō dyabolus iam nominiſtrat ei facultatem peccādi licet peccare deſideret. vn̄Oſee. ij. Sequet̉ amatores ſuos ⁊ nō app̄hendet eos ⁊ īret eos ⁊ nō inueniet: ⁊ ꝙ ſic faciat miſerum pctm̄ dr̄ Priuer. xv. Miſeros facit ppl̓os peccatū. miſerum ergo facitpctm̄. qꝛ eterne miſerie obligat peccatorem: ſꝫ pauci reputant vl̓ nō aduertunt hanc miſeriā Apoca. iij. Dicis quiadiues ſum ⁊ nullius indigeo ⁊ neſcis qꝛ miſer es ⁊ miſerabilis ⁊cͣ. Sextum de quo cōquerit̉ eſt incuruatio ſue mertis ad terrena: vn̄ dicit (⁊ curuatus ſum) ad terrena. PēOculos ſuos ſtatuerūt declinare in terram de his duobꝰinfra in psͣ. obſcurent̉ oculi eorum ne videant. hic pōt notari miſeria: qꝛ nihil tantū appetit̉ in terra quantū viſus⁊ dorſum eorum ſemꝑ incurua .i. rōnem: ⁊ hoc nō parumtꝑis: ſed vſqꝫ in finem: vſqꝫ ad finem vite mee: ⁊ vere vſein finem (qm̄ tota die cōtriſtatus ingrediebar) viam q̄ tēdit ad morteꝫ .i. vellem nollem quotidie appropinquabāmorti Iob. vij. Dies mei velotius tranſierūt qͣꝫ a texentetela ſuccidit̉ ⁊ cōſumpti ſunt abſqꝫ vlla ſpe. Psͣ. Dn̄s cuſtodiat introitum tuū: ⁊ hoc eſt. Septimum malū qd̓ facit peccatū: qꝛ etiaꝫ abbreuiat vita pctōris. ẜm ꝙ dr̄ in psUiri ſanguinum ⁊ doloſi nō dimidabūt dies ſuos. Octa-

uum eſt illuſio. vnde dicit.¶ Qm̄ lumbi mei impleti ſunt illuſionibus⁊ nō eſt ſanitas in carne mea.¶ Qm̄ lumbi mei impleti ſunt illuſionibus) .i. delectatio­ Uinibus carnalibus q̄ nō vocande ſunt delectatōes: ſꝫ potiꝰˡeciilluſiones ꝓpter duas cauſas. Primo qꝛ ſtatim poſt velletariuhomo nō peccaſſe: vn̄ dixit ph̓s. nō emo tanti penitere. hͦdixit qꝛ quedam mulier magnum p̄ciuꝫ petebat ab eo: vtconſentiret ei. Scd̓o qꝛ ꝑ momentaneā delectationē eterno incēdio obligat̉ peccator. talis nō pōt penis illudi. vn̄Greg. Momentaneū eſt qd̓ delectat eternū eſt qd̓ cruciatEt idem Greg. Quid inſanius qͣꝫ ꝓ momētanea delectatione eternis ſe mancipare ſupplicijs: ⁊ intelligit̉ hoc tamde lumbis mentis qͣꝫ de lumbis carnis Luc. xij. Sint lumbi vr̄i p̄cincti ⁊cͣ. ibi require. Nonum eſt qꝛ corpus debilitat̉ ꝑ peccatū. vnde dicit (⁊ nō eſt ſanitas ī carne mea) .j.ad Eoꝝ. .vj. Qui fornicat̉ in corpus ſuuꝫ peccat Prouerv. Ne des alienis honorem tuuꝫ ⁊ annos tuos crudeli .ſ.dyabolo ne forte impleant̉ extranei viribus tuis: ⁊ labores tui ſint in domo aliena: ⁊ gemas in nouiſſimis qn̄ conſumpſeris carnes ⁊ corpus tuū (vel nō eſt ſanitas in carnę mea) qꝛ ex ſeipſa infirmitateꝫ habet Math̓. xxvj. Spritus quidem ꝓmptus eſt caro aūt infirma. Decimū eſt.qꝛ hō laborē multū ſuſtinet in pctō. vn̄ dicit.¶ Afflictus ſum ⁊ humiliatus ſum nimis:rugiebam a gemitu cordis mei.¶ Afflictus ſum) .ſ. labore Hiere. ix. Vt inique agerent labarauerūt. Undecimum qꝛ viles fiunt hoīes ꝑ peccatumvnde addit (⁊ humiliatus ſum nimis) qꝛ factus ſum ſeruus peccati ⁊ dyaboli Ioh̓. viij. Qui facit peccatū ſeruuseſt pctī Hiere. ij. Quilis facta es nimis iterans vias tuasDuodecimū eſt qꝛ homo nō ſatiat̉ pctō. vn̄ addit (rugiebam) .i. peccare querebam: ſicut leo rugiēs cir. que. quemde. ſꝫ hoc nō ficte faciebam exterius (ſed a gemitu cordismei) qͣſi rugitus exterior ꝓcedebat a deſiderio ⁊ dolore interiori Math̓. xv. De corde exeunt cogitatiōes male. homicidia: adulteria: fornicatōes ⁊cͣ. ſꝫ hoc dn̄e nō poteramabſcondere a te cui omnia nuda ſunt ⁊ aperta. et hoc eſtqd̓ ſequit̉.¶ Dn̄e ante te omne deſiderium meū: ⁊ gemitus meus a te nō eſt abſconditus.¶ Ante te) .i. tibi manifeſtū eſt ⁊ patens (⁊ gemitus meusa te nō eſt abſcōditus) ſed aꝑtus. Psͣ. Scrutans corda ⁊renes deus. Terciūdecimū malū ꝙ fatit peccatum eſt qd̓aufert pacem cordis. vn̄ ſequit̉.¶ Cor meum conturbatū eſt: dereliquit mevirtus mea: et lumen oculorum meorum ⁊ipſum non eſt mecum.¶ Cor meum cōturbatum eſt in me) ⁊ bn̄ dicit (in me) qꝛqn̄qꝫ boni viri cōturbant̉ in exterioribus: ſꝫ qn̄ in ſe reuertunt̉ pacificant̉: ſꝫ mali etiam in ſeipſis ꝯturbant̉. UndeEſa. lvij. Impij quaſi mare feruēs qd̓ quieſcere non pōt⁊ redūdāt fluctus eius in ꝯculcationē ⁊ lutū. ⁊ nō eſt paximpijs dicit dn̄s. Quartumdecimū eſt qꝛ debilem ⁊ impotētē reddit hoīem. Un̄ addit (dereliquit me virtus mea)que ꝯſiſtit in bonis gratuitis ⁊ naturalibus. ſꝫ ꝑ peccatuꝫſpoliat̉ homo gratuttis ⁊ vulnerat̉ in naturalibus. ſicutdr̄ Luce. x. Homo quidā deſcēdebat ab hirl̓m in hiericho⁊ incidit in latrones qui etiam diſpoliauerunt eum: ⁊ plagis impoſitis abierūt ſemiuiuo relicto Tren̄. j. Abieruntabſqꝫ fortitudine ante faciē ſubſequētis: Quintūdecimūeſt. qꝛ excecat mentē hoīs. vn̄ ſequit̉ (⁊ lumen oculoꝝ meorū) ſupple reliquit me (⁊ ip̄m) lumen (non eſt mecū) lumen oculoruꝫ xp̄s eſt qͥ eſt lumen de lumine Ioh̓. j. Eratlux vera q̄ il. o. ho. ve. in hunc mundū. ⁊ hͦ lumen reliquit̉hoīem ꝓpter peccatū eiuſdē hoīs. vn̄ hō cecꝰ fit. Psͣ. Sucecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolem: vel ſic pōt cōſtrui in hacclauſula nō ſit niſi vnū: ⁊ vel ſi duo ſunt. alterū ſuꝑfluat:vt dicat̉ (⁊ ip̄m) .i. verū lumen oculoꝝ meorū. nō eſt mecum: ⁊ nō mutat̉ ſenſus ⁊ ſic habemus in hͦ verſu ꝙ pec-

Quare delectatiōescarnis potius dicende ſūt illu.ſiones.